Gekoop

Ha'Azinu

(Luister)

Deuteronomium 32:1-52

Hosea 14:2-10

Joël 2:11-27

Miga 7:18-20

Romeine 10:14-11:12

Deuteronomium {32:1} "Luister, o hemele, dat ek kan spreek, en laat die aarde hoor die woorde van my mond. {32:2}  Laat my leer drup soos die reën, my woord vloei soos die dou, soos reëndruppels op die grasspruitjies en soos reënbuie op die plante. {32:3}  Want die Naam van die HERE roep ek uit: Gee grootheid aan onse God! {32:4}  Die Rots—volkome is sy werk; want al sy weë is strafgerigte; ‘n God van trou en sonder onreg; regverdig en reg is Hy. {32:5}  Hulle het verderflik teen Hom gehandel—die wat sy seuns nie was nie, maar hulle skandvlek—’n verkeerde en verdraaide geslag. {32:6}  Durf julle dit die HERE vergelde, o dwase en onwyse volk? Is Hy nie jou Vader wat jou geskape het nie; het Hy jou nie gemaak en jou toeberei nie?”   

Parasha Ha'Azinu is 'n lied wat Moses vir die kinders van Israel geskryf het, om te leer en voor te dra, maar hoe weet ons dit was 'n lied? Ons het dit in verlede week se parasha verneem:

Deuteronomium {31:22} "Toe het Moses hierdie lied op dié dag opgeskrywe en dit aan die kinders van Israel geleer. {31:23}  En Hy het aan Josua, die seun van Nun, bevel gegee en gesê: Wees sterk en vol moed, want jy sal die kinders van Israel inbring in die land wat Ek hulle met ‘n eed beloof het; en Ek sal met jou wees."

Die sesde vers van hierdie lied het my veral getref en wel waar Moses sê: "Is Hy nie jou Vader, wat jou geskape het nie; het Hy jou nie gemaak en jou toeberei nie?". Ek veronderstel dat hierdie woorde moontlik vreemd vir die kinders van Israel geklink het. Hulle het dalk gewonder: " Wat bedoel Moses deur te sê dat  God, ons Vader, ons gekoop het? "Die feit dat God hulle gevestig en bevry het van slawerny, sou nie vir hulle moelik gewees het om te verstaan nie, maar om deur God gekoop te gewees het, sou hulle beslis nie kon begryp nie.

Van kindsbeen af is die kinders van Israel, as deel van standaard-opvoeding ongetwyfeld geleer dat God hulle uit die stof van die aarde geskep het. Dus sou hulle waarskynlik nie kon verstaan waarom Hy hulle moes koop nie. Tog het Moses dit vir hulle in sy lied duidelik gemaak dat dit presies is wat gebeur het: God het die kinders van Israel gekoop! Ek is seker dat baie van ons - ten minste diegene wat nie in Jesus die Messias glo nie - hierdie konsep dat God mense koop, nie verstaan nie; trouens, dit sou klink soos uit slawerny tot slawerny! 

Die feit is dat God die kinders van Israel gekoop het. Moses se lirieke is korrek! Hy hét hulle gekoop, of meer spesifiek, verower soos buit in 'n oorlog. Die vyand - ongeag die semantiek - in hierdie geval, Egipte, het egter aanspraak gemaak op die volk wat God afgesonder het om Sy eie besondere eiendom te wees. Die Egiptenare het hulle as slawe behandel en God moes hulle terugwen - oftewel, hulle koop uit die slawerny.

Psalm {135:4} "Want die HERE het Jakob vir Hom uitverkies, Israel as sy eiendom."

Wat was die koopsom? Dit was die dood van Farao, wat op hulle aanspraak gemaak en as slawe vir sy eie doeleindes aangehou het. Indien julle hierdie dinge kan insien, aanvaar en ontvang, dan behoort julle te verstaan en aanvaar dat die Hernieude Verbond ons meedeel dat Jesus die Messias, oftewel God as mens, na die aarde gekom het om vir ons te sterf en ons terug te koop vir God. Hierdie keer, het God egter nie slegs die kinders van Israel teruggekoop nie, maar wel die ganse wêreld. Waarom sou Hy ons wéér koop as God ons reeds gekoop het? Die antwoord is dat ons in der waarheid onsself weer verkoop het, maar hierdie keer aan sonde. Ons het slawe van die sonde geword - in essensie het ons, ons siele aan die duiwel, die satan, verkoop en ons is in sy besit.

Johannes {8:34} "Jesus antwoord hulle: Voorwaar, voorwaar Ek sê vir julle dat elkeen wat die sonde doen, ‘n dienskneg van die sonde is."

Dan deel koning Salamo ons mee:

Prediker {7:20} "want daar is geen regverdige mens op die aarde wat goed doen sonder om te sondig nie."

Ons, deur ons eie toedoen, het onsself terugverkoop aan slawerny, oftewel die slawerny van die sonde, maar God wou ons terugkoop. Hy wou die mensdom, sowel Jode as as nie-Jode, verlos van die satan, wat hulle in die slawerny van hul sonde hou, maar om hierdie transaksie na te kom, moes daar 'n losprys wees: 'n uitruiling. Vir die kinders van Israel van ouds, was dit Farao en sy leërmag, maar vir die hedendaagse wêreld, is dit Jesus die Messias.

Hebreërs {2:14}  "Aangesien die kinders dan vlees en bloed deelagtig is, het Hy dit ook op dieselfde manier deelagtig geword, sodat Hy deur die dood hom tot niet kon maak wat mag oor die dood het—dit is die duiwel— {2:15}  en almal kon bevry wat hulle hele lewe lank uit vrees vir die dood aan slawerny onderworpe was."

Jesus die Messias was die losprys: Hy was die verruiling vir ons siele. Sy sterwe het vir ons en ons sondes betaal, sodat die satan nie langer aanspraak op ons sou hê nie. God self - in die gedaante van Jesus die Messias - het die prys geword. Jesus was sowel die koper as die verkoper. Hy het ons verlos om God in gees en waarheid te dien.

Galasiërs {5:1} "Staan dan vas in die vryheid waarmee Christus ons vrygemaak het, en laat julle nie weer onder die juk van diensbaarheid bring nie."

Indien jy nog nie Jesus die Messias as jou Verlosser aanvaar het nie, is jy nog steeds 'n slaaf van die sonde. Die betekenis van Sy dood en die losprys, wat dit verteenwoordig, is nie aan jou toegewys nie. Waarom ontvang jy nie vir Jesus as jou Saligmaker nie en word deel van die bevrydende transaksie wat God vir jou bewerkstellig het?

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Voorheen uitgegee: 2018-09-22

Wortels

Yom Teruah

Die Dag van die Trompetgeklank

Genesis 21:1-34

Numeri 29:1-6

1 Samuel 1:1-2:10

1 Thessalonisense  4:13-18

Yom Teruah, die dag wat daar op die shofar geblaas word, val vanjaar op 'n Shabbat en daarom is daar 'n spesiale Torah-lesing vir hierdie Shabbat, wat nie met die gereëlde Torah-siklus ooreenstem nie. Rabbis vereenselwig Yom Teruah met die "geboorte" van die planeet Aarde en derhalwe gebruik hulle die meer algemene naam van Rosh Hashanah vir hierdie feesdag. Letterlik vertaal, beteken dit "Hoof van die jaar" oftewel Nuwejaar en om hierdie rede begroet die Joodse mense mekaar dan met "Voorspoedige nuwejaar" tydens hierdie gety. Ook omdat die rabbis glo dat die aarde op Yom Teruah "gebore" is, verander die kalender op hierdie feesdag. Dit is nou die jaar 5770 - volgens die rabbis is die aarde nou vyfduisend sewehonderd een-en-tagtig jaar oud, wat natuurlik korrek of nie mag wees nie.

So, waarom word Genesis 21 tydens Yom Teruah, die fees van Trompette dan gelees? Soos hierbo gemeld, word Yom Teruah deur die rabbis as die geboortedag van die planeet Aarde, geag; Genesis 21 handel oor die geboorte van Isak en vir Judaïsme is dit die "geboortedag" van die volk Israel.

Genesis {21:33} "En hy het ‘n tamarisk in Berséba geplant en daar die Naam van die HERE, die ewige God, aangeroep. {21:34} En Abraham het baie dae as vreemdeling in die land van die Filistyne vertoef. "

Hierdie Skrifgedeelte van ons Parasha is nogal vreemd want waarom sou God ons nou wou laat weet dat Abraham 'n tamariskboom in Beer-Sheva geplant het? Watter geestelike betekenis kon dit moontlik inhou? Daar is werklik niks besonders aan 'n tamariskboom, wat hierdie spesiale vermelding regverdig nie, behalwe dat dit 'n boom is wat goed aangepas is om in dié gedeelte van die land te groei.

Elke jaar, in die maand wat lei tot Tu Beshvat ("Boomdag" in Israel), wat gewoonlik in Februarie val, moedig ek ons gemeentelede aan om 'n boom aan te koop en plant in Israel. Oor die jare heen het ek 'n slagspreuk - "Skiet wortel in Israel" - ontwikkel, om die aankoop van bome te bevorder.

Gevolglik het ons deur die jare 'n ontelbare aantal bome in Israel geplant en is ek oortuig daarvan dat honderde teen hierdie tyd reeds baie groot is, wat beteken dat ons wortels in hierdie land diep lê.

Ek glo dat dit soortgelyk is aan wat God in hierdie gedeelte aan ons sê. Ek meen dat God hiermee bedoel dat Abraham homself in die land van Israel ingewortel het, wat juis deur die plant van 'n boom gesimboliseer is; hy het Homself as't ware geplant, soos wat ons in Genesis {21:34} lees:

Genesis {21:34} "En Abraham het baie dae as vreemdeling in die land van die Filistyne vertoef."

Abraham het sy plek gevind: hy het nou sy eie put gehad en dit was hier waar hy sou woon en hier waar hy die Here, die ewige God, sou aanbid. Ek is seker Abraham se tamariskboom het in 'n groot boom ontwikkel, waarvan die wortels diep in die Israeli-aarde gegroei het.

Abraham se put is tot vandag toe, een van die stad, Beer-sheva, se besienswaardighede. Wie weet of een van die vele tamariskbome, wat daardie put nou omring, nie miskien dié een is wat Abraham geplant het, óf dalk 'n afstammeling van die oorsponklike boom is nie!

Nog iets is, volgens Genesis 21, was in Israel "gebore" en dit was nie slegs Isak nie. In Isak was die "geboorte" van die vervulling van die belofte van God:

Genesis {12:1} "En die HERE het aan Abram gesê: Gaan jy uit jou land en uit jou familie en uit jou vader se huis, na die land wat Ek jou sal wys. {12:2} En Ek sal jou ‘n groot nasie maak en jou seën en jou naam so groot maak, dat jy ‘n seën sal wees."

God het ook aan ons 'n belofte gedoen - één wat vandag in julle "gebore" kan word as julle, soos Abraham, wil tot stilstand kom en julleself plant as deel van die koningkryk van God:

Psalm {1:1} "Welgeluksalig is die man wat nie wandel in die raad van die goddelose en nie staan op die weg van die sondaars en nie sit in die kring van die spotters nie; {1:2} maar sy behae is in die wet van die HERE, en hy oordink sy wet dag en nag. {1:3} En hy sal wees soos ‘n boom wat geplant is by waterstrome, wat sy vrugte gee op sy tyd en waarvan die blare nie verwelk nie; en alles wat hy doen, voer hy voorspoedig uit."

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Gehoorsaamheid

Nitzavim - VaYelech

(Hulle Staan – En Hy Het Gegaan)

Deutoronomium 29:9 - 31:30

Jesaja 61:10 - 63:09

Romeine 7:7 – 12

Parasha Nitzvavim: God stel dit baie uitdruklik dat, as die kinders van Israel, oftewel almal van ons, Sy gebooie gehoorsaam, noukeurig nakom soos wat Hy beveel het, dan sal dit met hulle lewens voorspoedig gaan.  

Deuteronomium {29:29} "Die verborge dinge is vir die HERE onse God; maar die geopenbaarde dinge is vir ons en ons kinders tot in ewigheid, om te doen al die woorde van hierdie wet"

Daar is ongetwyfeld baie dinge wat God nie aan ons openbaar het nie en gewis, met ons beperkte insig, is daar baie dinge wat ons nie kan begryp en nie sal verstaan nie. Ek begryp nog nie heeltemal hoe God Homself kan manifesteer op wyses wat onafhanklik funksioneer nie, maar nogtans Een kan wees nie. Ek verstaan nie hoe God bepaal het wat Sy volk mag eet en wat nie. Dit maak egter nie saak nie nie want in hierdie Parasha verneem ek dat ek nie veronderstel is om sowel daardie as ander dinge te verstaan nie. Ek is oortuig dat ek nie is nie omdat dit nog nie ten volle aan my geopenbaar is nie; trouens ons word gesê dat daar sekere geheime is wat, om welke rede rede ookal, God verkies het om vir Homself te bewaar. God het egter in die bogemelde vers, dit baie duidelik gestel dat alles wat Hy in die Torah geskryf het - of ek dit verstaan of nie - ek dit móét onderhou. Dan, ingeval ek myself sou probeer vrystel van enige van die gebooie van God, deur te sê dat Hy Homself slegs tot die kinders van Israel en hul toekomstige lewe in die land Israel gerig het, wat op daardie tyd dáár was óf dat Hy slegs gespreek het tot diegene van die volk Israel en hul toekomstige lewe in die land Israel óf dat hierdie gebooie nie op nie-Joodse gelowiges toepaslik is nie, het Hy vir ons hierdie vers gegee: 

Deuteronomium {29:14} "En nie met julle alleen maak ek hierdie verbond en hierdie eedswering nie, {29:15}  maar met die wat vandag hier saam met ons voor die aangesig van die HERE onse God staan, én met die wat hier vandag nie saam met ons is nie."

God verwys na ons hier en, selfs indien ons nie fisies in die land van Israel is nie of selfs indien ons nie almal Joodse gelowiges in Jesus die Messias is nie, wat hierdie parasha lees, is alles wat Hy tot die kinders van Israel gespreek het, steeds op ons van toepassing.

Die land wat ons as gelowiges in Jesus die Messias binnegegaan het, is God se Koninkryk. Voorheen is ons uit Sy Koninkryk uitgesluit vanweë ons sonde, maar nou, deur die aanvaarding van Jesus die Messias as ons versoening, het Hy die prys vir ons sonde betaal en op grond van wat Hy vir ons gedoen het, het ons toegang tot Sy Koninkryk verkry en die land, wat God voorberei het vir almal wat Hom liefhet, binnegegaan. Ons moet egter onthou dat daar 'n Koning in hierdie Koninkryk is, wat daaroor regeer. Hy vertel ons dat Hy 'n jaloerse Koning is, 'n streng Koning wat wette, reëls en regulasies neergelê het, wat Hy van ons verwag om te eerbiedig en ons is verplig om dit te eerbiedig, as ons in sy land wil bly woon. Hy verseker ons egter dat Hy 'n liefdevolle, genadige en welwillende Koning is en het belowe om ons te seën in die land, soos wat ons Sy gebooie gehoorsaam en onderhou, net soos Hy belowe het om Israel te seën indien hulle Hom sou volg en gehoorsaam wanneer hulle die land Israel binnegegaan het.

Begryp julle dit nie? Die land Israel in die Bybel is 'n tipe Koninkryk van God. Moet dit egter nie misverstaan nie! Die Koninkryk van God is nie 'n spirituele Koninkryk nie - dit is fisies en dit is ons. Vandag is die Koninkryk lewendig en gesond en ons, wat in Jesus die Messias glo, is inderdaad dít. Hierdie Koninkryk mag nou wel klein wees in vergelyking met al die hedendaagse sekulêre koninkryke op aarde, maar eendag sal dit die enigste Koninkryk op aarde wees. Dan sal sy Koning, Jesus die Messias, wéér kom om Sy regmatige posisie in te neem op Sy troon, waar Hy vanuit Jerusalem sal regeer.

Dan, net ingeval ons sou sê - soos ek dikwels al mense hoor sê het: "Dis onmoontlik in ons moderne wêreld en teen sy snelle pas, om al hierdie gebooie, wat God van ons vereis, te onderhou". God sê egter:

Deuteronomium {30:11} "Want hierdie gebod wat ek jou vandag beveel, is vir jou nie te swaar nie en is nie ver nie. {30:12}  Dit is nie in die hemel nie, sodat jy moet sê: Wie sal vir ons na die hemel opklim en dit vir ons gaan haal en ons dit laat hoor, dat ons dit kan doen? {30:13}  Dit is ook nie oorkant die see nie, sodat jy moet sê: Wie sal vir ons na die oorkant van die see oorvaar en dit vir ons gaan haal en ons dit laat hoor, dat ons dit kan doen? {30:14}  Maar baie naby jou is die woord, in jou mond en in jou hart, om dit te doen."

Kom ons wees eerlik: ons het geen verskoning nie!

Deuteronomium {31:3} "Die HERE jou God, Hy trek voor jou oor; Hy sal hierdie nasies voor jou uit verdelg, en jy sal hulle uit hul besitting verdrywe; Josua, hy trek voor jou oor soos die HERE gespreek het. {31:4}  En die HERE sal met hulle doen soos Hy met Sihon en met Og, die konings van die Amoriete, en met hulle land gedoen het, wat Hy verdelg het; {31:5}  die HERE sal hulle aan julle oorgee, en julle moet met hulle handel geheel en al volgens die gebod wat ek julle beveel het."

Die kinders van Israel sou in die land teenkanting ondervind. Om die land te verower, sou nie maklik gewees het nie. Die Kanaäniete en Hittiete, onder andere, was daar en hulle sou die kinders van Israel nie sonder 'n geveg toelaat nie. Daarom, as ons volhard om die land van Israel as 'n tipe van God se huidige Koninkryk hier op aarde te beskou, wat óns is, dan kan ons ook opposisie van God se vyande, wat die aarde saam met ons bewoon, verwag terwyl ons na alles poog om hulle ook te onteien. Daar is ook demone in die land, wat nie sonder 'n stryd sal opgee nie. Indien jy in Jesus die Messias glo, dan sal jy besef wat ek bedoel, begryp waarvan ek praat. Soos vir Israel sê God egter vir ons:

Deuteronomium {31:6} “Wees sterk en vol moed; wees nie bevrees en word nie verskrik vir hulle nie; want dit is die HERE jou God wat saam met jou trek; Hy sal jou nie begewe of verlaat nie.”

Laat ons lesse van Israel leer, want soos God met Israel gehandel het, so sal Hy ook met ons Handel. Ons moet dus leer uit hulle foute en ywerig Sy gebooie onderhou, sodat ons lank in die land mag woon en God se vyande verslaan.

Kom gou Jesus!

Voorheen uitgegee: 2018-09-08

PDF weergawe

Dankbaarheid

Ki Tavo

(Wanneer Jy Ingaan)

Deuteronomium 21:10 – 25:19

Jesaja 60:1 – 22

Handelinge 7:30 – 36

Deuteronomium {26:1} “EN as jy in die land kom wat die HERE jou God jou as erfenis sal gee en jy dit in besit neem en daarin woon, {26:2} dan moet jy neem uit die eerstelinge van al die vrugte van die land wat jy inbring uit jou land wat die HERE jou God jou sal gee, en dit in ’n mandjie sit; en jy moet gaan na die plek wat die HERE jou God sal uitkies om sy Naam daar te laat woon, {26:3} en na die priester kom wat daar in dié dae sal wees, en jy moet vir hom sê: Ek verklaar vandag aan die HERE u God dat ek in die land gekom het wat die HERE aan ons vaders met ’n eed beloof het om aan ons te gee. {26:4} En die priester moet die mandjie uit jou hand neem en dit voor die altaar van die HERE jou God neersit. {26:5} Dan moet jy voor die aangesig van die HERE jou God verklaar en sê: My vader was ’n swerwende Arameër en het na Egipte afgetrek en daar as vreemdeling vertoef met min mense; maar hy het daar ’n groot, magtige en talryke nasie geword. {26:6} Maar die Egiptenaars het ons mishandel en ons verdruk en ’n harde diens op ons gelê. {26:7} Toe het ons die HERE, die God van ons vaders, aangeroep; en die HERE het ons stem gehoor en ons ellende en ons moeite en ons verdrukking aangesien; {26:8} en die HERE het ons uit Egipte uitgelei deur ’n sterke hand en ’n uitgestrekte arm en deur groot skrikwekkende dade en duur tekens en wonders; {26:9} en Hy het ons na hierdie plek gebring en ons hierdie land gegee, ’n land wat oorloop van melk en heuning. {26:10} Hier het ek dan nou die eerstelinge gebring van die vrugte van die land wat U, HERE, my gegee het. Dan moet jy dit neersit voor die aangesig van die HERE jou God en jou neerbuig voor die aangesig van die HERE jou God.”

Wanneer julle jul tiendes bring, gee julle dit uit skuldgevoel of uit verpligting of uit dankbaarheid? Ongelukkig gee baie van ons dit uit skuldgevoel of verpligting. God het ons beveel en daarom gee ons; Trouens oor soveel jare heen was daar soveel valse onderrig oor die gee daarvan, dat baie mense gee met die verwagting om dubbel of driemaal soveel terug te ontvang. Uit die Skrifgedeelte van hierdie week, sien ons dat ons moet gee uit dankbaarheid, nie uit skuldgevoel of verpligting nie en beslis nie om enigiets terug te verwag nie. Ons moet gee en oorvloedig gee wat dit betref, uit dankbaarheid vir wat die Here vir ons gedoen het.

God het soveel vir ons gedoen: Hy het ons uitroepe gehoor, Hy het ons trane gesien, Hy was bewus van ons slapelose nagte en Hy was bedroef hoe die Satan ons onderdruk het. Dus het Hy ons verlos uit die slawerny van sonde na die vryheid om Hom te aanbid. Gebooie wat ons eens as neerdrukkend beskou het, het nou deur Jesus die Messias, wat in ons woon, ‘n vreugde geword en ‘n seën wat daarop volg. Ja, soos deur die profete van ouds belowe, het God na ons toe neergebuig, ons met Sy reddende regterhand gered en ons is as Sy kinders weergebore. Desnieteenstaande, gee baie van ons steeds ons tiendes omdat ons daartoe verplig voel.

Deur Jesus die Messias is ons weergebore in die koninkryk van God - ‘n ware plek van seën. God se koninkryk is nie iewers ver in die toekoms nie: dit is waarlik hier en lewe binne-in ons.Ons, gelowiges in Jesus die Messias, is die koninkryk van God. Daarom dra ons in onsself die eienskappe van die koninkryk: liefde, vreugde, vrede, geduld, goedhartigheid, goedheid , betroubaarheid, sagtheid en selfbeheersing. Dit is die vrugte van God se Gees, wat met ons redding in ons kom woon het. Daarom is God se koninkryk lewend, hier op aarde en ons daarin.

Eendag, een of ander tyd na die wederkoms van Jesus die Messias, sal die bose geoordeel word. Almal wat onwaardig bevind word, sal gestuur word na ‘n plek van spirituele duisternis en hopeloosheid - ‘n plek sonder God. Diegene wat egter regverdig bevind word, sal gered word en in die hemel gaan woon - ‘n plek wat met God se liefde gevul is. In daardie tyd sal die koninkryk van God die ganse aarde omvat. Tot dan, word dit egter beperk tot dié van ons wat glo. Ons is ‘n geweldige dankbaarheid verskuldig aan die Here vir alles wat Hy vir ons gedoen het en om hierdie rede waarsku Hy ons soos volg in Sy Woord:

Deuteronomium {8:11} “Neem jou in ag dat jy die HERE jou God nie vergeet deur sy gebooie en sy verordeninge en sy insettinge wat ek jou vandag beveel, nie te hou nie; {8:12} sodat jy nie miskien eet en versadig word nie en mooi huise bou en bewoon, {8:13} en jou beeste en jou kleinvee vermeerder en jou silwer en goud vermeerder, ja, alles wat jy het, vermeerder — {8:14} en jou hart hom dan verhef, dat jy die HERE jou God vergeet wat jou uit Egipteland, uit die slawehuis, uitgelei het; {8:15} wat jou deur die groot en vreeslike woestyn gelei het, deur giftige slange en skerpioene en ’n dorsland sonder water; wat vir jou water uit die klipharde rots laat kom het; {8:16} wat jou in die woestyn manna laat eet het, wat jou vaders nie geken het nie, om jou te verootmoedig en jou te beproef, om uiteindelik aan jou goed te doen — {8:17} en jy in jou hart dink: My krag en die sterkte van my hand het vir my hierdie rykdom verwerwe.{8:18} Maar dink aan die HERE jou God, dat dit Hy is wat jou krag gee om rykdom te verwerwe, dat Hy sy verbond kan bevestig wat Hy aan jou vaders met ’n eed beloof het, soos dit vandag is.”

Ek dink dit is noodsaaklik om ons harte te ondersoek wanneer ons tiendes en offergawes aan die Here bring; trouens, ons behoort hierdie Skrifgedeeltes, in ons Parasha aangehaal, aan te pas en verpersoonlik asook in ons harte te onthou wanneer ons gee dat ons ook eens skuldenaars in slawerny aan die sonde was. Ons moet daaraan dink dat sonde wreed met ons gehandel het, ons beproef het, geteister het en ‘n swaar slawerny op ons gelê het. Toe het ons die God van ons voorvaders aangeroep - Hy het ons stem gehoor, ons beproewing, ons ons swaarkry en onderdrukking gesien. Die Here het na ons toe neergebuig en ons uit ons beproewing gered deur die bloed  van Jesus die Messias, wat aan die kruis vir ons gestort is. Hy het ons gebring by ‘n plek van vreugde en vrede. Nou kan ons die eerste vrug van ons arbeid bring, nie uit skuldgevoel of verpligting nie, maar met dankbaarheid en waardering.

Wanneer julle dus volgende keer aan die Here gee - in plaas daarvan om dit in die kollektemandjie te plaas of in die Tzadaka (offer) - houer te steek, onthou wie julle toe was en wie julle nou is en gee uit dankbaarheid en waardering. Wat ‘n verskil sal dit nie maak nie!

 Kom gou Jesus!