✦

Nageslag van Abraham, en Erfgenaam Volgens die Belofte

26 Mei 2012 
D’Var Torah 
In Die Wildernis / BaMidbar 


Númeri / BaMidbar {1:16} “Dit was hulle wat uit die vergadering opgeroep was, die owerstes van hulle voorvaderlike stamme, die stamhoofde van Israel. {1:17} Toe het Moses en Aäron dié manne geneem wat met hulle name aangewys was, {1:18} en hulle het die hele vergadering op die eerste dag van die tweede maand bymekaar laat kom; en dié het hulle afkoms opgegee volgens hulle geslagte, volgens hulle families, na die getal name, van twintig jaar oud en daarbo, hoof vir hoof, ”. 

Moses was nou besig om die kinders van Israel te tel ten einde ‘n leër op die been te bring. Hulle sou gaan oorlog voer, met die doel om die land , wat God aan hulle voorouers belowe het, in besit te neem. Elke volwasse man van twintig jaar en ouer, wat geskik was om te veg, moes getel word. Aangesien hierdie die tweede jaar van hulle bevryding was, was dit die eerste geslag bevryde slawe, wat uit Egipte gekom het. Ek veronderstel dat dit die rede was waarom Moses en Aäron van hulle vereis het om hulle afkoms of voorgeslagte te verklaar. In die eerste instansie, het ons verneem dat daar ‘n gemengde skare was wat Egipte saam met die kinders van Israel verlaat het. Diegene, soos ek in vorige kommentare reeds verduidelik het, het bestaan uit gevange slawe van ander lande, wat deur die Egiptenare verslaan was, mense van gemengde huwelike asook kinders uit sodanige huwelike of Egiptenare, wat in die God van Israel begin glo het. Hierdie mense moes geïdentifiseer word om te verseker dat hulle nie swakker of enigsins anders as die res behandel sou word nie. 

Eksodus / Shemot {23:9} “Jy mag die vreemdeling ook nie verdruk nie; want julle ken self die gemoed van ‘n vreemdeling, omdat julle vreemdelinge in Egipteland gewees het. ”. 

Dit was ook noodsaaklik om vas te stel wie hulle was, sodat hulle geaffilieer kon word met ‘n bepaalde stam of één van hulle keuse. Tweedens, vir almal wat werklik van Israel afgestam het, sou die verklaring van herkoms verseker dat hulle geïdentifiseer word met die regte stam – die stam van hulle voorvaders – en dus onder die korrekte banier marsjeer. Genealogie was van die uiterste belang in Bybelse tye, net soos dit vandag in Israel belangrik is, veral in die geval van immigrasie. Allerbelangrik egter, deur die verklaring van iemand se afkoms, was dat dit sy affiliasie met- en toewyding aan die God van Abraham, die God van Isak en die God van Jakob verseker het. God het hoegenaamd geen verdraagsaamheid ten opsigte van afgodery gehad nie! 

Eksodus {34:14} “Want jy mag jou nie neerbuig voor ‘n ander god nie; want die HERE se Naam is Jaloers—’n jaloerse God is Hy. ”. 

Jesus die Messias se afkoms was ewe belangrik. Ten einde die Koning in Israel te wees, moes Hy aan twee maatstawwe voldoen: Eerstens moes Hy afgestam het van die patriarge, spesifiek van die stam van Juda en tweedens, mag Hy nie ‘n afstammeling van die vervloekte afstamming (lyn) van koning Jekonia gewees het nie. Sy geslagsregister, soos opgeteken in beide Matthéüs en Lukas, verstrek aan ons Sy afkoms en bevestig Sy aanspraak op die troon van Dawid. 

As gelowiges in Jesus die Messias, is ons afkoms ewe belangrik vandag as wat dit in Númeri was. Ons mag geen ander God as die God van Israel dien nie. 

Dikwels vertel mense aan my dat hulle ‘n familielid of vriend het wat byna gered (wedergebore) is. Jy kan nie byna gered wees nie – jy is óf vír Jesus die Messias óf jy is téén Hom; daar bestaan geen grys area wanneer dit by redding kom nie! Elkeen in die ganse wêreld sal eendag voor die enigste ware God, die God van Abraham, die God van Isak en die God van Jakob verskyn en Hy sal elkeen versoek om sy / haar afkoms te verklaar. Indien hulle nie hulle afkoms van Abraham deur Jesus die Messias kan nagaan nie, sal geen Jood of nie-Jood geag word om kinders van God te wees en sal hulle nie die Komende Wêreld (Olam Haba) kan ingaan nie. 

Galasiërs / Galatim {3:26} “Want julle is almal kinders van God deur die geloof in Christus Jesus; {3:27} want julle almal wat in Christus gedoop is, het julle met Christus beklee. {3:28} Daar is nie meer Jood of Griek nie, daar is nie meer slaaf of vryman nie, daar is nie meer man en vrou nie; want julle is almal een in Christus Jesus. {3:29} En as julle aan Christus behoort, dan is julle die nageslag van Abraham en volgens die belofte erfgename.”. 

Congregation Melech Yisrael alle regte voorbehou

Volkstelling vir Oorlog en Wonderwerke

15 Mei 2010 / Sivan 2 5769

In die Wildernis / BaMidbar (Congregation Melech Yisrael)

Númeri / BaMidbar 1:1-4:20

Hoséa / Hoshea 2:1-22

1 Korinthiërs / Korintim Aleph 12:12-20

1 Petrus / Kefa Aleph {2:9} “Maar julle is ‘n uitverkore geslag, ‘n koninklike priesterdom, ‘n heilige volk, ‘n volk as eiendom verkry, om te verkondig die deugde van Hom wat julle uit die duisternis geroep het tot sy wonderbare lig,”

Ek kan nie onthou dat ek ooit één van my kommentare met 'n Skrifgedeelte uit die Hernieude Verbond (Brit Chadasha) begin het nie – dit kan dus selfs die eerste keer wees! Die rede waarom ek juis met hierdie Skrifgedeelte begin het, is op grond van wat ons uit Parasha BaMidbar leer.

Númeri {1:47} “.Maar die Leviete, volgens hulle voorvaderlike stam, is onder hulle nie getel nie. {1:48} Die HERE het naamlik met Moses gespreek en gesê: {1:49} Net die stam van Levi moet jy nie tel nie en hulle volle getal onder die kinders van Israel nie opneem nie; {1:50} maar stel jy die Leviete aan oor die tabernakel van die Getuienis en oor al sy gereedskap en oor alles wat daarby behoort. Húlle moet die tabernakel dra en alles wat daarby behoort, en húlle moet dit bedien en rondom die tabernakel laer opslaan. {1:51} En as die tabernakel wegtrek, moet die Leviete dit afbreek; en as die tabernakel rus, moet die Leviete dit oprig; en die onbevoegde wat nader kom, moet gedood word. {1:52} En die kinders van Israel moet laer opslaan elkeen op sy laerplek en elkeen by sy vaandel, volgens hulle leërafdelings. {1:53} Maar die Leviete moet laer opslaan rondom die tabernakel van die Getuienis, dat daar geen toorn oor die vergadering van die kinders van Israel kom nie. So moet dan die Leviete die diens van die tabernakel van die Getuienis waarneem. {1:54} En die kinders van Israel het dit gedoen; net soos die HERE Moses beveel het, so het hulle gedoen.”

Hierdie Parasha handel oor die telling van die kinders van Israel, alhoewel dit 'n uitsonderlike telling was, in soverre dat slegs diegene tussen twintig jaar en vyftig jaar oud getel is, dus almal wat weerbaar was om oorlog te voer. Dit sou gevolglik beteken dat enigeen van vyftig jaar of ouer uitgesluit is uit die sensus. Die totale aantal weerbare manne, geskik om oorlog te voer, was ses honderd en drie duisend, vyf honderd en vyftig. Omrede die Leviete verantwoordelik was vir die godsdienstige lewe van die gemeente van Israel, met hul aanspreeklikheid as God severteenwoordigers onder die mense en andersom, is hulle vrygestel van oorlog en gevolglik ook van die sensus.

Ek is seker sommige van julle mag dink dat ek gaan praat oor gelowiges in Jesus die Messias, synde mense met gewetensbesware (teen oorlogvoering, om godsdienstige redes), maar dit is die
allerlaaste wat ek in gedagte het. Die feit is dat die Leviete wel oorlog toe gegaan het, maar nie aan die oorlogvoering deelgeneem het nie, soos ons uit die volgende Skrifgedeelte kan aflei:

Joshua (Y'hoshua) {3:8} “Gee jy dan bevel aan die priesters wat die verbondsark dra, en sê: Net soos julle aan die kant van die water van die Jordaan kom, moet julle in die Jordaan bly staan. {3:9} Toe sê Josua aan die kinders van Israel: Kom nader hierheen en luister na die woorde van die HERE julle God. {3:10} Verder het Josua gesê: Hieraan sal julle erken dat daar ‘n lewende God tussen julle is, en dat Hy sekerlik die Kanaäniete en Hetiete en Hewiete en Feresiete en Girgasiete en Amoriete en Jebusiete voor julle uit sal verdrywe: {3:11} Kyk, die verbondsark van die HERE van die hele aarde trek voor julle uit die Jordaan in.”

Vandag bestaan daar nie meer 'n Mishkan nie vir ons as 'n koninklike priesterdom, om in te dien en daarom die ondersteunende rol as bewaarders van die Verbondsark te vervul en al die voorskrifte van die korban (toenadering/offer)-stelsel is ook nie meer nodig nie. Nietemin word ons, in die voorafgaande verse uit 1 Petrus, 'n koninklike priesterdom genoem. Ons rol as priesters het sedert die dae van die Mishkan en die tempel tog ietwat ontwikkel. Vandag as priesters van God, ofskoon ons nie verantwoordelik vir die instandhouding van die tabernakel of tempel, met inbegrip van die offerstelsel, is nie, is ons soos die Leviete in Bybelse tye, steeds daarvoor verantwoordelik om God (die Vader) onder die mense te verteenwoordig. Derhalwe glo ek dat iemand wat vandag in Jesus die Messias glo, wáár moontlik, ookal die Goeie Nuus (Besorah Tova) aangaande Jesus die Messias en Sy vrye gawe van redding, moet verkondig. Dit sluit natuurlik ook die gewapende magte in.

Ontelbare verhale oor wonderwerke wat op die slagveld plaasvind en selfs reddings dáár, het ons bereik uit die oorloë wat vandag gevoer word deur Kanada, die Verenigde State en Israel. Nou ja, ek is nie 'n voorstaander van oorlog nie, maar ongelukkig is oorlog, soos ook in die Bybelse tye, tog soms noodsaaklik. Wat gelowiges in Jesus die Messias betref, selfs as 'n koninklike priesterdom, het ons 'n God om te verteenwoordig en watter geskikter plek is daar nie, as om Hom te verteenwoordig onder soldate, wat elke dag die dood in die oë staar en moontlik vrae oor hul ewige bestemming het nie.

Congregation Melech Yisrael alle regte voorbehou