Kyk na wat gaan gebeur

Jetro / Yitro

(Gaan)

Eksodus / Shemot 18:1-20:23

Jesaja / Yeshayahu 6:1-7:6; 9:5-6

Matthëüs / Mattityahu 5:5-20

Eksodus / Shemot {19:10} “Verder het die HERE aan Moses gesê: Gaan na die volk en heilig hulle vandag en môre, en laat hulle hul klere was {19:11} en hulle gereed hou teen die derde dag. Want op die derde dag sal die HERE voor die oë van die hele volk op die berg Sinai afdaal. {19:12} Ook moet jy vir die volk ‘n grens rondom aanwys en sê: Pas op dat julle nie op die berg klim of sy voet aanraak nie. Elkeen wat die berg aanraak, moet sekerlik gedood word. {19:13} Geen hand mag hom aanraak nie; maar hy moet sekerlik gestenig of sekerlik met ‘n pyl geskiet word; of dit ‘n dier of ‘n mens is—hy mag nie lewe nie. As die ramshoring lang geluide blaas, mag hulle op die berg klim.”

Indien julle deel was van ons Sabbatdiens op 25 Januarie 2009, het julle gedeel in 'n groot genot. Dit was nie slegs 'n salwingsdiens nie, maar julle het ook 'n uitstekende verduideliking gehoor oor die onderwerp van die roeping van God oor die land en volk Israel. Deel van hierdie verduideliking was 'n les oor die sentrale rol wat die Sinaï-berg in God se plan vir Israel gespeel het.

In hierdie week se oordenking, meer in besonder die gedeelte hierbo aangehaal, lees ons dat God die kinders van Israel geroep het om die berg Sinaï te nader. Wat is die betekenis daarvan om na die berg Sinaï te kom? Wat is so belangrik van Sinaï-berg dat God Sy volk roep om dit te nader?

Daar is vele "tipes" in die Skrif. Ons het sopas vanjaar die studie voltooi oor Josef, seun van Jakob, wat ons gesien het 'n tipe van Jesus was. Met ons Torastudie, op Sabbatoggend, twee weke gelede, het ons ook gesien hoedat Josef se broers, wat hom in slawerny verkoop het, 'n tipe Judas Iskariot was, wat Jesus uitverkoop het. In die bogemelde Skrifgedeelte, beskou ek berg Sinaï as 'n tipe van wat in die duisendjarige ryk sal gebeur. Hier volg my redenasie:

In die boek Esegiël word ons vertel:

Esegiël / Yechekiel {47:1} “Daarna het hy my teruggebring na die ingang van die huis, en kyk, daar het waters uitgestroom onder die drumpel van die huis uit, na die ooste toe; want die voorkant van die huis was na die ooste toe; en die waters het weggevloei onder die regtersymuur van die huis uit, suid van die altaar.”

Hierdie Skrifgedeelte beskrywe die duisendjarige tempel, wat by Sy wederkoms, deur ons Messias bewoon sal word, Hy gebruik die beeld van water wat onder die drumpel van die tempel uitvloei, as die woord van God wat vanuit Jerusalem sal voortkom. Soos wat 'n mens verder in hierdie gedeelte van Esegiël se profesie lees, sien ons dat hierdie water genesing en lewe sal bring aan alles wat dit aanraak. Nodeloos om te sê, is hierdie water die Woord van God, die Tora, want geen ander Woord het op daardie tyd bestaan nie.

Dan word ons in die boek Openbaring die volgende vertel:

Openbaring / Hitgalut {22:1} “En hy het my getoon ‘n suiwer rivier van die water van die lewe, helder soos kristal, wat uitstroom uit die troon van God en van die Lam.”

 Hierdie water van die lewe, waarna verwys word, is ook die Woord van God, wat uit die troon van God en van Jesus (Die Lam) sal stroom. Toe Johannes die boek Openbaring geskryf het, ofskoon die apostoliese brief moontlik in sirkulasie was, was dit egter nie deel van die Bybelse kanonieke boeke (d.w.s die samestelling van boeke waaruit die Bybel, soos ons dit vandag ken, bestaan nie) - dit was blote briewe. Derhalwe, sou die water van die lewe, oftewel die Woord van God, vir Johannes die Tora beteken het.

Daarom, wat ons hier sien, is dat beide gedeeltes die Woord van God, as verspreidend vanaf God in die wêreld in beskrywe.

Die gedeelte uit Esegiël beskryf die duisendjarige ryk, wanneer Jesus weer kom om die Duisendjarige Tempel te kom bewoon. Die ander gedeelte (uit Openbaring) beskrywe die einde van die tyd wanneer die Woord van God sal voortkom van sowel die Vader as die Seun, vanuit die Hemelse Tempel. Ofskoon dié gebeurtenisse in verskillende tye plaasvind, beskryf albei egter soortgelyke gebeure.

Kyk nou weer na vandeesweek se oordenking, soos ek vroeër gesê het, en spesifiek die aangehaalde gedeelte hierbo en die Skrifgedeeltes voor dit (Eksodus 10:1 - 19:6) asook dié daarna, wat die Tien Gebooie is.

Volgens julle mening, watter tipe gebeurtenis word deur hierdie Skrifgedeeltes aan ons beskrywe?

Die gebeurtenis in hierdie gedeeltes beskryf, is die Woord van God, wat uitgaan na 'n volk aan wie dit opgedra is om dit oor die wêreld te versprei. Ons oordenking hierdie week, is dus beskrywend van 'n gebeurtenis, gelykstaande aan dié beskrywing in Esegiël en Openbaring, wat, soos ons weet, albei 'n tyd beskryf wanneer die woord van God vanuit God sal uitgaan en die hele wêreld die Tora van God sal hoor en ontvang. Die gebeure, beskrywe in Esegiël en Openbaring, het nog nie plaasgevind nie. Dit wat egter by Berg Sinaī - in ons oordenking uiteengesit - beskrywe word, is dus 'n tipe van hierdie gebeurtenisse, wat nog sal plaasvind.

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Voorheen uitgegee: 2009-02-14

God het hulle deeglik onder Sy beheer

Beshalach

(Dit het gebeur)

Eksodus / Shemot 13:17-17:16

Rigters / Shoftim 4:4-5:31

Openbaring / Hitgalut 19:1-20:6

Eksodus / Bereshit {14:1} “Toe het die HERE met Moses gespreek en gesê: {14:2} Sê aan die kinders van Israel dat hulle moet omdraai en laer opslaan voor Pi-Hágirot, tussen Migdol en die see. Reg teenoor Baäl-Sefon moet julle laer opslaan by die see. {14:3} Dan sal Farao van die kinders van Israel sê: Hulle is verdwaal in die land, die woestyn het hulle ingesluit. {14:4} En Ek sal Farao se hart verhard, dat hy hulle agtervolg; en Ek wil My aan Farao en sy hele leërmag verheerlik, en die Egiptenaars sal weet dat Ek die HERE is. En hulle het so gedoen.”

Dis 'n baie interessante Skrifgedeelte, veral as jy daarna kyk in die lig van ons moderne tye. Israel het reeds 'n redelike afstand van sy vorige onderdrukkers gereis en was goed onderweg na hul vryheid. In plaas daarvan om hulle toe te laat om na hul bestemming voort te gaan, het God hulle egter laat omdraai en, soos ons gelees het, het Hy dit gedoen spesifiek om die farao in versoeking te bring. God wou die farao onder die indruk bring dat die kinders van Israel in die woestyn verdwaal het sodat hy hulle kon aanval.

So dwaas soos dit wil voorkom, was dit natuurlik 'n uitstekende strategie omdat, soos ons weet, God die farao se eie hoogmoed gebruik het om hom en sy leërmag te vernietig en sodoende die kinders van Israel as Sy eie kosbare besitting te verkry. Daar word egter op iets interessants gesinspeel in hierdie gedeelte.

Ek het dit baie interessant gevind, dat, terwyl daar geen spioenasie-satelliete in die tyd van die kinders van Israel se vlug uit Egipte was nie; daar geen selfone of faksmasjiene was nie, die farao gewéét het dat die kinders van Israel omgedraai het; hoe sy hy dié kennis kon gehad het om te vermoed dat hulle in die woestyn verdwaal het? Die enigste moontlikheid hoedat die nuus die farao bereik het, was deur middel van spioene. Die farao moes óf spioene in die gedeelte van Israel gehad het toe hulle deur die woestyn getrek het óf spioene wat hulle op 'n afstand gevolg het om te sien wat hulle doen en waarheen hulle gaan. Hoe dit ookal sy, dit het gebeur, volgens die aangehaalde Skrifgedeelte, dat God die hele aangeleentheid georkestreer het. God het verseker dat die farao ingelig sou word oor die Hebreërs se omstandighede, vordering en elke beweging.

Waarom sou dié wete dat daar spioene in die kinders van Israel se laer was, vir ons van enige belang wees? Waarom sou ons selfs tweemaal daaraan dink? Dit het betekenis omdat ons verskeie male gewaarsku word in die Skrif, in sowel die Ou Testament as die Hernieude Verbond, dat daar altyd spioene onder Gods volk sal wees. Hieronder is 'n voorbeeld uit die Ou Testament: 

Prediker / Kohelet {10:20} “Vloek die koning selfs in jou gedagte nie, en vloek in jou slaapkamer die ryke nie; want die voëls van die hemel sou die geluid kon wegvoer, en die gevleueldes die woord te kenne gee.”

Hierin word gesê dat selfs die mure ore het. 'n Goeie voorbeeld van spioene wat altyd onder gelowiges is, verskyn in die Hernieude Verbond en wel in die gelykenis van die onkruid (Matthéüs 13:25-30).

Ons sien dus dat die satan altyd sy spioene sal versprei deur - en onder die kinders van God. Wat ek graag wil hê ons moet almal verstaan, is dat God hulle altyd vir Sy eie doel sal gebruik, netsoos Hy die spioene, wat aan die farao gaan verslag doen het, vir Sy eie doel gebruik het.

Versprei deur ons lewens en dwarsdeur ons gemeentes, sal daar altyd spioene wees wat elke beweging van ons aan die duiwel rapporteer, maar moenie vrees nie, want God het hulle deeglik onder Sy beheer!

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Voorheen uitgegee: 2009-02-07

'n Verharde Hart

Bo

(Gaan)

Eksodus / Shemot 10:1-13:16

Jeremia / Yirmeyahu 46:13-28

Romeine / Romim 9:14-29 

Eksodus / Shemot {10:1} "Verder het die HERE vir Moses gesê: Gaan na Farao toe, want Ék het sy hart verhard, ook die hart van sy dienaars, sodat Ek hierdie tekens van My onder hulle kan verrig, {10:2} en dat jy voor die ore van jou kind en jou kindskind kan vertel wat Ek Egipte aangedoen het, en my tekens wat Ek onder hulle gedoen het, dat julle kan weet dat Ek die HERE is."

Het jy al ooit iemand met ‘n verharde hart teëgekom? Ek het egter heel dikwels met mense met verharde harte te doen. Ek kon kwaad word; ek kon wraaksugtig voel omdat hulle my werklik groot hartseer aandoen, maar nadat ek vandeesweek se Skrifgedeelte gelees het, het my droefheid en kommer verander in hoop en bemoediging. Ek sal dit egter weldra verder verduidelik.

Op hierdie juiste tydstip, terwyl ek besig is om te skrywe, is Israel verwikkel in ‘n oorlog teen Hamas. Ek sê spesifiek Hamas, omdat ek glo, Israel niks teen die “Palestynse” volk het nie; trouens daar is tien duisende “Palestyne” wat in Israel woon, werk en vooruitstrewend is. Hierdie is nie ‘n oorlog teen ‘n volk, of ‘n etniese groep of gemik teen ‘n godsdiens nie. Dit is ‘n stryd teen ‘n bekende terroristegroep wat, ofskoon Hamas gekose verteenwoordigers in die regering van Gasa het, totale beheer oor die parlement van Gasa geneem het, deur ‘n gewapende greep. Dit is ‘n terroristegroep wat nog nooit sy eie wapenstilstand-ooreenkoms met Israel nagekom het nie en doelbewus daarop uit is om sowel Israel as Judaїsme in die wêreld totaal te vernietig en elimineer. Dit is ook ‘n groep wat bande het met die terroriste, wat verantwoordelik was vir die dood van meer as 3000 onskuldige mense, vrouens en kinders ingesluit, met die stralers wat in die die “Twin Towers”, New York vasgevlieg het. Hulle prys selfs die gebeurtenis! Dit is ‘n groep wat deels daarvoor verantwoordelik is dat elke wetsgehoorsame burger, dwarsoor die wêreld, onderwerp word aan deursoekings en inspeksies, wanneer hulle per vliegtuig reis.

Dit is onstellend om te verneem dat Moslems – gewone burgers en nie terroriste nie – oor die wêreld heen sinagoges ontsier, brandbomme op Joodse aanbiddingsplekke gooi, Jode aanrand en haat – en lasterlike plakkate tydens hul pro-Gasa demonstrasies vertoon, omdat dit nie ‘n oorlog teen húlle is nie. Trouens, dit is ‘n oorlog wat vir hulle op die lange duur gaan begunstig.

Ek koester egter geen haat teen die Moslems nie maar dit is werklik onverstaanbaar dat hulle hierdie oorlog in ‘n godsdienstige stryd verander het, waardeur hul haat teen Jode wêreldwyd, gemik is. Dit is ‘n oorlog teen terroriste, wat nie huiwer om onskuldige mense as skilde en pionne te gebruik ten einde hul doel te bereik nie.

Hoe het dit alles dan betrekking op ons weeklikse oordenking? Dit het alles daarmee te doen omdat hierdie oordenking juis oor hartsverharding handel! Die sekuriteitsraad van die Verenigde Volkere het onlangs ‘n bindende resolusie aanvaar, wat die onmiddelike beëindiging van die oorlog in Gasa beveel. Israel sou natuurlik, ten einde sy internasional reputasie en geloofwaardigheid te handhaaf, daardie resolusie moes respekteer. Hamas daarenteen het aangekondig dat hul weier om buitelandse waarnemers op hul grondgebied toe te laat en, omdat hulle nie aan die VN – resolusie deelgeneem het nie, hulle gevolglik nie die betrokke resolusie sal gestand doen nie en dus duur die konflik voort. Het God die harte van die Hamasleierskap verhard om Israel in staat te stel om te voltooi wat hulle begin het, of soos in die voorafgaande verse, het Hy hulle harte verhard sodat ons “kan weet dat Ek die Here is”? Dit bring my by ‘n verdere saak.

Hebreërs {4:16} ”…Vandag as julle Sy stem hoor, verhard julle harte nie.”

Hierdie vers herhinner selfs vir ons dat ook ons harte kan verhard. Dit sou ‘n skande wees indien God, vanweë julle verharding van hart, julle sou gebruik om Sy heerlikheid aan ander te toon, soos wat Hy die Farao gebruik het!

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Wat sal die satan doen om God te probeer teenwerk!

VaEra

(En Ek het Verskyn)

Eksodus / Shemot 6:2-9:35

Esegiël/ Yechezkel 28:25-29:21

Openbaring /Hitgalut 16:1-21 

Wat sal die satan doen om God te probeer teenwerk!

Eksodus / Shemot (6:1) “Verder het God met Moses gespreek en vir hom gesê: Ek is die HERE. {6:3} (6:2) En Ek het aan Abraham, aan Isak en aan Jakob verskyn as God, die Almagtige, maar met my Naam HERE het Ek My nie aan hulle bekend gemaak nie. {6:4} (6:3) Ook het Ek my verbond met hulle opgerig om hulle die land Kanaän te gee, die land van hulle vreemdelingskap waarin hulle vertoef het; {6:5} (6:4) en Ék het ook gehoor die gekerm van die kinders van Israel wat deur die Egiptenaars in slawerny gehou word, en Ek het aan my verbond gedink. {6:6} (6:5) Daarom, sê aan die kinders van Israel: Ek is die HERE, en Ek sal julle onder die harde arbeid van die Egiptenaars uitlei en julle red uit hulle slawerny, en Ek sal julle verlos deur ‘n uitgestrekte arm en deur groot strafgerigte; {6:7} (6:6) en Ek sal julle as my volk aanneem en vir julle ‘n God wees. En julle sal erken dat Ek die HERE julle God is wat julle uitlei onder die harde arbeid van die Egiptenaars uit. {6:8} (6:7) En Ek sal julle bring in die land waaromtrent Ek my hand opgehef het, om dit aan Abraham, aan Isak en aan Jakob te gee; en Ek sal dit aan julle as ‘n besitting gee, Ek, die HERE.”

Alhoewel God aan Abraham, Isak en Jakob verskyn het en Sy verbond met hulle aangegaan het, om vir hulle die land Kanaän te gee, vertel hierdie Skrifgedeelte ons dat, tot-en-met hul dood, hulle altyd as vreemdelinge in die land gewoon het. Dit het nooit in daardie tyd aan hulle behoort nie. Maar, volgens ons oordenking van hierdie week, sou dit alles nog verander. Uit die Skrifgedeelte wat hierbo aangehaal word, sien ons dat die beloftes van God aan die voorvaders van Israel nou in vervulling sou gaan met die verlossing van die kinders van Israel uit die wrede slawerny onder die Egiptenaars. Wat slegs ‘n belofte aan die voorvaders was, sou nou ‘n werklikheid word.

Hierdie realiteit sou so betekenisvol wees dat God van nou af in die Tora na Homself verwys, en selfs in die res van die Hebreeuse Geskrifte, as die God wat die kinders van Israel uit Egipte gelei het.

Ons is egter bewus daarvan dat eeue verloop het tussen die tyd van die belofte en die tyd van die vervulling van die belofte. Dit is slegs maar nog ‘n voorbeeld van hoedat God dinge volgens Sy tydsberekening, en nie volgens ons s’n nie, doen. Maar dit is nie die punt wat ek in vandeesweek se oordenking wil maak nie. Hier volg wat ek graag wil bespreek.

Eksodus / Shemot {8:25} “Toe laat Farao Moses en Aäron roep en sê: Gaan heen, offer aan julle God in die land. {8:26} Maar Moses antwoord: Dit is nie reg om so te doen nie; want wat ons aan die HERE onse God offer, is ‘n gruwel vir die Egiptenaars. As ons iets wat ‘n gruwel is vir die Egiptenaars, voor hulle oë offer, sal hulle ons dan nie stenig nie? {8:27} Laat ons drie dagreise ver die woestyn intrek, dat ons aan die HERE onse God kan offer soos Hy ons sal beveel.”

Wat ek besonder interessant in hierdie Skrifgedeelte gevind het, is dat dit voorkom asof die Egiptenaars nie net die oppas van vee as ‘n veragtelike beroep beskou het nie, maar ook lammers, die diere wat die kinders van Israel aan die Here sou offer, vir hulle ‘n afskuwelikheid was. Ek kan dit nie met sekerheid sê nie, maar dit wil ook voorkom asof die Egiptenaars nie lamsvleis geëet het nie. Wat is so ongewoon daaraan? Dink ‘n bietjie hieroor na: Die volk wat die kinders van Israel in slawerny gehou het, juis hulle wat beveel het dat alle Joodse seuns (God se eersgeborenes [Eksodus {4:22} “Dan moet jy vir Farao sê: ‘So spreek die Here’: ‘My eersgebore seun is Israel”]) doodgemaaak moes word, het vee-oppas en die offer daarvan verafsku.

Onnodig om te sê, dat ek dit om die volgende rede, baie eienaardig gevind het: Die lammers wat aan die Here geoffer is, volgens God se eie opdrag, het altyd gedui op-en was, trouens, ‘n sinnebeeld van Jesus die Messias, wat Self as die “Lam van God” bekendgestaan het.

Johannes (Yochanan) {1:29}…."Die volgende dag sien Johannes Jesus na hom toe kom, en hy sê: Dáár is die Lam van God wat die sonde van die wêreld wegneem!"

Farao se haat en vrees vir die Joodse volk was baie ooglopend. Toon God hier aan ons, vanuit ‘n ander hoek, hoe die satan besig was om God se uiteindelike openbaring van die ware Offerlam, Jesus die Messias, teen te werk? Het God dit gedoen deur aan ons die Egiptenaars se afsku aan ‘n lam en die beroep van vee oppas uit te wys? Die feit dat Moses ‘n sinnebeeld van Jesus die Messias was, bewys dit selfs nog meer.

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Die Betekenis van die Regterhand

En Hy Het Gelewe / VaYechi 

Genesis / BeReshit 47:28-50:26

1 Konings / Melachim Aleph 2:1-12

1 Petrus / Kefa Aleph 1:1-9

Genesis / Bereshit {48:11} “En Israel sê vir Josef: Ek het geen gedagte gehad om jou aangesig te sien nie, en kyk, God het my ook jou nageslag laat sien. {48:12} Daarop laat Josef hulle van sy knieë af weggaan, en hy buig hom met sy aangesig na die aarde toe. {48:13} En Josef neem hulle twee Efraim met sy regterhand, links van Israel, en Manasse met sy linkerhand, regs van Israel en hy bring hulle by hom. {48:14} Toe steek Israel sy regterhand uit en lê dit op die hoof van Efraim, hoewel hy die jongste was, en sy linkerhand op die hoof van Manasse: hy het sy hande oorkruis gehou, want Manasse was die eersgeborene. {48:15} En hy het Josef geseën en gesê: Die God voor wie se aangesig my vaders Abraham en Isak gewandel het, die God wat my as Herder my lewe lank gelei het tot vandag toe, {48:16} die Engel wat my uit elke teëspoed verlos het—mag Hy die seuns seën, en mag deur hulle my naam genoem word en die naam van my vaders Abraham en Isak, en mag hulle vermeerder in die land in menigte. {48:17} Toe Josef sien dat sy vader sy regterhand op die hoof van Efraim gelê het, was dit verkeerd in sy oë; en hy het die hand van sy vader gegryp om dit van die hoof van Efraim op die hoof van Manasse oor te bring. {48:18} En Josef sê aan sy vader: Nie so nie, my vader; want hierdie een is die eersgeborene: lê u regterhand op sy hoof.”

Wat is dan so belangrik aangaande die regterhand dat Josef so ongesteld geraak het toe sy vader sy linkerhand op die oudste seun, Manasse, geplaas het? Ek meen dat die antwoord geleë is in die gebed wat Israel oor sy seun, Josef, gebid het.

Genesis / Bereshit {48:15} “En hy het Josef geseën en gesê: Die God voor wie se aangesig my vaders Abraham en Isak gewandel het, die God wat my as Herder my lewe lank gelei het tot vandag toe, {48:16} die Engel wat my uit elke teëspoed verlos het—mag Hy die seuns seën, en mag deur hulle my naam genoem word en die naam van my vaders Abraham en Isak, en mag hulle vermeerder in die land in menigte.”

Oral in die Skrif waar ek gesoek het na enigiets oor God wat iets gedoen het, word daarna verwys as volbring deur Sy regterhand, byvoorbeeld:

Jesaja / Yeshayahu {48:13} Ook het my hand die aarde gegrond, en my regterhand die hemele uitgesprei; as Ek hulle roep, staan hulle daar almal saam.

God het die aarde met sy regterhand geskep en, alhoewel ons weet dat die uitdrukking: "My regterhand" hier en elders as 'n metafoor gebruik word, vra 'n mens jouself af of dit blote toeval is dat die aarde in regsom rotasie beweeg? Trouens, al die planete in ons sonnestelsel wentel na regs om die son, net soos selfs die maan na regs roteer om die aarde. Wat is dus so betekenisvol in verband met die regterhand?

Jesaja / Yeshayahu {62:8} Die HERE het gesweer by sy regterhand en by sy magtige arm,….

Psalm / Tehillim {118:15} ‘n Stem van gejubel en van heil is in die tente van die regverdiges: die regterhand van die HERE doen kragtige dade. {118:16} Die regterhand van die HERE verhef; die regterhand van die HERE doen kragtige dade.

Efesiërs {1:19} en wat die uitnemende grootheid van sy krag is vir ons wat glo, na die werking van die krag van sy sterkte {1:20} wat Hy gewerk het in Christus toe Hy Hom uit die dode opgewek het en Hom laat sit het aan sy regterhand in die hemele, {1:21} bo alle owerheid en mag en krag en heerskappy en elke naam wat genoem word, nie alleen in hierdie wêreld nie, maar ook in die toekomstige.

Die voorafgaande Skrifgedeeltes is slegs enkele voorbeelde aangaande die regterhand van God, maar, mees betekenisvol, is die laaste voorbeeld (hierbo) van die regterhand van God, wat verwys na 'n plek van eer of gesag. Histories en Bybels, het 'n persoon van hoë stand, wat iemand aan sy regterhand geplaas het, aan so 'n iemand eer en gesag verleen en is hulle waardigheid erken. Hier sien ons inderdaad dat die Vader Jesus verhoog het bo alle ander, deur Hom aan sy Regterhand te laat sit.

Die term "God se regterhand", waar dit op 'n profesie betrekking het, verwys altyd na die Messias, aan Wie die mag en gesag gegee is, om Sy vyande te onderdruk, soos ons in Psalm 118:16 (hierb aangehaal) gesien het.

Matthéüs / Mattityahu {22:42} “en sê: Wat dink julle van die Christus? Wie se seun is Hy? Hulle antwoord Hom: Dawid s’n. {22:43} Hy sê vir hulle: Hoe is dit dan dat Dawid Hom in die Gees Here noem as hy sê: {22:44} Die Here het tot my Here gespreek: Sit aan my regterhand totdat Ek u vyande gemaak het ‘n voetbank van u voete?”

In vers 44 hierbo, haal Mattheüs aan uit Psalm 110:1, wat 'n messiaanse Psalm is. Verder, in hierdie gedeelte uit Mattheüs ondervra Jesus die Fariseërs oor wie hulle meen die Messias is.

Matthéüs / Mattityahu {22:45} ”As Dawid Hom dan Here noem, hoe is Hy sy seun?”

Uit die Skrif weet ons dat die plek van die Messias, aan God se regterhand is. Die feit dat Jesus die Messias aan die "regterhand van God" was, was 'n teken aan Sy dissipels dat Jesus die Messias was en inderdaad opgevaar het na die hemel. Jesus het vir sy dissipels gesê dat Hy moes weggaan en die Heilige Gees in Sy plek na hulle sou stuur. Dus was die uitstorting van die Heilige Gees in die bovertrek op Pinksterdag beslis bewys dat Jesus werklikwaar in die hemel was en gesit het aan die regterhand van God die Vader. Dit word bevestig in Romeiene {8:34}, waar die apostel Paulus skrywe dat die Messias aan die regterhand van God is en vir ons intree. Wat ons dus kan sê, is dat "God se regterhand" verwys na die Messias, wat ons nou weet, Jesus is.

Na wie het Israel dan verwys toe hy sy gebed oor sy seun, Josef, gebid het terwyl sy regterhand op Efraim was?

Engele beskik immers nie oor die vermoë om te seën nie! Daarom, is sowel ek as meeste kommentators dit eens oor dié gebed, dat hierdie engel 'n voor-vergestaltings-manifestasie van Jesus die Messias se hand was. Dit is om hierdie rede dat Jakob sy regterhand op Efraim se hoof geplaas het, wat die vernaamste van Josef se twee seuns sou word.

Die betekenis, begrip en kennis van die regterhand van God dateer terug na die aanbreek van tyd, moontlik omdat die aarde deur Jesus die Messias, die Woord van God en die profetiese regterhand van God geskep is. Daarom het die regterhand altyd besondere betekenis in sowel die Heilige Skrif as in uiteenlopende kulture dwars deur die geskiedenis, hetsy heidens of goddelik. Vandaar dat Jakob sy regterhand op Efraim geplaas het. Die satan versterk ook die betekenis van die regterhand en wel om die regterhand vir homself toe te eien:

Openbaring {13:16} “En hy maak dat aan almal, klein en groot, en die rykes en die armes, en die vrymense en die slawe ‘n merk op hulle regterhand en op hulle voorhoofde gegee word; {13:17} sodat niemand kan koop of verkoop nie, behalwe hy wat die merk of die naam van die dier of die getal van sy naam het.”

Die satan het nog altyd en is steeds besig om God se gesag, Sy Regterhand, wedererregtelik vir homself toe te eien. Genadiglik ken ons die einde van die Boek en hy delf die onderspit!

Congregation Melech Yisrael Alle regte voorbehou

Voorheen gepubliseer: 10 Januarie 2009

PDF version