Parsha Sukkot Kol Moed

 

D’VAR TORAH

SUKKOT – TABERNAKELS

SHEMOT (EKSODUS) 33:12 – 34:26

Omdat Shabbat op 'n tussentydse dag van Sukkot val, is daar 'n spesiale Torah-lesing. As u die Parsha gelees het, het u gevind dat die enigste gedeelte wat ons enige wenk oor Sukkot gee, verse 22 en 26 van hoofstuk 34 is:

Eksodus {34:22 & 26}: {22} "Die fees van die weke moet jy ook hou, die fees van die eerstelinge van die koringoes; en die fees van die insameling by die wisseling van die jaar. {26} Die beste van die eerstelinge van jou grond moet jy in die huis van die Here jou God bring. Jy mag die bokkie nie kook in sy moeder se melk nie.""

Daar is ander verse in hierdie Torah-gedeelte wat beslis op die betekenis en bedoeling van die Fees van Sukkot toegepas kan word; dit noem egter nie spesifiek Sukkot nie. Ek het gekies om my kommentaar op hierdie gedeelte te baseer:

Eksodus {33:11-14}: {11} "Dan spreek die Here met Moses van aangesig tot aangesig soos 'n man met sy vriend spreek. Daarna gaan hy na die laer terug; maar sy dienaar Josua, 'n jongman, die seun van Nun, het hom nie uit die tent verwyder nie. {12} Toe het Moses met die Here gespreek: U sê nou wel aan my: Ek moet hierdie volk laat optrek, maar Ú laat my nie weet wie U saam met my sal stuur nie, hoewel U gesê het: Ek ken jou by die naam, en jy het ook genade in my oë gevind. {13} As ek dan nou genade in u oë gevind het, maak my dan tog u weë bekend, dat ek U kan ken; sodat ek genade in u oë kan vind. En bedink tog dat hierdie nasie u volk is. {14} En Hy antwoord: Moet Ek self meegaan om jou die rusplek te verskaf?"

Die Fees van Sukkot gaan alles oor die teenwoordigheid van die Here wat by Sy volk woon. Om ons lappieshutte (Sukkahs) te bou, tyd daarin deur te bring, selfs daarin te slaap, verteenwoordig die rus waarvan in vers 14 gepraat word. Om hierdie rus van God te kan ontvang, terwyl ons onbevrees in lappiehutte woon, sal bereik word omdat God daar by ons sal woon.

Dit is nie vandag die geval nie. Vandag sluit ons ons deure dubbel, sit tralies daarop, en op ons vensters om veilig te voel. Ons leef in 'n samelewing wat behep is met sekuriteit, en met goeie rede. Misdaad neem gedurig toe, moorde, diefstalle en inbrake is deel van die lewe en as gevolg daarvan, in plaas daarvan om in lappiehutte te woon, soos ons sal wees wanneer Messias Yeshua na die aarde terugkeer, leef ons in feitlike vestings met veelvuldige slotte, tralies, alarmstelsels en elektroniese toesigstelsels.

Wat 'n pragtige wêreld sal dit wees wanneer God se teenwoordigheid by ons woon en ons in vrede en sekuriteit in die rus van die Here kan leef. Dit is die wese van Sukkot; dit is wat ons antisipeer en na uitsien elke keer as ons hierdie Fees vier en tyd in 'n Sukkah deurbring waar ons omring word deur die opbrengs van die land en die sterre as ons afdak het.

Miga {4:1-4}: {1} "EN aan die einde van die dae sal die berg van die huis van die Here vasstaan op die top van die berge en verhewe wees bo die heuwels, en die volke sal daarheen toestroom. {2} En baie nasies sal heengaan en sê: Kom, laat ons optrek na die berg van die Here en na die huis van die God van Jakob, dat Hy ons in sy weë kan leer en ons in sy paaie kan wandel. Want uit Sion sal die wet uitgaan en die woord van die Here uit Jerusalem. {3} En Hy sal oordeel tussen baie volke en regspreek vir magtige nasies tot in die verte; en hulle sal van hul swaarde pikke smee en van hul spiese snoeimesse; nie meer sal nasie teen nasie die swaard ophef nie, en hulle sal nie meer leer om oorlog te voer nie. {4} Maar hulle sal sit elkeen onder sy wingerdstok en onder sy vyeboom, sonder dat iemand hulle verskrik; want die mond van die Here van die leërskare het dit gespreek."

Wat 'n glorieryke belofte het ons van 'n toekoms sonder vrees; van geen nood vir polisie, geen nood vir 'n weermag, geen nood om ons met sekuriteit te bemoei nie. En om seker te maak dat ons daardie tyd antisipeer, het God ons die Fees van Sukkot gegee, gevier deur in lappiehutte te woon, 'n jaarlikse herinnering dat Hy terugkom om weer eens onder ons te wandel en te leef.

B"H (Prys die Here).

Parasha Vayakhel - En Hy Het Versamel

 D’VAR TORAH

VAYAKHEL – En Hy Het Versamel

EKSODUS {35:1}-{38:20}

Eksodus {38:1} "Hy het ook die brandofferaltaar van akasiahout gemaak. Vyf el was sy lengte en vyf el sy breedte, vierkantig, en drie el sy hoogte. {38:2} En hy het sy horings op die vier hoeke gemaak; sy horings was, daarmee saam, uit een stuk: en hy het dit met koper oorgetrek. {38:3} Hy het ook al die gereedskap van die altaar gemaak: die potte en die skoppe en die komme, die vurke en die vuurpanne. Al dié gereedskap het hy van koper gemaak. {38:4} Ook het hy vir die altaar ‘n traliewerk gemaak, ‘n netwerk van koper, onder sy lys, onderaan tot by die helfte van die altaar. {38:5} En hy het vier ringe aan die vier ente van die kopertraliewerk gegiet, as plekke vir die draaghoute. {38:6} En hy het die draaghoute van akasiahout gemaak en dit met koper oorgetrek. "

Die hele Tabernakel beeld Jesus Christus uit en wys na Hom. Ek het die Altaar uitgesonder om dit vir jou te wys, want die Altaar is die mees sprekende beeld van die Messias aan die Kruis, terwyl die horings van die Altaar ’n simbool is van die Here se krag en Sy genade. Ons vind in die Skrif dat ’n persoon veiligheid en genade kon vind deur hande op die horings van die Altaar te lê.

1 Konings {1:50} "Maar Adónia was bevrees vir Salomo en het opgestaan en heengegaan en die horings van die altaar vasgehou. {1:51}  Toe is daar aan Salomo meegedeel en gesê: Kyk, Adónia is bevrees vir koning Salomo; en kyk, hy hou die horings van die altaar vas en sê: Laat koning Salomo eers vir my sweer dat hy sy dienaar nie met die swaard sal ombring nie. "

Baie mense glo verkeerdelik dat die Tanach (Hebreeuse Skrifte) oor die Here se oordeel handel, terwyl die Nuwe Verbond oor die Here se genade handel. Hier in die doel en betekenis van die horings van die Altaar sien ons dat dit nie waar is nie. Die Here se genade het in die Tanach begin en het net voortgegaan in die Nuwe Verbond.

Horings is die hoofbron van aanval en verdediging by baie diere. Wanneer daar egter in die Skrif daarna verwys word, word dit gebruik as ’n embleem van die Here se krag.

Psalm {18:2} "En hy het gesê: Ek het U hartlik lief, HERE, my sterkte.{18:3} Die HERE is my rots en my bergvesting en my redder; my God, my rots by wie ek skuil; my skild en die horing van my heil, my rotsvesting."

Dit is waarom die bloed van die dier wat aan die Here op die Altaar geoffer is, op die horings van die Altaar geplaas moes word. Dit is deur die bloed en as gevolg van die krag en genade van die Here dat ons gered word.

Die verskillende offers wat op die Altaar aangebied is, het die verskillende aspekte van Messias Yeshua se dood aan die Kruis verteenwoordig. Trouens, in daardie opsig het die Here niks uitgelaat nie. In hul eenvoudigste vorm is hulle:

Die Sondoffer. Dit was ’n algemene offer vir die sondes van die kinders van Israel en was ’n allesomvattende offer vir verlossing. Die doel en uitwerking van die sondoffer was verklaar as die vergifnis van sonde (Levitikus {4:20}), en die reiniging van die besoedeling van sonde (Levitikus {12:8}).

Die Skuldoffer. Hierdie offer het gehandel oor ’n mens se sonde teen sy naaste, anders as die Sondoffer wat gehandel het oor ’n mens se sonde teen God. Basies het die Skuldoffer sonde behels wat verband hou met ’n mens wat van God se pad afgedwaal het.

Die Brandoffer. Hierdie offer het verband gehou met die totale toewyding van die mens aan God. Dit het ’n persoon formeel in die teenwoordigheid van God toegelaat. Anders as die ander offers, behalwe vir die vel, is die dier heeltemal deur die vuur op die Altaar verteer. Die Brandoffer het die mens se algehele oorgawe aan God gesimboliseer.

Die Graanoffer. Hierdie offer het die Here as die bron erken. Dit het die soewereiniteit van God en Sy oorvloed erken in die storting van Sy seëninge vir voorsiening aan die mensdom.

Die Vredesoffer. Hierdie offer is gegee in dankbaarheid vir die Here se vrede, nie noodwendig die aanbieder se vrede nie, maar vir vrede in die algemeen, wat terloops die eindresultaat van al die ander offers is.

Yeshua is al hierdie offers saamgevoeg in een. Hy het al hierdie offers vervul deur Homself aan die kruis te offer. God in die vlees, Yeshua, het al die offers vervul deur Sy eens-en-vir-altyd dood aan die kruis. Maar net soos die offers self nie effektief was tensy hulle vergesel is deur ’n berouvolle hart en geloof in God se Woord nie, so is ons aanvaarding van Messias Yeshua as ons finale offer ook nie effektief tensy dit vergesel word deur ’n berouvolle hart en geloof in God se Woord nie.

Psalm {51:18-19} “Want U het geen behae in offers nie, anders sou ek dit gee; in brandoffers het U geen welbehae nie. {51:19} Die offers van God is ’n gebroke gees; ’n gebroke en verslae hart sal U, o God, nie verag nie.”

As jy ’n Gelowige in Messias Yeshua is, vergesel ’n berouvolle hart en geloof in God se Woord jou aanvaarding van Yeshua as jou Here en Verlosser?

Parsha Beshalach - Nadat Hy Laat Gaan Het

D’VAR TORAH

SHEMOT / EKSODUS 13:17-17:16

Eksodus {14:12} “Is dít nie die woord wat ons aan u in Egipte gesê het nie: Laat ons met rus, dat ons die Egiptenaars kan dien? Want dit is beter vir ons om die Egiptenaars te dien as om in die woestyn te sterwe.”

Dit is moeilik om te glo dat die kinders van Israel dit gesê het, in ag genome dat hulle in ernstige, onderdrukkende slawerny in Egipte was. Ek dink hulle het vergeet hoe hulle mishandel en gedwing is om harde werk te doen. Om stene te maak met strooi wat hulle self moes gaan haal sonder om die verwagte daaglikse kwota te verminder, klink nie na 'n lewe waarna iemand sou wou terugkeer nie! So, hoekom in die wêreld sou hulle teen Moses kla? Hoekom sou hulle sê dat hulle beter daaraan toe was in hulle verarmde staat van slawerny in Egipte?

Dit herinner my ongelukkig aan wanneer ek hoor hoe Gelowiges verlange en met geneentheid praat oor hulle vorige lewe, voor hulle tot redding gekom het, alhoewel hulle destyds gely het en deur Satan in slawerny gehou is.

Eens is ek genader deur iemand wat dag en nag geestelik en emosioneel gepynig is. Hulle het stemme gehoor en as gevolg daarvan was hulle baie ontsteld en bekommerd. In 'n gesprek is dit aan die lig gebring dat hulle met die okkulte geëksperimenteer het. Omdat ek self voor my redding by die okkulte betrokke was, het ek geweet dat hierdie persoon 'n demoon of twee opgetel het as gevolg van wat hulle gedoen het en nou word hulle demonies onderdruk deur hulle.

Ja, ons kan demone optel as ons in die realm waarin Satan opereer, ronddwaal. Soos tarotkaarte, handpalmlees, séances (om met die dooies te praat), psigometrie, astrologie en selfs iets so skynbaar onskuldig soos om horoskope te lees. Hierdie dinge dra almal die potensiaal van demoniese onderdrukking. Ek het vir hierdie persoon gebid en ek het geglo dat deur my gebed van geloof die demone vertrek het en die persoon vrygemaak is. Ongelukkig, minute na my gebed, het ek hulle hoor hoe hulle hul storie aan iemand anders vertel en hulle gevra het om vir hul bevryding te bid. Ek was toe seker dat watter demone ook al vertrek het, nou met wraak terug was.

Die punt van my storie, en die punt van die Skrifgedeelte wat ek aangehaal het, is dat sommige mense gemaklik is met hulle demone en hulle wil regtig nie van hulle ontslae raak nie. Hierdie persoon wou nie aanvaar dat hulle deur my gebed van geloof bevry is nie, hulle moes iemand anders gehad het om vir hulle te bid, 'n siklus wat hulle seker oor en oor herhaal het. Dit kan baie wel hulle lot wees totdat die demone hulle óf waansinnig maak, óf totdat hulle uiteindelik hulle bevryding aanvaar en daardie demone eens en vir altyd terugstuur na waar hulle hoort.

In ons leesstof was die kinders van Israel gemaklik met hulle demone. Hulle wou nie 'n nuwe lewe van vryheid in die Beloofde Land begin nie, hulle was gelukkig met die manier waarop dinge in Egipte was en wou teruggaan. Vir hulle het die gedagte om bevry te word, hoewel dit goed geklink het toe Moses dit die eerste keer voorgestel het, nie meer so goed geklink nie, omdat Satan hulle anders oortuig het. Verlossing was te moeilik vir hulle, dit was te veel vir hulle om geestelik te aanvaar. Hulle wou teruggaan na hulle ou lewe, 'n lewe van slawerny en onderdrukking, want dit is wat hulle geken het en dit is waarmee hulle gemaklik was. Hulle was gemaklik met hulle demone!

Baie mense is demonies onderdruk, ja, selfs Gelowiges in Messias Yeshua! Tensy hulle ophou om gemaklik te wees met hulle demone, sal hulle nooit van hulle bevry word nie.

Jakobus {4:7} “Onderwerp julle dan aan God; weerstaan die duiwel, en hy sal van julle wegvlug. {4:8} Nader tot God, en Hy sal tot julle nader. Reinig die hande, julle sondaars, en suiwer die harte, julle dubbelhartiges! {4:9} Weeklaag, treur en ween. Laat julle gelag in treurigheid verander word en julle blydskap in bedruktheid. {4:10} Verneder julle voor die Here, en Hy sal julle verhoog. “

Wil jy van demoniese onderdrukking bevry word? Hou dan op om gemaklik te wees met jou demone! 

Parsha Vayigash - En Hy Het Genader

 

D’VAR TORAH

VAYIGASH – EN HY HET GENADER

GENESIS {44:18} – {47:27}

 

Genesis {44:18} "Toe het Juda na hom toe gekom (Vayigash) en gesê: “O my heer, laat u dienskneg asseblief 'n woord in u heer se gehoor spreek, en laat u toorn nie teen u dienskneg ontbrand nie; want u is selfs soos Farao."

 

Hierdie week se Parsha is die dramatiese klimaks van die verhaal van Josef en sy broers. Hulle het hom as 'n slaaf verkoop, hy het fenomenale sukses behaal in Potifar se huis, net om opgesluit te word in die tronk vir twaalf jaar, aangekla van 'n misdaad wat hy nie begaan het nie. Toe gaan hy van die wanhoop van die tronk na die onderkoning van Egipte te word, tweede slegs na Farao.

 

Aan die slot van die vorige Parsha, Miketz, is Benjamin glo betrap terwyl hy Josef se persoonlike beker gesteel het en al die broers is teruggeneem na Egipte om voor 'n vyandige Josef te staan. Benjamin is geoordeel om in Egipte te bly terwyl sy broers na hulle vader kon terugkeer. Dit was toe dat Juda homself verbind het om Benjamin veilig terug te bring na Jakob. Dit is hier op hulle terugreis na Egipte dat Juda na Josef toe nader en 'n gesprek met hom voer met die doel om Josef te oorreed om hom in ruil vir Benjamin aan te hou. Beweeg deur Juda se aanbod om homself as 'n slaaf vir Benjamin te vervang, openbaar Josef homself aan sy broers.

 

Ons weet van die vorige week se Parsha, dat Juda geglo het dat die voorval met die beker Goddelike voorsienigheid vergelding was vir wat hulle aan jong Josef gedoen het. Hy het geweet dat die posisie waarin die broers hulle nou bevind het, deur God bepaal is.

 

'n Ander interpretasie van die woord Vayigash, met die gewone betekenis van die woord, is; "Om iemand te beïnvloed, om met diep opregtheid te praat en om seker te maak dat wie jy aanspreek jou hoor." In daardie geval kan dit verwys na Juda se nader aan Josef om op 'n dieper, meer geestelike vlak te verduidelik dat sy werklikheid nou meer God se werklikheid genader het, aangesien hy geweet het dit was deur Goddelike voorsienigheid dat hy daar was. Josef het reeds beplan wat hy aan sy broers sou doen, alles was vooraf beplan. Sou hulle Benjamin verlaat om hulle eie velle te red of het hulle, hul les geleer en verander.

 

God se vingerafdruk is oral oor hierdie gebeurtenis. God sou immers die tien broers gebruik om die land en die volk van Israel te vestig, maar eers moes Hy hulle na 'n plek van nederigheid en bekering bring. Dieselfde beginsel geld vir ons. God gebruik slegs nederige, boetvaardige knegte.

 

Hierdie Bybel verslag is baie betekenisvol, want Josef is 'n tipe van Messias Jesua. Die dag kom wanneer Jesus Homself aan Sy broers, die Joodse volk, gaan bekend maak, en hulle reaksie gaan dieselfde wees as Josef se broers.

 

Sagaria {12:10} "Maar oor die huis van Dawid en oor die inwoners van Jerusalem sal Ek uitgiet die Gees van genade en smekinge; en hulle sal opsien na My vir wie hulle deurboor het, en hulle sal oor Hom rouklaag soos ‘n mens rouklaag oor ‘n enigste seun en bitterlik oor Hom ween soos ‘n mens bitterlik ween oor ‘n eersgebore kind."

 

Josef het op sy broers gereageer met liefde en barmhartigheid, net soos Jesua op die Joodse volk sal reageer wanneer hulle Hom uiteindelik erken.

 

Hierdie Parsha het begin met die woord Vayigash “En Hy het genader,” nou in Genesis {46:4-5} gebruik die Torah die woord Vayigashu “Nader tot My.” Sekulêre regerings bepaal nie ons bestemming nie. Net soos Josef se broers of Egipte nie die bestemming van Jakob se familie bepaal het nie...

 

Spreuke {21:1} “Die hart van die koning is in die hand van die Here, soos die waterstrome; Hy wend dit waarheen Hy wil.”

 

Ons gedrag, ons keuses, ons prioriteite behoort daardie feit te weerspieël. In Egipte, waar Jakob en sy familie uiteindelik in ballingskap gewoon het, het hulle oorlewing as 'n nasie, as 'n volk, daarvan afgehang dat hulle die versoeking weerstaan om die nasie waarin hulle was te absorbeer en na te boots. Ons as Gelowiges in Messias Jesua leef ook in ballingskap. Die apostel Paulus het gesê dat ons nie van hierdie wêreld is nie, ons burgerskap is die hemel. Ons leef egterin die wêreld, daarom moet ons versigtig wees om nie deur die wêreld beïnvloed te

word nie, want ons oorlewing as Gelowiges hang daarvan af dat ons die versoekings van die wêreld weerstaan.