Parasha Tzav (Opdrag) - Die Lam

Levitikus 6:8-8:36

Maleagi 3:4 – 24

Hebreërs 8:1-6

“Ohla” of Verbrande Offerande was ‘n sondoffer wat voortdurend moes brand op die Altaar van Offerande van die Tabernakel en Tempel. Elke oggend en aand moes ‘n lam of ‘n bok geslag en toegelaat word om dwarsdeur die dag en nag te brand totdat dit heeltemal verbrand was. Daar moes nooit ‘n tyd wees wanneer ‘n “Ohla” Offerande nie geheel-en-al op die Altaar verbrand is nie. Hierdie offerande was anders as alle ander offers, in soverre dat die dier wat geoffer was, nog heel moes wees. Slegs die vel is verwyder en toegelaat om deur die priesters gebruik te word. Soos alle ander sondoffers van die Tabernakel- en Tempeltye, was hierdie offer ‘n plaasvervangende offer wat die vereiste doodstraf deur die Tora toegevoeg is vir menslike sonde.

Waarop hierdie offer dui, is die feit dat die kinders van Israel dit nodig gehad het; benewens die ander voorgeskrewe sondoffers, gereinig te word, ‘n voortdurende offer, wat die doel gedien het om van sondes, waaraan hulle gedurig skuldig was, gereinig te word. Die implikasies is duidelik. Daar moes altyd ‘n voortdurende sondoffer voor die Here wees, ‘n offer wat sonde sou reinig en Hom dus in staat sou stel om tussen Sy mense te woon. In Juadïsme is daar vandag egter geen so’n offer nie. Die Tabernakel bestaan nie meer nie en die Tempel is vernietig, trouens, op die plek waar die Tempel eens gebou was, staan daar nou die Rotskoepel, ‘n heidense Moslem-Heiligdom. Het die Here verander, het die Jode vandag so heilig geraak dat hulle nie langer ‘n voortdurende Verbrande Offer vir sonde nodig het nie?

Spreuke {3:6} “Ken Hom in alles wat jy doen en Hy sal jou die regte pad laat loop.”

Die feit is dat die Here nie verander het nie en ongetwyfeld is die hedendaagse kinders van Israel nog netso sondig as wat hulle duisende jare gelede was. Daar is nog ‘n behoefte aan ‘n kompensatoriese plaasvervanger vir sonde soos wat daar in die Bybelse tye was en waarskynlik des te meer as ooit tevore.

Romeine {8:32} “Hy het sy eie Seun nie gespaar nie, maar Hom oorgelewer om ons almal te red. Sal Hy ons dan nie al die ander dinge saam met Hom uit genade skenk nie? {8:33} Wie kan die uitverkorenes van God aankla? God self spreek hulle vry. {8:34} Wie kan ons veroordeel? Christus Jesus het gesterf, maar meer as dit: Hy is uit die dood opgewek, Hy sit aan die regterhand van God, Hy pleit vir ons. {8:35} Wie kan ons van die liefde van Christus skei? Lyding of benoudheid of vervolging, honger of naaktheid, gevaar of swaard? {8:36} Daar staan immers geskrywe: “Dit is oor U dat die dood ons dag vir dag bedreig, dat ons soos slagskape behandel word.” {8:37} Maar in al hierdie dinge is ons meer as oorwinnaars deur Hom wat vir ons liefhet. {8:38} Hiervan is ek oortuig: geen dood of lewe of engele of magte of teenswoordige of toekomstige dinge of kragte {8:39} of hoogte of diepte of enigiets anders in die skepping kan ons van die liefde van God skei nie, die liefde wat daar is in Christus Jesus ons Here.”

Die Judaïsme van vandag beskik nie oor ‘n Tempel waarin offers gebring word vir sonde, gepleeg deur sy aanhangers nie. Die Rabyne het foutiewelik goeie dade vervang met die voortdurende Verbrande Offers; hulle het dit trouens, met al die Tora-mandaatsondoffers vervang. Ongelukkig is Judaïsme in sy huidige vorm ‘n menslike godsdiens en nie van God nie. Dit verheerlik dade, rites en tradisie maar nie die onveranderlike God nie.

Handelinge {2:22} ““Israeliete, luister na hierdie woorde! God het Jesus van Nasaret aan julle bekend gestel deur die kragtige dade, die wonders en die tekens wat God Hom by julle laat doen het. Daarvan weet julle self. {2:23} God het besluit en dit vooruit bepaal om Hom aan julle uit te lewer, en julle het Hom deur heidene aan die kruis laat spyker en Hom doodgemaak. {2:24} Maar God het Hom van die smarte van die dood verlos en Hom uit die dood laat opstaan. Dit was immers vir die dood onmoontlik om Hom gevange te hou. {2:25} Van Hom sê Dawid: “Ek het die Here altyd voor oë. Hy is aan my regterhand; ek sal nie wankel nie. {2:26} Daarom is my hart bly en my tong jubel, ja meer, ek het die verwagting dat my liggaam sal lewe, {2:27} want U sal my nie aan die doderyk oorlaat nie; U sal nie toelaat dat u troue dienaar vergaan nie.{2:28} U het my die paaie van die lewe geleer; u teenwoordigheid sal my met vreugde vul. {2:29} “Broers, wat ons voorvader Dawid betref, moet ek dit vir julle duidelik stel: Hy het gesterwe en is begrawe, en sy graf is nou nog hier by ons. {2:30} Maar hy was 'n profeet en hy het geweet dat God met 'n eed aan hom belowe het dat een van sy nakomelinge op sy troon sou sit. {2:31} Daarom het hy die opstanding van die Christus vooruit gesien en gesê: “Hy is nie aan die doderyk oorgelaat nie, en sy liggaam het nie vergaan nie. {2:32} “God het hierdie Jesus uit die dood laat opstaan; daarvan is ons almal getuies. {2:33} Hy is verhoog aan die regterhand van God en Hy het die Heilige Gees wat belowe is, van die Vader ontvang en uitgestort. Dit is wat julle nou sien en hoor. {2:34} Dawid het nie na die hemel toe opgevaar nie, en tog sê hy: “Die Here het vir my Here gesê: Sit aan my regterhand {2:35} totdat Ek jou vyande aan jou onderwerp het {2:36} “Die hele Israel moet nou vas en seker weet: God het hierdie Jesus, wat julle gekruisig het, Here en Christus gemaak!” {2:37} By die aanhoor hiervan is die mense diep getref en het hulle vir Petrus en die ander apostels gevra: “Wat moet ons doen, broers?” {2:38} Toe antwoord Petrus hulle: “Bekeer julle en laat elkeen van julle gedoop word in die Naam van Jesus Christus, en God sal julle sondes vergewe en julle sal die Heilige Gees as gawe ontvang. {2:39} Wat God belowe het, is vir julle en vir julle kinders en vir almal wat daar ver is, vir almal wat die Here ons God na Hom toe sal roep.””

Hierdie Skrifgedeeltes is ‘n bewys dat God nie verander het nie. Jesus die Messias is ons onophoudelike Verbrande Offer. Hy beklee die plek aan die die regterhand van die Vader en tree onophoudelik voor die Vader vir ons in. As Messiaanse Gelowiges en Christene gelyk, het ons nie meer behoefte aan ‘n Tempel en sy Altaar om vir ons sondes te versoen nie, omdat Jesus vir eens en vir ALTYD ons offerande is; ons vlekkelose en aanneemlike Offerlam.

Johannes {1:29} “Die volgende dag sien Johannes vir Jesus na hom toe kom. Hy sê toe: “Dáár is die Lam van God wat die sonde van die wêreld wegneem!”

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Parasha VaYikra (En Hy Het Geroep) - Bloed

Levitikus 1:1 – 6 

Jesaja 43:21 – 44:23 

Hebreërs 10:1 - 18 

Levitikus {1:1} “Die Here het vir Moses geroep en uit die tent van ontmoeting vir hom gesê:  {1:2} “Praat met die Israeliete en sê vir hulle: Wanneer een van julle vir die Here 'n offer wil aanbied, kan hy dit aanbied uit sy beeste of uit sy kleinvee. {1:3} As dit 'n brandoffer uit die beeste is, bied die man 'n bul aan sonder liggaamsgebrek. Hy bied dit aan by die ingang van die tent van ontmoeting sodat dit vir die Here aanneemlik sal wees.””

Nadat ek vandeesweek se Parasha gelees het, en al die offerandes wat vereis word om ‘n persoon se regte verhouding met God te herstel, is ek opnuut dankbaar vir dit wat Jesus die Messias (Yeshua Ha Mashiach) vir my gedoen het. Veronderstel dat ek die diere moes koop as korbanot  (meervoud van korban) (versoening) en dit moes besorg by die Bet Ha Migdash (Tempel) om daardeur te poog om in ‘n regte verhouding met die Here te verkeer. Trouens, deur al die sonde wat ek pleeg, bewustelik sowel as onbewustelik met wat ek sê, waarna ek luister, waarna ek kyk en wat ek elke dag dink, weet ek nie wat eerste sou gebeur het nie, deurdat ek finansieel probleme mag ondervind en of die wêreld kon leegloop van “skoon” diere vir my om te offer. Dan sou dit boonop die gereelde heen-en-weer reise vanaf my huis in Jerusalem meebring. Dit sou alles nodig gewees het, al het die Tempel nog bestaan en Jesus die Messias nog nie gekom het nie. Indien ons al ons sondes - wat ons as gelowiges doelbewus sowel as onbewustelik pleeg deur wat ons sê, hoor en aan dink vir net een dag, sou die aantal sondes verstommend wees. As elkeen van ons daarbenewens die toepaslike offerande vir elke sonde moes bring, sou die spesies bokke en lammers ongetwyfeld die lys van uitgestorwe diere haal! Soms dink ek, neem ons dít wat die Here vir ons gedoen het, vêr te ligtelik op, want soos ons volgens die Skrif besef, sondig ons almal en skiet ons almal tekort aan die heerlikheid van God!

Prediker {7:20} “Daar is geen mens op aarde regverdig nie, niemand wat net goed doen en nie sondig nie.”

Ons word ook volgens die Skrif beveel dat die korbanot (versoeningsoffers) nêrens anders as in die Tempel in Jerusalem geoffer moes word nie. Indien Jesus (God in die vlees) nooit gekom het om eenmalig te sterwe vir die sonde van die wêreld nie, diegene uit die diaspora, gereeld heen en weer na Israel sou moes reis - ‘n verdere uitgawe!

Deuteronomium {12:13} “Moenie julle brandoffers sommer op enige plek offer wat vir julle goed lyk nie. {12:14} Julle mag dit net offer op die plek wat die Here sal kies in die gebied van een van die stamme. Daar moet julle julle brandoffers offer en daar moet julle alles doen wat ek julle beveel het.”

Ons kan dus verstaan dat Jesus se sterwe vir die sonde van die wêreld, geen geringe aangeleentheid was nie. Die storting van Sy bloed vervang die noodsaaklikheid dat voëls, bulle skape en bokke se bloed as versoening vir ons sondes gestort word.

Levitikus {17:11} “Omdat die lewe van 'n dier in sy bloed is, het Ek die bloed vir julle gegee om op die altaar versoening te doen vir julle lewens. Omdat bloed versoening bring deur die lewe wat daarin is,”

Wat bedoel God as Hy sê: ”......die bloed bewerk versoening vir die lewe.” Ek glo Hy bedoel “‘n lewe vir die lewe”. Die loon van die sonde is die dood: iets moes in ons plek sterf om versoening vir ons sondes te bewerkstellig. Vóór die koms van Jesus, moes diere ons plek ingeneem het. Ons was skuldig, maar hulle het die boete betaal. Met die koms van Jesus het dit alles verander.

Levitikus {17:10} “Omdat die lewe van 'n dier in sy bloed is, het Ek die bloed vir julle gegee om op die altaar versoening te doen vir julle lewens. Omdat bloed versoening bring deur die lewe wat daarin is,”

Waarom was God so onversetlik dat Sy volk nie bloed eet nie? Jesus (God in die gestalte van ‘n mens) het na die aarde toe gekom om te sterwe en het Sy bloed vir die sonde van die wêreld gestort. Hy het aan die Here se straf vir sonde wat die dood is, voldoen en tot vandag nog voldoen Hy steeds daaraan. Daarom is daar nie langer enige behoefte aan iemand om ‘n korban (versoeningsoffer) na die Tempel in Jerusalem te bring nie - dit bestaan nie langer nie en was ook vir meer as tweeduisend jaar nie meer nodig nie.

Indien jy egter nie ‘n gelowige is nie en hierdie Parasha lees, weet dit: Jesus die Messias het vir jou sondes gesterf. Hy is jou versoening, netsoos myne. Die enigste verskil tussen jou en en my is dat ek in Hom glo en aanvaar het dat deur Sy dood aan die kruis, Hy vir my sondes versoen het. As jy Hom nie as jou Heer en Redder aanvaar het nie, dan het Sy bloed nie vir jou sondes versoen nie en is jy steeds skuldig en onder ‘n doodvonnis van God. Jy kan dit nóú verander en vergifnis ontvang. Jy kan dit nou aanvaar en vergewe word. Vra net vir Jesus die Messias om jou Heer en Redder van jou lewe te wees en Hy sal dit vir jou doen wat Hy ook vir my gedoen het.

Ongelukkig word daar ‘n valse leerstelling deur die Satan versprei dat Jesus as die Messias gekom het, maar Hy is nóg God nóg die Vader. Hulle logika mag reg klink, maar is dit nie die wyse waarop die Satan te werk gaan nie? Hulle gebruik rabbiniese leerstellings en die verdraaiing van die Skrif om mense wat swak is van begrip, om húlle gif te glo. Dit is beslis nie waar nie! Jesus het self bely dat Hy en die Vader Een is. Johannes {10:30}. Hy het ook gesê: “As julle My sien, het julle die Vader gesien”. Moet nie hierdie bedrieglike valse verkondigers glo nie: hulle leerstelling is ‘n vorm van menslike offerande. Ofskoon hulle beweer dat Jesus die Messias van God gekom het en daarom ‘n spesiale mens is, is dit nogtans ‘n menslike offerande, ‘n leerstelling waarmee die Satan die mense deur eeue heen mislei het om te beoefen, skynbaar nog tot vandag toe!      

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Parasha VaYachel - Pekudei (En Hy Het Hulle Laat Byeenkom) - Saam Met God en ‘n Gewillige Hart

Eksodus 35:1 – 40:38

Eségiël 45:16 – 46:18

2 Korinthiërs 9:6 - 11

Ofskoon dit vandeesweek ‘n dubbele lesing, oftewel twee parashot is, het ek egter my kommentaar slegs tot parasha Vayachel beperk.

Eksodus {35:10} “En almal wat kunsvaardig is onder julle, moet kom en alles maak wat die HERE beveel het: {35:11}  die tabernakel, sy tent en sy dekkleed, sy hakies en sy style, sy dwarshoute, sy pilare en sy voetstukke; {35:12}  die ark en sy draaghoute, die versoendeksel en die voorhangsel tot bedekking; {35:13}  die tafel met sy draaghoute en al sy gereedskap, en die toonbrode; {35:14}  en die kandelaar tot verligting, met sy gereedskap en sy lampe, en die olie vir die kandelaar; {35:15}  en die reukaltaar met sy draaghoute, en die salfolie en die reukwerk van speserye, en die bedekking vir die ingang van die tabernakel; {35:16}  die brandofferaltaar met sy traliewerk van koper, sy draaghoute en al sy gereedskap; die waskom met sy voetstuk; {35:17}  die behangsels van die voorhof, sy pilare en sy voetstukke, en die bedekking van die poort van die voorhof; {35:18}  die penne van die tabernakel en die penne van die voorhof met hulle lyne; {35:19}  die kunstige klere om in die heiligdom te dien, die heilige klere vir die priester Aäron en die klere van sy seuns om die priesteramp te bedien.”

Nadat ek hierdie parasha gelees het, kan ‘n mens verstaan wat God bedoel het toe Hy gesê het dat Hy die mens na Sy beeld geskep het. Benewens al ons ander ooreenkomste, kan ons sien wat maak óns soos ons Hemelse Vader: ons is skeppers. Die enigste verskil tussen ons en God, wat skepping betref , is dat God iets uit niks kan skep, terwyl ons daarenteen slegs uit dit wat God reeds geskep het, iets kan skep.

God het, volgens hierdie parasha, Moses beveel om die rou boumateriaal bymekaar te maak, wat nodig sou wees om vir Hom ‘n woning te bou sodat Hy te midde van Sy volk kon wees. God se bedoeling, toe en selfs nou nog, was om onder Sy volk te woon. Sy gevoel hieroor is so sterk, dat Hy eendag – trouens binnekort – in die gedaante van Sy Seun Jesus die Messias, sal terugkeer om presies dít te doen.

Dit is interessant om te besef dat God, die Skepper van iets uit niks, met respek gesê, deur slegs Sy vingers te klap of ‘n enkele woord te spreek, vir Homself uit niks ‘n woning kon skep, netsoos Hy die heelal geskep het. Hy kon selfs deur Sy wil ‘n woning laat ontstaan het waarin Hy kon woon; tóg het Hy dit nie gedoen nie. In plaas daarvan, het hy verkies dat die kinders van Israel dit vir Hom doen. Hier is vir my twee beginsels van krag, wat ek as deel van my kommentaar vir hierdie parasha sal verduidelik. Albei beginsels verwys na waarom God verkies het dat die kinders van Israel die tabernakel (Mishkan) bou, pleks dat Hyself dit laat ontstaan het.

Die eerste beginsel:

Spreuke {13:11} “Goed wat uit niks verkry is, word minder; maar hy wat met die hand bymekaarmaak, kry altyd meer.”

Hierdie spreuk, soos ons kan sien, het betrekking op die verkryging van geld wat nie deur arbeid verdien is nie, dikwels “swerfgeld” genoem en wat dié spreuk eintlik sê, is dat geld wat nie deur arbeid bekom is nie, net so gou verdwyn as wat dit bekom is. Dus kan dieselfde beginsel geld vir enigiets wat ons nie deur harde werk bekom of werklik verdien het nie. Kom ons wees maar eerlik: dit is deel van ons menslike natuur! Ons waardeer en versorg slegs dít waarvoor ons hard moes werk, méér as dit wat aan ons gegee is, sonder dat ons iets daarvoor hoef te gedoen het. Ongelukkig sluit dit vir sommige mense selfs hul verlossing in. Dit is waarom daar soveel werk-georiënteerde godsdienste en kultusse is. Hierdie aspek van ons natuur, glo ek, is ‘n gevolg van die sondeval van die mens (Adam en Eva).

Genesis {3:17} “En aan die mens het Hy gesê: Omdat jy geluister het na die stem van jou vrou en van die boom geëet het waarvan Ek jou beveel het om nie te eet nie—vervloek is die aarde om jou ontwil; met moeite sal jy daarvan eet al die dae van jou lewe. {3:18}  Ook sal dit vir jou dorings en distels voortbring; en jy sal die plante van die veld eet. {3:19}  In die sweet van jou aangesig sal jy brood eet totdat jy terugkeer na die aarde, want daaruit is jy geneem. Want stof is jy, en tot stof sal jy terugkeer.”

Die tweede beginsel:

1 Korinthiërs {3:7} “So is dan hy wat plant of hy wat natmaak, niks nie, maar God wat laat groei. {3:8}  Maar hy wat plant en hy wat natmaak, is een, maar elkeen sal sy eie loon volgens sy eie arbeid ontvang. {3:9}  Want ons is medewerkers van God; die akker van God, die gebou van God is julle.”

God begeer ons vennootskap met Hom. Alhoewel Hy by magte is om alles sonder ons te doen, is die eintlike rede waarom Hy ons geskep het, om Sy vennote te wees op die aarde wat Hy vir ons geskep het. Deur die opstanding en Sy toekomstige wederkoms, sal ons saam met Jesus in die heelal regeer.

Openbaring {20:6} “Salig en heilig is hy wat deel het aan die eerste opstanding; oor hulle het die tweede dood geen mag nie, maar hulle sal priesters van God en van Christus wees en sal saam met Hom as konings regeer duisend jaar lank.”

Dit is dus, om hierdie twee redes, wat ek glo, God die kinders van Israel laat deelneem het aan die konstruksie van die tempel.

Eksodus {35:4} “Verder het Moses die hele vergadering van die kinders van Israel toegespreek en gesê: Dit is die saak wat die HERE beveel het: {35:5}  Neem van julle besittings ‘n offergawe aan die HERE. Laat elkeen wat gewillig is in sy hart, dit bring, die offergawe van die HERE: goud en silwer en koper;”

Ons, wat in Jesus die Messias glo, is nou die tempel van God, waarin die Gees van God woon. Daarom is dit steeds die verantwoordelikheid van elke gelowige in Jesus die Messias om God se koninkryk te bou, deur getuienis en die evangelie van verlossing. Ek vertrou dat God in jou ‘n gewillige hart sal vind!

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Parasha Ki Tisa (Wanneer Jy Verhef) - Indompeling

Eksodus 30:11 – 34:35

1 Konings 18:1 – 39

1 Korinthiërs 8:4 – 13

Eksodus {30:17} “Die Here het vir Moses gesê: {30:18} “Jy moet 'n bronswaskom met 'n bronsvoetstuk maak om in te was. Sit dit tussen die tent van ontmoeting en die altaar neer en gooi water daarin. {30:19} Aäron en sy seuns moet hulle hande en voete daarin was. {30:20} Voordat hulle in die tent van ontmoeting ingaan, moet hulle hulle met die water was sodat hulle nie sterf nie. Voordat hulle na die altaar toe kom vir hulle diens om 'n vuuroffer vir My, die Here, aan die brand te steek, {30:21} moet hulle hulle hande en hulle voete was sodat hulle nie sterf nie. Dit is 'n blywende voorskrif vir hulle en vir hulle nageslagte.””

Dit is die eerste keer ooit dat daar van ‘n mensgemaakte mikvah (indompelings- bad of skottel) melding gemaak word. Die priesters “moes hul hande en voete,” daarin was, wat beteken het dat hulle die water in die skottel gebruik het om hulself te reinig, “dat hulle nie sterf nie”. Wat het die nalaat om met water gereinig te word dan te doen met om te sterwe?

Selfs tot vandag toe is die indompeling in water nog as ‘n rite gebruik met die doel om van wat onheilig is, heilig te maak. Die proses verander of verhoog die status van wie ookal, indompeling ondergaan het. Indompeling in water as opdrag van God, het die mag om te transformeer, om ‘n metamorfose te ondergaan. Voorbeeld: Gedurende Tempeltye en selfs vandag nog onder Ortodokse Joodse sektes, was ‘n vrou, van die begin van haar menstruasie, in ‘n staat van Niddah (vroulike onreinheid). Sy moes van haar man en die samelewing afgesonder word tot na haar tyd en nadat sy in water ingedompel was. Slegs dan kon sy met haar man in huwelikse intimiteit en die samelewing op vrye voet verkeer. Mans wat van Tempeldienste uitgesluit was vanweë sekere tipes rituele besoedeling, kon na indompeling na die Tempel opgaan en betrokke raak by offerandes. Proseliete, as deel van die bekeringsproses, sou die indompelingsbad binnegaan as nie-Jode en uitklim as Jode - iets wat steeds beoefen word in die groter Joodse gemeenskap. 

Vir ons om hierdie vereiste van indompeling te verstaan, wens ek graag daarop te wys dat God se gebooie in drie uitdruklike kategorieë verdeel word: Mishpatim (Oordele) wat logiese siviele en morele wette is; Eidutim (Statute) wat rituele wette en rites soos die eerbiediging van die Sabbat, Pesach (Pasga) en die aanbring van ‘n mezuzah op die deurkosyn; Chukkim (Ordinansies) wat spirituele bonatuurlike wette is, wat menslike begrip te bowe gaan. Indompeling in water, val in hierdie kategorie netsoos kosher. 

Meer as enige ander gebooie van God, verwesenlik die nakoming van Chukkim, die vernaamste geestelike verandering in ‘n mens. Dit is te wyte aan die feit dat dit streng nagekom word uit gehoorsaamheid aan God met geen menslike begrip nie. Ongeag die feit dat indompeling in water en die vermoë daarvan om ‘n spirituele verandering te weeg te bring, is vir ons ‘n misterie, nogtans kan ons egter sekere insigte bekom oor hoe dit hierdie bonatuurlike, spirituele verandering volbring.

Tora leer ons aangaande die konsep van “ritueel rein” en “ritueel onrein”. Om in ‘n toestand van “ritueel rein” te verkeer, was noodsaaklik gedurende Tempeltye vir ‘n persoon om deel te neem aan die Tempeldienste en -rituele of selfs die Tempelgronde te betree. Argeoloë het groot klip indompelingsbaddens opgegrawe naby die plek waar die antieke Tempel eens gestaan het, wat juis gebruik is vir hierdie doel. Aangesien die Tempel nie meer bestaan nie, is hierdie tipe van indompeling vandag nie langer van toepassing nie; trouens, enige indompeling wat betreffende die konsep van “ritueel rein”, het vandag geen toepassing nie. Waaroor ons vandag die meeste besorg is, is die spirituele status- en assosiasie- verandering wat met die indompeling gepaard gaan. In die Nuwe Testament sien ons dat die indompelings deur Johannes die Doper gedoen is om sy volgelinge te assosieer in afwagting van die komende Messias. Die indompelings deur die Apostels uitgevoer, is gedoen om die spirituele status van hulle volgelinge te verander en hulle dus te assosieer met die dood en opwekking van Jesus die Messias, die Messias wat toe alreeds vir die wêreld se sondes gesterf het. Daarom, deur die water in te gaan vir indompeling was en is ‘n simbool van om saam met Jesus te sterwe en die uitkom uit die water, was en is ‘n simbool van om met Jesus opgewek te word. Ons word nie gered deur die waterindompeling nie! Dit is slegs ‘n uiterlike teken van ‘n nuwe gelowige se innerlike verandering van spirituele status, nadat hy gered is. Jesus die Messias het na die aarde gekom om die prys te betaal vir die sonde van die mensdom, as Here, Redder en God- in- die vlees en die enigste manier wat ‘n mens vergifnis kan ontvang en reiniging van sonde, is deur ‘n mens self met Hom te assosieer

Nou keer ons terug na ons vraag: “Wat het die nalaat om met water gereinig te word, enigsins met die dood te doen?” Om dieselfde rede het die twee seuns van Aäron gesterf deur vreemde vuur in die Tempel in te bring - Aäron en sy seuns kon op geen ander manier wat hulle wou, die Here nader nie. Ten einde in die teenwoordigheid van ‘n Heilige God te kom, moes hulle “ritueel rein” wees en tot ‘n hoër spirituele status verhoog wees, een wat die Here se Chukkim van water-indompeling duidelik vervul het. 

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Parasha Tetzaveh (U Sal Beveel) - Tempelberg

Eksodus 27:20 – 30:10

Esegiël 43:10 – 27

Hebreërs 13:10 – 17

Eksodus {29:42} “Dit moet 'n voortdurende brandoffer vir julle geslagte wees, by die ingang van die tent van samekoms, voor die aangesig van die Here, waar Ek met julle sal saamkom om daar met jou te spreek. {29:43} En daar sal Ek met die kinders van Israel saamkom en die tent sal deur my heerlikheid geheilig word. {29:44} So sal Ek dan die tent van samekoms en die altaar heilig. Ek sal Aäron en sy seuns ook heilig om vir My die priesteramp te bedien. {29:45} En Ek sal onder die kinders van Israel woon en vir hulle 'n God wees; {29:46} en hulle sal weet dat Ek die Here hulle God is wat hulle uit Egipteland uitgelei het om in hulle midde te woon. Ek is die Here hulle God.”

Waarom moes die Altaar van die Offerande geplaas word by die ingang vóór die Tent van Samekoms? Waarom kon dit nie agter by een van die sykante geplaas gewees het nie?

Uit hierdie Parasha verneem ons dat daar ‘n uitgebreide stelsel van Offerande was wat vereis het dat Aäron en sy seuns toegelaat sou word om die Tent van Samekoms binne te gaan. Teneinde hulle in staat te stel om verby die Altaar te beweeg, moes hulle vooraf geheilig en gereinig word van enige sonde. Geen sondige priesters kon in die teenwoordigheid van ‘n Heilige God en die Altaar kom nie, waarop die sondoffers verbrand is en daardie doel gedien het.

Met die Tent van Samekoms het die Here ‘n plek vir Homself geskep waar Hy onder onheilige mense kon woon, maar nogtans apart van hulle wees. Soos ek verlede week gesê het, wat was dus die doel van die Here om onder hulle te woon? Dit was so dat hulle ‘n persoonlike verhouding met Hom kon hê. Soos die bogemelde Skrif lui,

“Hulle sal weet dat Ek die Here hul God is, wat hulle uit die land van Egipte gelei het, sodat Ek onder hulle kon woon. Ek is die Here hulle God.”

God is nie ‘n God van reëls en regulasies nie - Hy is ‘n God van verhoudinge! Dit is egter onmoontlik vir ‘n sondige, onheilige volk om enige soort verhouding met ‘n Heilige God te hê vandaar die behoefte aan ‘n Altaar van Offerande en diere-offers. Diens by die Tora en vervulling van die gebooie, het ‘n mens nie heilig gemaak nie. Wat ‘n mens wel heilig maak, is vergifnis van sonde deur die plaasvervangende diere-offers.

Het julle opgelet dat, toe die Parasha gelees is, Aäron en sy seuns hulle hande op die offerdier moes lê voordat dit geslag is? Die handoplegging het die oorplasing van hul sonde op wat ookal geoffer word, veplaas. Die dier, waarop hul hande gelê was, is toe geslag en aan die Here geoffer as plaasvervanger vir die dood van die menslike sondaar; in die geval van ons Parasha, was dit vir Aäron en sy seuns.

Die Here is vandag netso heilig as wat Hy in bybelse tye was en ons as mense is netso onheilig as wat ons in die bybelse tye was. Ons het egter steeds ‘n offerande nodig om die prys van ons sonde - soos in bybelse tye - nodig indien ons ‘n verhouding met God verlang. Wat is vandag ons offerande vir sonde aangesien daar nie langer ‘n Tent van Samekoms of ‘n Tempel in Jerusalem is, waar diere die prys vir ons sonde kan betaal nie? Waarop lê ons vandag ons hande om ons sonde vir ons te verplaas teneinde ‘n verhouding met die Heilige God te vestig? Dit is vanselfsprekend Jesus die Messias.

Jesaja {59:2} “maar julle ongeregtighede het 'n skeidsmuur geword tussen julle en julle God, en julle sondes het sy aangesig vir julle verberg, sodat Hy nie hoor nie.”

Jesaja {59:3} “Want julle hande is met bloed bevlek en julle vingers met ongeregtigheid; julle lippe spreek leuen, julle tong fluister onreg.”

Daar is ‘n interessante punt wat ek graag met julle wil deel aangaande die Altaar en die Offerande: dit behels ‘n verklaring deur Jesus:

Matthéüs {23:34} “Daarom, kyk, Ek stuur profete en wyse manne en skrifgeleerdes na julle toe, en julle sal sommige van hulle doodmaak en kruisig en sommige van hulle in jul sinagoges gésel en van die een stad na die ander vervolg, {23:35} sodat oor julle kan kom al die regverdige bloed wat vergiet is op die aarde, van die bloed van die regverdige Abel af tot op die bloed van Sagaría, die seun van Berégja, wat julle vermoor het tussen die tempel en die altaar.”

Let daarop dat Sagaria tussen die Altaar en die Tempel vermoor is. Vandeesweek se Parasha vertel ons dat Aäron en sy seuns geheilig moes word deur die diereoffer te gebruik voordat hulle verby die die Altaar kon gaan, wat beteken het dat niks wat sondig was toegelaat is tussen die Altaar en die Tent van Samekoms nie en dieselfde sou gegeld het tussen die Altaar en dieTempel, waar Sagaria vermoor is. Die Altaar van Offerande is doelbewus so geplaas dat die priesters vergifnis kan ontvang vir enige sonde wat gepleeg is voordat hulle die Tent van Samekoms kon betree. Dit kon egter nie versoening vir enige sonde bied wat verder as die Tempel gepleeg is nie. Sagaria se moord het plaasgevind aan die verkeerde kant van die Altaar (tussen die Altaar en die Tempel); derhalwe was daar geen versoening daarvoor nie.

Met dit in gedagte, is die Tempelberg nie besoedel nie vanweë die Koepel van die Rots of omdat die Moskee ook daarop was, soos deur vele beweer word. Hierdie gedeelte van die vaste eiendom is besoedel deur die bloed van Sagaria, wat tussen die Altaar en die Tempel vermoor is en waarvoor daar geen versoening was nie. Derhalwe sal die Tempelberg, in die huidige toestand, altyd besoedel wees. Die bestaande berg sal vernietig moet word en ‘n nuwe berg op die plek daarvan opgerig word sodat die Messias se Duisendjarige Tempel in Jerusalem gebou kan word. - dit is wat presies sal gebeur.

Sagaria {14:4} “En in dié dag sal sy voete staan op die Olyfberg wat voor Jerusalem lê, aan die oostekant; en die Olyfberg sal middeldeur gesplyt word van oos na wes tot 'n baie groot dal; en die een helfte van die berg sal wegwyk na die noorde en die ander helfte na die suide.”

Wanneer Jesus na die aarde terugkeer, sal Sy voete raak aan die Olyfberg, wat die drie pieke, waarvan die Tempelberg één is, hierdie bergreeks skeur en ‘n nuwe onbesoedelde berg gevorm word waarop die Messiaanse Duisendjarige Tempel kan en sal opgerig word.

Jesaja {2:1} “DIE woord wat Jesaja, die seun van Amos, gesien het met betrekking tot Juda en Jerusalem. {2:2} En aan die einde van die dae sal die berg van die huis van die Here vasstaan op die top van die berge en verhewe wees bo die heuwels, en al die nasies sal daarheen toestroom. {2:3} En baie volke sal heengaan en sê: Kom laat ons optrek na die berg van die Here, na die huis van die God van Jakob, dat Hy ons sy weë kan leer en ons in sy paaie kan wandel. Want uit Sion sal die wet uitgaan en die woord van die Here uit Jerusalem.”

Kom gou Jesus!

PDF weergawe