Tazria – Metzora
(Sy Dra Saad – Besmet)
Netsoos ons 'n Geneesheer sou Raadpleeg
Levitikus / Vayikra {13:1} “Verder het die HERE met Moses en Aäron gespreek en gesê: {13:2} As ‘n mens in die vel van sy vlees ‘n swelsel of uitslag of ligte vlek het, en dit in die vel van sy vlees ‘n plaag van melaatsheid word, moet hy na die priester Aäron of na een van sy seuns, die priesters, gebring word; {13:3} en die priester moet na die aangetaste plek in die vel van die vlees kyk. Het die hare op die plek wit geword, en lyk dit of die plek dieper is as die vel van sy vlees, dan is dit die plaag van melaatsheid. As die priester dit sien, moet hy hom onrein verklaar. {13:4} Maar as dit ‘n wit vlek in die vel van sy vlees is en dit nie dieper lyk as die vel nie, en die hare daarvan nie wit geword het nie, moet die priester die aangetaste persoon sewe dae lank opsluit. {13:5} As die priester hom op die sewende dag bekyk en sien dat die aangetaste plek, volgens hy kan sien, dieselfde gebly het, die plek nie in die vel versprei het nie, dan moet die priester hom nog ‘n keer sewe dae lank opsluit. {13:6} Bekyk die priester hom dan op die sewende dag nog ‘n keer en sien hy dat die aangetaste plek dof van kleur geword en die plek in die vel nie versprei het nie, dan moet die priester hom rein verklaar. Dit is ‘n uitslag; en hy moet sy klere was, dan is hy rein.
Ek dink ons sal almal saamstem dat dit moelik is om 'n moderne toepassing vir hierdie twee parashot ('n dubbele gedeelte hierdie week) te vind. Dit is omdat albei vol instruksies ten opsigte van verskeie velkwale asook skimmel op klere en in huise is. Aan die begin van parasha Tazaria is daar slegs 'n kort verwysing na die besnydenis (Brit-Milah) op die agtste dag.
Behalwe die besnydenis, word die aangeleenthede waarna hierdie parashot verwys, nie langer deur die Levitiese priesterskap behartig nie, aangesien daar eerstens nie langer 'n aktiewe Levitiese priesterskap is nie en tweedens, omdat daar nie langer 'n tempel bestaan, waarheen die toepaslike offerhandes – soos deur die Tora voorgeskryf – gebring kan word nie. Daarom, behalwe dat Jesus die Messias ons reinigingsofferhande is, het hierdie parashot vir ons geen betekenis nie, of het dit wel?
Voordat ek egter met my kommentaar begin, wil ek graag daarop wys dat die Engelse woord ”Leprosy” nie die mees akkurate vertaling van die Hebreeuse woord “Tsarat” is nie. Dit kan geensins akkuraat vertaal word as leprose nie aangesien laasgenoemde 'n chroniese bakteriële infeksie is. Terwyl die bakterieë vel-letsels, ulkusse en velverkleuring (of verbleiking) kan veroorsaak en dit wel doen, is dit ook 'n siekte van die senuweestelsel , wat veroorsaak dat die pasiënt geen pyn ervaar nie. Gevolglik kan sodanige besmette pasiënte hulself beseer en velskade opdoen. Pasiënte met Hansen se siekte (leprose) kan selfs hul vel afkrap en niks voel nie. Sonder die ervaring van pyn, is hulle onbewus van beserings en laat dus na om dit behoorlik te behandel, wat tot verdere probleme lei. “Tsarat” is veel meer omvattend as dit en kan op die beste wyse beskryf word as enige verskynsel op die veloppervlakte, huis of klere, wat dieper as die oppervlak indring – 'n tipe aansteeklike skimmel of selfs muf.
Wanneer mens vandag 'n veluitslag kry, 'n seer wat etter of enige ander velaandoening ontwikkel, gaan ons dadelik apteek toe om salf te koop of maak 'n afspraak by 'n geneesheer vir 'n diagnose en geneesmiddel. Deesdae is ons vertroue dus meer in die mens as in God gestel, terwyl dit in die tempeltye hoegenaamd nie die geval was nie.
Verstaan my nou goed: Ek bepleit geensins “om die Here te vertrou en gevolglik nooit weer 'n geneesheer te besoek nie”. Dit is gladnie my bedoeling nie. Ons kan steeds op die Here vertrou, ons fokus op hom handhaaf en nogtans van konvensionele metodes van diagnose gebruikmaak.
Die kinders van Israel het, trouens, ook indien hulle onreëlmatigheid op hul vel of 'n abnormale soort afskeiding gewaar het, die priester (cohen) gaan raadpleeg vir 'n diagnose en behandeling (netsoos ons die geneesheer raadpleeg). Hulle het nie net tuisgebly en op God se genesing vertrou nie, maar wel die inisiatief geneem om 'n professionele opinie in te win. Nadat hulle die priester geraadpleeg het, het hulle die toepaslike instruksies van die priester gevolg.
Die punt wat ek graag hier wil maak is dat wanneer ons siek word, te veel van ons – ofskoon dit reg is om 'n geneesheer vir 'n diagnose en geneesmiddel te raadpleeg – God geheel-en-al buite rekening laat met die genesingsproses. Selfs wat die geneesheer gedoen het of sy voorgeskrewe geneesmiddel(s) vir jou die gewenste uitwerking gehad het, moet die eer vir die genesing aan die Here toekom.
Ek is oortuig daarvan dat in Israel van ouds, onder die kinders van Israel, daar ook tradisionele geneesmiddels was. Selfs vandag nog het ons al tradisionele metodes van genesing gebruik wat gewerk het; hulle moes ook daaroor beskik het en dit het dikwels sekerlik gewerk. Nogtans het die kinders van Israel eerstens die priester geraadpleeg en sodoende aan die Here voorgelê. Laat ons dié voorbeeld in hierdie week se parasha navolg! Wanneer ons volgende keer siek word – ongeag die kwaal of toestand – kom ons bring ons siekte vir die Here, netsoos ons dit aan 'n geneesheer sou voorlê!
Kom gou Jesus!
Voorheen uitgegee: 2010-04-17
Geen opmerkings nie:
Plaas 'n opmerking