God Het Hom Voorspoed Laat Geniet

D’Var Torah 

En Hy Het Uitgegaan / Vayetzei 

Genesis / Bereshit 28:10 – 32:2

Hosea / Hoshea 13:6 – 14:10

Johannes / Yochanan 1:43 – 45

Genesis / Bereshit {28:18} “Toe staan Jakob die môre vroeg op en neem die klip wat hy onder sy hoof gesit het, en rig dit as ‘n gedenksteen op; en hy het olie daaroor uitgegiet. {28:19} En hy het die plek Bet-el genoem; maar die naam van die stad was tevore Lus. {28:20} En Jakob het ‘n gelofte gedoen en gesê: As God met my sal wees om my te bewaar op hierdie weg wat ek gaan, en aan my brood sal gee om te eet en klere om aan te trek, {28:21} en ek behoue na die huis van my vader sal terugkom, dan sal die HERE my God wees. {28:22} En hierdie klip wat ek as gedenksteen opgerig het, sal ‘n huis van God wees, en van alles wat U my gee, sal ek aan U sekerlik die tiendes afstaan. ”. 

Ek skryf eintlik oor tiendes (die gawe van ‘n tiende aan God), maar hierdie Skrifgedeelte is so gebiedend oor dié onderwerp, dat ek nie anders kon as om dit te bespreek nie. Jakob het belowe om van alles wat God aan Hom skenk, ‘n tiende (10 %) daarvan aan Hom af te staan, indien Hy met hom sou wees, hom bewaar op die weg wat hy gaan, vir hom brood gee om te eet, klere om aan te trek, hom in vrede behoue na die huis van sy vader laat terugkeer en sy God sal wees. Soos dit toe gebeur het, hét God aan al hierdie versoeke – en nog veel meer – van Jakob voldoen. 

Op grond van wat Jakob gesê het, is dit duidelik dat om te gee eintlik ‘n daad van aanbidding is. Dit is terselfdertyd ‘n gebaar van liefde en dankbaarheid, nie slegs ten opsigte van God se seëninge op stoflike gebied nie, maar ook teenoor Hom omdat Hy ons God is. Om te gee, is, trouens, ‘n gebaar van ons liefde vir God omdat ons geneig is om krampagtiger aan ons geld vas te klem as enigiets anders wat ons besit en wanneer ons dus daarvan afstaan, beteken dit dat ons God liewer het as ons geld. 

Ek verstrek graag sekere verstommende Bybelse feite. Die woord liefde word nagenoeg 400 keer in die Bybel vermeld, gebed 500 keer maar om te gee, byna 2000 keer. Meeste Bybelkenners stem saam dat indien God in Sy Woord iets twee maal meld, Hy dit uiters belangrik ag; dink dus net daaraan hoeveel te meer Hy dit belangrik ag, wanneer daar gegee word! 

2 Korinthiërs / Korintim Bet {9:7} “Laat elkeen gee soos hy hom in sy hart voorneem, nie met droefheid of uit dwang nie, want God het ‘n blymoedige gewer lief. ”. 

Baie mense gebruik hierdie Skrifgedeelte om dit te regverdig wanneer hulle gawe aan God minder as 10 persent (‘n tiende) is. Dit is egter ‘n foutiewe vertolking en toepassing van hierdie vers want dit gaan nie oor die bedrag wat gegee behoort te word nie, dít word voldoende gedek dwarsdeur die Skrif. Dit is eerder die gesindheid waarin ons moet gee: die gawe moet vrywillig wees, eerder as om dit uit noodsaak of teësin te doen. Die laaste gedeelte van die vers hierbo, wat soos volg lui, bevestig dit: “…want God het ‘n blymoedige gewer lief.”. 

Maleági / Malachi {3:8} “Mag ‘n mens God beroof? Want julle beroof My, en julle sê: Waarin het ons U beroof? In die tiendes en die offergawe. ”. 

Uieindelik word elke misdadiger gevang, want een of ander tyd begaan hy ‘n fout, raak nalatig en word in hegtenis geneem. Hoe kan enigeen in sy wildste drome ooit dink dat hy daarmee sal wegkom deur God te beroof? Nogtans skenk die meeste gelowiges in Jesus die Messias nie hulle tiende nie. God probeer om ons te laat afsien van iets wat vir ons kosbaar is, sodat ons kan leer hoe om Hom geheel-en-al met belangrike sake te vertrou – soos ons siele. Die vraag is egter: wil ons luister? 

Maleági / Malachi {3:10} “Bring die hele tiende na die skathuis, sodat daar spys in my huis kan wees; en beproef My tog hierin, sê die HERE van die leërskare, of Ek vir julle nie die vensters van die hemel sal oopmaak en op julle ‘n oorvloedige seën sal uitstort nie. {3:11} Ek sal ook die sprinkaan vir julle afweer, sodat hy die opbrings van julle grond nie sal verwoes nie; ook die wynstok op die land sal vir julle nie onvrugbaar wees nie, sê die HERE van die leërskare.”. 

God het gesê dat ons Hom moet toets en dan sal Hy Homself bewys. Om te besef hoe belangrik dit is, herinner ek julle daaraan dat dit die enigste plek in die Bybel is waar daar geskrywe staan dat ons toegelaat word om God op die proef te stel. Wanneer ons probeer bereken hoeveel ons tiendes behoort te wees, voer ons dikwels gerieflike verskonings aan. God stel geensins in ons gerieflikheid belang nie, maar wel of ons gehoorsaam is. Indien ons voldoende gehoorsaam is om aan God ons tiende te skenk, sal ons vanselfsprekend gehoorsaamheid betoon deur aan Hom ‘n gedeelte van alles anders ook te skenk. As gelowiges, is dit ons uitdruklike plig om God te gehoorsaam, maar te veel van ons kies en keur ons gehoorsaamheid en sluit gevolglik ons oë vir die opdrag om ‘n tiende asook allerbeste aan God te gee. 

Ons word beveel om aan Hom die eerste van ons vrugte te skenk, maar ons neem dit vir onsself en gee slegs aan Hom dit wat oorbly of wat ons eintlik nie meer nodig het nie. Ons skenk dus aan Hom uit ons gerief in plaas van uit ons liefde. Ons gee aan God die krummels van ons lewens of dít wat oorbly nadat óns die fees geniet het. God is hoegenaamd nie ‘n God van oorskietkrummels of skamele oorblyfsels nie. God is ‘n heilige God en verdien die eerste van alles wat ons het. 

Jakob het vir ons die voorbeeld van om tiendes te gee gestel en ons almal weet hoedat God hom persoonlik (hy was die vader van die 12 stamme van Israel), finansieel (hy was ‘n welgestelde man) en geestelik geseën het; in so ’n mate dat God selfs sy naam verander het van Jakob na Israel. 

God verlang méér van jou as jou geld. Hy eis van jou jou algehele gehoorsaamheid en liefdevolle hart. Sal jy jou hart aan Hom gee? Indien wel, sal die vrywillige gawe van alles verder maklik geskied! 

Congregation Melech Yisrael alle regte voorbehou

Onkunde Met Betrekking Tot Die Wet, Is Geen Verskoning Nie

27 November 2011 

D’VAR TORAH 

EN HY HET UITGEGAAN / VAYETZE 

En Hy Het Uitgegaan / Vayetze 

Genesis / Bereshit 28:10 – 32:2 

Hosea / Hoshea 13:6 – 14:10 

Johannes / Yochanan 1:43 – 5 

Genesis / Bereshit {29:22} “Daarop het Laban al die manne van die plek versamel en ‘n maaltyd berei. {29:23} Maar in die aand het hy sy dogter Lea geneem en haar na hom gebring; en hy het by haar ingegaan. {29:24} En Laban het aan haar sy slavin Silpa gegee, naamlik aan sy dogter Lea, as slavin. {29:25} En die anderdagmôre—daar was dit Lea! Daarom het hy aan Laban gesê: Wat het u my nou aangedoen? Was ek nie vir Ragel by u in diens nie? Waarom het u my dan bedrieg? {29:26} En Laban antwoord: Dit is hier by ons nie die gewoonte om die jongste voor die oudste weg te gee nie. {29:27} Hou die volle bruilofsweek met haar; dan sal ons jou die ander een ook gee vir die diens wat jy nóg sewe jaar by my moet volbring. ”. 

Nadat ek hierdie gedeelte gelees het, is ek oortuig daarvan dat jy dink Jakob (Ya’akov) het ontvang wat hy verdien het. Hy was ‘n bedrieër en het presies dieselfde beleef: Hy is bedrieg. Dit is skynbaar die standaardvertolking van hierdie Skrifgedeelte en inaggenome sy karakter en persoonlikheid, skyn dit geldig te wees. 

Die vraag ontstaan egter: Het Laban (Lavan) Jakob doelbewus probeer kul of bedrieg? Ek glo nie dat dit werklik sy bedoeling was nie. Hierdie sienswyse laat my moontlik verskil van elke ander kommentator, of ten minste dié waarvan ek bewus is. 

Genesis / Bereshit {29:25} “En die anderdagmôre—daar was dit Lea! Daarom het hy aan Laban gesê: Wat het u my nou aangedoen? Was ek nie vir Ragel by u in diens nie? Waarom het u my dan bedrieg?”. 

In die voorafgaande gedeelte, sien ‘n mens Jakob vir wat hy inderwaarheid was. Bedrieërs meen altyd dat ander mense hulle probeer bedrieg. Dieselfde geld ten opsigte van leuenaars: Hulle dink altyd dat hulle belieg word en vertrou gevolglik niemand nie. Jakob wás ‘n bedrieër en toe hy dus vir Lea as vrou ontvang, het hy ongetwyfeld dadelik vermoed dat Laban hom bedrieg het. Ek glo egter nie dat dit die geval was nie – Laban se antwoord laat my tot hierdie gevolgtrekking kom. 

Genesis / Bereshit {29:26} “En Laban antwoord: Dit is hier by ons nie die gewoonte om die jongste voor die oudste weg te gee nie.” 

Dit was dus die gebruik van daardie gebied – en één wat lank reeds gegeld het – dat ouer dogters altyd vóór die jongeres moes trou. Dit was nie ‘n ongewone gebruik onder die nabye Oosterse volkere in die tyd van Jakob nie. ‘n Mens kan nou redeneer dat Laban vir Jakob vooraf moes gesê het dat hy éérs met Lea moes trou voordat hy Ragel as vrou kon ontvang. Laban was egter onder geen verpligting om dit vir Jakob te sê nie, want laasgenoemde moes van dié gebruik bewus gewees het. 

Een jaar, terwyl my vrou en ek ‘n gehuurde motor in Israel bestuur het, is ons deur die polisie afgetrek omdat my hoofligte nie aangeskakel was nie. Dit was gedurende November en volgens wet, moes alle voertuie op die hoofweg, tussen November en Maart, se hoofligte aangeskakel wees. As toeris, was ek nie bewus van hierdie wet nie. Aangesien die hoofligte van alle voertuie in Kanada, outomaties brand wanneer ‘n voertuig aangeskakel word, het ek vanselfsprekend nagelaat om dit in Israel te doen. 

Ofskoon die polisiebeampte begrip gehad het vir die feit dat ek ‘n toeris was, is ek genadiglik nie beboet nie en kon ons ons reis voortsit. Ek was natuurlik erg ontevrede met die betrokke motorverhuringsagentskap, wat volgens my mening, nagelaat het om my oor hierdie padreël in te lig. Ek het my voorgeneem om my ontevredenheid teenoor hulle te lug wanneer ek die voertuig terugbesorg. 

Daarna het ek besef dat dit eintlik nie die verhuringsagentskap se skuld was nie. Ja, hulle móés my seker van die betrokke hoofweg-padreël verwittig het, maar dan sou hulle my oor talle ander bestuurdersreëls, regulasies en wette, wat in Israel geld, moes ingelig het. Nee, dit was níe hulle plig nie! Ek het ‘n voertuig in ‘n vreemde land gehuur en dit was immers mý verantwoordelikheid om, voordat ons uit Kanada vertrek het, my van die wette en reëls te vergewis, sodat ek dit nie sou oortree nie. In Kanada en om dieselfde rede, in elke land van die wêreld, is onkunde van die wet, geen geldige verweer nie. 

Moontlik was Jakob nie afkomstig van dieselfde streek as sy oom Laban nie, maar hy was nogtans ‘n Midde-Oosterling en moes dus van die gebruike aldaar bewus gewees het. Onkunde met betrekking tot die wet, is geen verontskuldiging nie! Jakob is nie bedrieg nie; die bedrieër het homself bedrieg. 

Congregation Melech Yisrael alle regte voorbehou