As Priesters

Emor

(Sê)

Levitikus / VaYikra 21:1 – 24:23

Eségiël / Yechezekiel 44:15 – 31

1 Petrus / Kepha Aleph 2:4 – 10

Levitikus / VaYikra {21:1} “Verder het die HERE vir Moses gesê: Spreek met die priesters, die seuns van Aäron, en sê vir hulle: Aan ‘n dooie moet ‘n priester hom nie verontreinig onder sy volksgenote nie; {21:2}  behalwe aan sy bloedverwant, sy nabestaande: aan sy moeder en sy vader en sy seun en sy dogter en sy broer; {21:3}  en aan sy suster wat jongmeisie is, sy nabestaande, wat nie aan ‘n man toebehoort het nie aan haar mag hy hom verontreinig. {21:4}  Hy mag hom as getroude man nie verontreinig onder sy volksgenote om hom te ontheilig nie. {21:5}  Hulle mag op hul hoof geen kaalte maak en die rand van hulle baard nie wegskeer en in hulle vlees geen insnyding maak nie. {21:6}  Heilig moet hulle aan hulle God wees en die Naam van hulle God nie ontheilig nie; want hulle offer die vuuroffers van die HERE, die spys van hulle God; daarom moet hulle heilig wees.”

Vóór die goue kalf-insident, was die ganse volk van Israel veronderstel om ‘n koninkryk van priesters te wees.

Eksodus / Shemot {19:6} “En júlle sal vir My ‘n koninkryk van priesters en ‘n heilige nasie wees. Dit is die woorde wat jy aan die kinders van Israel moet meedeel.”

Volgens die Skrif, het Moses egter tydens die goue kalf-voorval ‘n algemene beroep op die hele Israel gedoen om te kies om aan die Here se kant te staan. Die Skrif deel dan mee dat al die seuns van die Levi-stam verkies het om hulle aan die Here se kant te skaar. Nadat hulle gedoen het waartoe hulle geroep is, het Moses verklaar dat hulle vanaf daardie dag verorden is vir die diens van God. Sou dit dan toevallig wees dat God hulle bo al die stamme van Israel uitverkies het om voor Hom diens te verrig? Ek dink nie so nie! In plaas daarvan dat die volk ‘n koninkryk van priesters sou wees, is die Leviete dus ‘n stam van priesters gemaak en as sulks het hulle ‘n hoër godsdienstige peil gehandhaaf. Ons moet egter begryp dat die hele volk van Israel alreeds ‘n hoër peil van die Tora gehandhaaf het as die res van die nasies. Hierdie Tora-standaard was aansienlik hoër as die peil van al die ander nasies wat Israel later sou onteien. Die Leviete, hierdie nuwe stam van priesters, sou egter voortaan op ‘n selfs hoër peil as die res van Israel gehou word.

In hoofsaak, is die boek Levitikus aan die priesterdom – die stam van Levi gewy. Ek meld dit juis omdat almal wat in Jesus die Messias glo, priesters is en gevolglik deur God op daardie hoë peil gehou is, waarop die priesterstam van Levi verkeer het. Behalwe natuurlik, dat ons nie hoef deel te neem aan die naderkomsoffers (korbanot) nie aangesien die tempel (BetMikdash) nie langer bestaan nie of ‘n behoefte daaraan nie, aangesien Jesus die Messias ons finale offer (korban) is.

1 Petrus / Kefa Aleph {2:9} “Maar julle is ‘n uitverkore geslag, ‘n koninklike priesterdom, ‘n heilige volk, ‘n volk as eiendom verkry, om te verkondig die deugde van Hom wat julle uit die duisternis geroep het tot sy wonderbare lig,”

Wat beteken dit vir ons? Dit bedoel dat ons, as priesters, uiters versigtig moet wees om onsself nie met die sondige weë van die wêreld te besoedel nie. Ek meen dat hierdie Skrifgedeelte dit vir ons opsom.

Efesiërs / Efesos {4:17} “Dit sê en betuig ek dan in die Here, dat julle nie meer moet wandel soos die ander heidene ook wandel in die verdwaasdheid van hulle gemoed nie— {4:18}  mense wat verduisterd is in die verstand en vervreemd van die lewe van God deur die onkunde wat in hulle is vanweë die verharding van hulle hart; {4:19}  wat ongevoelig geword het en hulle oorgegee het aan die ongebondenheid om in hebsug allerhande onreinheid te bedrywe. {4:20}  Maar julle het Christus nie so leer ken nie, {4:21}  as julle ten minste van Hom gehoor het en in Hom onderrig is soos die waarheid is in Jesus: {4:22}  dat julle, wat die vorige lewenswandel betref die oue mens moet aflê wat deur die begeerlikhede van die verleiding te gronde gaan, {4:23}  en dat julle vernuwe moet word in die gees van julle gemoed {4:24}  en julle met die nuwe mens moet beklee wat na God geskape is in ware geregtigheid en heiligheid. {4:25}  Daarom, lê die leuen af en spreek die waarheid, elkeen met sy naaste, want ons is mekaar se lede. {4:26}  Word toornig en moenie sondig nie; laat die son nie ondergaan oor julle toorn nie; {4:27}  en gee aan die duiwel geen plek nie. {4:28}  Laat die een wat steel, nie meer steel nie; maar laat hom liewer arbei deur met sy hande te werk wat goed is, sodat hy iets kan hê om mee te deel aan die een wat gebrek het. {4:29}  Laat daar geen vuil woord uit julle mond uitgaan nie, maar net ‘n woord wat goed is vir die nodige stigting, sodat dit genade kan gee aan die wat dit hoor. {4:30}  En bedroef nie die Heilige Gees van God nie, deur wie julle verseël is tot die dag van verlossing. {4:31}  Alle bitterheid en woede en toorn en geskreeu en lastering moet van julle verwyder word, saam met alle boosheid. {4:32}  Maar wees vriendelik en vol ontferming teenoor mekaar; vergeef mekaar soos God ook in Christus julle vergewe het.”

As ‘n gelowige, is daar egter sommige dinge wat ek nie kan nakom nie. Één voorbeeld is dat ek nie op die Sabbat ‘n begrafnis kan bywoon nie, aangesien dit, volgens die Skrif, ‘n dag is wat opsygesit is as herinnering aan die skepping, ‘n dag vir vreugde, verblyding en vir lewe. Daarom sou dit onvanpas wees vir my of enige gelowige wees om op die Sabbat deel te neem aan enigiets betreffende die dood. Onthou wat Paulus heel gepas vir ons sê:

Romeine / Romim {12:2} “En word nie aan hierdie wêreld gelykvormig nie, maar word verander deur die vernuwing van julle gemoed, sodat julle kan beproef wat die goeie en welgevallige en volmaakte wil van God is.”

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Voorheen uitgegee: 2011-05-07 

Om Steeds Die Gebooie Te Onderhou

Kedoshim

(Afgesonderdes (Heiliges))

Levitikus / VaYikra 19:1 – 20:27

Amos / Amos 9:7 – 15 1

1 Petrus / Kefa Aleph 1:13– 6

Levitikus / VaYikra {19:1} “Verder het die HERE met Moses gespreek en gesê: {19:2}  Spreek met die hele vergadering van die kinders van Israel en sê vir hulle: Heilig moet julle wees, want Ek, die HERE julle God, is heilig.”

Die Torah (eerste vyf boeke van die Bybel) handel spesifiek daaroor om ons te onderrig hoedat ons kadesh (afgesonder / heilig) kan wees soos wat God heilig is. In hierdie week se parasha – parasha Kedoshim – verneem ons dat God dit aan Moses opdra om tot die kinders van Israel te spreek en hulle te bevel om kadosh te wees en wel aan die hand van ‘n eensydige lys van wat dit alles behels. God verduidelik aan hulle sekere dinge wat hulle moet doen ten einde soortgelyk aan Sy vlak van heiligheid te verkeer. Hierdie lys is inderdaad ook op ons van toepassing, alhoewel dit vir baie mense onmoontlik lyk om kadosh soos God te wees. Nadat ek egter die lys deurgelees het, kon ek niks vind wat ons nié deur die krag van die Heilige Gees (Ruach HaKodesh), wat in elkeen wat in Jesus die Messias glo, woonagtig is, kan vermag nie. Daar word natuurlik nie van ons verwag om steeds tempel-verwante dinge na te kom nie omdat die tempel nie langer bestaan nie; die res van die vereistes is egter doodeenvoudig. Hier volg juis ‘n voorbeeld van een van die laasgenoemde vereistes:

Levitikus / VaYikra {19: 9} “En as julle die opbrings van julle land oes, moet jy die kant van jou land nie heeltemal afoes en die are wat val, nie versamel nie. {19:10}  Jou wingerd moet jy ook nie skoon afoes nie, en die trossies wat van jou wingerd val, nie versamel nie. Vir die arme en die vreemdeling moet jy dit laat oorbly. Ek is die HERE julle God.”

Indien jy nie ‘n boer is nie, hoe sal ‘n mens hierdie kadosh-vereiste nakom? Word dit steeds van ons verwag om dit na te kom? Laat my my toe om daarop te wys dat God ons nie dwing om iets te doen nie! Alles wat ons vir die Here doen, moet vanuit die hart gedoen word en nie uit dwang nie. Aangesien meeste van ons nie boer nie en gevolglik nie hierdie gebod met betrekking tot letterlik die kante van landerye / wingerde kan nakom nie, kan ons dit nietemin gehoorsaam as ons in die sakewêreld is. Ek het al met baie gelowige sakelui wat vir hulself werk hieroor gesels. Sommige staan tien persent van hul maatskappywinste aan die armes af, terwyl ander aan humanitêre aangeleenthede of ander projekte vir behoeftiges deelneem. Dít is natuurlik bo-en-behalwe die persoonlike tiendes van hul salarisse. Sodoende kan dit vergelykbaar beskou word daaraan om nie ook die kante van jou landerye skoon af te oes nie.

Hier volg ‘n verdere voorbeeld uit dié week se parasha:

Levitikus / VaYikra {19:19} “Julle moet my insettinge hou. Twee soorte van jou vee mag jy nie laat paar nie. Jou akker moet jy nie met twee soorte saad besaai nie. En ‘n kleed van twee soorte goed, van gemengde stof, mag nie op jou kom nie.”

Ek wil graag in besonder die gedeelte oor veeteelt behandel. Daar is baie soorte diere, soos beeste en soortgelyke diere soos die yak en buffels. Selfs indien ‘n bees deur ‘n yak of buffel gedek sou word en kalf, is dit nie dieselfde soort diere nie; kruisrasteling behoort dus hoegenaamd nie toegelaat te word nie. Verskillende beesrasse (byvoorbeeld ‘n Jerseykoei met ‘n Holsteinbul) kan gekruisteel word, omdat albei van dieselfde sort vee is. ‘n Donkie is nie ‘n perd nie; Dit is twee verskillende diersoorte en so ‘n kruising is myns insiens onheilig. In die verlede het misleide en bevooroordeelde Christene die bogemelde Skrifgedeelte gebruik om apartheid (segregasie en diskriminasie op grond van ras) te regverdig. Of ons nou mense met ‘n ligte-, donker-, geel- of swartvelkleur is, ons is almal mense! Daarom is die bovermelde Skrifaanhaling geensins op onderlinge rasverhoudings toepaslik nie.

Levitikus / VaYikra {19:23} “En as julle in die land inkom en allerhande vrugtebome plant, moet julle hulle vrugte as verbode beskou; drie jaar lank moet hulle vir julle verbode wees; daar mag nie van geëet word nie. {19:24}  Maar in die vierde jaar moet al hulle vrugte ‘n heilige feesgawe aan die HERE wees;”

Ons wat tuiniers is, besef dat as ‘n mens ‘n jong boom, wat onlangs geplant is, wil laat groei en meer asook beter gehalte vrugte wil verseker, moet die eerste bloeisels afgebreek word sodat die boom vir die eerste drie jaar geen vrug dra nie. Indien dit gedoen word sal die boom in die vierde jaar oorvloedig vrug dra. Volgens die Woord, mag daardie vrugte nie geëet word nie – dit moes aan die Here geoffer word. Om hierdie gebod (mitzvah) vandag uit te voer, kan die vrugte van die vierde jaar moontlik as ‘n gawe aan die Here gebruik word deur dit na die gemeente te bring en dit as ‘n offer vir gebruik tydens die gemeentelike oneg (maaltyd ter ere van die Sabbat) te gebruik.

Die volgende vereiste mag vir sommiges ietwat sensitief voorkom:

Levitikus / VaYikra {20:1} “Verder het die HERE met Moses gespreek en gesê: {20:2}  Jy moet ook aan die kinders van Israel sê: Elkeen uit die kinders van Israel of uit die vreemdelinge wat in Israel vertoef, wat van sy kinders aan Molog gee, moet sekerlik gedood word. Die volk van die land moet hom stenig.”

Moleg was ‘n sataniese afgod aan wie kinders (gewoonlik babas) as menslike offers gebring is. Die doel van hierdie menslike offers was om Moleg te vereer sodat hy die offer en betrokke gesin sou seen.

Hoe word Molegaanbidding in ons hedendaagse konteks nog beoefen? Niemand bring tog meer menslike offerandes – en veral kinders – in Noord-Amerika nie? So’n barbaarse praktyk kan mos nie in ons beskaafde wêreld beoefen word nie, of is dit nog moontlik? Ongelukkig word sataniese offerandes selfs in Noord-Amerika geoffer. In breër konteks, sou ek egter meen dat aborsie een van die hedendaagse Molegaanbiddingsvorms is, waaraan ons sogenaamde beskaafde mense skuldig is. In plaas van die fisiese Molegafgod, aanbid ons die afgod van selfgenot. As ‘n kultuur en as die menslike ras, aanbid ons by die altare van humanisme. Ons beskou onsself as finale gesag om te bepaal wat reg of verkeerd is. Aan hierdie “Moleg”, offer ons ons kinders, tot voordeel van ons eie God (dit is onsself).

Ek vertrou dat julle, aan die hand van hierdie kommentaar, sal besef dat ons vandag steeds die gebooie van die Tora wel kan onderhou.

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Voorheen uitgegee: 2011-04-30

‘n Volle Deelnemer

Tazria

(Ontvang)

Levitikus / VaYikra 12:1-13:59

Esegiël / Yechezekiel 45:16-46:18

Matthéüs / Mattityahu 8:1-4

Levitikus / VaYikra {12:1} “Verder het die HERE met Moses gespreek en gesê: {12:2}  Spreek met die kinders van Israel en sê: As ‘n vrou swanger word en ‘n seun baar, sal sy sewe dae lank onrein wees; soos in die dae van die onreinheid as sy onwel is, sal sy onrein wees. {12:3}  En op die agtste dag moet hy aan die vlees van sy voorhuid besny word. {12:4}  Dan moet sy drie en dertig dae in die reinigingsbloed bly. Aan niks wat heilig is, moet sy raak nie en in die heiligdom mag sy nie kom nie totdat die dae van haar reiniging verby is.”

Daar bestaan onder Christene heelwat misverstand oor b’rit milah (die ritueel van besnydenis) en daarom wil ek graag van hierdie geleentheid gebruik maak om daardie misverstand in hierdie week se kommentaar op Parasha Tazria, te verduidelik. Om hierdie rede, gaan ek die waarskynlik mees misvatte Bybelboek, Galasieërs (Galitim) – die een in die Hernieude Verbond (Brit Chadasha), wat meeste oor die besnydenis handel – gebruik.

In die tyd van die apostel Paulus (Shaliach Shaul), was daar ‘n algemene leer onder sekere Joodse gelowiges in Jesus die Messias – veral dié van die Jerusalem-gemeente – aangaande die ritueel van besnydenis. Hulle het daarop aangedring dat ‘n nie-Jood, wat ‘n gelowige in Jesus die Messias wou word, ‘n proseliet in Judaïsme (die geloof!) moes word om ten volle ingelyf te word in die verbond wat tussen Isreael en God bestaan het. Paulus het egter nie daarmee saamgestem nie en, vir die rekord, ek ook nie! Dit is hierdie valse leer, komende uit die geledere van Joodse gelowiges van die Jerusalem-gemeente, wat Paulus aangespoor het om die volgende Skrifgedeelte te skrywe:

Galasiers / Galitim {5:6} ”Want in Christus Jesus het nòg die besnydenis nòg die onbesnedenheid enige krag, maar die geloof wat deur die liefde werk.”

Juis uit hierdie gedeelte asook ander wat soortgelyk is, ontstaan kerke se leer dat die besnydenis nie langer nodig is nie omdat die dood, opstanding en hemelvaart van Jesus as’t ware daarmee weggedoen het. Hulle beweer dus dat Christene, van hierdie wet vrygestel is. Niks hiervan is egter verder van die waarheid verwyder nie. Vergun my om julle toe te lig hoedat Paulus die woord “besnydenis” in Galasiërs gebruik. 

Die mees  deurslaggewende vereiste in tradisionele Judaïsme vir ‘n nie-Jood om hom tot Judaïsme te bekeer, is die besnydenis. Dit is waarom die faksie van Joodse gelowiges van die Jerusalem–gemeente vereis het dat nie-Joodse gelowiges uit Galisië besny moes word, of anders gestel, dat hulle proseliete moes word om ten volle in die geloof ingelyf te word. Dit is die rede waarom dié gemeente op die besnydenis gefokus het, want, volgens hulle, was die besnydenis ‘n vereiste vir redding.

Paulus begin die voorafgaande vers met die woord “Want”, wat daarop dui dat hierdie vers ‘n rede vir iets bepaal – die propaganda van die faksie Joodse gelowiges in Jerusalem. Daarom moet ons die betrokke vers verstaan, met die betekenis – ongeag of jy ‘n Joodse proseliet is of nie – dat dit niks met ‘n mens se redding te doen het nie. Nóg die Joodse gelowiges, word deur die besnydenis (bekering) gered, maar eerder soos Paulus dit gestel het: “...maar die geloof wat deur die liefde werk.”. 

Ek hou van die manier waarop Tim Hegg dit stel: - “This is why “neither circumcision nor uncircumcision means anything.” Once again, we must understand this terminology as meaning “neither Jewish status nor non-Jewish status means anything.” And we must likewise understand this statement of the Apostle within the context in which he gives it. He is not saying that Jewish identity is nothing, nor is he saying that non-Jewish identity is unimportant. Our station in life is a direct result of G-d’s divine providence. But the point Paul is making is that one’s entrance into Messiah is not predicated upon one’s lineage or membership in a given people group. G-d’s salvation is not automatically given to those who trace their lineage to Jacob, nor is it automatically withheld from those who trace their heredity to the nations. G-d’s salvation is given to those who are “in Messiah Yeshua.”.

Die gevolgtrekking is dus dat Paulus glad nie van die besnydenis as sulks praat nie. Hy gebruik die woord “besnydenis” as sinoniem vir bekering tot die geloof van Judaïsme. Paulus se slotsom is dus dat ‘n nie-Jood homself nie tot Judaïsme hoef te bekeer ten einde ‘n volle deelnemer aan die verbonde van Israel te wees nie.

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Voorheen uitgegee: 2011-04-02

Almal Wie God Vrees en Doen Wat Reg is, is Welkom

Shemini

(Agste)

Levitikus / VaYikra 9:1 – 11:47

Esegiël / Yechezekiel 36:16 – 38

Handelinge / Ma’asai Talmidim 10:9 – 22; 10:34 – 35

Levitikus / VaYikra {11:1} “En die HERE het met Moses en Aäron gespreek en aan hulle gesê: Lev 11:2  Spreek met die kinders van Israel en sê: Dit is die diere wat julle mag eet van al die viervoetige diere wat op die aarde is. {11:12}  Alles wat onder die diere gesplitste kloue het, en wel heeltemal gesplitste kloue, en herkou dit mag julle eet. {11:4}  Maar die volgende mag julle nie eet nie van die wat herkou en van die wat gesplitste kloue het: die kameel, want hy herkou, maar het geen gesplitste kloue nie onrein is hy vir julle; {11:5}  en die das, want hy herkou, maar het geen gesplitste kloue nie onrein is hy vir julle; {11:6}  en die haas, want hy herkou, maar het geen gesplitste kloue nie onrein is hy vir julle; {11:7}  ook die vark, want hy het gesplitste kloue, ja, heeltemal gesplitste kloue, maar hy herkou nie onrein is hy vir julle. {11:8}  Van hulle vleis mag julle nie eet nie en aan hulle aas nie raak nie onrein is hulle vir julle. {11:9}  Dit mag julle eet van alles wat in die water is: alles wat vinne en skubbe het in die water, in die seë en in die riviere dit mag julle eet. {11:10}  Maar alles wat geen vinne en skubbe het in die seë en in die riviere nie, van al die gewemel van die water en van al die lewende wesens wat in die water is ‘n gruwel is dit vir julle. {11:11}  Ja, ‘n gruwel moet hulle vir julle wees; van hulle vleis mag julle nie eet nie, en hulle aas moet julle vir ‘n gruwel hou. {11:12}  Alles wat geen vinne of skubbe in die water het nie ‘n gruwel is dit vir julle. {11:13}  En die volgende moet julle van die voëls vir ‘n gruwel hou hulle mag nie geëet word nie, ‘n gruwel is hulle: die arend en die lammervanger en die aasvoël; {11:14}  en die kuikendief en die valk volgens sy soorte; {11:15}  elke kraai volgens sy soorte; {11:16}  en die volstruis en die naguil en die seemeeu en die kleinvalk volgens sy soorte; {11:17}  en die steenuil en die visvanger en die steunuil; {11:18}  en die silweruil en die pelikaan en die klein aasvoël; {11:19}  en die groot sprinkaanvoël, die reier volgens sy soorte, die hoep hoep en die vlermuis. {11:20}  Al die insekte met vlerke wat op vier pote loop ‘n gruwel is hulle vir julle.”

Soos julle in hierdie week se Parasha gelees het, onderrig God ons oor wat vir ons eetbare voedsel is en wat nie. Hy sonder spesifiek uit daardie diere, visse, voëls en insekte, dié wat geëet en wat nie geëet mag word nie deur die mens – in die besonder enige persoon wat in Jesus die Messias glo. Die hedendaagse geldigheid van hierdie lys word egter deur sommige mense bevraagteken. Hulle verklaar basies dat op grond van die Hernieude Verbond (Brit Chadasha), ons nie langer deur hierdie voorskrifte van die Tora gebind word nie. Één Skrifgedeelte wat hulle as bewys aanvoer is die volgende:

Handelinge / Ma’asai Talmidim {10:11} “hy sien die hemel geopend en ‘n voorwerp soos ‘n groot laken na hom afdaal, wat aan die vier hoeke vasgebind is en op die aarde neergelaat word. {10:12}  Daarin was al die viervoetige diere van die aarde en die wilde en kruipende diere en die voëls van die hemel. {10:13}  Toe kom daar ‘n stem na hom: Staan op, Petrus, slag en eet! {10:14}  En Petrus sê: Nooit nie, Here, want ek het nooit iets onheiligs of onreins geëet nie. {10:15}  En weer het die stem vir die tweede keer na hom gekom: Wat God rein gemaak het, mag jy nie onheilig ag nie. {10:16}  En dit het drie maal gebeur, en die voorwerp is weer in die hemel opgeneem.”

Die feit is dat hierdie gedeelte van die Skrif geensins betrekking het op kosher (geskikte / gepaste) – voedsel of die herroeping van die voedselwette nie – presies dié wat in vandeesweek se parasha beskryf word. Indien ‘n mens die konteks van hierdie gedeelte noukeurig nagaan, blyk dit duidelik dat die visioen wat aan Petrus (Kefa) geopenbaar is, betrekking gehad het op wat in ‘n ander deel van die land besig was om te gebeur.

Handelinge / Ma’asai Talmidim {10:1} “En daar was in Cesaréa ‘n man met die naam van Cornelius, ‘n hoofman oor honderd van die sogenaamde Italiaanse leërafdeling. {10:2}  Hy met sy hele huis was vroom en godvresend en het baie aalmoese aan die volk gegee en was altyddeur in die gebed tot God. {10:3} Hy het duidelik in ‘n gesig omtrent die negende uur van die dag ‘n engel van God na hom sien inkom en vir hom sê: Cornelius! {10:4}  En hy het die oë op hom gehou en vol vrees gesê: Wat is dit, my heer? Toe antwoord hy hom: Jou gebede en jou aalmoese het voor God in gedagtenis gekom. {10:5}  Stuur dan nou manne na Joppe en laat vir Simon haal wat ook Petrus genoem word. {10:6}  Hy is tuis by ‘n sekere Simon, ‘n leerlooier, wie se huis by die see is. Hy sal jou sê wat jy moet doen.”

Hieruit blyk dit dat Petrus aan ‘n Romeinse kaptein, voorgestel sou word, wat binnekort gered moes word. Volgens die Judaïsme van destyds, het Jode geen omgang met nie-Jode gehad nie – allermins om hul huise te betree! Dit is, trouens, nogsteeds die praktyk onder sekere ultra-ortodokse sektes van Judaïsme. Derhalwe het God aan Petrus getoon dat hy nie slegs Jode tot redding moes bring nie, maar wel ook nie-Jode. God was besig om uit twee nasies, één nuwe mens te maak. Deur sy visioen van die neerdalende laken, het God aan Petrus geopenbaar, dat Hy besig was om diegene wat voorheen deur die Jode as onrein beskou is, te red en daardeur sekere mense van die nasies te reinig. Petrus moes dus nie langer nie-Joodse gelowiges as onrein beskou en hulle daardeur uitsluit van gemeenskap met ander Messiaanse Joodse gelowiges nie. Petrus het uiteindelik tot die besef gekom dat sy visioen nie op voedsel betrekking gehad het nie, maar wel op redding van nie-Jode. Dit blyk duidelik wanneer ons lees wat Petrus aan die die Romeinse kaptein gesê het toe hy sy huis binnegegaan het.

Handelinge / Ma’asai Talmidim {10:28} “en hy sê vir hulle: Julle weet dat dit ongeoorloof is vir ‘n Joodse man om met iemand van ‘n ander volk omgang te hê of hom te besoek; maar God het my getoon dat ek geen mens onheilig of onrein mag noem nie. ” {10:29}  Daarom het ek, toe ek gehaal is, gekom sonder om teë te spreek. Ek vra dan om watter rede julle my laat haal het.”

Handelinge / Ma’asai Talmidim {10:34} “En Petrus het sy mond geopen en gesê: Ek sien waarlik dat God geen aannemer van die persoon is nie, {10:35}  maar dat in elke nasie die een wat Hom vrees en geregtigheid doen, Hom welgevallig is.”

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Voorheen uitgegee: 2011-03-26