Vir Julle Uiteindelike Beswil

En Hy het Nadergekom / VaYigash 

Genesis / BeReshit 44:18-47:27

Eségiël / Yechezekiel 37:15-28

Lukas / Uri 6:9-16

Genesis / Bereshit {45:4} “Verder sê Josef vir sy broers: Kom tog nader na my. En toe hulle nader kom, sê hy: Ek is julle broer Josef vir wie julle na Egipte verkoop het. {45:5} Maar wees nou nie bedroef nie, en laat daar geen ontstemming by julle wees dat julle my hierheen verkoop het nie. Want om lewens te behou, het God my voor julle uit gestuur. {45:6} Want daar was nou twee jaar hongersnood in die land, en daar is nog vyf jaar waarin nie geploeg of geoes sal word nie. {45:7} Maar God het my voor julle uit gestuur om vir julle ‘n oorblyfsel op die aarde te verseker en om julle in die lewe te hou tot ‘n groot verlossing. {45:8} Júlle het my dan nou nie hierheen gestuur nie, maar God; en Hy het my ‘n raadsman van Farao gemaak en ‘n gebieder oor sy hele huis en ‘n regeerder in die hele Egipteland.”

Waarom onderwerp God ons aan soveel moelikhede, benoudheid en ontbeuring om Sy wil uit te voer? Josef moes veel meer as die gemiddelde gelowige verduur sodat God sy broom kon vervul en sy broers tot berou kon bring.

Dit eindig egter nie daar nie. God het die herstel van hierdie gesinsverhouding gebruik om die kinders van Israel na Egipte te bring sodat die daaropvolgende geslagte slawe sou word. Dít het alles gebeur sodat God hulle van die Farao sou verlos en hulle Sy “spesiale” kosbaarheid kon maak. Daarna sou Hy aan hulle die land Kanaän gee. Kom ons erken: God is almagtig. Hy kon die kinders van Israel al die lyding en hartseer gespaar het, as Hy die eindresultaat wou verwesenlik, soos wat Hy met die skepping gedoen het. Dit blyk egter nie hoedat God te werk gaan nie; nie omdat Hy God is nie, maar omdat óns mense is, wat Hy selfs “'n hardnekkige volk” noem:

Eksodus / Shemot {32:9} “Verder het die HERE vir Moses gesê: Ek het hierdie volk gesien, en kyk, dit is ‘n hardnekkige volk.”

Ek het al dikwels ervaar hoe hardnekkig ons is. Nie elkeen wat ek onderrig, is bereid om die Woord van God voetstoots te aanvaar nie. Baie van hulle vereis 'n redelike verduideliking alvorens hulle selfs sal aanvaar wat die Tora voorskryf, hoedat hulle veronderstel is om te leef. Dit verstom my hoedat meeste gelowiges geen probleem ondervind met die feit dat Jesus inderdaad God is nie, maar as dit by die gebooie van die Tora kom, is dit vir hulle uiters moeilik om te aanvaar, wat nog te onderhou! Indien Jesus God is en God die Tora geskryf het en dan wanneer Jesus sê: “As julle My liefhet, bewaar My gebooie.” (Johannes [Yochanan} {14:15}), móét Sy gebooie die Tora wees.

Hoe redeneer mense dan die Tora weg? Dikwels verduidelik hulle dit deur te sê die Tora is vir die Jode, maar genade is vir dié wat in Jesus die Messias glo. Wat ek hiervan aflei, is dat hulle glo dat God één stel gebooie voorhou vir geredde mense en 'n ander vir dié wat ongered is – 'n onredelike en valse veronderstelling! Die Woord van God is universeel: Dit span oor tyd, ruimte en mensegroepe.

Ek kon myself ontelbare slapelose nagte, veel trane en baie geld gespaar het as ek net die raad van my ouers gevolg het, maar nee, ek móés alles self, op my manier gedoen het en as't ware die wiel herontdek! Dit bewys hoe hardnekkig ons is. Ons is geneig om niks wat ons nie deur ons eie ervaring geleer het, te waardeer nie.

Het julle al ooit by iemand gestaan wat besig was om al die regte sleutels van sy rekenaar te druk en nie wou aanvaar dat dit nie werk nie en daar gevolglik niks op die skerm

verskyn het nie? Selfs indien julle toegekyk het hoedat die pogings keer op keer misluk het, probeer julle nie ook dieselfde prosedure volg alvorens julle aanvaar die rekenaar werk nie? Indien wel, het julle aan julself bewys waarom God dinge op Sy manier beskik, waarom Hy ons op die harde manier leer en ons met 'n langpad neem. Dit is omdat ons ervaringsmense is en tensy ons iets op ons eie ervaar – dit wil sê, self op die harde manier – leer ons nie die les wat God ons probeer leer nie. Ons waardeer nie dít wat ons nie ervaar het nie.

Spreuke / Mishlei {13:11} “Goed wat uit niks verkry is, word minder; maar hy wat met die hand bymekaarmaak, kry altyd meer. ”

Dit is 'n feit dat ons dinge waarvoor ons hard moes gewerk het, méér waardeer as dit wat sommer aan ons gegee is, sonder dat ons enige poging daartoe aangewend of leed ervaar het. Niemand waardeer gesondheid méér as ons siek is of pas van siekbed herstel het nie.

God ken ons – Hy het ons geskep! Waardeer die moelike tye in jul lewens want die indrukke wat dit op 'n mens se lewe laat, sal ongetwyfeld onskatbaar wees – daarbenewens is dit God wat dit vir ons uiteindelike beswil beskik.

Congregation Melech Yisrael alle regte voorbehou

Voorheen gepubliseer: 26 Desember 2009

Bely en Aanvaar Verantwoordelikheid

26 Desember 2011 

D’Var Torah 

En Hy Het Nadergekom / Vayigash 

Genesis / Bereshit 44:18 – 47:27 

Eségiël / Yechezekiel 37:15 – 28 

Lukas / Uri 6:12 – 16

Genesis / Bereshit {44:30} “As ek dan nou by u dienaar, my vader, kom en die seun nie by ons is nie—terwyl sy siel innig aan hom verkleef is— {44:31} sal hy sterwe as hy sien dat die seun daar nie is nie; en u dienaars sal die grys hare van u dienaar, ons vader, met kommer in die doderyk laat afdaal. {44:32} Want u dienaar het die seun deur borgskap van my vader verkry deurdat hy gesê het: As ek hom nie na u bring nie, sal ek lewenslank teenoor my vader skuldig staan. {44:33} Laat u dienaar dan nou tog in die plek van die seun my heer se slaaf bly, en laat die seun saam met sy broers optrek. {44:34} Want hoe kan ek na my vader optrek as die seun nie by my is nie? Mag ek maar net die ellende nie aansien wat my vader sal tref nie! ”. 

Dit het veel van Juda vereis om uiteindelik te bely en verantwoordelikheid vir wat hy gedoen het, te aanvaar. Ja, hy bely nie spesifiek sý sonde en dié van sy broers nie, maar deurdat hy die blaam op homself geneem het om sy broer Benjamin te red – wat hy nie in Josef se geval gedoen het nie – bewys aan ons dat Juda en sy broers inderdaad berouvol was. 

Josef en sy nege broers moes werklik veel verduur het om hierdie punt van belydenis en berou te bereik. Hulle het vir twintig jaar lank met ‘n skuldgevoel geleef. Hulle het terdeë besef dat hulle hul vader bedrieg het deur hom te laat glo dat Josef dood is – deur ‘n wilde dier verskeur. Daarna was daar die pynlike eerste ontmoeting met Josef, waar hy hulle herken het, maar hulle nie vir hóm nie. Josef het hulle deur ‘n ontsettende moeilike tyd laat gaan. Soos ons bewus is, het hy hulle getoets deur ‘n dreigement om hulle almal te laat arresteer vir spioenasie. Eindelik het hy slegs vir Simeon in die gevangenis laat agterbly, terwyl hy daarop aangedring het dat sy broers met Benjamin terugkeer as bewys dat hulle nie spioene was nie. Dit was vir hulle ‘n uiterste beproewing. Toe hulle onderweg terug, boonop die geld wat hulle vir die graan aan Josef betaal het, in hul sakke ontdek, kan ek myself net voorstel hoedat hierdie manne moes gevoel het. Hulle stresvlak moes onbeskryflik hoog gewees het! 

Hier, met een broer in die gevangenis, die geld wat hulle betaal het in hul sakke, wat hulle soos diewe laat lyk het en die blote gedagte om na hierdie magtige, onvriendelike Egiptiese heerser met hul broer Benjamin terug te keer, moes ongetwyfeld geweldig stresvol vir hulle gewees het. Boonop, die feit dat hulle vader, Jakob, geweier het om Benjamin saam met hulle na Egipte te laat teruggaan. Toe Jakob uiteindelik toestemming verleen het om Benjamin te laat gaan, het hy dit gedoen deur verdere skuldgevoelens op sy oorblywende seuns te laai. Dit het ook nie dáár vir hulle geëindig nie! Met hulle terugkeer na Egipte, het Josef steeds druk op sy broers uitgeoefen. Ek is oortuig daarvan dat onbeskryflike vrees hul harte beetgepak het toe die onderkoning se drinkbeker, met hul terugtog, in Benjamin se sak ontdek is! Kan jy jouself dit alles indink? Probeer om jouself in hierdie verhaal voor te stel – dink net hoedat jy sou gevoel het! 

Kan jy jouself voorstel onder soveel druk en vrees, wat hierdie berouvolle broers moes verduur? 

Dit is onteenseglik duidelik dat Josef doelbewus besig was om sy broers deur al hierdie stres te laat gaan. Dit was immers hy wat hulle herken het en indien hy wou, kon hy homself tydens hul eerste ontmoeting reeds aan hulle bekendgestel het. Die feit is egter dat hierdie hele episode, van begin tot einde, die beskikking van God was. Hy was besig om hulle te bring tot erkenning van hulle sonde en hulle te beweeg van skuld na belydenis na berou. 

Baie van ons voel skuldig oor ons sondes, maar dring daardie skuldgevoel ons enigsins daartoe om dit te bely en berou daaroor te hê, of “begrawe” ons dit doodeenvoudig, net soos Josef se broers en gee voor dat dit nie bestaan nie? Gaan ons ook maar aan met ons lewens asof niks gebeur het nie? 

Ek vertrou dat jy hierdie volle verhaal as ‘n beeld, ‘n prent van Jesus en Sy broers – die Joodse volk – sal beskou. Wat ek egter wil hê waarna ons vandag moet kyk, is die eenvoudige betekenis in hierdie verhaal vervat en die les wat ons daaruit kan leer. 

God het Josef se broers tot die uiterste beproef sodat hulle uiteindelik hul skuld bely en berou gehad het. Vir twintig jaar lank het hulle dié skuld binne-in hulle gedra en ek is oortuig dat dit vir hulle veel leed, lyding en selfs siekte meegebring het – om nie eers van die gevolglike gespanne verhouding onderling asook met hulle vader te praat nie. Hoe kon hulle hom ooit weer eerlik in die oë kyk ná wat hulle gedoen het? 

Dink vir ‘n oomblik na oor jou lewe. Het jy die afgelope jare angs, leed en lyding verduur? Voel dit vir jou asof jy, ten spyte van die teëspoed, geen voorspoed ooit sou beleef nie? Is daar enige skuldgevoel wat jy in jou onderbewussyn weggebêre het, wat moontlik tot jou angs en selfs siekte aanleiding kan gee? Miskien is dit ‘n bestiering van God dat Hy jou tot erkenning van jou skuld, belydenis en berou wil bring. Meen jy dat jy God kan uitoorlê en Hy jou eindelik in vrede sal laat? Hy sal beslis nie! Wees verseker dat Hy die druk op jou sal handhaaf, jou uit die één beproewing in die ander laat beland totdat jy óf bely en berou het óf in jou sonde sterf. Indien jy egter verkies om God te trotseer en in jou sonde te sterf, onthou die hel is ‘n werklikheid! 

Markus / Mordechai {9:43} “En as jou hand jou laat struikel, kap dit af. Dit is beter vir jou om vermink die lewe in te gaan, as om twee hande te hê en in die hel te gaan in die onuitbluslike vuur, {9:44} waar hulle wurm nie sterf en die vuur nie uitgeblus word nie. {9:45} En as jou voet jou laat struikel, kap dit af. Dit is beter vir jou om kreupel die lewe in te gaan, as om twee voete te hê en in die hel gewerp te word in die onuitbluslike vuur, {9:46} waar hulle wurm nie sterf en die vuur nie uitgeblus word nie. {9:47} En as jou oog jou laat struikel, pluk dit uit. Dit is beter vir jou om met een oog die koninkryk van God in te gaan, as om twee oë te hê en in die helse vuur gewerp te word, {9:48} waar hulle wurm nie sterf en die vuur nie uitgeblus word nie. ”. 

Aanvaar Jesus as jou Here en Redder. Toon nóú berou en waarborg sodoende vir jou ‘n plek by Hom in die hiernamaals. 

Congregation Melech Yisrael alle regte voorbehou

Vir Julle Uiteindelike Beswil

En Hy het Nadergekom / VaYigash 

Genesis / BeReshit 44:18-47:27

Eségiël / Yechezekiel 37:15-28

Lukas / Uri 6:9-16

Genesis / Bereshit {45:4} “Verder sê Josef vir sy broers: Kom tog nader na my. En toe hulle nader kom, sê hy: Ek is julle broer Josef vir wie julle na Egipte verkoop het. {45:5} Maar wees nou nie bedroef nie, en laat daar geen ontstemming by julle wees dat julle my hierheen verkoop het nie. Want om lewens te behou, het God my voor julle uit gestuur. {45:6} Want daar was nou twee jaar hongersnood in die land, en daar is nog vyf jaar waarin nie geploeg of geoes sal word nie. {45:7} Maar God het my voor julle uit gestuur om vir julle ‘n oorblyfsel op die aarde te verseker en om julle in die lewe te hou tot ‘n groot verlossing. {45:8} Júlle het my dan nou nie hierheen gestuur nie, maar God; en Hy het my ‘n raadsman van Farao gemaak en ‘n gebieder oor sy hele huis en ‘n regeerder in die hele Egipteland.”

Waarom onderwerp God ons aan soveel moelikhede, benoudheid en ontbeuring om Sy wil uit te voer? Josef moes veel meer as die gemiddelde gelowige verduur sodat God sy broom kon vervul en sy broers tot berou kon bring.

Dit eindig egter nie daar nie. God het die herstel van hierdie gesinsverhouding gebruik om die kinders van Israel na Egipte te bring sodat die daaropvolgende geslagte slawe sou word. Dít het alles gebeur sodat God hulle van die Farao sou verlos en hulle Sy “spesiale” kosbaarheid kon maak. Daarna sou Hy aan hulle die land Kanaän gee. Kom ons erken: God is almagtig. Hy kon die kinders van Israel al die lyding en hartseer gespaar het, as Hy die eindresultaat wou verwesenlik, soos wat Hy met die skepping gedoen het. Dit blyk egter nie hoedat God te werk gaan nie; nie omdat Hy God is nie, maar omdat óns mense is, wat Hy selfs “'n hardnekkige volk” noem:

Eksodus / Shemot {32:9} “Verder het die HERE vir Moses gesê: Ek het hierdie volk gesien, en kyk, dit is ‘n hardnekkige volk.”

Ek het al dikwels ervaar hoe hardnekkig ons is. Nie elkeen wat ek onderrig, is bereid om die Woord van God voetstoots te aanvaar nie. Baie van hulle vereis 'n redelike verduideliking alvorens hulle selfs sal aanvaar wat die Tora voorskryf, hoedat hulle veronderstel is om te leef. Dit verstom my hoedat meeste gelowiges geen probleem ondervind met die feit dat Jesus inderdaad God is nie, maar as dit by die gebooie van die Tora kom, is dit vir hulle uiters moeilik om te aanvaar, wat nog te onderhou! Indien Jesus God is en God die Tora geskryf het en dan wanneer Jesus sê: “As julle My liefhet, bewaar My gebooie.” (Johannes [Yochanan} {14:15}), móét Sy gebooie die Tora wees.

Hoe redeneer mense dan die Tora weg? Dikwels verduidelik hulle dit deur te sê die Tora is vir die Jode, maar genade is vir dié wat in Jesus die Messias glo. Wat ek hiervan aflei, is dat hulle glo dat God één stel gebooie voorhou vir geredde mense en 'n ander vir dié wat ongered is – 'n onredelike en valse veronderstelling! Die Woord van God is universeel: Dit span oor tyd, ruimte en mensegroepe.

Ek kon myself ontelbare slapelose nagte, veel trane en baie geld gespaar het as ek net die raad van my ouers gevolg het, maar nee, ek móés alles self, op my manier gedoen het en as't ware die wiel herontdek! Dit bewys hoe hardnekkig ons is. Ons is geneig om niks wat ons nie deur ons eie ervaring geleer het, te waardeer nie.

Het julle al ooit by iemand gestaan wat besig was om al die regte sleutels van sy rekenaar te druk en nie wou aanvaar dat dit nie werk nie en daar gevolglik niks op die skerm

verskyn het nie? Selfs indien julle toegekyk het hoedat die pogings keer op keer misluk het, probeer julle nie ook dieselfde prosedure volg alvorens julle aanvaar die rekenaar werk nie? Indien wel, het julle aan julself bewys waarom God dinge op Sy manier beskik, waarom Hy ons op die harde manier leer en ons met 'n langpad neem. Dit is omdat ons ervaringsmense is en tensy ons iets op ons eie ervaar – dit wil sê, self op die harde manier – leer ons nie die les wat God ons probeer leer nie. Ons waardeer nie dít wat ons nie ervaar het nie.

Spreuke / Mishlei {13:11} “Goed wat uit niks verkry is, word minder; maar hy wat met die hand bymekaarmaak, kry altyd meer. ”

Dit is 'n feit dat ons dinge waarvoor ons hard moes gewerk het, méér waardeer as dit wat sommer aan ons gegee is, sonder dat ons enige poging daartoe aangewend of leed ervaar het. Niemand waardeer gesondheid méér as ons siek is of pas van siekbed herstel het nie.

God ken ons – Hy het ons geskep! Waardeer die moelike tye in jul lewens want die indrukke wat dit op 'n mens se lewe laat, sal ongetwyfeld onskatbaar wees – daarbenewens is dit God wat dit vir ons uiteindelike beswil beskik.

Congregation Melech Yisrael alle regte voorbehou