Parsha Shelach

Numeri {13:1} "EN die Here het met Moses gespreek en gesê: {13:2} Stuur vir jou manne uit, dat hulle die land Kanaän wat Ek aan die kinders van Israel sal gee, kan verken. Van elke vaderlike stam moet julle een man stuur, elkeen 'n owerste onder hulle."

Numeri {13:17-20} "En Moses het hulle gestuur om die land Kanaän te verken en vir hulle gesê: Trek hier in die Suidland op en beklim die gebergte. {13:18} En bekyk die land, hoe dit is, en die volk wat daarin woon, of dit sterk of swak, of dit min of baie is; {13:19} en hoe die land is waar hulle in woon, of dit goed of sleg is; en hoe die stede is waar hulle in woon, laers of vestings; {13;20} ook hoe die land is, of dit vet of skraal is, of daar bome in is of nie; en wees dapper en bring van die vrugte van die land saam. Dit was toe die tyd van die eerste druiwe."

Dit is hier duidelik dat die Here hierdie hele "verken die land"-affêre as ’n toets vir Israel ingestel het. Lees weer wat Moses van hulle gevra het: “…en hoedanig die land is waarin hulle woon, of dit goed of kwaad is…” Die Here het Moses gevra om ’n leier van elke stam te stuur om te gaan kyk of die land wat Hy aan hulle gee, goed of sleg was! As dit nie ’n toets was nie, weet ek nie wat is nie. Waarom sien ek dit as ’n toets? Vanweë dit wat die Here vantevore vir Moses en die kinders van Israel gesê het toe Hy gekom het om hulle uit die land Egipte uit te lei.

Eksodus {3:8} "Daarom het Ek neergedaal om hulle uit die hand van die Egiptenaars te verlos en hulle te laat optrek uit daardie land na 'n goeie en wye land, na 'n land wat oorloop van melk en heuning, na die woonplek van die Kanaäniete en Hetiete en Amoriete en Feresiete en Hewiete en Jebusiete."

So, die Here het reeds vir Moses en die kinders van Israel gesê dat die land wat Hy vir hulle gee, ’n land is wat oorloop van melk en heuning, wat vir my beteken dit was ’n goeie land. Waarom sou die Here hulle dan nou sê om die land te gaan verken en te kyk “of dit goed of sleg is”? Want dit was ’n toets!

Hierdie Skrifgedeeltes is vir my ’n groot bemoediging. Die Here het al baie “Beloofde Land”-tipe beloftes aan my gemaak, tog vind ek myself altyd in ’n posisie waar ek eers moet ingaan en die land bespied voordat ek enigiets ontvang. Sommige van julle vra dalk: “Waarvan praat hy?” Wel, laat my julle ’n voorbeeld gee van wat ek bedoel.

Toe ek ’n nuwe gelowige (wedergebore) was en ’n Messiaanse gemeente bygewoon het, is ek genooi om by die gemeente se evangelisasiespan aan te sluit. Ek was nuut en het nog nooit vantevore in die openbaar met vreemdelinge oor Yeshua gepraat nie, so dit was nogal skrikwekkend. Maar ek het ja gesê op voorwaarde dat ek net as ’n waarnemer kon saamgaan om, as ’t ware, “die land te bespied.”

Ons het na die parkeerterrein van ’n groot afdelingswinkel in ons gemeenskap gegaan, en toe ek al die verskillende mense van alle vlakke van die lewe sien – Jode, Moslems, Spaanstaliges, Afro-Amerikaners – het vrees my begin beetkry. Ek het gevoel dit is iets wat ek eenvoudig nie kon doen nie: om na ’n totale vreemdeling toe te stap en met hulle oor die Joodse Messias te praat. Allerlei negatiewe scenario's het deur my kop gemaal. Sou Moslems, op my woord, oop wees vir ’n Messiaans-Joods-georiënteerde Evangelie? Ek het gedink: 'nie in ’n miljoen jaar sal hulle ’n Joodse Messias aanvaar nie'. Soos dit gebeur het, het die Here vantevore met my gepraat om in die gemeenskap uit te reik en my geloof te deel. Ek het dus geweet dit is as gevolg van Hom dat ek daar was, maar dit was steeds skrikwekkend.

Ek kon teruggekom het met ’n slegte verslag en geweier het om verder saam met die evangelisasiegroep uit te gaan. Of ek kon kies om te glo en die Here te vertrou om die fynere besonderhede uit te werk om hierdie gemeenskap vir die Mashiach te bereik – ondanks wat ek gesien en gevoel het, en ondanks die feit dat ons Messiaanse Jode is met ’n Messiaans-Joods-georiënteerde Evangelie.

Elkeen van ons staan gereeld voor toetse soortgelyk aan die een wat die Here die kinders van Israel opgelê het. As gelowiges in Messias Yeshua lees ons God se beloftes in die Bybel, ons glo God se beloftes, maar wanneer ons daarop getoets word, sien ons dan die reuse in die land in plaas van die oorwinning wat die Here ons beloof het?

Die lewe sou soveel eenvoudiger gewees het vir hierdie generasie van Israel as hulle God net geglo het toe Hy gesê het dat die land wat Hy vir hulle gee, ’n goeie land is wat oorloop van melk en heuning. Toe Moses hulle gevra het om “die land te bespied,” kon hulle net gesê het: “Dit is nie vir ons nodig om te doen wat jy vra nie, Moses. Die Here het reeds vir ons gesê dat die land ’n goeie land is, en Hy het gesê Hy gaan dit vir us as ’n besitting gee. Wat God gesê het, is vir ons goed genoeg; ons is nou gereed om op te trek en die land in besit te neem.”

Die lewe kan en sal vir ons ook soveel eenvoudiger wees as ons net dieselfde sê en doen wanneer ons deur die Here getoets word.

So, die Here het reeds vir Moses en die kinders van Israel gesê dat die land wat Hy vir hulle gee, ’n land is wat oorloop van melk en heuning, wat vir my beteken dit was ’n goeie land. Waarom sou die Here hulle dan nou sê om die land te gaan verken en te kyk “of dit goed of sleg is”? Want dit was ’n toets!

Hierdie Skrifgedeeltes is vir my ’n groot bemoediging. Die Here het al baie “Beloofde Land”-tipe beloftes aan my gemaak, tog vind ek myself altyd in ’n posisie waar ek eers moet ingaan en die land bespied voordat ek enigiets ontvang. Sommige van julle vra dalk: “Waarvan praat hy?” Wel, laat my julle ’n voorbeeld gee van wat ek bedoel.

Toe ek ’n nuwe gelowige (wedergebore) was en ’n Messiaanse gemeente bygewoon het, is ek genooi om by die gemeente se evangelisasiespan aan te sluit. Ek was nuut en het nog nooit vantevore in die openbaar met vreemdelinge oor Yeshua gepraat nie, so dit was nogal skrikwekkend. Maar ek het ja gesê op voorwaarde dat ek net as ’n waarnemer kon saamgaan om, as ’t ware, “die land te bespied.”

Ons het na die parkeerterrein van ’n groot afdelingswinkel in ons gemeenskap gegaan, en toe ek al die verskillende mense van alle vlakke van die lewe sien – Jode, Moslems, Spaanstaliges, Afro-Amerikaners – het vrees my begin beetkry. Ek het gevoel dit is iets wat ek eenvoudig nie kon doen nie: om na ’n totale vreemdeling toe te stap en met hulle oor die Joodse Messias te praat. Allerlei negatiewe scenario's het deur my kop gemaal. Sou Moslems, op my woord, oop wees vir ’n Messiaans-Joods-georiënteerde Evangelie? Ek het gedink: 'nie in ’n miljoen jaar sal hulle ’n Joodse Messias aanvaar nie'. Soos dit gebeur het, het die Here vantevore met my gepraat om in die gemeenskap uit te reik en my geloof te deel. Ek het dus geweet dit is as gevolg van Hom dat ek daar was, maar dit was steeds skrikwekkend.

Ek kon teruggekom het met ’n slegte verslag en geweier het om verder saam met die evangelisasiegroep uit te gaan. Of ek kon kies om te glo en die Here te vertrou om die fynere besonderhede uit te werk om hierdie gemeenskap vir die Mashiach te bereik – ondanks wat ek gesien en gevoel het, en ondanks die feit dat ons Messiaanse Jode is met ’n Messiaans-Joods-georiënteerde Evangelie.

Elkeen van ons staan gereeld voor toetse soortgelyk aan die een wat die Here die kinders van Israel opgelê het. As gelowiges in Messias Yeshua lees ons God se beloftes in die Bybel, ons glo God se beloftes, maar wanneer ons daarop getoets word, sien ons dan die reuse in die land in plaas van die oorwinning wat die Here ons beloof het?

Die lewe sou soveel eenvoudiger gewees het vir hierdie generasie van Israel as hulle God net geglo het toe Hy gesê het dat die land wat Hy vir hulle gee, ’n goeie land is wat oorloop van melk en heuning. Toe Moses hulle gevra het om “die land te bespied,” kon hulle net gesê het: “Dit is nie vir ons nodig om te doen wat jy vra nie, Moses. Die Here het reeds vir ons gesê dat die land ’n goeie land is, en Hy het gesê Hy gaan dit vir us as ’n besitting gee. Wat God gesê het, is vir ons goed genoeg; ons is nou gereed om op te trek en die land in besit te neem.”

Die lewe kan en sal vir ons ook soveel eenvoudiger wees as ons net dieselfde sê en doen wanneer ons deur die Here getoets word.