✦

Verskonings: God Ken My Hart

Emor
(Spreek)


Levítikus / Vayikra {21:1} “Verder het die HERE vir Moses gesê: Spreek met die priesters, die seuns van Aäron, en sê vir hulle: Aan ‘n dooie moet ‘n priester hom nie verontreinig onder sy volksgenote nie; {21:2}  behalwe aan sy bloedverwant, sy nabestaande: aan sy moeder en sy vader en sy seun en sy dogter en sy broer; {21:3}  en aan sy suster wat jongmeisie is, sy nabestaande, wat nie aan ‘n man toebehoort het nie aan haar mag hy hom verontreinig. {21:4}  Hy mag hom as getroude man nie verontreinig onder sy volksgenote om hom te ontheilig nie. ”

Ons behoort almal vertroud te wees met die uitdrukking: “Aan wie veel gegee is, van hom / haar word veel verwag”. Hier het ons selfs ‘n voorbeeld daarvan. Aan Aäron en sy seuns is ‘n verhewe amp onder die kinders van Israel verleen. Vir geslagte lank sou die amp van Hoëpriester (Cohen Gadol) in hulle familie voortbestaan en sou daar na hulle opgesien word en hulle die hoogste aansien onder die ganse volk geniet. Die priesters (cohanim) was die geestelike leiers van die volk, die verteenwoordigers van God, die pilare van die samelewing en het oor die beslissende woord in alle geestelike en wetlike aangeleenthede beskik. Gevolglik sou God van hulle ‘n hoër mate van heiligheid verwag het.

Die priesters het in die teenwoordigheid van God diens verrig. Hulle taak het in hoofsaak die administrasie van die stelsel van naderkomsoffers (korbanot) behels. Hierdie offers was bedoel om lewe te verseker (vergifnis van sonde). God is lewe; dus kon ‘n priester, wat verontreinig was deur die teenwoordigheid van ‘n  dooie persoon, die God van lewe nie behoorlik verteenwoordig nie. Soos ons gelees het, is God egter vol liefde en barmhartigheid en het Hy wel voorsiening gemaak vir uitsonderings, wat ‘n priester toegelaat het om die begrafnisse van spesifieke familielede by te woon.

Dit bring ons by die vraag: “Het God dan uitsonderings op Sy voorskrifte?” Dit grief my dat, wanneer mense nalaat om die gebooie van God te gehoorsaam, veral dié met betrekking tot die Sabat, hulle hulself probeer regverdig. Hulle is al te gou om te sê: “God ken my hart” of “God verstaan.” God ken inderdaad ons harte en ongetwyfel verstaan Hy ook: 

1 Kronieke / Divre HaYamim {28:9} “…want die HERE deursoek al die harte, en Hy verstaan elke versinsel van die gedagtes…”

Meen dit egter nou dat God op al Sy gebooie uitsonderings maak? Die antwoord daarop is uitdruklik NEE!

Deuteronomium {28:1} “As jy dan goed luister na die stem van die HERE jou God om sorgvuldig te hou al sy gebooie wat ek jou vandag beveel, dan sal die HERE jou God jou die hoogste stel bo al die nasies van die aarde. {28:2}  En al hierdie seëninge sal oor jou kom en jou inhaal as jy luister na die stem van die HERE jou God.”.{ 28:15} “Maar as jy nie luister na die stem van die HERE jou God, om sorgvuldig te hou al sy gebooie en sy insettinge wat ek jou vandag beveel nie, dan sal al hierdie vloeke oor jou kom en jou inhaal.”

God verstaan en ken ons harte, maar dit verander geensins óns verantwoordelikheid om Sy gebooie (mitzvot) na te kom nie en dan presies soos wat dit gegee is. Die enigste geleentheid waar daar wel ‘n uitsondering sou wees, is wanneer God gesê het dat daar ‘n uitsondering is, andersins is daar geen.

God het Israel, om geen rede hoegenaamd nie, uitverkies om Sy besondere skat te wees:

Deuteronomium {7:7} “Die HERE het ‘n welgevalle aan julle gehad en julle uitverkies, nie omdat julle meer was as al die ander volke nie, want julle was die geringste van al die volke.”

Die feit is, God het ons, op dieselfde wyse – om geen besondere rede nie – gekies om in Jesus die Messias te glo. Van Israel (Yisrael) as volk, is ook verwag om ‘n hoër peil te handhaaf en tereg ook, omdat “Aan wie veel gegee is, van hom / haar word veel verwag”: Selfs aan ons is uitermatig gegee: God het Sy eniggebore Seun gegee, sodat ons gered mag word en “Kinders van God” genoem kan word. Daarom verwag God ook van ons om ‘n hoër peil te handhaaf. Die verskonings: “God ken my hart” of “God verstaan” of enigiets soortgelyk, is nie van toepassing nie om ons vry te stel van die voorskrif om Sy gebooie noukeurig na te kom, presies soos wat dit aan ons gegee is. 

Kom gou Jesus!


Voorheen uitgegee: 2012-05-01

Lees meer
Geplaas deur Plaas 'n opmerking
Etikette:

Die Brood van Teenwoordigheid

Emor
(Spreek)


Levitikus / Vayikra {24:5} “Jy moet ook fynmeel neem en twaalf koeke daarvan bak, twee-tiendes van 'n efa moet elke koek wees; {24:6} en jy moet hulle in twee stapels neersit, ses in 'n stapel, op die rein tafel voor die aangesig van die HERE. {24:7} En by elke stapel moet jy suiwer wierook byvoeg, wat vir die brood as gedenkoffer moet dien, as vuuroffer aan die HERE. {24:8} Op elke sabbatdag moet hy dit gedurigdeur voor die aangesig van die HERE regsit, van die kant van die kinders van Israel as 'n ewige insetting. {24:9} En dit moet aan Aäron en sy seuns toekom: hulle moet dit in 'n heilige plek eet; want as iets hoogheiligs behoort dit aan hom uit die vuuroffers van die HERE - 'n ewige insetting.”

Die “Brood van die Teenwoordigheid”, soos hierdie twaalf koeke genoem is, moes vóór God geplaas word – vars, op elke Sabbat. Wanneer die ou brood verwyder is, moes dit deur die nuwe varsgebakte brood vervang word. Daarna, soos voorgeskryf, moes die ou brood deur Aäron en sy seuns geëet word.

Die vraag is al dikwels aan my gestel waarom God dit van iemand sou verwag om ou brood van ‘n week oud, te eet; trouens, indien die brood – soos dit wel die geval was – onbedek gelaat is, is die kans goed dat vlieë daarop kon gesit of dat dit muwwerig kon geraak het. Aangesien ons egter weet wat God se opdrag met betrekking tot skimmel of muf was, hoe kon so ‘n opdrag dan moontlik wees? Sommiges beweer dat die brood wonderbaarlik vars gebly het, terwyl ander meen dat die suiwer wierook, wat op elke ry, langs die brood geplaas is, dit vars laat bly het. Nadat ek egter die bewaringsmoontlikhede van wierook nagegaan het, het ek vasgestel dat dit oor geen sodanige eienskappe beskik nie. Wierook is in antieke tye deur Egiptenare gebruik as bestandeel vir oogomlyner, asook in tradisionele medisyne, vanweë die verskeie genesende eienskappe daarvan, maar was en word steeds gebruik vir die welriekendheid daarvan. Wat is dus die antwoord: waarom is daar van Aäron en sy seuns verwag om muwwerige brood te eet? Eintik is dit baie eenvoudig:

Levitikus / Vayikra {2:11} “Geen spysoffer wat julle aan die HERE bring, mag van iets wat ingesuur is, berei word nie; want van géén suurdeeg of heuning mag julle vir die HERE 'n vuuroffer aan die brand steek nie.”

Indien niks wat ingesuur was of suurdeeg bevat het, in enige offerhande aan God moes wees nie, was die brood van die Teenwoordigheid, dus geensins brood nie, maar wel matzah. Hierdie feit verander alles! Ter inligting vir diegene wat onbekend is met matzah, word daarop gewys dat dit eintlik ‘n tipe bros kraakbeskuitjie is, saamgestel slegs uit meel en water. Dit word dan binne agtien minute nadat dit aangemaak is gebak om te voorkom dat dit, selfs vanself, rys. Matzah wat behoorlik versorg word, sal nie bedorwe raak nie. Ons beskik oor verpakte matzah, wat oorgebly het van die vorige Paasfees (Pesach). Dit is steeds bros en so vars soos die dag waarop dit gebak is. (Terloops, dit is feitlik smakeloos) Matzah kan wel beskadig word deur klammigheid, maar in aggenome die Israelse droë klimaat, is vogtigheid dus selde ‘n problem. Die brood van die Teenwoordigheid sou gevolglik aan die einde van die week net so vars gewees het soos aan die einde van die week en steeds geskik gewees het vir Aäron en sy seuns om te eet.

Die twaalf matzhot (meervoud van matzah), wat in die gewyde plek geplaas is, het die twaalf stamme van Israel verteenwoordig. Daarom glo ek, dat die twaalf matzhot, tesame met die wierook, ‘n herhinnering voor God was van wie die kinders van Israel was deur die korbanot (naderkoms-/ sondoffers) wat hulle gebring het. Die feit dat die brood elke week vervang moes word, meen ek, het ‘n “vars” herhinnering voor God verteenwoordig van wie die kinders van Israel in die olam haba (toekomstige wêreld) sou wees – sondeloos soos die matzhot. Die wierook was ‘n aangename geur voor God, wat Hom herhinner het hoe aangenaam ‘n sondelose Israel sou wees. Die feit dat Aäron en sy seuns die ou brood in ‘n gewyde plek moes eet en nie toegelaat is om dit huis toe te neem en dit gedurende die week saam met hul maaltye te eet nie, herhinner ons daaraan dat enigiets wat vir God se doeleindes gebruik is, nie alledaags geag moet word nie. Ek glo dus dat die eet van hierdie heilige brood, geen ander betekenis gehad het as dat dit hul erfdeel van God was nie.

Volgens Rabbynse leer, het die cohenim (priesters) die opdrag van God dat die Brood van Teenwoordigheid altyddeur voor Hom moes wees, so ernstig opgeneem dat wanneer ou brood deur een cohen (priester) aan die éénkant van die tafel van die toonbrood verwyder word, ‘n ander priester terseldertyd die nuwe brood daarop moes neerlê.

Soos die kinders van Israel van vandag – sowel Jode as nie-Jode – één in Jesus die Messais is, is Jesus ons konstante en ewige vars herhinnering voor God van wie ons in die olam haba (toekomstige wêreld) sal wees. Nie slegs dit nie, maar ons is Jesus se erfdeel, deur die Vader aan Hom toevertrou.

Herbreërs / Ivrim {2:13} “en verder: Ek sal my vertroue op Hom stel; en verder: Hier is Ek en die kinders wat God My gegee het.”

Kom gou Jesus!
Lees meer
Geplaas deur Plaas 'n opmerking
Etikette:
Teken in op: Plasings (Atom)