Die Gevolge, Toe en Nou

BeHar-BeChukotai

(Op die Berg - In My Verorderinge)

Levítikus / VaYikra 25:1-27:34

Jeremia / Yirmeyahu 16:19-17:14

Lukas / Uri 4:16 – 21

Levitikus / Vayikra {25:17} “Laat niemand dan sy naaste verdruk nie, en vrees jy jou God; want Ek is die HERE julle God. {25:18}  En doen my insettinge en onderhou my verordeninge en doen dit, dat julle veilig kan woon in die land.”

Levitikus / Vayikra {25:39} “En as jou broer by jou verarm en hom aan jou verkoop, mag jy hom nie as slaaf laat dien nie. {25:40}  Soos ‘n dagloner, soos ‘n bywoner moet hy by jou wees; tot die jubeljaar toe moet hy by jou dien; {25:41}  dan moet hy vry van jou af weggaan, hy en sy kinders saam met hom; en hy moet na sy geslag terugkeer en na die besitting van sy vaders teruggaan. {25:42}  Want hulle is my knegte wat Ek uit Egipteland uitgelei het; hulle mag nie verkoop word soos ‘n mens ‘n slaaf verkoop nie. {25:43}  Jy mag nie met hardheid oor hom heers nie, maar jy moet jou God vrees.”

Die rede waarom ek hierdie twee Skrifgedeeltes uit parasha Behar gekies het om oor kommentaar te lewer, het betrekking op die woorde “…vrees jy jou God.”.

Een van die grootste probleme onder gelowiges vandag is dat hulle God nie vrees nie. Ek bedoel nie om bang te wees nie vir God soos wat ons vir ‘n uitgehongerde hond, wat ons op straat bestorm, sou bang wees nie. Wat ek bedoel, is om ‘n eerbiedige vrees vir die ontsagwekkendheid en almag van die Een wat lewe en dood in Sy hande hou, te koester.

Die gebrek aan vrees, volgens my mening, spruit uit die feit dat die meerderheid, wat in Jesus die Messias glo, nie hulle tekortkominge oftewel hulle sonde besef nie. Ek het al dikwels met gelowiges gesels, wat openlik erken dat hulle een of ander onbeheerbare soort sonde het of aan ‘n verslawing ly. Ongelukkig, wanneer omstandighede met verloop van tyd verbeter, verval hulle keer op keer weer in dieselfde sonde, wat dan tot berou en vele nagevolge lei. Ek skryf hulle sondesiklus toe aan die gebrek aan Godvresenheid. Indien ons God waarlik gevrees en die gevolge van sonde op fisiese-, verstandelike- en geestelike gebied, wat deur Hom teweeggebring en, trouens, uitdruklik in Sy Woord opgesom word, besef het, sou ons sonder twyfel twee maal gedink het voordat ons gesondig het! Waarom is ons vrees vir God dan nie genoegsaam om ons te laat ophou sondig nie? Besef ons nie dat ons lewens veel beter en makliker sou gewees het indien ons God gevrees het nie? Ongelukkig is die meeste van ons se vrees vir God nie genoegsaam vir ons om ons sonde te verafsku en ons lewens te verander nie.

Neem nou ‘n oomblik en probeer dink aan ‘n gevolg wat jy in jou lewe ervaar het of moontlik tans ervaar en probeer dit in verband bring met ‘n sonde wat jy in die verlede gepleeg het. Sou jy hierdie gevolg ervaar het indien jy God gevrees en nie gesondig het nie? Volgende keer as jy in versoeking kom om byvoorbeeld ‘n seksuele sonde in ‘n oomblik van passie te pleeg, dink aan die vrees vir God. Wanneer jy in versoeking verkeer om ‘n leuen te vertel ten einde uit ‘n moelike situasie te kom, onthou die vrees vir God. Volgende keer wanneer jy jou humeur of geduld wil verloor, dink aan die vrees vir God.

Matthéüs / Mattityahu {10:28} “En moenie vrees vir die wat die liggaam doodmaak, maar die siel nie kan doodmaak nie; maar vrees Hom liewer wat die siel sowel as die liggaam kan verderwe in die hel.”

Om nou insig in parasha Behukotai te verkry:

Levitikus / Vayikra {26:3} “As julle in my insettinge wandel en my gebooie hou en dit doen, {26:4}  sal Ek julle reëns gee op die regte tyd, en die land sal sy opbrings gee, en die bome van die veld sal hulle vrugte gee.”

Levitikus / Vayikra {26:15} “en as julle my insettinge verwerp, en as julle siel van my verordeninge ‘n afsku het, sodat julle nie al my gebooie doen nie en my verbond verbreek {26:16}  dan sal Ék dit ook aan julle doen: Ek sal verskrikking oor julle beskik: die tering en die koors wat die oë verteer en die lewe laat versmag; julle sal ook tevergeefs julle saad saai, want julle vyande sal dit opeet.”

Parasha Behukotai is die “as jy, sal Ek” – parasha. Die woorde “As jy” kom negemaal voor en die woorde “Ek sal” verskyn vier-en-twintig maal in hoofstuk 26. Die les om uit hierdie parasha te leer, is dus heel eenvoudig. God sal ooreenkomstig ons gehoorsaamheid aan Sy gebooie, optree of reageer. Dit is inderdaad ‘n ontnugterende gedagte wanneer ‘n mens daaraan dink dat die meerderheid gelowiges in Jesus die Messias, God nie waarlik vrees nie.

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Voorheen uitgegee: 2012-05-13

Kranksinnigheid is Nader as wat ons Meen

BeHar

(Op Die Berg)

Levitíkus / VaYikra 25:1 – 26:2

Jeremia / Yirmeyahu 32:6 – 27

Lukas / Uri 4:16 – 21

Levitikus / VaYikra {25:25} “As jou broer verarm en van sy besitting verkoop, moet sy losser wat sy nabestaande is, kom en hy moet los wat sy broer verkoop het. {25:26}  En as iemand geen losser het nie, maar dit kan bekostig en genoeg vind vir die lossing, {25:27}  moet hy die jare bereken dat dit verkoop is, en wat oorskiet, moet hy aan die man aan wie hy verkoop het, teruggee en dan na sy besitting teruggaan. {25:28}  Maar as hy nie genoeg vind om dit terug te koop nie, moet die verkoopte goed in die hand van die koper bly tot die jubeljaar toe; maar in die jubeljaar moet dit vry word, en hy moet na sy besitting teruggaan.”

Elkeen van ons ervaar een of ander tyd moeilike tye. ‘n Mens hoef nie ver te soek om te sien hoe waar dit is nie – kyk maar wat in die Verenigde State van Amerika plaasvind! Vanweë die ekonomiese resessie, is baie mense werkloos en ly daaronder. Juis as gevolg van hierdie ongunstige ekonomiese omstandighede, kan vele mense nie hul verpligtinge met betrekking tot verbande nakom nie en verloor hulle hul woonhuise. Gesinne, ouers met hul kinders, word uit hul huise gesit – sommige selfs met geweld – moontlik nie deur hul eie toedoen nie, maar as gevolg van ‘n nasionale sonde van gierigheid. Ja, gesinne met kinders, wat voorheen in rykmanswoonbuurte gewoon het, word deur dié ongunstige ekonomiese toestand wat deur gierigheid gepropageer is, gedwing om in goedkoop eenkamer-motelle te woon of selfs in hul motors te slaap. Hulle leef daagliks van die hand na die mond. Mans en dames wat vroeër bogemiddelde salarisse verdien het, moet nou die minderwaardigste moontlik beskikbare werk verrig om net te kan oorleef.

Almal ondervind soms moeilike tye, maar sou dit nie wonderlik gewees het as die Verenigde State van Amerika en, wat dit betref, alle wêreldlande die Tora gehoorsaam en aan die Bybelse opdragte (soos hierbo) uitvoering gegee het nie? Indien die Tora die landswet was, sou hierdie mense die hoop kon hê om eendag na hul huise en die plek waar hulle kinders grootgemaak is, terug te keer. Hulle sou daarna kon uitsien om terug te gaan na waar hulle grootliks hul lewe deurgebring het – alles sou nie verlore gewees het nie! Daar sou nog geleentheid gewees het om van hul skade te herstel. Sou dit nie ideaal gewees het nie?

Die lewe is siklies: een jaar is teëspoedig en die volgende voorspoedig. Meen julle nie ook dat dit die rigting behoort te wees waarheen ‘n verligte en sorgsame wêreld moes beweeg nie? In plaas daarvan, beweeg die wêreld in die teenoorgestelde rigting. Die “Sharia”-wet – wat die Moslem- of Islamitiese wet is – word oorweeg en toegepas in verskeie state van die Verenigde State asook in ander nie-Moslem-lande oor die wêreld heen! ‘n Wet wat ‘n agtjarige seuntjie in Iran se arm deur ‘n motor laat afry het, as straf omdat hy ‘n brood gesteel het; ‘n wet wat die regte van ‘n vrou misken en mans begunstig, soos in Nigerië waar ‘n vrou gestenig word vir owerspel, maar die man wat daarby betrokke was, ongestraf gelaat het en ‘n wet wat moorde ter wille van eer toelaat. Dit is wat die leiers van ons vrye wêreld toelaat in plaas van om die Tora toe te laat en die navolging van die voorskrifte daarvan, aan te moedig. Sou julle meen dit is vanweë anti-Semitisme of is net téén God of bloot uit vrees vir weerwraak deur die Moslem-gemeenskap?

Die dag sal nog aanbreek waarop daar geen geregtigheid op aarde sal wees nie. Kranksinnigheid sal die wêreld oorneem. Dit is ‘n feit dat, met die Sharia-wet wat geleidelik ons provinsies, state en lande infiltreer, ons inderdaad nader aan daardie kranksinnigheid is as wat ons werklik besef.

Donderdagaande word hier by Melech Yisrael se Schacharit-oggend-biddiens ‘n gebed gebid wat elke oggend in meeste sinagoges regoor die wêreld plaasvind. Dit lui soos volg (vry vertaal):

“Vernuwe ons regters soos in die vroegste tye en raadgewers soos wat dit aanvanklik was; neem droefheid en gekerm van ons weg; en heers oor ons – U, o God, alleen – met goedheid en mededoë, en verdedig ons op grond van U oordeel. Geseënd is U, God, die Koning wat geregtigheid en oordeel liefhet.”

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Voorheen uitgegee: 2011-05-14

Kranksinnigheid is Nader as wat ons Meen

Behar

(Op die Berg)

Levitíkus / VaYikra 25:1 – 26:2

Jeremia / Yirmeyahu 32:6 – 27

Lukas / Uri 4:16 – 21

Levitikus / VaYikra {25:25} “As jou broer verarm en van sy besitting verkoop, moet sy losser wat sy nabestaande is, kom en hy moet los wat sy broer verkoop het. {25:26}  En as iemand geen losser het nie, maar dit kan bekostig en genoeg vind vir die lossing, {25:27}  moet hy die jare bereken dat dit verkoop is, en wat oorskiet, moet hy aan die man aan wie hy verkoop het, teruggee en dan na sy besitting teruggaan. {25:28}  Maar as hy nie genoeg vind om dit terug te koop nie, moet die verkoopte goed in die hand van die koper bly tot die jubeljaar toe; maar in die jubeljaar moet dit vry word, en hy moet na sy besitting teruggaan. ”

Elkeen van ons ervaar een of ander tyd moeilike tye. ‘n Mens hoef nie ver te soek om te sien hoe waar dit is nie – kyk maar wat in die Verenigde State van Amerika plaasvind! Vanweë die ekonomiese resessie, is baie mense werkloos en ly daaronder. Juis as gevolg van hierdie ongunstige ekonomiese omstandighede, kan vele mense nie hul verpligtinge met betrekking tot verbande nakom nie en verloor hulle hul woonhuise. Gesinne, ouers met hul kinders, word uit hul huise gesit – sommige selfs met geweld – moontlik nie deur hul eie toedoen nie, maar as gevolg van ‘n nasionale sonde van gierigheid. Ja, gesinne met kinders, wat voorheen in rykmanswoonbuurte gewoon het, word deur dié ongunstige ekonomiese toestand wat deur gierigheid gepropageer is, gedwing om in goedkoop eenkamer-motelle te woon of selfs in hul motors te slaap. Hulle leef daagliks van die hand na die mond. Mans en dames wat vroeër bogemiddelde salarisse verdien het, moet nou die minderwaardigste moontlik beskikbare werk verrig om net te kan oorleef.

Almal ondervind soms moeilike tye, maar sou dit nie wonderlik gewees het as die Verenigde State van Amerika en, wat dit betref, alle wêreldlande die Tora gehoorsaam en aan die Bybelse opdragte (soos hierbo) uitvoering gegee het nie? Indien die Tora die landswet was, sou hierdie mense die hoop kon hê om eendag na hul huise en die plek waar hulle kinders grootgemaak is, terug te keer. Hulle sou daarna kon uitsien om terug te gaan na waar hulle grootliks hul lewe deurgebring het – alles sou nie verlore gewees het nie! Daar sou nog geleentheid gewees het om van hul skade te herstel. Sou dit nie ideaal gewees het nie?

Die lewe is siklies: een jaar is teëspoedig en die volgende voorspoedig. Meen julle nie ook dat dit die rigting behoort te wees waarheen ‘n verligte en sorgsame wêreld moes beweeg nie? In plaas daarvan, beweeg die wêreld in die teenoorgestelde rigting. Die “Sharia”-wet – wat die Moslem- of Islamitiese wet is – word oorweeg en toegepas in verskeie state van die Verenigde State asook in ander nie-Moslem-lande oor die wêreld heen! ‘n Wet wat ‘n agtjarige seuntjie in Iran se arm deur ‘n motor laat afry het, as straf omdat hy ‘n brood gesteel het; ‘n wet wat die regte van ‘n vrou misken en mans begunstig, soos in Nigerië waar ‘n vrou gestenig word vir owerspel, maar die man wat daarby betrokke was, ongestraf gelaat het en ‘n wet wat moorde ter wille van eer toelaat. Dit is wat die leiers van ons vrye wêreld toelaat in plaas van om die Tora toe te laat en die navolging van die voorskrifte daarvan, aan te moedig. Sou julle meen dit is vanweë anti-Semitisme of is net téén God of bloot uit vrees vir weerwraak deur die Moslem-gemeenskap?

Die dag sal nog aanbreek waarop daar geen geregtigheid op aarde sal wees nie. Kranksinnigheid sal die wêreld oorneem. Dit is ‘n feit dat, met die Sharia-wet wat geleidelik ons provinsies, state en lande infiltreer, ons inderdaad nader aan daardie kranksinnigheid is as wat ons werklik besef.

Donderdagaande word hier by Melech Yisrael se Schacharit-oggend-biddiens ‘n gebed gebid wat elke oggend in meeste sinagoges regoor die wêreld plaasvind. Dit lui soos volg (vry vertaal):

“Vernuwe ons regters soos in die vroegste tye en raadgewers soos wat dit aanvanklik was; neem droefheid en gekerm van ons weg; en heers oor ons – U, o God, alleen – met goedheid en mededoë, en verdedig ons op grond van U oordeel. Geseënd is U, God, die Koning wat geregtigheid en oordeel liefhet.”

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Vrees God genoegsaam om ons sonde te verafsku

13 Mei 2012 

D’Var Torah 

Op Die Berg / Volgens My Verordeninge // Behar / Behukotai 

Levitikus / Vayikra 25:1 – 26:2 

Jeremia / Yirmeyahu 32:6 – 27 

Lukas / Uri 4:16 – 21 

Levitikus / Vayikra {25:17} “Laat niemand dan sy naaste verdruk nie, en vrees jy jou God; want Ek is die HERE julle God. {25:18} En doen my insettinge en onderhou my verordeninge en doen dit, dat julle veilig kan woon in die land. ”. 

Levitikus / Vayikra {25:39} “En as jou broer by jou verarm en hom aan jou verkoop, mag jy hom nie as slaaf laat dien nie. {25:40} Soos ‘n dagloner, soos ‘n bywoner moet hy by jou wees; tot die jubeljaar toe moet hy by jou dien; {25:41} dan moet hy vry van jou af weggaan, hy en sy kinders saam met hom; en hy moet na sy geslag terugkeer en na die besitting van sy vaders teruggaan. {25:42} Want hulle is my knegte wat Ek uit Egipteland uitgelei het; hulle mag nie verkoop word soos ‘n mens ‘n slaaf verkoop nie. {25:43} Jy mag nie met hardheid oor hom heers nie, maar jy moet jou God vrees. ”. 

Die rede waarom ek hierdie twee Skrifgedeeltes uit parasha Behar gekies het om oor kommentaar te lewer, het betrekking op die woorde “…vrees jy jou God.”. Een van die grootste probleme onder gelowiges vandag is dat hulle God nie vrees nie. Ek bedoel nie om bang te wees nie vir God soos wat ons vir ‘n uitgehongerde hond, wat ons op straat bestorm, sou bang wees nie. Wat ek bedoel, is om ‘n eerbiedige vrees vir die ontsagwekkendheid en almag van die Een wat lewe en dood in Sy hande hou, te koester. 

Die gebrek aan vrees, volgens my mening, spruit uit die feit dat die meerderheid, wat in Jesus die Messias glo, nie hulle tekortkominge oftewel hulle sonde besef nie. Ek het al dikwels met gelowiges gesels, wat openlik erken dat hulle een of ander onbeheerbare soort sonde het of aan ‘n verslawing ly. Ongelukkig, wanneer omstandighede met verloop van tyd verbeter, verval hulle keer op keer weer in dieselfde sonde, wat dan tot berou en vele nagevolge lei. Ek skryf hulle sondesiklus toe aan die gebrek aan Godvresenheid. Indien ons God waarlik gevrees en die gevolge van sonde op fisiese-, verstandelike- en geestelike gebied, wat deur Hom teweeggebring en, trouens, uitdruklik in Sy Woord opgesom word, besef het, sou ons sonder twyfel twee maal gedink het voordat ons gesondig het! Waarom is ons vrees vir God dan nie genoegsaam om ons te laat ophou sondig nie? Besef ons nie dat ons lewens veel beter en makliker sou gewees het indien ons God gevrees het nie? Ongelukkig is die meeste van ons se vrees vir God nie genoegsaam vir ons om ons sonde te verafsku en ons lewens te verander nie. 

Neem nou ‘n oomblik en probeer dink aan ‘n gevolg wat jy in jou lewe ervaar het of moontlik tans ervaar en probeer dit in verband bring met ‘n sonde wat jy in die verlede gepleeg het. Sou jy hierdie gevolg ervaar het indien jy God gevrees en nie gesondig het nie? Volgende keer as jy in versoeking kom om byvoorbeeld ‘n seksuele sonde in ‘n oomblik van passie te pleeg, dink aan die vrees vir God. Wanneer jy in versoeking verkeer om ‘n leuen te vertel ten einde uit ‘n moelike situasie te kom, onthou die vrees vir God. Volgende keer wanneer jy jou humeur of geduld wil verloor, dink aan die vrees vir God. 

Matthéüs / Mattityahu {10:28} “En moenie vrees vir die wat die liggaam doodmaak, maar die siel nie kan doodmaak nie; maar vrees Hom liewer wat die siel sowel as die liggaam kan verderwe in die hel. ”. 

Om nou insig in parasha Behukotai te verkry: 

Levitikus / Vayikra {26:3} “As julle in my insettinge wandel en my gebooie hou en dit doen, {26:4} sal Ek julle reëns gee op die regte tyd, en die land sal sy opbrings gee, en die bome van die veld sal hulle vrugte gee.”. 

Levitikus / Vayikra {26:15} “en as julle my insettinge verwerp, en as julle siel van my verordeninge ‘n afsku het, sodat julle nie al my gebooie doen nie en my verbond verbreek {26:16} dan sal Ék dit ook aan julle doen: Ek sal verskrikking oor julle beskik: die tering en die koors wat die oë verteer en die lewe laat versmag; julle sal ook tevergeefs julle saad saai, want julle vyande sal dit opeet.”. 

Parasha Behukotai is die “as jy, sal Ek” – parasha. Die woorde “As jy” kom negemaal voor en die woorde “Ek sal” verskyn vier-en-twintig maal in hoofstuk 26. Die les om uit hierdie parasha te leer, is dus heel eenvoudig. God sal ooreenkomstig ons gehoorsaamheid aan Sy gebooie, optree of reageer. Dit is inderdaad ‘n ontnugterende gedagte wanneer ‘n mens daaraan dink dat die meerderheid gelowiges in Jesus die Messias, God nie waarlik vrees nie.