VaYera
(En Hy Het Verskyn)
Genesis/Bereshit {18:1} “Daarna het die HERE aan hom verskyn by die terpentynbome van Mamre terwyl hy by die ingang van die tent sit op die warmste van die dag. {18:2} Toe hy sy oë opslaan en kyk, staan daar drie manne voor hom. En toe hy hulle sien, loop hy hulle tegemoet van die ingang van die tent af en buig hom na die aarde toe. {18:3} En hy sê: My heer, as ek nou genade in u oë gevind het, gaan dan tog nie by u kneg verby nie. {18:4} Laat hulle tog ‘n bietjie water bring, en was u voete, en lê en rus onder die boom. {18:5} En laat ek ‘n stukkie brood gaan haal, en versterk u hart—daarna kan u verder gaan—want daarom het u by u kneg aangekom. En hulle antwoord: Doen soos u gesê het.”
Daar was al heelwat omstredenheid onder Joodse kommentators oor die feit of Abraham (Avraham) deur engele of deur God, vergesel deur twee engele, besoek is aldan nie. Indien daar nie spesifiek na die Here as “Adonai” verwys is nie, soos in vers drie hierbo, mag daar tog ‘n mate van geldigheid bestaan het in die aanspraak dat dit drie engele en nie God en twee engele was nie.
Die Tora was oorspronklik nie geskryf met vokaalpunte nie met die gevolg dat die woord “Adonai”, wat Here beteken, ook as “adonai”, wat “meneer” of “Heer” (laasgenoemde met ‘n kleinletter “h”) beteken, vertaal kon word. Die opvatting dat Abraham slegs engele ontmoet het, word egter bevraagteken deur die feit dat die openingsin van hierdie Skrifgedeelte begin met {18:1} “…het die Here aan hom verskyn by die eikebome van Mamre terwyl hy sit by die ingang van die tent op die warmste van die dag.”. Die woord “God” word hier in Hebreeus geskryf as “Jahwê”, wat die benaming vir God en nie vir ‘n engel is nie. Dieselfde benaming vir vir God (Jahwê) word, trouens, dwarsdeur die parasha aangetref.
Daar bestaan egter geen méér oortuigende bewys dat dit inderdaad God, in menslike gedaante, was wat Abraham gesien het nie, as die volgende vers uit ons parasha:
Genesis/Bereshit {19:24} “En die Here (Jahwê) het swawel en vuur oor Sodom en Gomora laat reën van die Here (Jahwê) uit die hemel,"
In hierdie vers sien ons nie slegs dat daar na Abraham se besoeker as die “Jahwê” verwys word nie, maar ons lees ook dat die God op die aarde swawel en vuur van die God in die hemel laat reën het.
Die volgende punt wat ek graag wil maak, betref dat Abraham deur sowel geleerdes as kommentators insgelyks beskou word as die vader van gasvryheid. Terwyl Abraham by die ingang van sy tent gesit het, word ons vertel dat hy reisigers in die verte gesien het. Waarskynlik onder die indruk dat hulle slegs sou verbygaan, het Abraham nie eenvoudig gestap om hulle te groet nie – ons word vertel dat hy gehardloop het om die vreemdelinge te groet en inderdaad een van hulle as God herken het. Hy het hulle genooi om by sy tent te vertoef en hulself te verfris. Ek is egter oortuig daarvan dat Abraham vanaf ‘n afstand nie geweet het wie die reisigers was nie maar toe hy naderkom, besef het wie hy sou onthaal.
Was dit vir Abraham ‘n toets? Het die reisigers bloot voorgegee dat hulle hom sou verbygaan? Ek glo persoonlik dat dit wel vir Abraham ‘n toets was. Indien Abraham nie opgestaan en gehardloop het om die reisigers te groet nie, sou hy seëninge verbeur het. Die feit dat hy by die ingang van sy tent gesit en kyk het vir moontlike verbygangers en toe hy hulle sien, opgestaan en hulle gaan groet het, vertel vir ons dat hy ongetwyfeld die benaming van vader van gasvryheid verdien.
Ek meen dat ons by Abraham ‘n les moet leer. Dikwels lyk dit asof God ver weg is en ons sal verbygaan, maar inderwaarheid wag Hy vir ons om na Hom toe te hardloop – nie te loop nie – om Hom te groet en Hom in ons lewens en ons huise binne te nooi sodat ons ook geseën mag word. ‘n Verdere les wat ons by Abraham móét leer, is om gasvryheid aan reisigers en vreemdelinge te betoon.
Hebreërs/Ivrim {13:2}“Vergeet die gasvryheid nie, want daardeur het sommige, sonder om dit te weet, engele as gaste geherberg.”
Kom gou Jesus!
Voorheen uitgegee: 2013-10-16
