Vir Julle Uiteindelike Beswil

En Hy het Nadergekom / VaYigash 

Genesis / BeReshit 44:18-47:27

Eségiël / Yechezekiel 37:15-28

Lukas / Uri 6:9-16

Genesis / Bereshit {45:4} “Verder sê Josef vir sy broers: Kom tog nader na my. En toe hulle nader kom, sê hy: Ek is julle broer Josef vir wie julle na Egipte verkoop het. {45:5} Maar wees nou nie bedroef nie, en laat daar geen ontstemming by julle wees dat julle my hierheen verkoop het nie. Want om lewens te behou, het God my voor julle uit gestuur. {45:6} Want daar was nou twee jaar hongersnood in die land, en daar is nog vyf jaar waarin nie geploeg of geoes sal word nie. {45:7} Maar God het my voor julle uit gestuur om vir julle ‘n oorblyfsel op die aarde te verseker en om julle in die lewe te hou tot ‘n groot verlossing. {45:8} Júlle het my dan nou nie hierheen gestuur nie, maar God; en Hy het my ‘n raadsman van Farao gemaak en ‘n gebieder oor sy hele huis en ‘n regeerder in die hele Egipteland.”

Waarom onderwerp God ons aan soveel moelikhede, benoudheid en ontbeuring om Sy wil uit te voer? Josef moes veel meer as die gemiddelde gelowige verduur sodat God sy broom kon vervul en sy broers tot berou kon bring.

Dit eindig egter nie daar nie. God het die herstel van hierdie gesinsverhouding gebruik om die kinders van Israel na Egipte te bring sodat die daaropvolgende geslagte slawe sou word. Dít het alles gebeur sodat God hulle van die Farao sou verlos en hulle Sy “spesiale” kosbaarheid kon maak. Daarna sou Hy aan hulle die land Kanaän gee. Kom ons erken: God is almagtig. Hy kon die kinders van Israel al die lyding en hartseer gespaar het, as Hy die eindresultaat wou verwesenlik, soos wat Hy met die skepping gedoen het. Dit blyk egter nie hoedat God te werk gaan nie; nie omdat Hy God is nie, maar omdat óns mense is, wat Hy selfs “'n hardnekkige volk” noem:

Eksodus / Shemot {32:9} “Verder het die HERE vir Moses gesê: Ek het hierdie volk gesien, en kyk, dit is ‘n hardnekkige volk.”

Ek het al dikwels ervaar hoe hardnekkig ons is. Nie elkeen wat ek onderrig, is bereid om die Woord van God voetstoots te aanvaar nie. Baie van hulle vereis 'n redelike verduideliking alvorens hulle selfs sal aanvaar wat die Tora voorskryf, hoedat hulle veronderstel is om te leef. Dit verstom my hoedat meeste gelowiges geen probleem ondervind met die feit dat Jesus inderdaad God is nie, maar as dit by die gebooie van die Tora kom, is dit vir hulle uiters moeilik om te aanvaar, wat nog te onderhou! Indien Jesus God is en God die Tora geskryf het en dan wanneer Jesus sê: “As julle My liefhet, bewaar My gebooie.” (Johannes [Yochanan} {14:15}), móét Sy gebooie die Tora wees.

Hoe redeneer mense dan die Tora weg? Dikwels verduidelik hulle dit deur te sê die Tora is vir die Jode, maar genade is vir dié wat in Jesus die Messias glo. Wat ek hiervan aflei, is dat hulle glo dat God één stel gebooie voorhou vir geredde mense en 'n ander vir dié wat ongered is – 'n onredelike en valse veronderstelling! Die Woord van God is universeel: Dit span oor tyd, ruimte en mensegroepe.

Ek kon myself ontelbare slapelose nagte, veel trane en baie geld gespaar het as ek net die raad van my ouers gevolg het, maar nee, ek móés alles self, op my manier gedoen het en as't ware die wiel herontdek! Dit bewys hoe hardnekkig ons is. Ons is geneig om niks wat ons nie deur ons eie ervaring geleer het, te waardeer nie.

Het julle al ooit by iemand gestaan wat besig was om al die regte sleutels van sy rekenaar te druk en nie wou aanvaar dat dit nie werk nie en daar gevolglik niks op die skerm

verskyn het nie? Selfs indien julle toegekyk het hoedat die pogings keer op keer misluk het, probeer julle nie ook dieselfde prosedure volg alvorens julle aanvaar die rekenaar werk nie? Indien wel, het julle aan julself bewys waarom God dinge op Sy manier beskik, waarom Hy ons op die harde manier leer en ons met 'n langpad neem. Dit is omdat ons ervaringsmense is en tensy ons iets op ons eie ervaar – dit wil sê, self op die harde manier – leer ons nie die les wat God ons probeer leer nie. Ons waardeer nie dít wat ons nie ervaar het nie.

Spreuke / Mishlei {13:11} “Goed wat uit niks verkry is, word minder; maar hy wat met die hand bymekaarmaak, kry altyd meer. ”

Dit is 'n feit dat ons dinge waarvoor ons hard moes gewerk het, méér waardeer as dit wat sommer aan ons gegee is, sonder dat ons enige poging daartoe aangewend of leed ervaar het. Niemand waardeer gesondheid méér as ons siek is of pas van siekbed herstel het nie.

God ken ons – Hy het ons geskep! Waardeer die moelike tye in jul lewens want die indrukke wat dit op 'n mens se lewe laat, sal ongetwyfeld onskatbaar wees – daarbenewens is dit God wat dit vir ons uiteindelike beswil beskik.

Congregation Melech Yisrael alle regte voorbehou

Reën: God se seën of straf

Aan die Einde / Miketz |Afrikaanse Skakel | Engelse Skakel

19 Desember 2009 / Tevet 2 5770

Genesis / Bereshit 41:1–44:17

1 Konings / Melachim Aleph 7:40-50

1 Korinthiërs / Korintim Aleph 2:1-5

Genesis / Bereshit {41:25} “Toe sê Josef vir Farao: Die droom van Farao is een en dieselfde. Wat God van plan is om te doen, het Hy aan Farao te kenne gegee. {41:26} Die sewe mooi koeie is sewe jare; en die sewe mooi are is sewe jare; die droom is een en dieselfde. {41:27} En die sewe maer en lelike koeie wat ná hulle opgekom het, is sewe jare; en die sewe maer, deur die oostewind verskroeide are sal sewe jare van hongersnood wees. {41:28} Dit is die woord wat ek tot Farao gespreek het: wat God van plan is om te doen, het Hy Farao laat sien. {41:29} Kyk, daar kom sewe jare van groot oorvloed in die hele Egipteland; {41:30} maar daarna sal sewe jare van hongersnood aanbreek, en al die oorvloed sal in Egipteland vergeet word, en die hongersnood sal die land verteer. {41:31} En van die oorvloed sal in die land niks gemerk word weens dié hongersnood wat daarna sal wees nie; want dit sal baie swaar wees. {41:32} En wat dit betref dat die droom twee maal vir Farao herhaal is—dit is omdat die saak deur God vas besluit is en God dit gou sal doen.”

Daar is ontelbare gevalle van hongersnood en droogte wat in talle lande dwarsdeur die wêreld heers – selfs terwyl ek nou hierdie D'Var Torah skryf! Trouens, ook in Israel word een van die ergste droogtes beleef. Waterbeperkings is aan die orde van die dag en swaar boetes word opgelê vir oormatige watergebruik. Van elke burger van Israel word daar reeds verwag om by die watervoorsieningsowerheid te registreer. Afhangende van die aantal persone in dieselfde woonplek, word 'n waterkwota aan hulle toegeken en, soos ek gesê het, indien die waterrantsoen oorskry word, word 'n swaar boete gehef.

Uit die Skrif is dit nie moeilik om te besef dat droogtes en hongersnood bestier word nie. Selfs in vandeesweek se Parasha, onthul God deur die Farao se drome dat Hy Egipte aan 'n langdurige hongersnood gaan onderwerp. Hongersnood word deur droogte (gebrek aan reën) en skroeiende hitte veroorsaak, maaar soos ons uit Parasha Miketz verneem het, het God nie sonder rede hongersnood oor Egipte laat kom nie. God het altyd 'n doel met wat Hy doen. In hierdie geval was dit om Josef tot onderkoning van Egipte te verhef, sodat met verloop van tyd, die drome wat God baie jare gelede aan Josef openbaar het, vervul sou word.

Ons God is in algehele beheer van weersomstandighede, want Hy het per slot van sake die aarde geskep en dit is Hy wat dit steeds onderhou en bystaan. Indien God dus die reën weerhou, wat droogte en hongersnood veroorsaak, dan doen Hy dit nie uit wispelturigheid nie, maar met 'n doel, soos wat uit hierdie week se parasha blyk. Wat is God se bedoeling? Dit is dat Hy verheerlik word. Kyk maar gerus na die hongersnood wat in vele lande wêreldwyd heers en beoordeel dit self. Dien die lande wat hongersnood en droogte ervaar, die enigste waaragtige God, die God van hemel en aarde, die God van Israel? Beslis nie! Indien die inwoners van enige van dié lande hulself toevallig “Christene” noem, dien hulle God waarlik, eerbiedig hulle sy Tora?

Wanneer daar 'n vernietigende droogte in 'n afvallige land heers en die Rooikruis vereniging, Verenigde Nasies of enige ander humanitêre organisasies 'n massiewe fondsinsamelingsveldtog van stapel stuur om aan die betrokkenes hulp te verleen, wonder ek dikwels oor die beginsel van om te gee. Dit is my logika: As ek waarlik glo dat God in beheer van die weersomstandighede is en hy reën of die weerhouding daarvan as 'n seën of straf gebruik, sal my bydra dan as't ware op inmenging met die wil en opperheerskappy van God neerkom? Sou ek met sy doel inmeng? Daar is egter niks méér wat ek sou begeer as om die lyding van 'n medemens te verlig nie. Maar indien hierdie lyding enersyds die gevolg van ongehoorsaamheid aan God is en andersyds met die doel is om Hom te vereer, dan vra ek myself af: “Behoort ek daarby betrokke raak?”

Genesis / Bereshit {11:13} “As julle dan goed luister na my gebooie wat Ek julle vandag beveel, om die HERE julle God lief te hê en Hom te dien met julle hele hart en met julle hele siel, {11:14} dan sal Ek die reën van julle land gee op die regte tyd, vroeë reëns en laat reëns, sodat jy jou koring en jou mos en jou olie kan insamel. {11:15} En Ek sal plante gee op jou veld vir jou vee, en jy sal eet en versadig word. {11:16} Neem julle in ag dat julle hart nie verlei word nie, sodat julle afwyk en ander gode dien en voor hulle neerbuig, {11:17} en die toorn van die HERE teen julle ontvlam en Hy die hemel toesluit, sodat daar geen reën is en die aarde sy opbrings nie gee nie, en julle gou uit die goeie land omkom wat die HERE julle gee.”

Sagaría / Zecharyah {14:17} “En wie uit die geslagte van die aarde nie na Jerusalem optrek om voor die Koning, die HERE van die leërskare, te aanbid nie—hulle sal geen reën kry nie. {14:18} En as die geslag van Egipte nie optrek en nie kom nie, op wie geen reën sal val nie, dan sal tog die plaag hulle tref waarmee die HERE die nasies tref wat nie opgaan om die huttefees te vier nie. {14:19} Dit sal die straf van Egipte wees en die straf van al die nasies wat nie optrek om die huttefees te vier nie.”

Congregation Melech Yisrael all rights reserved

Drome

En Hy Het Bedaar / VaYeshev |Afrikaanse Skakel | Engelse Skakel

12 Desember 2009 / Kislev 25 5770

Genesis / Bereshit 37:1 – 40:23

Sagaría / Zekharyah 2:14 – 4:7

Handelinge / Ma'asei Talmidim 7:9 – 16

Terwyl ek deur hierdie week se parasha gelees het, het die woorde van Martin Luther King my bygeval, toe hy gesê het: “Ek het 'n droom”. Hy het gedroom dat die Afro-Amerikaners finaal ook hul plek in Amerika sou vind, wat ten ene male al die ongeregtigheid van segregasie sou beëindig. Toe hy hierdie droom gehad het, is daar neergesien op swartmense, wat die laagste take moes verrig en agterin busse moes sit. Indien enige blanke persoon in die Suide, tydens daardie ontstuimige jare gevra sou word, sou daar bloot gesê word dat Martin Luther King niks meer as 'n dromer was en desegrasie nimmer as te nooit sou plaasvind nie! Die feite en natuurlik die geskiedenis is egter vanselfsprekend. Desegrasie het inderdaad plaasgevind en Martin Luther King se droom is bewaarheid. Prys die Here!

Ek glo egter nie dat dit Martin Luther King was wat eindelik sy droom bewaarheid het nie. Hy het ongetwyfeld hard gewerk daaraan: Hy het saamtrekke gereël en sittings gehou, maar die oorwinning self het nogtans nie van hom gekom nie. Hy het deur die jare baie teleurstellings en terugslae ervaar sodat hy gedink het sy droom sou nooit verwenselik word nie. Uiteindelik het dit hom sy lewe gekos voordat sy droom gerealiseer het. Martin Luther King was egter nie die eerste dromer nie.

Genesis / Bereshit {37:5} “ Ook het Josef ‘n droom gehad wat hy aan sy broers vertel het. Daaroor het hulle hom nog meer gehaat. {37:6} Hy het naamlik vir hulle gesê: Hoor tog hierdie droom wat ek gehad het. {37:7} Kyk, ons was besig om gerwe te bind op die land toe meteens my gerf gaan staan en ook regop bly staan, terwyl julle gerwe daar rondom kom en hulle voor my gerf neerbuig. {37:8) Toe sê sy broers aan hom: Wil jy miskien oor ons regeer? Of wil jy miskien oor ons heers? En hulle het hom nog meer gehaat oor sy drome en oor sy woorde. {37:9} Daarna het hy nog ‘n ander droom gehad en dit aan sy broers vertel en gesê: Kyk, ek het nog ‘n droom gehad—die son en die maan en elf sterre het hulle voor my neergebuig. {37:10} Toe hy dit aan sy vader en sy broers vertel, het sy vader hom hard bestraf en aan hom gesê: Wat is dit vir ‘n droom wat jy gehad het? Moet ons werklik kom, ek en jou moeder en jou broers, om ons voor jou na die aarde neer te buig? {37:11} En sy broers was afgunstig op hom, maar sy vader het die saak in gedagte gehou.

Josef het 'n droom gehad maar niemand het hulle daaraan gesteur nie. Sy familie het sy drome as belaglik beskou en gereken dat niks wat hy gedroom het, ooit bewaarheid kon word nie, maar dit het. Alles wat Josef gedroom het, het werklikheid geword. Nietemin twyfel ek sterk of hyself hulle ernstig opgeneem het soos wat die gebeure in sy lewe ontvou het. Stel julle voor wat hy moes gedink het terwyl hy onderin 'n droë put moes wag om van die dors om te kom, nadat sy broers hom daarin gegooi het of toe hy deur hulle as slaaf aan die Midianiete verkoop is. Dit was beslis nie oor sy drome om oor sy familie te heers nie; inteendeel, dit het vir hom slegs gegaan om oorlewing! Dit het neerlae vereies alvorens God oorwinning in Josef se lewe sou bewerkstellig, netsoos die terugslae wat Martin Luther King moes verduur om God se oorwinning te verwenselik en sy droom bewaarheid is.

Ek besef dat ons almal al drome gehad het, maar die werklikheid is dat nie alle drome profeties is nie; inteendeel, die meeste daarvan is nie, maar dit is nie wat belangrik is nie. Wat wel van belang is, is dat ons ons drome nie te ernstig opneem nie. Dikwels neem ons dit egter ver te ernstig op. Ons ontleed dit, bestudeer dit en peins daaroor in 'n poging om die uitleg en betekenis van die drome te probeer uitvind. Onthou, dit was nie voordat alles met hom gebeur het, dat Josef die ware betekenis van sy drome besef het nie en hy baie moeilike tye moes deurmaak, alvorens dit gerealiseer het nie, maar hy het dit alles oorleef om dit te kan beleef. Ongelukkig het Martin Luther King dit nie beleef om sy droom bewaarheid te sien nie.

Wat ek probeer verduidelik, is dat of ons drome waarlik profeties is, aldan nie, God in beheer is en dié Een is wat ons drome sal vervul. Sommige van ons mag die vervulling daarvan beleef en ander nie, maar per slot van sake hang dit alles van God af. Ekself heg nie veel waarde aan die uitleg van drome nie. Netsoos Josef, is ek net te besig van dag tot dag, terwyl ek op die Here vertrou om my elke dag deur te sien, één dag op 'n keer. Dus het ek nie tyd om gemoeid te wees met wat ek verlede jaar, verlede maand of selfs verlede nag gedroom het nie. Van tyd tot tyd deel ek wel my drome mee maar “liasseer” dit iewers in my brein en gaan aan met my lewe. God, in Sy wysheid en op Sy bestemde tyd, sal my drome bewaarheid, aldan nie! Baruch HaShem!

Prediker / Koholet {5:6} “Want soos daar baie drome is, so is daar ook nietige woorde in menigte, maar vrees God!”

Congregation Melech Yisrael all rights reserved

Oorhaastige Gevolgtrekkings

En Hy Het Gestuur / VaYishlach |Afrikaanse Skakel | Engelse Skakel

5 Desember 2009 / Kislev 18 5770

Genesis / Bereshit 32:3-36:43

Obadja / Ovadyah 1:1-21

Matthéüs / Mattityahu 26:36-46

Genesis {32:3} “En Jakob het boodskappers uitgestuur voor hom uit na sy broer Esau in die land Seïr, die landstreek van Edom, {32:4} en aan hulle bevel gegee met die woorde: So moet julle aan my heer, aan Esau, sê: So sê Jakob, u dienaar—ek het as vreemdeling vertoef by Laban en daar gebly tot nou toe; {32:5} en ek het beeste en esels, kleinvee en slawe en slavinne verwerf, en my heer dit laat weet, sodat ek guns mag vind in u oë. {32:6} En die boodskappers het na Jakob teruggekom en gesê: Ons het by u broer Esau gekom, en hy trek u alreeds tegemoet en vier honderd man saam met hom. {32:7 } Toe het Jakob baie bevrees en benoud geword, en hy het die mense wat by hom was, sowel as die kleinvee en beeste en kamele in twee laers verdeel; {32:8} want hy het gedink: As Esau op die een laer afkom en dit verslaan, sal die laer wat oorbly, vryraak.”

Wanneer mense my vra of ek fisiese oefening doen of 'n oefenprogram by 'n gimnasium volg, sou ek sê dat die enigste oefening wat ek wel kry, is om “oorhaastige gevolgtrekkings” (“jumping to conclusions”) te maak! Ek bedoel dit natuurlik altyd as 'n grap, maar wanneer mens die bovermelde Skrifgedeelte – uit hierdie week se Parasha geneem – lees, kan oorhaastige gevolgtrekkings baie gevaarlik wees, selfs 'n sonde! Laat my toe om dit te verduidelik.

Dikwels wanneer ons met mense gesels, vertolk ons dÍt wat hulle sê of hoe hulle teenoor ons reageer verkeerdelik en op grond daarvan, lei ons oorhaastige gevolgtrekkings af. Deurdat 'n mens hulle moontlik slegs misverstaan, ontwikkel ons hierdie “wat as”-scenario in ons verstand, en lei ons gevolglik foutiewe, verwronge gevolgtrekkings daarvan af; met ander woorde, gevolgtrekkings wat oorhaastig gemaak word.

Esau en Jakob se paaie het twintig jaar vroeër nou nie juis onder die gunstigste omstandighede geskei nie. Dit is dus verstaanbaar dat toe Jakob verneem sy broer kom hom tegemoet en daar boonop vierhonderd man by hom was, hy die ergste verwag het. Daar is egter in die Skrif geen aanduiding dat Esau se bedoeling anders as eerbaar was nie.

Volgens wat ons in hierdie Parasha lees, was Esau klaarblyklik 'n welgestelde man wat homself daartoe opgewerk het. Hy het die vlak van rykdom, invloed en mag bereik wat hy gehoop het om deur sy vader se seën te kon verkry, maar dit alles daarsonder bereik, dus op sy eie. Sy geboortereg was twintig jaar gelede vir hom van geen betekenis nie en noudat hy oor alles – finansieel en polities – beskik het, het hy nog minder waarde daaraan geheg, met die gevolg dat hy geen wrok gekoester het nie. Esau het oor alles beskik, wat hý self bereik het, sonder enige kwade gevoelens teenoor sy broer, wat hy gemeen, hom uit sy potensiële rykdom, invloed en mag verkul het.

Jakob, daarenteen het gedurende die twintig jaar nie so goed gevaar nie. Eers is hy gekul ten opsigte van die vrou wat hy liefgehad het en daarna, om rykdom te bekom. Hy het vir twintig jaar lank gewerk vir bykans niks! Toe hy uiteindelik sy skoonvader, Laban, verlaat, het hy sy gesin en rykdom, wat hy deur manipulasie en deur God se genade bekom het, met hom saamgeneem. Dit is dus geen wonder nie, dat hy Esau gewantrou het! Manipulerende mense meen dat hulle almal kan manipuleer. Jakob, vanweë die swaarkry van die afgelope twintig jaar, het egter steeds skuldig gevoel oor wat hy sy broer aangedoen het en juis dit het hom tot 'n oorhaastige gevolgtrekking gelei.

Dit is duidelik dat as 'n mens onbetroubaar is, jy niemand sal vertrou nie; as jy 'n bedrieër is, sal jy altyd glo dat jy bedrieg word. Dit was nou Jakob en kon netsowel ons gewees het!

Op spirituele gebied beskou, was daar natuurlik 'n groot verskil tussen wat met Esau en Jakob oor die twintig jaar gebeur het. Ten spyte van sy tekortkominge, het Jakob 'n opregte hart voor God gehad en juis daarom was God besig om hom te vorm en herskep tot 'n ware man van God, wat Hy hom bedoel het om te wees, aangesien kastyding en swaarkry karakter bou. Jakob het egter nog nie genoeg verander nie. Daar was steeds te veel van die ou self in homself verskuil en sy oorhaastige gevolgtrekkingsneiging – in plaas daarvan om op God te vertrou – bewys dit aan ons. Jakob het dit moontlik ook so ervaar.

Esau, andersyds, was wêrelds en spiritueel dood soos wat hy twintig jaar gelede reeds was en moontlik selfs meer so.

Sy Godloosheid word gemanifesteer in sy trots. Ek dink dat dit juis hieroor was dat hy sy broer, met vierhonderd man te perd tegemoet gery het. Na my mening was dit nie soseer 'n vertoon van mag nie, maar eerder om te bewys wat hy – sonder Jakob – bereik het en hy daarom onderweg was om hom te red van sy tuistelose rondswerwing en hom te kom haal om in sy “koninkryk” te kom woon.

Ek meen die les wat hieruit geleer kan word, is dat ons eie skuldgevoelens en manipulerende, suspisieuse neigings ons tog maar bedrieg. Dit lei tot wantroue en gevolglik “oorhaastige gevolgtrekkings”. Paulus verstrek egter aan ons die teenmiddel vir “oorhaastige gevolgtrekkings”:

Filipense {4:8} “Verder, broeders, alles wat waar is, alles wat eerbaar is, alles wat regverdig is, alles wat rein is, alles wat lieflik is, alles wat loflik is—watter deug en watter lof daar ook mag wees, bedink dit.”.

Congregation Melech Yisrael all rights reserved