Om ons met Sy regverdigheid te beklee

25 Maart 2012 

D’Var Torah 

Gebod / Tzav 

Levitikus / Vayikra 6:1 – 8:36

Jeremia / Yermiyahu 7:21 – 8:3

Maleági / Mal’achi 3:4 – 24

Hebreërs / Messiaanse Jode 8:1 – 6

Levitikus / Vayikra {8:1} “Verder het die HERE met Moses gespreek en gesê: {8:2} Neem Aäron en sy seuns saam met hom, en die klere en die salfolie en die sondofferbul en die twee ramme en die mandjie met ongesuurde koeke, {8:3} en versamel die hele vergadering by die ingang van die tent van samekoms. {8:4} En Moses het gedoen soos die HERE hom beveel het, en die vergadering het bymekaargekom by die ingang van die tent van samekoms. {8:5} Toe sê Moses aan die vergadering: Dit is die saak wat die HERE beveel het om te doen. {8:6} En Moses het Aäron en sy seuns laat nader kom en hulle met water gewas. {8:7} Daarop het hy hom die rok aangetrek en hom met die gordel gegord en hom die mantel aangetrek; ook het hy hom die skouerkleed aangetrek en hom gegord met die band van die skouerkleed en daarmee hom die skouerkleed omgebind. {8:8} Verder het hy hom die borstas aangeheg en in die borstas die Urim en die Tummim gesit. {8:9} En hy het die tulband op sy hoof gesit en aan die tulband, aan die voorkant, die goue plaat, die heilige kroon, bevestig, soos die HERE Moses beveel het. ”. 

Ek het net ‘n klein gedeelte aangehaal uit dít wat God vir Moses beveel het om vir Aäron en sy seuns te doen, met hulle inhuldiging in Sy diens. Dit laat ‘n mens wonder waarom God hierdie “lyfbediende”-tipe take vir Aäron en sy seuns moes uitvoer. Hulle was immers in staat om hulleself te reining (dít by wyse van indompeling en nie ‘n bad nie), te klee en die voorgeskrewe offers ten behoewe van hulleself te offer, soos wat hulle in die toekoms sou moes verrig. Waarom het God dan vir Moses beveel om hulle te reinig en te klee? 

Ek glo die antwoord daarop is heel voor-die-hand-liggend: die meerdere huldig altyd die mindere in. Ek dink ons almal kan dit begryp. Toe ons ons onderrigloopbaan voltooi het – ongeag op watter vlak – was die die skoolhoof of dekaan, wat die eer of graad aan ons toegeken het, nie ons self nie. Dit is dus begryplik dat Moses, die meerdere, vir Aäron en sy seuns, die minderes, sou inhuldig. 

Eksodus / Shemot {33:11} “Dan spreek die HERE met Moses van aangesig tot aangesig soos ‘n man met sy vriend spreek.”. 

Numeri / BaMidbar {12:6} “Toe sê Hy: Hoor tog my woorde. As julle profeet van die HERE is, sal Ek deur ‘n gesig My aan hom bekend maak, deur ‘n droom sal Ek met hom spreek. {12:7} So is dit nie met my kneg Moses nie: in my hele huis is hy getrou. {12:8} Mond tot mond spreek Ek met hom, en deur aanskouing en nie deur duister woorde nie; en hy sien die verskyning van die HERE. Waarom het julle dan nie gevrees om teen my kneg, teen Moses, te spreek nie? ”. 

Moses was nie ‘n gewone man nie. God het hom gesalf en soos ons uit die bogemelde gedeeltes sien, was dit God wat hom buitengewoon gemaak het; trouens, God het hom ‘n sinnebeeld van Jesus die Messias gemaak. Met inagneming daarvan, kom ons kyk wat dit was wat Moses vir hierdie priesters in die besonder en vir die priesterdom oor die algemeen gedoen het, om dit te vergelyk met wat Jesus vir ons gedoen het. 

Jesus die Messias het ons gereinig, deur ons in Sy Woord en Sy Bloed te was. Hy het homself vir ons geoffer, deur ons versoening (Kapporah) te word. Hy het ons ou sondebevlekte klere verwyder en beklee met nuwe priesterlike gewade, geskik om voor die troon van God te verskyn. Deur ons met Sy regverdigheid te beklee, het Jesus óns regverdig gemaak – die Meerdere het die mindere ingehuldig. 

Moses het Aäron en sy seuns met die regverdigheidsgewaad van die priesterlike amp beklee. Met die materiaal wat gebruik is, die afsonderlike komponente asook die kleure, stel hulle hulself voor as beklee met regverdigheid van Jesus die Messias. ‘n Paslike beeld van wat Jesus vir ons gedoen het! Congregation 

Congregation Melech Yisrael alle regte voorbehou

Met Blou, Pers en Bloedrooi Geweef

11 Maart 2012 

D’Var Torah 

En Hy Het Laat Bymekaar Kom / VaYakhel / Pekude 

Eksodus / Shemot 35:1 – 40:38 

Soos julle uit die titel sal merk, is daar hierdie week ‘n dubbele Tora-lesing. En ek het na verwante Skrifgedeeltes uit elke deel gesoek en verskaf één kommentaar vir albei Parashot. Graag wil ek hiermee ook erkenning verleen aan Rabbi Jonothan Cahn, wie se lesings in hierdie kommentaar bygewerk is. 

(Uit parasha Vayakhel) 

Eksodus / Shemot {36:35 – 36:38) “Verder het hy die voorhangsel gemaak van pers en purperrooi en bloedrooi stowwe en fyn dubbeldraad-linne; as kunstige werk het hy dit gemaak, met gérubs. (36:36) En hy het vier pilare van akasiahout daarvoor gemaak en dit met goud oorgetrek; hulle kramme was ook van goud; en hy het daarvoor vier silwervoetstukke gegiet. (36:37) Hy het ook vir die ingang van die tent ‘n bedekking gemaak van pers en purperrooi en bloedrooi stowwe en fyn dubbeldraad-linne, veelkleurige werk; (36:38) en die vyf pilare wat daarby behoort, met hulle kramme; en hy het hulle toppe en ringe met goud oorgetrek; en hulle vyf voetstukke was van koper. ”. 

(Uit parasha Pekude) 

Eksodus / Shemot {39:1} “Hulle het ook kunstige klere van pers en purperrooi en bloedrooi stowwe gemaak om in die heiligdom te dien. Ook het hulle die heilige klere vir Aäron gemaak soos die HERE Moses beveel het. ”.  

Ons weet dat alles wat God doen van betekenis is. Sekerlik is dit van toepassing op wat Hy in die Bybel doen en wat Hy in die tabernakel (Mishkan) gedoen het. Wat insiggewend van die bovermelde Skrifgedeeltes is, is die verwysing na die drie kleure: blou, pers en bloedrooi. Wat ook interessant is, is dat die tabernakel uit drie dele bestaan het: die buitevoorhof, die Heiligdom en die Heiligste der Heilige – oftewel die Kadosh Kedoshim. 

Blou is die kleur van die hemel, dit wil sê die lug en daarom verteenwoordig blou dus die hemel. Skarlaken is rooi en die Hebreeuse woord vir rooi is “Adom”, waaraan die naam “Adam” ontleen is. Die grond in die Midde-Ooste is rooierig en Adam is uit die Midde-Oosterse stof van die aarde geformeer – vandaar sy naam. Die naam Adam is nie slegs die naam van die eerste mens nie, maar verwys ook na die ganse mensdom.. Die kleur, Adom, rooi of skarlaken rooi, verteenwoordig dus die mens. Dit is dus interssant dat met hierdie twee kleure blou en rooi, ons ‘n skakel het tussen hemel en aarde: God en die mens; trouens, dit is waaroor die tabernakel eintlik gaan – die ontmoeting of skakeling tussen God en mens en mens met God. Die tabernakel is op soortgelyke wyse met betrekking tot hierdie twee kleure saamgestel. Ons vind die Heiligste der Heilige waar God woon en die voorhof waar die mens woon. 

Die middelste kleur in ons Skrifgedeeltes vermeld, is pers (purperrooi), wat, soos ons weet, ‘n samevoeging van blou en rooi is. Wat verder van hierdie kleur interessant is asook die betrekking daarvan tot die tabernakel, is dat laasgenoemde die Plek van Ontmoeting (dit wil sê die “ontmoeting” van blou en rooi) genoem is. Nie net dat dit ‘n volgorde van die kleure is nie: blou is altyd eerste en rooi altyd laaste, met pers altyd in die middel. Daar was ook dieselfde kleurvolgorde met die oprigting van die tabernakel: blou (hemel / die Heiligste der Heilige) is eerste en die voorhof (rooi / die mens) laaste opgerig en waar dié twee gedeeltes bymekaarkom (ontmoet), in die middel, die altaar. Ons sien dus hier dat die beweging is van die hemel af na die mens. 

Op die voorhangsel van die tabernakel is gerubs ingeweef in dieselfde kleure: blou, pers en bloedrooi en die bedekking van die ingang na die tabernakel, weereens in blou, pers en bloedrooi. 

Wanneer ons die Hoëpriester (Kohen HaGadol) sien en hoe hy in die tabernakel diens verrig, merk ons dat hy van die voorhof na die Heiligste der Heilige beweeg: van die altaar na die ark, waaroor die teenwoordigheid van God was. Dit is baie interessant omdat dit ‘n afskaduwing is van Jesus se beweging vanaf die kruis: vanaf die mens na die altaar, na God toe, oftewel van die kruis na die hemel. Hy het by die mens begin en na God opgevaar. 

Volgens die Skrif, is ons met die geregtigheid van Jesus beklee, dit wil sê dat ons die klere van God dra in blou, pers en bloedrooi. “Wie kan ons skei van die liefde van die Messias…”. Dit behels om in God te lewe en God in ons; om ons in Sy vreugde te verbly, om deur sy oë te kyk en in Sy voetspore te volg. Elke geslote deur gaan oop vir dié een wat in God lewe, elke sluier van vrees sal deur die krag van God weggeem word. Indien ons in God wandel, sal Hy ons bemagtig net soos blou en rooi in pers kan verander!  

Congregation Melech Yisrael alle regte voorbehou

Nakoming van Hierdie Ordinansies

4 Maart 2012 

D’Var Torah 

Wanneer Jy Neem / Ki Tisa 

Eksodus / Shemot 30:11 – 34:35 

1 Konings / Melachim Aleph 18:1 – 39 

1 Korinthiërs / Korintim Aleph 8:4 – 13 

Eksodus {30:22} “Verder het die HERE met Moses gespreek en gesê: {30:23} En jy, neem vir jou van die beste speserye: vyf honderd sikkels fyn mirre en die helfte soveel geurige kaneel, twee honderd en vyftig sikkels, en twee honderd en vyftig sikkels geurige kalmoes {30:24} en vyf honderd sikkels kassie, volgens die sikkel van die heiligdom, en ‘n hin olyfolie; {30:25} en maak daarvan heilige salfolie, ‘n salfmengsel soos ‘n salfmenger dit maak; heilige salfolie moet dit wees. {30:26} Daarmee moet jy dan die tent van samekoms salf en die ark van die Getuienis {30:27} en die tafel met al sy gereedskap en die kandelaar met sy gereedskap en die reukaltaar {30:28} en die brandofferaltaar met al sy gereedskap en die waskom met sy voetstuk. {30:29} So moet jy hulle dan heilig, dat hulle hoogheilig kan wees. Elkeen wat aan hulle raak, word heilig. {30:30} Jy moet ook Aäron en sy seuns salf en hulle heilig om vir My die priesteramp te bedien. {30:31} En jy moet met die kinders van Israel spreek en sê: Dit moet vir My ‘n heilige salfolie wees in julle geslagte. {30:32} Op geen mens se liggaam mag dit uitgegiet word nie; julle mag ook, na dieselfde voorskrif, so iets nie maak nie: heilig is dit; heilig moet dit vir julle wees. {30:33} Elkeen wat so iets meng of iets daarvan aan ‘n onbevoegde laat kom, moet uit sy volksgenote uitgeroei word. ”. 

God wou nie dat iemand die salfolie, wat deur die priesters gebruik is, reproduseer nie. Die voorgeskrewe formule daarvan was vir hulle uitsluitlike gebruik in hulle diens voor Hom. God was so onversetlik hieroor dat ongehoorsaamheid hieraan die straf van uitroeing uit Sy volk (met ander woorde ekskommunikasie of steniging) sou behels. Die vraag is nou: Ongetwyfeld ken God ons deur-en-deur en besef Hy dat ons in die versoeking kan kom om die olie te reproduseer, indien ons geweet het hoedat dit gemaak moes word. Waarom sou hy dit gedoen het? Eerstens, die feit dat die formule neergeskryf is, weerlê die bestaan van ‘n Mondelinge Tora. Indien God slegs verlang het dat die salfolie vir die uitsluitlike gebruik deur die priesters moes wees en as daar so ’n iets soos ‘n Mondelinge Tora bestaan het, dan sou God dit slegs mondeling aan Moses oorgedra het en hom dit nie laat neerskryf nie! Die formule sou dan deur die eeue mondeling deur die priesters oorgedra word ten einde hoofsaaklik te verseker dat dit nooit nagemaak word nie. Dit is egter nie die geval nie. Hier is die formule duidelik neergeskryf vir enigeen om dit te vervaardig – soos wat ‘n resep vandag vryelik uit ‘n tydskrif afgeskryf kan word. Hierdie feit maak my baie skepties oor die bestaan van ‘n Mondelinge Tora. Ek impliseer egter hoegenaamd nie dat die versameling van wat vandag as die Talmud bekendstaan, bedrieglik of oneg is nie. Die Talmud bevat baie goeie en bruikbare inligting vir die gelowige in Jesus die Messias. Die grootste daarvan is egter nie eg nie, verwarrend en in sommige gevalle irrasionele gosdienstige tradisies – die tipe waarteen Jesus die Messias gepreek het. Dit is dus my mening dat die Talmud nie as ‘n waardevolle bron vir gelowiges in Jesus die Messias sou dien nie. 

Ons weet ook - aldus die profeet Eségiël – dat ‘n volle funksionerende tempel gedurende die duisendjarige Ryk (die Messias-ryk) gebou sal word. Die salfolie as sulks sal dus weer nodig wees vir die priesters om in die tempel te mag dien. Aangesien iets soos ‘n Mondelinge Tora nie bestaan het nie, het God sekergemaak dat die formule deur Moses neergeskryf word vir die gebruik deur toekomstige geslagte priesters, terwyl die reproduksie daarvan vir enige ander doel verbied is. Die Bybel bevat ‘n kategorie ordinansies, wat “chukkim” genoem word. Chukkim is bonatuurlike beginsels. Dit is Goddelike dekrete, waarvoor die menslike verstand nie by magte is om ‘n rede vir die bestaan daarvan te verstrek nie. Chukkim gaan die menslike verstand en begrip daarvan geheel-en-al te bowe. As gevolg hiervan, oor die kwessie van gehoorsaamheid, verpersoonlik gehoorsaamheid aan die chukkim, die allerbeste en suiwerste weg van aansluiting by God. Dus, onbelemmer deur die beperkinge van die menslike verstand, word hierdie ordinansies vir één rede en één rede alleenlik toegepas: omdat God so gespreek het! ‘n Voorbeeld hiervan is die Kosher (kosher beteken behoorlike of regmatige) – voedselvereistes. Die onthouding van sekere voedselsoorte soos varkvleis of kreef, maak nie sin nie aangesien dit deur ander kulture geëet word, met oënskynlik geen of geringe nadelige gevolge. Toegewyde gelowiges egter, wat die kosher-wette onderhou, kom dit streng na omdat God so gesê het – streng op grond van gehoorsaamheid. 

Net soos God die eet van nie-kosher-voedsel verbied het, het Hy ook die namaak van die salfolie-formule, uitsluitlik bedoel vir die gebruik deur die priesters, verbied. Hierdie ordinansie ressorteer dus onder die kategorie van die chukkim. Diegene wat hierdie ordinansies eerbiedig, sal baat deur hulle gehoorsaamheid net soos iemand wat slegs kosher-voedsel eet. 

Congregation Melech Yisrael alle regte voorbehou