Vrydag 28 Augustus 2020

Waardigheid

Ki Teitzei 
(Wanneer jy Uittrek) 


Deuteronomium {21:10} “AS jy na die oorlog uittrek teen jou vyande en die HERE jou God hulle in jou hand gee en jy hulle gevangenes wegvoer, {21:11} en jy onder die gevangenes ’n vrou sien wat skoon van gestalte is, en jy haar liefkry en haar as vrou vir jou neem, {21:12} dan moet jy haar in jou huis inbring; en sy moet haar hoof skeer en haar naels knip. {21:13} En sy moet die klere waarin sy weggevoer is, uittrek en in jou huis bly en haar vader en haar moeder ’n maand lank beween; en daarna kan jy by haar ingaan en met haar trou, en sy sal jou vrou wees. {21:14} En as jy geen behae in haar het nie, moet jy haar volgens haar begeerte laat gaan; maar jy mag haar glad nie vir geld verkoop nie; jy mag haar nie hard behandel nie, omdat jy haar onteer het.” 

Ek is al dikwels versoek om hierdie Skrifgedeelte te verduidelik. Wat dit behels, is dat wanneer ‘n soldaat ‘n vroulike gevangene aantreklik vind, moet hy, voordat hy haar as sy vrou neem, haar eers toelaat om oor haar vader en moeder- wat waarskynlik in die oorlog omgekom het- te rou vir ‘n tydperk van dertig dae. Gewoonlik is slegs maagde gevange geneem en alle ander vroue normaalweg doodgemaak. In die geval van die aantreklik gevange maagd, nadat haar routyd (een maand) verstryk het, is die gevangenemer toegelaat om met haar te trou. Die Skrif vereis dat indien sy haar gevangenemer nie meer langer behaag nie, hy haar moet vrylaat maar nie verkoop nie aangesien hy haar onteer het. 

Baie mense het al probeer om hierdie Skrifgedeelte te gebruik om egskeiding te regverdig. Hulle beweer dat indien die Here so iets met ’n vreemde vrou toelaat, Hy dan sekerlik die egskeiding van alle vroue sou toelaat. Met die eerste oogopslag en vanuit ‘n oppervlakkige indruk van hierdie Skrifgedeelte, sou ek moes saamstem. Oënskynlik dui dié op egskeiding volgens die gier van die man, maar is dit wat werklik bedoel word? 

Eerstens, soos ons bewus is, verafsku God egskeiding! Daarom sou Hy die seksuele op-die-proefstel van jou vrou, (soos wanneer ‘n mens ‘n paar skoene aanpas) voordat jy besluit of jy met haar wil trou, hoegenaamd nie kondoneer nie. Ook sou Hy haar verwerping nie kondoneer indien sy die man se misnoeë op die hals haal, soos die Skrif blykbaar bepaal nie. Kom ons beskou die gedeelte van nader en probeer presies bepaal wat die Here hier vir ons sê. 

Soos wat ek hierdie gedeelte lees en verstaan, kondoneer die Here nie egskeiding nie! Hy gee eerder opdrag dat ‘n vrou wat in oorlog gevange geneem is, redelik en met medelye behandel moet word. Tydens oorlog was verkragting en vanuit ‘n posisie van bevoorregting bo gevange vroue, ‘n baie algemene praktyk onder die heidense nasies, wat Israel besig was om van hulle grondgebied te ontneem. God se volk sou uiteenlopende standaarde van moraliteit hê, selfs in oorlogstyd. Dus het die Here toegewings gemaak vir soldate, wat ná oorlog ‘n gevange vrou aantreklik sou vind. Die vrou moes haar hare afskeer, haar naels afknip, haar klere vervang met rougewaad en onaangeraak vir dertig dae in haar buitmaker se huis bly. Die afskeer van haar hare, afknip van haar naels en die dra van ‘n sakgewaad sou ongetwyfeld alle oppervlakkige fisiese aantreklikheid van die vrou ontneem. Die dertig dae wagtyd sou aan die man die geleentheid bied om die ware vrou, haar persoonlikheid, karakter en temperament waar te neem. Na dertig dae kon die man geslagsgemeenskap met haar hê en en haar as sy vrou neem. Dan bepaal die Skrif verder: 

Deuteronomium {21:14} “En as jy geen behae in haar het nie, moet jy haar volgens haar begeerte laat gaan; maar jy mag haar glad nie vir geld verkoop nie; jy mag haar nie hard behandel nie, omdat jy haar onteer het.” 

Dit is hier waar die misverstande ontstaan Om te begryp wat hierdie vers eintlik beteken, moet ons sekermaak waarna die woorde “omdat jy haar onteer het“ verwys. Daar is ‘n aantal in die Hebreeuse Geskrifte, wat op die regte betekenis hiervan kan dui: 

1 Kronieke {19:4} “Daarop neem Hanun die dienaars van Dawid en skeer hulle en sny hulle klere in die helfte af tot by die sitplek, en hy het hulle laat gaan.” 

Hierdie gebeurtenis van die afskeer van koning Dawid se dienaars, was ‘n vorm van vernedering in die antieke Nabye Ooste. Soos ons meegedeel word, het die mans, uit skaamte nie na Jerusalem teruggekeer voordat hulle baarde weer gegroei het nie. Net so was die afskeer van ‘n vrou se hare,’n vorm van vernedering en skande vir haar. 

Job {1:20} “Toe staan Job op en skeur sy mantel, en hy het sy hoof geskeer en in aanbidding op die grond geval” 

Hierdie gedeelte dui daarop dat Job sy hare afgeskeer het as ‘n vorm van verootmoediging voor die Here nadat hy die nuus van die dood van sy kinders verneem het. 

1 Korinthiërs {11:15} “maar as ’n vrou lang hare dra, dit vir haar ’n eer is, omdat die lang hare vir haar gegee is as ’n bedekking?” 

Die afskeer van ‘n vrou se hare, die afknip van haar naels en die dra van rougewaad, is almal antieke Nabye Oosterse metodes van verootmoediging en vernedering van ‘n persoon. Daarom sou “omdat jy haar onteer het” nie toepaslik wees op die feit dat die man geslagsgemeenskap met haar gehad, haar tot vrou geneem en toe nie van haar gehou het nie, maar eerder verwys na die feit dat die vrou sowel verootmoedig as verneder is deur die afskeer van haar hare, afknip van haar naels en die dra van ‘n rougewaad voordat hy met haar getroud is. Ons God vereis regverdige behandeling en respek vir alle vrouens. 

Dit sou dus die werklike verloop van gebeure wees wat in die aangehaalde gedeelte verduidelik is. ‘n Soldaat het ‘n gevange vrou aantreklik gevind en wou haar tot sy vrou neem. Voordat hy dit egter kon doen, moes hy haar fisies onaantreklik maak, as bewys van sy ware toegeneentheid en voorneme; ook met in agneming dat sy nou nie ‘n moeder of vader gehad het om haar saak te bepleit nie. Derhalwe moes sy haar hare afskeer, haar naels afknip en vir dertig dae ‘n sakgewaad dra. Indien hy ná dertig dae haar steeds aantreklik gevind het, kon hy met haar trou. As hy egter gedurende die tydperk van dertig dae, voordat hy met haar geslagsgemeenskap gehad het, vind dat sy hom nie langer behaag nie, moet die man haar vrylaat en kan hy haar nie as ‘n slavin behandel nie omdat hy haar onderdanig gemaak en verneder het deur haar hare af te skeer, haar naels af te knip en haar rougewaad te laat dra het. 

Ons kan dus sien dat hierdie gedeelte geensins ‘n egskeiding kondoneer volgens die nuk van die man nie, maar eerder die regte en waardigheid van die vrou verdedig! Ons God is ‘n ontsagwekkende God!!!  

Kom gou Jesus! 

PDF weergawe




















Vrydag 21 Augustus 2020

Dubbelhartigheid

Shoftim 
(Rigters) 

Deuteronomium {16:18} "REGTERS en opsigters moet jy vir jou aanstel in al jou poorte wat die HERE jou God jou sal gee volgens jou stamme; en hulle moet die volk oordeel volgens ’n regverdige regspraak. {16:19} Jy mag die reg nie verdraai nie; jy mag nie partydig wees nie; ook mag jy geen omkoopgeskenk aanneem nie, want die geskenk verblind die oë van die wyse en verdraai die sake van die wat reg het. {16:20} Geregtigheid, geregtigheid moet jy najaag, dat jy kan lewe en die land in besit kan neem wat die HERE jou God jou sal gee. {16:21} Jy mag vir jou nie ’n heilige boomstam — enige boom — plant langs die altaar van die HERE jou God wat jy vir jou sal maak nie. {16:22} Ook mag jy vir jou geen klippilaar, wat die HERE jou God haat, oprig nie."

Hierdie week se Parasha begin met die Here se gebod om altyd onpartydig te wees met ons oordele en nooit ‘n omkoopgeskenk te aanvaar nie. Ons besef dit alte goed en dit hoef nie verder gesê te word nie, dat omkoop of geskenk ons oordeel sal vertroebel. Toe ek Rabbi by Kehila Melech Yisrael was, was ek uiters versigtig om nooit iemand aan te moedig om groot geskenke-veral geld aan my te gee nie. Ek benadruk die woord “groot” omdat klein geskenke normaalweg uitdrukking van waardering kan wees en soms in ‘n toepaslike situasie, aanvaarbaar is. Ek kan egter insien hoedat ‘n groot geskenk of een wat met verkeerde motiewe gegee word, my oordeel sou kan vertroebel en my moontlik kon beïnvloed het om iemand nie behoorlik tereg te wys of dissiplineer nie. Regverdige oordele en die gee van omkoopgeskenke is baie belangrike onderwerpe en ek sou sekerlik ’n hele kommentaar daaroor kon skrywe. Dit was egter nie wat my opgeval het terwyl ek die Tora Parasha deurgelees het nie. Die volgende verse het inderdaad uitgestaan:

Deuteronomium {16:21} "Jy mag vir jou nie ’n heilige boomstam — enige boom — plant langs die altaar van die HERE jou God wat jy vir jou sal maak nie. {16:22} Ook mag jy vir jou geen klippilaar, wat die HERE jou God haat, oprig nie."

Ons kan net aflei dat die Here onwrikbaar is oor die plant van ‘n (Asherah) heilige boomstam of enige soort boom of die oprig van enige soort klippilaar langs Sy altaar of verbrande offerande. ‘n Asherahpaal of pilaar is ‘n simbool van heidense aanbidding. Die heidense nasies wat Israel sou verdryf, het hierdie gekerfde bome en pilare op hulle godsdienstige plekke opgerig as deel van hulle heidense verering van hulle sataniese gode. Die Here wou nie gehad het dat Sy volk enigiets met hierdie of enige ander tipe heidense praktyk te doen het nie. Hy wil veral ook nie hê dat ons heidense praktyke met ons aanbidding van Hom inmeng nie. 

Watter betekenis het hierdie gebod vandag vir ons? Baie, sou ek sê, ongelukkig omdat meeste Christelike denominasies heidense praktyke vermeng met die aanbidding van die Een Ware God. Eerstens het hulle die heidense simbool van ‘n versierde boom (Kersboom) geïnkorporeer met die aanbidding van die geboorte van ons Messias, Jesus. Tweedens, het baie Christelike denominasies paaseiers, ‘n simbool van die Mesopotamiese godin van seksuele liefde en vrugbaarheid, geïnkorporeer met die opstanding van Jesus. Daar is selfs sekere denominasies wat veelgodery inkorporeer in hulle geloof deur die aanbidding van heiliges. Onwetend glo hulle valslik dat hierdie “heiliges” vir hulle ‘n voorspraak by God kan wees, terwyl hulle inderwaarheid afgestorwenes aanbid, iets soortgelyk aan Taoisme.

Christene is egter nie die enigste skuldiges nie. Judaïsme het die antieke Egiptiese simbool, wat met die maangodin Tania geassoosieer word, geïnkorporeer in hulle godsdiens. Die “hamsa hand”, ook bekend as die “hand van Maria en die hand van Miriam,” tesame met die simbool van die “alsiende oog,” is beide van heidense oorsprong, maar is tot vandag toe nog deel van Judaïsme. Daarbenewens het Judaïsme ook die onderrig en praktyk van kabbalah geïnkorporeer: ‘n vorm van Joodse mistiek, onder die ander gruwels, wat astrale projeksie en reïnkarnasie behels. Kabbala is egter nie die enigste gruwel onder die Judaïsme nie! Selfs Messiaanse Jode laat Kabbala-praktyke in hulle onderrig toe. Boonop hou ontelbare gelowiges kopieë van die Koran, die boek van die Mormone en ander boeke wat gruwels verkondig, in hulle huise aan en dink niks daarvan nie. Dan is daar ook die praktyk om Boedabeelde en ander sataniese, heidense godheidsimbole as versierings te hê.

Deuteronomium {7:26} "En jy mag geen gruwel in jou huis inbring nie, sodat jy nie net so onder die banvloek kom nie; jy moet daar heeltemal ’n afsku van hê en dit geheel en al as gruwel beskou; want dit is onder die banvloek."

Ons kan nie dubbelhartig wees nie. Ons aanbid God met ons hele siel, met al ons krag, met al ons harte en Hom alleenlik of ons misbruik ons aanbidding van Hom deur vreemde heidense praktyke daarby te inkorporeer.

Matthèüs {7:13} "Gaan in deur die nou poort, want breed is die poort en wyd is die pad wat na die verderf lei, en daar is baie wat daardeur ingaan. {7:14} Want die poort is nou en die pad is smal wat na die lewe lei, en daar is min wat dit vind." 

Kom gou Jesus!

Saterdag 15 Augustus 2020

Voedsel

Re’eh
(Kyk)
Deurteronomium {14:21} "Julle mag geen aas eet nie; vir die vreemdeling wat in jou poorte is, kan jy dit gee, dat hy dit eet, of jy kan dit aan ’n uitlander verkoop; want jy is ’n heilige volk aan die HERE jou God. Jy mag die bokkie nie kook in sy moeder se melk nie."

Parasha Re’eh onderrig ons oor wat die Here as kosher of geoorloof ag vir Sy heilige, of afgesondere volk om te eet. Ek sou gedink het dat hierdie lys van eetbare en oneetbare voedselsoorte op elkeen van toepassing sou wees. Soos ons egter in die bovermelde Skrifgedeelte wat ek aangehaal het, kan sien, is dit beslis nie die geval nie. Besoekers of vreemdelinge kon trouens enigiets eet, wat hulle wou en selfs wat ookal oneetbaar geag is vir ‘n lid van die kinders van Israel, kon as voedsel aan ‘n besoeker of vreemdeling verkoop word.

‘n Besoeker en ‘n vreemdeling is enigeen wat wat nie deel van die nasie van Israel is nie, oftewel enigeen wat nie as ‘n kind van God beskou is nie - met ander woorde heidene. Dit sou onder die kategorie resorteer van enigeen wat nie die God van Abraham, Isak en Jakob aanbid nie - of hulle nou binne of buite Israel gewoon het.

‘n Vreemdeling, waarna hier verwys word, is ‘n uitlander, iemand uit ‘n ander land, wat nie deel van die nasie van Israel is nie; hulle woon nie in Israel nie of besoek Israel nie. Besoekers daarenteen is ook uitlanders, maar kan binne een of twee kategorieë val: ‘n besoeker kan óf ‘n inwonende uitlander wees - iemand wat onder die kinders van Israel woon, maar nog nie deel van die kinders van Israel is nie óf iemand wat deur Israel reis, moontlik met die doel om sake te doen. Dit is in teenstelling met ‘n “vreemdeling”, in Hebreeus bekend as ‘n “Ger”. ‘n Ger is ‘n inwonende uitlander, wat deel van die kinders van Israel geword het. Hulle het by Israel aangesluit en aanbid die God van Abraham, Isak en Jakob. Dit is aangaande hierdie mense (meervoud “Gerim”) wat die Here sê:

Eksodus {12:49} "Een wet moet geld vir die kind van die land en vir die vreemdeling wat onder julle vertoef."

Ten einde die Brit Chadasha (Hernieude Verbond) te verstaan, is ‘n “Ger”: 

Efesiërs {2:11} "GELIEFDES, ek vermaan julle as bywoners en vreemdelinge om julle te onthou van vleeslike begeertes wat stryd voer teen die siel; {2:12} en hou julle lewenswandel onder die heidene skoon, sodat as hulle van julle kwaad spreek soos van kwaaddoeners, hulle op grond van die goeie werke wat hulle aanskou, God kan verheerlik in die dag van besoeking. {2:13} Wees dan onderdanig aan elke menslike verordening ter wille van die Here — of dit die koning is as opperheer, {2:14} of die goewerneurs as sy gesante, om wel kwaaddoeners te straf, maar die wat goed doen, te prys."

(besoekers/vreemdelinge)..........(Gerim gemaak). (woorde tussen hakies, ter verduideling bygevoeg)

‘n “Ger” is dus enige nie-Joodse gelowige in Jesus die Messias. In die lig hiervan, kan ons nou begryp waarom Shaliach Kefa (apostel Petrus) hierdie verklaring verstrek:

1 Petrus {2:9} "Maar julle is ’n uitverkore geslag, ’n koninklike priesterdom, ’n heilige volk, ’n volk as eiendom verkry, om te verkondig die deugde van Hom wat julle uit die duisternis geroep het tot sy wonderbare lig, {2:10} julle wat vroeër geen volk was nie, maar nou die volk van God is; aan wie toe geen barmhartigheid bewys is nie, maar nou bewys is."

(heilig/afgesonderd) (heidene) (Gerim) (woorde tussen hakies, ter verduideliking bygevoeg)

Julle hoef nie noodwendig Joods te wees om deel van die Here se uitverkore volk te wees nie. Daar word slegs van julle verwag om in Jesus die Messias te glo. Wat ek egter wil hê wat ons moet sien en verstaan in Parasha Re’eh, is dat as die Here se uitverkore volk - gelowige Jode of nie - Jode ons almal spesiaal is in die Here se oë, dat ons EEN NUWE MENS is. Besoekers en vreemdelinge kan doen wat hulle wil, veral om te eet wat hulle wil, maar ons as weergebore gelowiges in die Messias Jesus, mag dít nie doen nie.

Nou ontstaan die vraag: “Word dit van weergebore Christene vereis om God se voedingsvoorskrifte na te kom? Ja, dit word wel van hulle vereis omdat Jesus nooit die voedingsvoorskrifte - soos in die Tora uiteengesit, verander het nie.

Matthéüs {5:18} "Want voorwaar Ek sê vir julle, voordat die hemel en die aarde verbygaan, sal nie een jota of een titteltjie van die wet ooit verbygaan totdat alles gebeur het nie."

In die lig hiervan, moet elke Skrifgedeelte wat moontlik mag voorstel dat Jesus die voedingsvoorskrifte in die Hernieude Verbond gewysig het, moet in die regte konteks gelees word, byvoorbeeld:

Markus {7:18} "En Hy sê vir hulle: Is julle ook so sonder verstand? Begryp julle nie dat alles wat van buite af in die mens ingaan, hom nie onrein kan maak nie, {7:19} omdat dit nie ingaan in sy hart nie, maar in die maag, en dit gaan in die heimlikheid uit en maak al die voedsel rein?"

Benewens dat die laaste sin van hierdie gedeelte tussen hakies ter verduideliking is, beteken dit dat daar nie geglo word dat dit in die oorspronklike manuskrip voorkom nie; Jesus het nie hier oor die voedsel gepraat nie. Hy het verwys na die Fariseërs se vereiste handewas vóór ete.Hy het gesê dat ‘n mens nie besoedel kan word deur met ongewaste hande voedsel te eet nie. Netso die Skrifgedeelte in Handelinge {11:5 - 18}, wat deur baie mense aangehaal word as ‘n bewysteks wat nie kosher nakom nie, maar wanneer dit binne die konteks gelees word hoegenaamd niks te doen het met voedsel nie. Hierdie Skrifgedeeltes verwys na Jesus, wat aan Petrus (Kefa) die sleutels van die Koningkryk gee. Ons sien die vervulling hiervan in Handelinge as Petrus die ingang na die Koningkryk vir die nie-Jode (Cornelius en sy huismense) oopsluit.

Elke Skrifgedeelte in die Bybel wat deur Christene gebruik word ter ontkenning van die vereiste aan hulle om die kosher-gebruik te onderhou, kan van die hand gewys word deur één woord “voedsel”. Jesus was in hierdie opsig ‘n nougesette Jood, al die apostels was net sulke nougesette Jode en dus moet elke Skrifgedeelte wat na voedsel verwys, in die Bybelse konteks van wat voedsel was, gelees word. Vir ons, word kannibalisme, nie as voedsel geag nie, maar vir die skrywers van die Hernieude Verbond was enigiets buiten God se lys van wat voedsel is - soos in Levitikus {11:1 - 23} en Deuteronomium {14:3 - 21} uiteengesit - nie deur hulle as voedsel beskou nie. Wanneer hulle dus na voedsel verwys het, was dit altyd binne die konteks van God se lys van voedsel vir Sy wedergebore kinders.

Is julle nog steeds nie oortuig nie? Hieronder volg twee Skrifgedeeltes wat verwys na die eet van onrein diere - beide is profesieë van die eindtyd en één is uit die Hernieude Verbond:

Jesaja {66:17} "Die wat hulleself heilig en hulleself reinig vir die tuine, terwyl hulle die een nadoen wat in die middel staan; wat varkvleis eet en verfoeisels en muise — almal saam sal hulle tot niet raak, spreek die HERE."

Openbaring {18:1} "EN ná hierdie dinge het ek ’n engel sien neerdaal uit die hemel, met groot mag, en die aarde is verlig deur sy heerlikheid. {18:2} En hy het met ’n groot stem kragtig uitgeroep en gesê: Geval, geval het die groot Babilon, en dit het geword ’n woonplek van duiwels en ’n versamelplek van allerhande onreine geeste en ’n versamelplek van allerhande onreine en haatlike voëls,"

Aangesien die laaste gedeelte van hierdie Skrifgedeelte “‘n versamelplek vir elke onrein en haatlike diere” nie in meeste Engelse vertalings van die Bybel voorkom nie, is die oorspronklike Griekse vertaling geraadpleeg. Die vertaling daarvan uit Grieks in Engels, is deur Rabbi Jack, soos volg:

καὶ ἔκραξεν ἐν ἰσχυρᾷ φωνῇ λέγων, ἔπεσεν, ἔπεσεν βαβυλὼν ἡ μεγάλη, καὶ ἐγένετο κατοικητήριον δαιμονίων καὶ φυλακὴ παντὸς πνεύματος ἀκαθάρτου καὶ φυλακὴ παντὸς ὀρνέου ἀκαθάρτου [καὶ φυλακὴ παντὸς θηρίου ἀκαθάρτου] καὶ μεμισημένου,

………………….

“and he hath concealed in a mighty voice, saying, Thou hast done great, and hast been a dwelling of demons, and a prisoner of all the spirit of uncleanness, and a prisoner of all the unclean servant, and of a prisoner of all the unclean beast.”

Ek dink dit behoort vir almal duidelik te wees dat in die eindtye God steeds sal onderskei tussen rein en onrein diere en tussen diegene wat dit eet en dié wat dit nie eet nie! 

Kom gou Jesus!


Vrydag 07 Augustus 2020

Het jy Hom lief?

Ekev
(Gevolglik)

Deuteronomium {8:2} "En jy moet dink aan die hele pad waarlangs die HERE jou God jou nou veertig jaar lank in die woestyn gelei het tot jou verootmoediging en beproewing, om te weet wat in jou hart is, of jy sy gebooie sal hou of nie. {8:3} En Hy het jou verootmoedig en jou laat honger ly en jou die manna laat eet wat jy en jou vaders nie geken het nie, om aan jou bekend te maak dat die mens nie van brood alleen lewe nie, maar dat die mens lewe van alles wat uit die mond van die HERE uitgaan."

Toe ek hierdie verse van Parasha Ekev gelees het, het my hart uitgegaan na al die mense wat nie langer die Here volg nie omdat hulle geloof vernietig is deur wederwaardighede en beproewings wat in hulle lewens ondervind is. Ek is bewus van telkemale wanneer ‘n tragedie oor ‘n familie kom, hulle pleks van nader aan die Here beweeg, hulle eerder verder wegbeweeg het. Hoe jammer is dit tog nie! Het die tragedie werklik onthul wat in die eerste instansie in hulle harte was? 

Ja, dit het en dit is nie vir my om so te sê nie, dit is die Here!

Indien ons wil weet hoedat God met ons handel, hoef ons slegs die Bybel te raadpleeg. Ons God is dieselfde gister, vandag en môre, want Hy verander of dwaal nooit af daarvan nie. Soos wat Hy met die kinders van Israel gehandel het, is presies dieselfde as wat Hy met ons handel.

In vandeesweek se Parasha vertel die Here ons dat Hy die kinders van Israel die wildernis ingestuur en hulle toegelaat het om honger te ly, en ek kan byvoeg, dors te ly, sodat Hy hulle so kon verootmoedig dat hulle kon bewus word van wat in hulle harte aangegaan het. Dit is dus maklik vir mense om die Here lief te hê, Sy gebooie na te kom eredienste gereeld by te woon, te dien en tiendes te gee wanneer dit met hulle goed gaan en hulle geseën word. Hoe raak dit egter hulle verhouding met en toewyding aan God wanneer ‘n probleem, tragedie, swaarkry of beproewing op hulle pad kom? Wat doen hulle dan? Volgens die Here, is dit die ware aanduiding van egtheid van hulle geloof. Dit is soos ‘n weermag. Die offisiere weet nooit waartoe voetsoldate in staat is alvorens hulle in ‘n oorlogsituasie teen die vyand moet optree nie. Leiers neem dus altyd waar en evalueer die beste troepe se optrede. Dit is dan diegene wat hulle vertrou en gebruik om die taak uit te voer. Dit is wat God met Israel gedoen het en wat Hy ook met ons doen!

Ek het al dikwels by gemeentelede navraag gedoen wanneer ek hulle nie tydens Sabbatsdienste gesien het nie en verneem dan dat hulle tuisgebly het omdat hulle na ‘n week se harde werk te moeg, depressief of ietwat ongesteld was; nogtans het hulle op ‘n Sondag sekere take verrig en was Maandag by die werk asof niks gebeur het nie. Dit was jammer, want dit was eerder asof die Here hulle getoets het en hulle het gefaal! Hy het moegheid, depressie ’n ligte ongesteldheid oor hulle laat kom om hulle op die proef te stel sodat hulle sou besef wat in hulle harte was. Julle mag moontlik vra: 

“Hoe kan ’n liefdevolle God dan so iets doen?” 

Sou God werklik depressie oor ‘n persoon laat kom?” Wel, as ons glo wat in die Bybel geskryf is, sal ons dit nie eers hoef te bevraagteken nie. Ja Hy sou; om te openbaar wat werklik die gesindheid van ons harte is! 

Indien Hy Israel vir veertig jaar in die wildernis gestuur het en hulle laat honger en dors ly het met die doel om hulle harte te openbaar, waarom sou Hy ons nie ook op die proef stel nie?

God vereis dat ons Hom eerste in ons lewens stel, wat vanselfsprekend een van Sy gebooie is; trouens, dit is die vernaamste van almal:

Deuteronomium {6:5} "Daarom moet jy die HERE jou God liefhê met jou hele hart en met jou hele siel en met al jou krag. {6:6} En hierdie woorde wat ek jou vandag beveel, moet in jou hart wees;"

Indien iemand die Here liefhet met hul hele hart en met hul hele siel en met hul hele krag, sal hulle hul werk vóór Hom stel? Sal hulle toelaat dat depressie tussen hul en God kom? 

Sal hulle nie kom en Hom aanbid selfs as hulle ietwat ongesteld is nie? Nogtans stel baie gelowiges in Jesus die Messias vir God tweede. Hulle plaas die wektuigkundige, die verhuising, die televisie-hersteller, die internet-tegnikus en dies meer vóór Hom en verwag natuurlik dan steeds om geseën te word.

Tydens my jare as Messiaanse gemeente leier, het mense my ingelig dat hulle nie eredienste hoef by te woon om God te aanbid nie - hulle kan dit netso effektief in die privaatheid van hulle eie wonings nakom. Ja, ons kan God tuis aanbid en ons behoort dit te doen, maar dit moet nie die bywoning van eredienste vervang nie. Die Bybel is nie aan indiwidue gegee nie, maar wel aan ‘n byeenkoms van ‘n gemeente en dit is waarom die skrywer van Hebreërs dit pertinent soos volg verduidelik:

Hebreërs {10:24} "en laat ons op mekaar ag gee om tot liefde en goeie werke aan te spoor; {10:25} en laat ons ons onderlinge byeenkoms nie versuim soos sommige die gewoonte het nie, maar laat ons mekaar vermaan, en dit des te meer namate julle die dag sien nader kom."

Ek dink ons moet dit behoorlik insien dat ons dit nie op ons eie manier van doen kan systap nie. Ons sal dit aan onsself moet bewys en ofskoon dit moontlik probleme en ongerief vir ons mag meebring, kan daar nooit ‘n kompromis met die Here aangegaan word nie.

Jesus die Messias het dit op die heel beste wyse soos volg gestel:

Matthéüs {10:37} "Wie vader of moeder bo My liefhet, is My nie waardig nie; en wie seun of dogter bo My liefhet, is My nie waardig nie. {10:38} En wie sy kruis nie neem en agter My volg nie, is My nie waardig nie. {10:39} Wie sy lewe vind, sal dit verloor; en wie sy lewe verloor om My ontwil, sal dit vind."

Jesus vertel vir ons presies dieselfde as die verse wat ek aan die begin aangehaal het. Hy sê dat Hy ons sal toets ten einde ons toewyding aan Hom op die proef te stel. Hy sal dit doen deur ons familie, deur ons vriende, deur ons stokperdjies of deur enigiets anders wat ons gesindheid teenoor Hom te bepaal. Alles in ag genome, sê Jesus die Messias: 

Deuteronomium {6:5} "Daarom moet jy die HERE jou God liefhê met jou hele hart en met jou hele siel en met al jou krag. {6:6} En hierdie woorde wat ek jou vandag beveel, moet in jou hart wees;"

Het julle Hom op hierdie wyse lief?

Kom gou Jesus!
PDF weergawe