Parasha Acharei Mot & Kedoshim (Na die Dood & Heilige Mense) - Redding & Heiligheid

Acharei Mot & Kedoshim

Acharei Mot

(Na Die Dood)

Levítikus 16:1 – 20:27

Maleági 3:4 – 24

1 Korinthiërs 6:9 – 20

 

Redding

Hierdie Parasha is vol simbole van Jesus! Al is dit nie hierdie simbole waaroor ek hierdie week graag wil praat nie, meen ek tog dit is die moeite werd om aan minstens twee daarvan aandag te skenk.

Levitikus {16:21} “Terwyl hy dan sy twee hande op die kop van die bok lê, moet hy ál die oortredinge en opstandigheid, al die sondes van die Israeliete daar bo-oor die bok bely. Sodoende sal hy die sonde op die kop van die bok oordra. Iemand wat beskikbaar is, moet dan die bok die woestyn injaag. {16:22} So sal die bok al hulle sonde met hom saamdra na 'n onherbergsame streek toe en daar in die woestyn moet hy agtergelaat word.”

In verlede week se kommentaar is melding gemaak van twee voëls. Hierdie week is dit twee bokke, hoewel albei egter dieselfde persoon - Jesus die Messias - simboliseer. Aäron moes sy hande lê op die lewende bok, die sonde van Israel daaroor bely en dit dan in die wildernis loslaat. Die simbool wat ek hierin sien, dat tensy ons hande lê op Jesus ons Messias, Here en Redder en tensy ons ons sonde voor Hom bely, sal ons sondes nie vergewe word nie. Indien ons dit wel doen, dan sê die Skrif, dat Hy ons sondes sal dra en dit in die diepte van die see werp, om nooit weer onthou te word nie

Miga {7:19} “Hy sal ons weer genade betoon,

Hy sal ons sonde tot niet maak,

U sal al hulle sondes in die diepsee gooi.”

Die tweede simbool is te vinde in die volgende gedeelte:

Levitikus {17:11} “Omdat die lewe van 'n dier in sy bloed is, het Ek die bloed vir julle gegee om op die altaar versoening te doen vir julle lewens. Omdat bloed versoening bring deur die lewe wat daarin is,”

Lewe vir lewe, bloed vir bloed! Dit is wat al die offerandes wat plaasgevind het, oor gaan. ‘n Dier se lewe is gegee in plaas van die lewens van die kinders van Israel; die bloed is gestort in plaas van hulle bloed om te betaal vir hulle sondes. Dit is waaroor Jesus gaan, Sy bloed vir ons bloed om vir ons sondes te betaal!

Nou, waarom ek gekies het om oor hierdie week se Parasha kommentaar te lewer:

Levitikus {18:1} “Die Here het vir Moses gesê: {18:2} “Praat met die Israeliete en sê vir hulle: Ek is die Here julle God. {18:3} Julle mag nie maak soos die Egiptenaars by wie julle gewoon het, of soos die Kanaäniete na wie se land toe Ek julle bring nie. Julle mag hulle gebruike nie navolg nie. {18:4} Julle moet my bepalings nakom en my voorskrifte gehoorsaam deur daarvolgens te lewe. Ek is die Here julle God. {18:5} Wees gehoorsaam aan my voorskrifte en bepalings. Wie dit doen, sal lewe. Ek is die Here.”

Hier word die kinders van Israel deur die Here gewaarsku om nie die gebruike, lewens en dade van die mense van die land waarheen Hy hulle bring, te volg nie. Soos ons verder in die Parasha lees, maak Hy ‘n lys van sommige van die afskuwelike gebruike wat die kinders van Israel nie mag namaak nie. Dit het ingesluit: bloedskande, bestialiteit, homoseksualiteit sowel as ander tipes seksuele immoraliteit. Soos die besonderhede wat in hierdie lys vervat is, is dit sekerlik nie die enigste afskuwelikhede wat die inwoners van die land Kanaän gepleeg het nie.

Onnodig om te sê, is hierdie lys ook op ons van toepassing. Ek stel dus voor dat ons dit deurlees en oorweeg hoeveel van hierdie afskuwelikhede ons besig is om vandag in ons samelewing te pleeg; sommige selfs in ons eie lewens. Wat ons samelewing betref, dink ek daar kan met sekerheid gesê word, dat ons aan elkeen daarvan skuldig is! Daarom kan ons daarna uitsien wat in die volgende Skrifgedeeltes van ons Parasha geskryf is:

Levitikus {18:26} “Julle almal, die gebore Israeliete en die vreemdelinge by julle, moet my voorskrifte en bepalings gehoorsaam. Julle mag geen van dié afstootlike dinge doen nie. {18:27} Omdat die vorige inwoners hierdie afstootlike dinge gedoen het, is die land verontreinig. {18:28} As julle die land verontreinig, sal hy júlle ook uitspoeg soos hy die heidene vóór julle uitgespoeg het.”

Mag die Here ons genadig wees!

Kedoshim

(Heilige Mense)

Heiligheid

Levitikus 16:1 – 20:27 

Amos 9:7 – 15 1 

1 Petrus 1:13 – 16

Getrou aan die naam “Heilige Mense”, is hierdie Parasha gevul met Bybelse opdragte van God oor hoedat ons as Sy heilige mense ons lewens behoort te lei. Wat ek interessant gevind het en die moeite werd is om toe te lig, is dit: In elke paragraaf van hierdie Bybelse opdrag om ‘n heilige lewe te lei, as ‘n heilige volk, verduidelik God dit in geen onsekere terme nie, die rede waarom ons dit moet nakom. Hy sê: “Ek is die Here julle God”. Dieselfde woorde word in elke paragraaf van hierdie Parasha ingesluit. God wil dit vestig in ons verstand, Sy gesag agter elk van die bepalings, wat Hy aan ons gegee het. God eis van ons om ons verantwoordelikheid om Sy verbondenheid, soos gegee te onthou, vanweë Sy gesag om ons te straf of beskerm, volgens ons gehoorsaamheid. Verder, omdat daar vele gode in die antieke wêreld was, elke nasie met sy eie of verskeie gode, was die God van Israel, die God van die Bybel, besig om Hom te onderskei van alle ander gode. Toe Hy aan Moses verskyn het, het God Sy naam as YHWH verstrek, waarna verwys word as die Tetragrammaton. Daar word geglo dat dit ‘n akrosties kan wees vir “Wie was, Wie is en Wie sal altyd wees”. 

God se outoriteit en Sy reg om menslike standaarde van heiligheid is onbetwisbaar en soos ons die menslike geskiedenis deur die oë van die Bybel volg, kan ons Sy Hand van seëninge en/of oordele oor die aarde sien. Dit is vandag inderdaad duidelik en pynvol, soos die wêreld geteister word deur die Coronavirus, COVID-19. “n Mens kan hierdie virus blameer vir enigiets wat jy wil; daar is geen tekort aan samesweringsteorië nie, maar om Parasha Kedoshim vinnig deur te lees en bewus te raak van die huidige toestand van ons samelewing, behoort die saak in elkeen se gedagte tot bedaring te bring. “Ek is julle God”!! 

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Parasha Tazria-Metzorah (Sy Dra die Saad & Siek) - Rituele Reinheid En Onreinheid

Levitikus 12:1-13:59 

2 Konings 4:42 – 5:19, 7:3 – 20

Esegiël 45:16-46:18 

Matthéüs 8:1-4

Romeine 6:9 – 23

Besnydenis of Brit Milah, soos dit in Hebreeus bekendstaan, was aan die kinders van Israel gegee as ‘n teken van die verbond wat God met Abraham aangegaan het. Feitlik alle Christene vereenselwig hulle met Abraham, maar baie verwerp egter die besnydenis. Ek gaan nie uitwy waaroor of nie, alle gelowiges besny behoort te word aldan nie, maar ek wil graag verduidelik hoedat die term besnydenis, soos in die Boek Galasiërs gebruik, al misverstaan is. Daarom wil ek graag daardie misverstand in my kommentaar op Parasha Tazria uit die weg ruim.

Gedurende die tyd van die Apostel Paulus, was daar ‘n algemene leer onder sommige Joodse gelowiges in Messias Jesus, veral dié van die Jerusalem-gemeente, dat enige nie-Jood wat ‘n ware gelowige in Messias Jesus wou word, eers ‘n proseliet van Judaïsme moes word. Hierdie gelowiges vereenselwig bekering met besnydenis, soos dit vandag nog in Judaïsme die geval is. Paulus het nie met hulle saamgestem nie en vir die rekord, ek ook nie. Dit is hierdie valse leer, komende van dié faksie van die Joodse gelowiges van Jerusalem, wat Paulus geïnspireer het om hierdie Skrifgedeelte te skrywe.

Galasiërs {5:6} “In Christus Jesus is dit nie van belang of jy besny is of nie. Al wat van belang is, is geloof wat deur die liefde tot dade oorgaan.”

Dit is op grond van hierdie gedeelte dat die baie pastore die lering verkondig dat besnydenis nie langer nodig is nie. Hulle beweer dat daarmee weggedoen is met die totstandkoming van die Nuwe Testament, verwysende na die gedeelte hierbo aangehaal. Hulle gaan selfs sover as om te beweer dat Christene bevry is van die Wet. Ek verskil daarmee en wil graag hierdie misverstand regstel deur die wyse te verduidelik waarop Paulus die woord besnydenis dwarsdeur die Boek Galasïers gebruik.

Besnydenis was en is steeds ‘n belangrike vereiste vir bekering tot Judaïsme (die geloof) Dit is die rede waarom hierdie faksie van Joodse gelowiges van Jerusalem die nuwe nie-Joodse gelowiges in Galasië geleer het dat hulle besny moes word voordat hulle ten volle geïnkorporeer kon word in die gemeente van Messiaanse gelowiges. Wat hulle beweer het, was dat onbesnede gelowiges (mense van ander nasies), tot Judaïsme bekeer moes word alvorens hulle as Messiaanse Jode erken word. Soos ek gesê het, het hulle bekering vereenselwig met die reg van besnydenis. Vir hulle was besnydenis ‘n vereiste vir redding; Paulus het dit weerlê. Redding is ‘n vrye gawe van God en is nie voorgeskryf op grond van werke nie - dit is wat Paulus in Galasiërs 5:6 verklaar. Geen nie-Joodse gelowiges of Joodse gelowiges word gered deur besnydenis nie, soos die faksie uit Jerusalem bepleit nie. Eerder, soos Paulus dit stel, het die redding gekom deur “.....maar geloof wat deur liefde werk.” Ek hou van die wyse waarop Tim Hegg dit stel. "The conclusion, therefore, is that Paul is not talking about circumcision at all in his epistle to the Galatians. He is using the word circumcision as a synonym for conversion to the religion of Judaism. Paul is saying that a non-Jewish Believer in the Messiah Yeshua does not have to convert to Judaism in order to be saved and become a full participant in the covenants God has made with Israel. However, the covenant of circumcision still stands, but as a sign, and not as a requirement of salvation in Messiah Yeshua."

      

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Parasha Shemini (Agste) - Voedsel

Levitikus 9:1 – 11:47

Esegiël 36:16 – 38

Handelinge 10:9 – 22; 10:34 – 35

Levitikus {11:1-47} “Die Here het vir Moses en Aäron gesê: {11:2} “Sê vir die Israeliete: Van al die diere wat op land hou, mag julle {11:3} net dié eet wat volledig gesplete kloue het en herkou. {11:4} Maar dié wat net herkou of net gesplete kloue het, mag julle nie eet nie. Dit geld vir die kameel, want, alhoewel die dier herkou, het hy nie gesplete kloue nie. Julle moet hom dus as onrein beskou. {11:5} Dit geld ook vir die dassie {11:6} en vir die haas. {11:7} 'n Vark het weer volledig gesplete kloue, maar hy herkou nie. Hy is vir julle dus 'n onrein dier. {11:8} Julle mag nie die vleis van hierdie diere eet of selfs aan hulle karkasse raak nie: hulle is vir julle onrein. {11:9} “In die geval van waterdiere mag julle alles eet wat vinne en skubbe het. Dit geld vir soutwaterdiere en varswaterdiere. {11:10} Maar enige ding wat in die water lewe en nie vinne en skubbe het nie, is vir julle verbode. {11:11} Hulle is vir julle verbode en julle mag glad nie van dié diere eet of selfs raak aan een wat dood is nie. {11:12} Alle waterdiere wat nie vinne en skubbe het nie, is dus vir julle verbode. {11:13} “In die geval van diere met vlerke is die volgende soorte verbode en hulle mag dus nie geëet word nie: arende, lammervangers en visarende; {11:14} aasvoëls en valksoorte; {11:15} al die kraaisoorte; {11:16} volstruise, nagvalke, seemeeue en alle soorte roofvoëls; {11:17} uile, visvangers, ibisse, {11:18} flaminke, pelikane, swane, {11:19} ooievaars, al die reiersoorte, hoep-hoepe en vlermuise. {11:20} “Alle insekte wat vlerke het en op pote loop, is vir julle verbode. {11:21} Julle mag egter dié eet waarvan die pote so is dat hulle kan spring. {11:22} Dit sluit in alle soorte sprinkane en krieke. {11:23} Alle ander insekte wat vlerke het en op pote loop, is vir julle verbode. {11:24} “Sommige diere se karkasse maak iemand wat net daaraan raak, onrein vir die res van die dag. {11:25} As iemand die karkas van so 'n dier gedra het, moet hy sy klere was, maar hy is vir die res van die dag onrein. {11:26} Dit is alle mak diere waarvan die pote nie volledig gesplete is nie en wat nie ook herkou nie. Dit is onrein diere, en elkeen wat aan die karkas van so 'n dier raak, is onrein. {11:27} Verder is alle viervoetige wilde diere wat nie hoewe het nie, onrein. As iemand aan die karkas van so 'n dier raak, is hy onrein vir die res van die dag. {11:28} As hy so 'n karkas gedra het, moet hy sy klere was, maar hy is nog vir die res van die dag onrein. {11:29} “Die volgende diertjies wat volop voorkom in die veld, moet julle as onrein beskou: molle, muise en al die akkedissoorte {11:30} soos geitjies, sandakkedisse, boomakkedisse, gewone akkedisse en ook verkleurmannetjies. {11:31} Dit is onrein diertjies en elkeen wat aan so 'n diertjie raak as hy dood is, is die res van die dag onrein. {11:32} Enigiets waarop so 'n dooie diertjie val, is ook onrein. Dit geld vir enige gebruiksartikel van hout, lap, leer of growwe linne, enige gewone gebruiksartikel. Dit moet in water gedruk word, maar is nog vir die res van die dag onrein. Eers daarna is dit rein. {11:33} As een van die diertjies in 'n kleipot val, is alles wat in die pot is, onrein. Die pot moet dan gebreek word, {11:34} want enige kos waarby water uit so 'n pot gegooi is, is onrein, en enige vloeistof uit so 'n pot is onrein. {11:35} Enigiets waarop een so 'n dooie diertjie val, is onrein. 'n Kleioond of kleikookplek moet in so 'n geval afgebreek word; dit het onrein geword, en julle moet dit as onrein beskou. {11:36} 'n Fontein of opgaardam is wel nie onrein as so 'n dooie diertjie daarin val nie, maar iemand wat aan die diertjie raak, is onrein. {11:37} As so 'n dooie diertjie op saad val wat gesaai gaan word, word die saad nie onrein nie. {11:38} As dit egter gebeur wanneer die saad in water lê om te week, is dit onrein. {11:39} “As enige dier wat julle wel mag eet, vrek, is iemand wat aan die karkas raak, die res van die dag onrein. {11:40} As iemand van die dooie dier se vleis eet of die karkas dra, moet hy sy klere was, maar self is hy die res van die dag onrein. {11:41} “Alle klein diertjies wat volop voorkom in die veld, is vir julle verbode: {11:42} of hulle nou seil of op vier pote loop of baie pote het, julle mag nie een van hulle eet nie, want dit is verbode. {11:43} Julle moet julle nie besoedel met een van dié diere dat julle onrein word nie. {11:44} Ek is die Here julle God. Wy julle aan my diens en wees heilig, want Ek is heilig. Julle mag julle nie verontreinig met enige van die kleiner diertjies wat volop voorkom in die veld nie. {11:45} Ek is die Here wat julle uit Egipte laat trek het sodat Ek julle God kan wees. Omdat Ek heilig is, moet julle ook heilig wees. {11:46} “Dit is dan die reëling wat betrekking het op diere en voëls en op alles wat in water lewe en wat op die grond beweeg. {11:47} Julle moet noukeurig onderskei tussen rein en onrein, tussen diere wat geëet mag word en diere wat nie geëet mag word nie.””

Hierdie gedeelte van Levitikus handel oor die opdrag rakende diere wat nie geëet mag word nie, watter soort vis geëet kan word en selfs watse insekte geëet kan word.

Levitikus {11:46} “Dit is dan die reëling wat betrekking het op diere en voëls en op alles wat in water lewe en wat op die grond beweeg. {11:47} Julle moet noukeurig onderskei tussen rein en onrein, tussen diere wat geëet mag word en diere wat nie geëet mag word nie.””

In hierdie Parasha verstrek God aan ons ‘n lys van wat Hy bepaal het as voedsel vir menslike verbruik. Baie mense het egter al die hedendaagse geldigheid van hierdie lys bevraagteken. Hulle verklaar dat met die koms van Jesus en die skryf van die Nuwe Testament, ons nie langer onder die Tora-bepaling gebonde is nie, of meer uitdruklik, ons nie langer onder die Wet val nie. Die hoofgedagte van die Skrif uit die Nuwe Testament, bied hulle as hul bewys die volgende tekste aan:

Handelinge {10:11 “Hy het die hemel oop gesien en iets soos 'n groot doek wat aan sy vier punte neergelaat word, sien afkom grond toe. {10:12} Daarin was van al die viervoetige en die kruipende diere van die aarde en van al die wilde voëls. {10:13} Hy hoor toe 'n stem vir hom sê: “Kom, Petrus, slag en eet.” {10:14} Maar Petrus sê: “Nooit nie, Here! Ek het nog nooit iets geëet wat onheilig of onrein is nie.” {10:15} Hy hoor die stem toe weer, die tweede keer, vir hom sê: “Wat God rein verklaar het, mag jy nie onrein ag nie.” {10:16} Dit het drie keer gebeur, en daarna is die doek weer in die hemel opgetrek.”

Petrus se visioen het in werklikheid niks met voedsel of die herroeping van die voedselvoorskrifte soos in hierdie week se Parasha beskrywe, te doen nie. ‘n Noukeurige ontleding van die konteks van hierdie gedeelte, sal aan die lig bring dat Petrus se visioen ‘n gevolg was van wat in ‘n ander area van die land -in Cesarea- besig was om plaas te vind.

Handelinge {10:1} “In Sesarea was daar 'n man met die naam Kornelius, 'n kaptein in die sogenaamde Italiaanse regiment. {10:2} Hy was godsdienstig en godvresend, hy en sy hele huisgesin. Hy het baie gedoen om die armes onder die Joodse volk te help en het gereeld tot God gebid. {10:3} Een middag teen drie-uur het hy in 'n gesig duidelik 'n engel van God na hom toe sien kom wat na hom roep: “Kornelius!” {10:4} Kornelius het hom verskrik aangekyk en gevra: “Wat is dit, Meneer?” Die engel sê toe vir hom: “God het gelet op jou gebede en op wat jy vir die armes doen, en Hy het aan jou gedink. {10:5} Stuur nou dadelik mense na Joppe toe en laat daar 'n sekere Simon haal wat ook Petrus genoem word. {10:6} Hy is tuis by 'n ander Simon, 'n leerlooier, wat by die see woon.””

Petrus was op die punt om kennis te maak met Kornelius, ‘n Romeinse , Hoofman oor Honderd. Kornelius het Petrus laat haal en versoek om na sy huis te kom. Volgens die Judaïsme van daardie tyd, was dit verbode vir Jode om met nie-Jode te assosieer - selfs ook om hulle huise binne te gaan. Nie-Jode was as onrein beskou en dus verontreinigend vir ‘n Jood. Dit is vandag steeds die geval onder sekere ultra-ortodokse sektes van Judaïsme. In sy visioen van die neerlaat van ‘n groot laken, het die Here aan Petrus getoon dat hy nie langer nie-Jode (wat vir ‘n Jood as onrein beskou was, soos die diere wat hy laaste op die laken gesien het) as onrein te beskou nie, maar dat hulle nou in Sy reddingsplan deur Jesus die Messias, ingesluit sou wees. Die Here was besig om uit die twee mense (Jood en nie-Jood), Een nuwe mens te maak en daarby om omgang met mekaar te hê deur Messias Jesus.

Nadat Kornelius aan Petrus meegedeel het wat die engel aan hom gesê het, het Petrus besef sy Goddelike visioen was nie oor die eet van onrein voedsel nie, maar oor wat voorheen onrein genoem genoem is, nou deur God as rein beskou word en hulle in te sluit in Sy plan van redding deur Jesus die Messias. Die doel van Petrus se visioen word duidelik wanneer ons lees oor wat hy vir die Hoofman oor Honderd gesê het toe hy sy huis binnegegaan het.

Handelinge {10:28} “en hy sê vir hulle: “Julle weet dat 'n Jood nie met iemand van 'n ander volk mag omgaan of by hom in die huis mag kom nie, maar God het vir my gewys dat ek geen mens as onheilig of onrein mag beskou nie. {10:29} Daarom het ek sonder om teë te stribbel, gekom toe julle my laat haal het. Sê nou vir my waarom julle my laat haal het.””

Handelinge {10:34} “Toe het Petrus aan die woord gekom en gesê: “Waarlik, ek begryp nou eers dat God nie onderskeid maak nie, {10:35} maar in enige volk die mense aanneem wat Hom vereer en doen wat reg is.”

In Mattéüs {16:13} en wat daarop volg, nadat Petrus aan Jesus verklaar het dat Hy die Messias, die Seun van God is, het Jesus die sleutels van die Koninkryk aan hom gebied. Wat Jesus hiermee bedoel het, word ook soms misverstaan. Petrus sou nie die eerste Pous wees, soos hierdie verse geinterpreteer word deur die Katolisisme en ander nie, maar hy sou die eerste apostel wees om deel te hê aan God se reddingsplan met die nie-Jode; die ingang na die Koninkryk sou Hy vir hulle oopsluit, vir die eerste keer sedert die kruisiging van Jesus, ook vir nie-Jode om dit binne te gaan en deel te word van God se Koninkryk en reddingsplan. Dit is vervul toe hy Kornelius en sy huishouding na die Here gelei het.

Kom gou Jesus!

PDF weegawe

Parasha Pesach (Paasfees) - Plesier

Eksodus 13:17 - 15:26, 33:12 – 34:26 

Numeri 28:19 – 25 

Eségiël 37:1 – 14 

1 Korinthiërs 5:6 – 8

Eksodus {33:15} “Toe het Moses vir Hom gesê: “As U nie self saamgaan nie, moet U ons nie van hier af laat wegtrek nie. {33:16} Hoe sal die mense weet dat ek en u volk u goedgesindheid geniet as U nie saam met ons gaan nie? Dit is juis deurdat U met ons saamgaan dat ons, ek en u volk, anders is as al die ander volke op die aarde.”

Meeste gelowiges in Jesus die Messias vind dit uiters moeilik om totaal afgesonderde lewens te voer en dit is veral moeilik vir diegene wat in vermoënde sirkels beweeg, wat gewoond geraak het aan die beste dinge wat die wêreld kan bied. Daar is hoegenaamd niks verkeerd om hulself te geniet nie, nie dat hulle sondig is en vanuit hulself nie. Ek is daarvan oortuig dat die Here wil hê dat Sy kinders al die mildadigheid van die aarde, wat Hy vir ons geskep het, moet geniet; ons word trouens, in die Skrif so meegedeel:

Psalm {35:27} “Maar dié wat wil hê ek moet vrygespreek word,

laat hulle juig en bly wees,

laat hulle altyd weer sê:

“Die Here is groot.

Hy sorg dat sy dienaar vrede het.””

Dus is hierdie probleem nie al hierdie dinge nie; die probleem is om alles te geniet maar nogtans ‘n volk afgesonder vir die Here te bly. ’n Gelowige moet probeer verhoed om van een vorm van genot tot ‘n volgende volgende vorm van genot te soek en nie vir God nie.

Spreuke {21:17} “Wie plesier voorop stel, word arm; wie lief is vir wyn en lekker kos, word nie ryk nie.”

Soveel soos wat sommige van ons dit sou geniet, kan ons nie soos die res van die wêreld lewe nie en steeds verwag dat die Here MET ONS GAAN nie. Ons móét afgesonderd, verskillend en nog belangriker onderskeibaar wees as verskillend en afgesonderd van die res van die wêreld. Sekere sektes van Judaïsme en die Christendom het hierdie konsep van afgesonderd te wees, tot uiterstes gevoer. Na my mening het hulle te vêr regs gegaan om hulself afgesonderd te laat lyk en lewe. Meeste gelowiges het dit egter tot die ander uiterste gevoer en te vêr links gegaan. Een groep staan uit soos ‘n seer duim terwyl die ander groep saamsmelt in en soos elke ander persoon voorkom, onafskeidbaar van die sekulêre wêreld. Geen van hierdie uiterstes is waartoe die Here Sy volk geroep het nie. Hy verwag dat ons ’n meer nougesette weg volg as die res van die wêreld en dit is die weg wat Hy vir ons gebaan het in sy Tora. Die Tora leer ‘n geredde gemeenskap hoe om ‘n afsonderlike lewe voor God te leef sodat ons deur die wêreld erken kan word as verskillend en deur die Here as behorende aan Hom. Indien ons ‘n Tora-gesentreerde lewe ly, vind die Here guns in ons en Hy GAAN SAAM MET ONS. wat beteken dit? Dit beteken:

Matthéüs {6:31} “Julle moet julle dus nie bekommer en vra: ‘Wat moet ons eet of wat moet ons drink of wat moet ons aantrek?’ nie. {6:32} Dit is alles dinge waaroor die ongelowiges begaan is. Julle hemelse Vader weet tog dat julle dit alles nodig het. {6:33} Nee, beywer julle allereers vir die koninkryk van God en vir die wil van God, dan sal Hy julle ook al hierdie dinge gee."

Een van my professore, na jare van Bybelskool, is deur sy kinders versoek (onder invloed van hulle eweknieë) om ‘n dag in “Disney World”, Orlando, Florida deur te bring. Hy wou nie sy kinders laat beïnvloed word deur hulle bloot te stel aan dié kunsmatige temapark, deur die Disney Korporasie geskep nie. Hy wou hulle egter ook nie daarvan ontneem van die opwinding en genot, wat so’n park aan kinders bied te geniet nie. Hy sou instem dat hulle ‘n dag by “Disney World” deurbring, maar hulle nie toelaat om enige vreesaanjaende uitstallings  (met verwysing na heksery) van toordery of geweld te besoek nie. Terwyl hy besef het wat “Disney World” alles behels sou hierdie verbod beslis hul deelname aan die park beperk. Daar was nietemin meer as genoeg uitstallings wat hulle kon besoek asook ritte om te geniet; trouens, veel meer as vir een dag. Daar was egter meer en dit is juis één voorbehoud wat my tot vandag toe beïndruk het. Hy het vir sy kinders gesê alvorens hulle één volle dag van hul lewens aan die genot van wêreldse genietinge afstaan, hulle moes saamstem om één volle dag van hulle lewens aan die Here te wy deur pamflette (traktate) in die strate van Fort Lauderdale uit te deel, wat die reddingsplan verduidelik. Ek het gedink dit was briljant! Indien die betrokke professor sy kinders teen die skadelike plesiere van die die wêreld wou beskerm, sou hy die risiko geloop het om kinders wat ontevrede en gegriefd was groot te maak; kinders wat  uiteindelik moontlik in opstand teen hulle ouers en God kon wees. Dus, in plaas daarvan, het hy hulle die waardevolle les van Matthéüs {6:31-33} geleer.

Gelowiges in Jesus kan gaan fliek, maar ons moet ons nie blootstel aan gruwel, geweld, slegte taal of seksuele inhoud nie. Ons kan uiteet by restaurante, maar ons kan nie iets anders eet wat die Here nie voedsel noem nie. Ja, ons kan feitlik byna alles van die dinge in die wêreld wat God geskape het, geniet maar ons kan dit slegs doen binne die grense van Sy Woord en Sy bybelse opdragte. Die apostel Paulus het dit gestel: 

1 Korinthiërs {10:23} “Daar is mense wat sê:

“Alles is geoorloof.”

Ja, maar nie alles is heilsaam nie.

“Alles is geoorloof,” sê hulle.

Ja, maar alles is nie opbouend nie.”

Hoe kan ‘n gelowige in Jesus die Messias deur die wëreld erken word om verskillend te wees? Is dit deur geen dinge van die wêreld te doen nie? Behoort ons eienaardig te lyk of in ‘n kommune te woon? Nee, God het die wêreld geskape vir ons om te bewoon en geniet. Ons hoef slegs anders te wees deur ‘n verskillende leefwyse te handhaaf: God se Woord!

Voordat Moses die woorde neergeskryf het waarna ek hierbo verwys het uit hierdie Parasha, het die kinders van Israel oorringe gedra, gedans, gesing, op instrumente gespeel en gedrink. Die Here het egter geen probleem gevind met enige van hierdie dinge nie: Dit was slegs na die afgodiese gebeurtenis, toe hulle hul oorringe afgehaal het om ‘n Goue Kalf te vorm en gedans, gesing en voor die afbeelding gespeel het, dat Sy toorn teen hulle ontstaan het. Die kinders van Israel het die Tora ontheilig en dit is wat hulle in plaas van afgesonderd, net soos die res van die heidense wêreld gemaak het - nie onderskeibaar was nie. Moet nie dat dit met julle gebeur nie.

Kom gou Jesus!

PDF weergawe