Parasha Re'eh - Sien
Die woord “skynheiligheid” kom van ’n Griekse woord wat oorspronklik in die teaterwêreld gebruik is. Wanneer ’n Griekse akteur ’n masker opsit, was dit om sy ware self te verberg ten einde sy rol as iemand anders te vertolk. Elke vorm van skynheiligheid word deur trots gevoed; wat ander van ons dink. Ek het die afgelope week sulke mense beleef. Trots, glo ek, het gemaak dat hulle hul toewyding aan Yeshua verberg het omdat hulle eerder mense wou behaag as om God te behaag.
Markus 8:38 "Want elkeen wat hom vir My en my woorde skaam in hierdie owerspelige en sondige geslag, vir hom sal die Seun van die mens Hom ook skaam wanneer Hy kom in die heerlikheid van sy Vader met die heilige engele."
Is jy geskaam vir Yeshua? Is jy ’n ware volgeling van Yeshua? As jy bang is om moedig oor jou Verlosser te getuig en eerder skuil agter die verskoning dat jy niemand wil aanstoot gee nie; as jy geskaam is om moedig te erken wie jou Here is, dan is Yeshua baie duidelik in Sy waarskuwing aan jou:
Matteus 10:33 "Maar elkeen wat My verloën voor die mense, hom sal Ek ook verloën voor my Vader wat in die hemele is."
Dit is ’n ernstige waarskuwing! As jy bang is vir wat mense van jou mag dink wanneer jy jou geloof in Yeshua bely, maar jy noem jouself steeds ’n Messiaanse Jood of Christen, is jy ’n skynheilige.
Is jy ’n volgeling van Yeshua? ’n Volgeling is iemand wat streef om soos die Een te wees wat hy volg. Yeshua was nooit bang om die Joodse godsdienstige Fariseërs van Sy tyd met die waarheid te konfronteer nie. Hy het dit uit liefde gedoen, nie uit respekloosheid nie. Hy wou hê hulle moet hul skynheiligheid insien.
Ek is naïef genoeg om te glo dat wanneer Yeshua sê ons moet ons selfsugtige ambisies opsy sit as ons Hom wil volg, Hy presies dit bedoel. Ek is ook naïef genoeg om te glo dat as ons voortgaan om ons Messias te verloën en voortgaan om mense te behaag eerder as om te wens dat hulle gered word, ons uiteindelik die belangrikste ding in die lewe sal verloor — en dit is die lewe self. Yeshua het dit gesê, en ek is net naïef genoeg om dit te glo.
Die apostel Paulus het in 1 Korintiërs 1:18 gesê (en ek parafraseer): Ek weet goed hoe dwaas die boodskap van die kruis klink vir diegene wat op die pad na die ondergang is. Maar ons wat gered word, herken hierdie boodskap as die krag van God self.
Paulus het probeer om die Messiaanse Gelowiges in Korinte te laat verstaan dat die wysheid en kennis van die godsdienstige instelling, en hul weiering om in Messias Yeshua te glo, niks anders as dwaasheid was nie en dat hulle daardoor verlore gegaan het.
Die leringe van Yeshua is moeilik om te aanvaar omdat dit strydig is met wat godsdienstige leiers glo en onderrig. Om egter ’n volgeling van Yeshua te wees, beteken dat jy ’n heeltemal nuwe stel prioriteite moet vestig, en daar is sommige wat nie bereid is om dit te doen nie.
Tradisionele Joodse godsdiens is ’n antichristelike godsdiens, en mense wat om hul selfsugtige rede om niemand te wil aanstoot gee nie, bereid is om hul naaste te laat verlore gaan en hel toe te laat gaan eerder as om hulself te verleë deur die Evangelie aan hulle te verkondig. Hartseer genoeg het die mense wat ek hierdie week teëgekom het ’n punt bereik waar die wêreld die standaard stel en nie God nie.
Ware volgelinge van Yeshua kompromitteer nie of steek nie hul geloof in Yeshua as die Messias weg nie; hulle sê dit net soos dit is. Die hel het Maandagaand sy sin gekry!!
Shabbat Shalom
Rabbi Jack
KLIK:
KLIK:
BESOEK ons blog:
As jy geseën word deur die leringe, preke en kommentare wat ons deel, oorweeg asseblief om die bediening te ondersteun. Kontak ons vir meer inligting:
SKENK via PayPal:
*Ons is nie ’n 401K-organisasie nie en kan nie belastingkwitansies uitreik nie.
Titus 2:13 “…terwyl ons die salige hoop en die verskyning van die heerlikheid verwag van die grote God en ons Verlosser, Jesus Christus,”
D’VAR TORAH
RE’EH – SIEN
DEVARIM (DEUTERONOMIUM) 11.26-16.17
Deuteronomium {11:29} "As dan die HERE jou God jou inbring in die land waarheen jy gaan om dit in besit te neem, moet jy die seën op die berg Gerísim lê en die vloek op die berg Ebal. {11:30} Lê hulle nie oorkant die Jordaan, agter die pad in die weste, in die land van die Kanaäniete wat in die Vlakte woon, teenoor Gilgal, by die terpentynbome van More nie?"
Watter soort vraag stel die Here hier? Die Here weet immers verseker waar die berg Gerisim en die berg Ebal geleë is. Waarom stel Hy dan hierdie vraag aan die kinders van Israel? Die antwoord word, glo ek, geopenbaar wanneer ons onthou wat die Here aan die einde van verlede week se Parasja, Parasja Eikev, gesê het.
Deuteronomium {11:24} "Elke plek waar julle voetsool op trap, sal aan julle behoort; van die woestyn en die Líbanon, van die rivier, die Eufraatrivier, tot by die Westelike See sal julle grondgebied wees."
Die Here het ooglopend vir die kinders van Israel ’n retoriese vraag gevra. Hy was bewus daarvan dat hulle geweet het waar die berg Gerisim en die berg Ebal geleë is. Maar sodat die kinders van Israel die land waarvan hierdie berge deel was in besit kon neem, moes hul voete op die grond trap waar hierdie berge gestaan het. Dit is waar dat die Here vir hulle al die land sou gee waar hul voetsool op trap, maar hulle moes steeds die Jordaan oorsteek en dit opeis; hulle moes daarop loop om dit te verkry. Die Here se retoriese vraag was, glo ek, ’n aanhitsing vir die kinders van Israel om voort te gaan, in te gaan en die land te begin opeis.
Om op die land te loop om dit op te eis, was egter nie die enigste vereiste van die Here nie. Die kinders van Israel moes ook Sy gebooie volg en gehoorsaam. Dit is waarom die seëninge op die berg Gerisim en die vloeke op die berg Ebal geplaas moes word. Hierdie berge moes Israel se voortdurende, sigbare herinnering in die land wees dat hul genot van die land daarvan afgehang het dat hulle in Sy gebooie wandel.
Dit lyk vir my asof die kinders van Israel, volgens die manier waarop die Here Sy retoriese vraag geformuleer het, dalk te gemaklik geword het aan die oostekant van die Jordaan. Miskien het hulle ’n bietjie aanmoediging nodig gehad — ’n bietjie verbalekrag van die Here — om hulle uit hul gemaksone te kry sodat hulle weswaarts kon beweeg om die land op te eis wat die Here aan hulle gegee het.
Levitikus {18:26} "Maar júlle moet my insettinge en my verordeninge onderhou en niks van al hierdie gruwels doen nie die kind van die land of die vreemdeling wat onder julle vertoef.{18:27}Want die mense van die land, wat voor julle gewees het, het al hierdie gruwels gedoen, en die land het onrein geword. {18:28} Laat die land julle dan nie uitspuug as julle dit verontreinig nie, soos dit die nasie uitgespuug het wat daar voor julle was."
Om die land op te eis en om die land te behou, was twee verskillende dinge. Die kinders van Israel het die land met hul voetsole opgeeis, maar hulle het die land behou of verloor deur óf seëninge óf vloeke van die Here te ontvang, volgens hul getrouheid. Beide die opeising en die behoud van die land het poging van hul kant vereis; niks sou vanself kom nie. In die werklikheid kom niks wat die moeite werd is ooit maklik nie.
Ons verlossing in Yeshua, wat aan ons toegang tot die Koninkryk van God gee, is die enigste ding wat ’n vrye geskenk van God is. Ná verlossing moet ons, soos die apostel Paulus dit gestel het:
Filippense 2:12 "Daarom, my geliefdes, soos julle altyd gehoorsaam gewees het, nie in my teenwoordigheid alleen nie, maar baie meer nou in my afwesigheid, werk julle eie heil uit met vrees en bewing;"
Heiligmaking, wat groei in die onderhouding van die gebooie van God is, is wat Paulus hier bedoel het. Dit is wat aan ons die volle genot van ons verlossing gee, en dit hang daarvan af dat ons die gebooie van die Here onderhou en daarin wandel. Somtyds, wanneer dit kom by die onderhouding van die gebooie, het ons ’n bietjie aanhitsing van die Here op die gebied van gehoorsaamheid nodig. Daarom stuur die Here beproewings en toetse in ons lewens in om ons in die regte rigting te laat beweeg. Ons weet waarheen Hy wil hê ons moet gaan en wat Hy wil hê ons moet doen. Sy Woord sê vir ons alles wat daar is om te weet (dit is ons berg Gerisim en berg Ebal), maar net soos die kinders van Israel raak ons ook vasgevang in ons gemaksones en weier soms om te skuif; gevolglik eis ons nie op wat Hy aan ons gegee het nie. Die beproewings en toetse kry ons aan die beweeg sodat ons al die grondgebied (voordele van verlossing) kan opeis wat die Here ons beloof het. Om in Sy gebooie te wandel, help ons om dié voordele te behou. Daarom moet ons sê soos Dawid gesê het:
Psalm 119:71 "Dit is goed vir my dat ek verdruk was, sodat ek u insettinge sou leer."