Die Brood van Teenwoordigheid

Spreek / Emor |

Afrikaanse Skakel | Engelse Skakel

1 Mei 2010 / Iyyar 17 5770

Levitikus / VaYikra 21:1 – 24:23

Eségiël / Yechesk’el 44:15 – 31

1 Petrus / Kefa Aleph2:4 - 10

Levitikus / Vayikra {24:5} “Jy moet ook fynmeel neem en twaalf koeke daarvan bak, twee-tiendes van 'n efa moet elke koek wees; {24:6} en jy moet hulle in twee stapels neersit, ses in 'n stapel, op die rein tafel voor die aangesig van die HERE. {24:7} En by elke stapel moet jy suiwer wierook byvoeg, wat vir die brood as gedenkoffer moet dien, as vuuroffer aan die HERE. {24:8} Op elke sabbatdag moet hy dit gedurigdeur voor die aangesig van die HERE regsit, van die kant van die kinders van Israel as 'n ewige insetting. {24:9} En dit moet aan Aäron en sy seuns toekom: hulle moet dit in 'n heilige plek eet; want as iets hoogheiligs behoort dit aan hom uit die vuuroffers van die HERE -- 'n ewige insetting.”

Die Brood van die Teenwoordigheid”, soos hierdie twaalf koeke genoem is, moes vóór God geplaas word – vars, op elke Sabbat. Wanneer die ou brood verwyder is, moes dit deur die nuwe varsgebakte brood vervang word. Daarna, soos voorgeskryf, moes die ou brood deur Aäron en sy seuns geëet word.

Die vraag is al dikwels aan my gestel waarom God dit van iemand sou verwag om ou brood van ‘n week oud, te eet; trouens, indien die brood – soos dit wel die geval was – onbedek gelaat is, is die kans goed dat vlieë daarop kon gesit of dat dit muwwerig kon geraak het. Aangesien ons egter weet wat God se opdrag met betrekking tot skimmel of muf was, hoe kon so ‘n opdrag dan moontlik wees? Sommiges beweer dat die brood wonderbaarlik vars gebly het, terwyl ander meen dat die suiwer wierook, wat op elke ry, langs die brood geplaas is, dit vars laat bly het. Nadat ek egter die bewaringsmoontlikhede van wierook nagegaan het, het ek vasgestel dat dit oor geen sodanige eienskappe beskik nie. Wierook is in antieke tye deur Egiptenare gebruik as bestandeel vir oogomlyner, asook in tradisionele medisyne, vanweë die verskeie genesende eienskappe daarvan, maar was en word steeds gebruik vir die welriekendheid daarvan. Wat is dus die antwoord: waarom is daar van Aäron en sy seuns verwag om muwwerige brood te eet? Eintik is dit baie eenvoudig:

Levitikus / Vayikra {2:11} “Geen spysoffer wat julle aan die HERE bring, mag van iets wat ingesuur is, berei word nie; want van géén suurdeeg of heuning mag julle vir die HERE 'n vuuroffer aan die brand steek nie.”

Indien niks wat ingesuur was of suurdeeg bevat het, in enige offerhande aan God moes wees nie, was die brood van die Teenwoordigheid, dus geensins brood nie, maar wel matzah. Hierdie feit verander alles! Ter inligting vir diegene wat onbekend is met matzah, word daarop gewys dat dit eintlik ‘n tipe bros kraakbeskuitjie is, saamgestel slegs uit meel en water. Dit word dan binne agtien minute nadat dit aangemaak is gebak om te voorkom dat dit, selfs vanself, rys. Matzah wat behoorlik versorg word, sal nie bedorwe raak nie. Ons beskik oor verpakte matzah, wat oorgebly het van die vorige Paasfees (Pesach). Dit is steeds bros en so vars soos die dag waarop dit gebak is. (Terloops, dit is feitlik smakeloos) Matzah kan wel beskadig word deur klammigheid, maar in aggenome die Israelse droë klimaat, is vogtigheid dus selde ‘n problem. Die brood van die Teenwoordigheid sou gevolglik aan die einde van die week net so vars gewees het soos aan die einde van die week en steeds geskik gewees het vir Aäron en sy seuns om te eet.

Die twaalf matzhot (meervoud van matzah), wat in die gewyde plek geplaas is, het die twaalf stamme van Israel verteenwoordig. Daarom glo ek, dat die twaalf matzhot, tesame met die wierook, ‘n herhinnering voor God was van wie die kinders van Israel was deur die korbanot (naderkoms-/ sondoffers) wat hulle gebring het. Die feit dat die brood elke week vervang moes word, meen ek, het ‘n “vars” herhinnering voor God verteenwoordig van wie die kinders van Israel in die olam haba (toekomstige wêreld) sou wees – sondeloos soos die matzhot. Die wierook was ‘n aangename geur voor God, wat Hom herhinner het hoe aangenaam ‘n sondelose Israel sou wees. Die feit dat Aäron en sy seuns die ou brood in ‘n gewyde plek moes eet en nie toegelaat
is om dit huis toe te neem en dit gedurende die week saam met hul maaltye te eet nie, herhinner ons daaraan dat enigiets wat vir God se doeleindes gebruik is, nie alledaags geag moet word nie. Ek glo dus dat die eet van hierdie heilige brood, geen ander betekenis gehad het as dat dit hul erfdeel van God was nie.

Volgens Rabbynse leer, het die cohenim (priesters) die opdrag van God dat die Brood van Teenwoordigheid altyddeur voor Hom moes wees, so ernstig opgeneem dat wanneer ou brood deur een cohen (priester) aan die éénkant van die tafel van die toonbrood verwyder word, ‘n ander priester terseldertyd die nuwe brood daarop moes neerlê.

Soos die kinders van Israel van vandag – sowel Jode as nie-Jode – één in Jesus die Messais is, is Jesus ons konstante en ewige vars herhinnering voor God van wie ons in die olam haba (toekomstige wêreld) sal wees. Nie slegs dit nie, maar ons is Jesus se erfdeel, deur die Vader aan Hom toevertrou.

Herbreërs / Ivrim {2:13} “en verder: Ek sal my vertroue op Hom stel; en verder: Hier is Ek en die kinders wat God My gegee het.”

Congregation Melech Yisrael alle regte voorbehou