✦

Parasha Tazria-Metzorah (Sy Dra die Saad & Siek) - Rituele Reinheid En Onreinheid




Levitikus 12:1-13:59 

2 Konings 4:42 – 5:19, 7:3 – 20

Esegiël 45:16-46:18 

Matthéüs 8:1-4

Romeine 6:9 – 23


Besnydenis of Brit Milah, soos dit in Hebreeus bekendstaan, was aan die kinders van Israel gegee as ‘n teken van die verbond wat God met Abraham aangegaan het. Feitlik alle Christene vereenselwig hulle met Abraham, maar baie verwerp egter die besnydenis. Ek gaan nie uitwy waaroor of nie, alle gelowiges besny behoort te word aldan nie, maar ek wil graag verduidelik hoedat die term besnydenis, soos in die Boek Galasiërs gebruik, al misverstaan is. Daarom wil ek graag daardie misverstand in my kommentaar op Parasha Tazria uit die weg ruim.


Gedurende die tyd van die Apostel Paulus, was daar ‘n algemene leer onder sommige Joodse gelowiges in Messias Jesus, veral dié van die Jerusalem-gemeente, dat enige nie-Jood wat ‘n ware gelowige in Messias Jesus wou word, eers ‘n proseliet van Judaïsme moes word. Hierdie gelowiges vereenselwig bekering met besnydenis, soos dit vandag nog in Judaïsme die geval is. Paulus het nie met hulle saamgestem nie en vir die rekord, ek ook nie. Dit is hierdie valse leer, komende van dié faksie van die Joodse gelowiges van Jerusalem, wat Paulus geïnspireer het om hierdie Skrifgedeelte te skrywe.


Galasiërs {5:6} “In Christus Jesus is dit nie van belang of jy besny is of nie. Al wat van belang is, is geloof wat deur die liefde tot dade oorgaan.”


Dit is op grond van hierdie gedeelte dat die baie pastore die lering verkondig dat besnydenis nie langer nodig is nie. Hulle beweer dat daarmee weggedoen is met die totstandkoming van die Nuwe Testament, verwysende na die gedeelte hierbo aangehaal. Hulle gaan selfs sover as om te beweer dat Christene bevry is van die Wet. Ek verskil daarmee en wil graag hierdie misverstand regstel deur die wyse te verduidelik waarop Paulus die woord besnydenis dwarsdeur die Boek Galasïers gebruik.


Besnydenis was en is steeds ‘n belangrike vereiste vir bekering tot Judaïsme (die geloof) Dit is die rede waarom hierdie faksie van Joodse gelowiges van Jerusalem die nuwe nie-Joodse gelowiges in Galasië geleer het dat hulle besny moes word voordat hulle ten volle geïnkorporeer kon word in die gemeente van Messiaanse gelowiges. Wat hulle beweer het, was dat onbesnede gelowiges (mense van ander nasies), tot Judaïsme bekeer moes word alvorens hulle as Messiaanse Jode erken word. Soos ek gesê het, het hulle bekering vereenselwig met die reg van besnydenis. Vir hulle was besnydenis ‘n vereiste vir redding; Paulus het dit weerlê. Redding is ‘n vrye gawe van God en is nie voorgeskryf op grond van werke nie - dit is wat Paulus in Galasiërs 5:6 verklaar. Geen nie-Joodse gelowiges of Joodse gelowiges word gered deur besnydenis nie, soos die faksie uit Jerusalem bepleit nie. Eerder, soos Paulus dit stel, het die redding gekom deur “.....maar geloof wat deur liefde werk.” Ek hou van die wyse waarop Tim Hegg dit stel. "The conclusion, therefore, is that Paul is not talking about circumcision at all in his epistle to the Galatians. He is using the word circumcision as a synonym for conversion to the religion of Judaism. Paul is saying that a non-Jewish Believer in the Messiah Yeshua does not have to convert to Judaism in order to be saved and become a full participant in the covenants God has made with Israel. However, the covenant of circumcision still stands, but as a sign, and not as a requirement of salvation in Messiah Yeshua."

      

Kom gou Jesus!


PDF weergawe



Respek

Tazria
(Rituele Reinheid En Onreinheid)


Levitikus {12:1} "VERDER het die HERE met Moses gespreek en gesê: {12:2} Spreek met die kinders van Israel en sê: As ’n vrou swanger word en ’n seun baar, sal sy sewe dae lank onrein wees; soos in die dae van die onreinheid as sy onwel is, sal sy onrein wees. {12:3} En op die agtste dag moet hy aan die vlees van sy voorhuid besny word."

Parasha Tazria handel oor die rituele wette van reinheid en onreinheid. Dit is dus vanselfsprekend, dat volgens die bogemelde Skrifgedeelte, hierdie wette van toepassing is op ‘n persoon se deelname aan die tabernakel – of Tempeldiens maar nie op ons sinagogedienste van vandag betrekking het nie. Laat ons weer dié verse lees:

Levitikus {12:4} "Dan moet sy drie-en-dertig dae in die reinigingsbloed bly. Aan niks wat heilig is, moet sy raak nie en in die heiligdom mag sy nie kom nie totdat die dae van haar reiniging verby is."

Die kadosh- (heilige) voorwerpe waarna hierin verwys word, is die gebruiksartikels, die offers en ander items wat tydens die diens in die Tempel gebruik is. Dit beteken dus dat al hierdie wette uitsluitlik op die Tempel betrekking gehad het, maar aangesien daar geen Tempel meer in Jerusalem is nie, die betrokke wette vandag nie op ons betrekking het nie. Dit beteken egter geensins dat die wette, in die toekoms wanneer die Tempel herbou is nie van krag sal wees nie. Die rede hiervoor is dat dit die voorwaardes beskrywe waarvolgens ‘n persoon die Heilige God mag nader, wanneer Hy in die Tempel teenwoordig is. Volgens die profeet, Esegiël, sal daar weer in Jerusalem ‘n Tempel wees en dat God in hierdie Tempel teenwoordig sal wees. Dan sal die wette van rituele reinheid en onreinheid weereens van toepassing wees.

Derhalwe mag dit vir ’n persoon maklik wees om te sê dat hierdie hele Parasha van geen belang is nie. Indien julle hierdie sienswyse handhaaf, stel ek voor dat julle dit heroorweeg, aangesien dit tog in ons lewens belangrik is! Ons behoort hierdie Parasha meer as slegs wette sonder toepaslikheid te beskou; trouens na my mening, hou dit veband met ontsag ofte wel dit wat vir ‘n Heilige God aanneemlik of onaanneemlik is. Ek het nog nooit ‘n vrou wat menstrueer of ‘n nuwe moeder die reg ontsê om aan ons gemeentediens deel te neem nie. Selfs toe ek ‘n gemeenteleier was, sou ek nooit voorgestel het dat hierdie Parasha vandag geen betrekking op ons het nie. Dit hou wel verband in soverre dat te veel gelowiges sonder die nodige ontsag teenoor God optree. In hierdie opsig, kan ek net verduidelik dat alhoewel ek my vader gewoonweg as “pappa” aangespreek het, dit my nooit die reg gegee het om hom oneerbiedig te behandel nie. Dikwels wanneer ek uit my beurt gepraat of hom op ‘n ongeskikte wyse geantwoord het, het hy my daaraan herinner dat hy nie een van my vriende was om so sonder respek aangespreek te word nie nie. Hy was immers my vader en het nie verdien om so oneerbiedig behandel te word nie, ongeag die feit dat ek hom “pappa” genoem het.

Romeine { 8:15 } "Want julle het nie ontvang ’n gees van slawerny om weer te vrees nie, maar julle het ontvang die Gees van aanneming tot kinders, deur wie ons roep: Abba, Vader!"

Hierdie gedeelte kan mense moontlik die indruk gee dat ons God “Pappa” kan noem en Hom dus familiêr aanspreek. In die Bybelse Hebreeus kan “Abba” hoegenaamd nie as “Pappa” vertaal word nie, maar eerder as “Liefdevolle Vader”. God is ons Liefdevolle Vader en nie ons “Pappa” nie en daarom moet ons teenoor Hom met uiterste gesag optree. Ontsag behoort in elke aspek van ons lewe te blyk – of ons in die sinagoge (of kerk) is of nie. 

Hierdie Parasha behoort ‘n wekroep tot alle gelowiges te wees. God bepaal Sy eise en Sy manier om dinge te doen – daarom is ons verplig om dit te bestudeer, verstaan en toe te pas in ons verhouding met Hom, of dit beginsel is of nie, maar dan toepaslik volgens wet!

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Uitgesluit Uit Die Koninkryk van die Hemel

Tazria
(Ontvang)


Levitikus (12:1} “Verder het die HERE met Moses gespreek en gesê: {12:2}  Spreek met die kinders van Israel en sê: As ‘n vrou swanger word en ‘n seun baar, sal sy sewe dae lank onrein wees; soos in die dae van die onreinheid as sy onwel is, sal sy onrein wees.”

Baie mense het al gewonder waarom ‘n vrou onrein geag word nadat sy geboorte geskenk het. Eerstens moet ons onthou dat onrein nie onheilig beteken nie. Dit beteken slegs dat die moeder nie die tempel mag binnegaan of deelneem aan enige rituele wat daarin plaasvind nie. Daar bestaan verskeie redes daarvoor, maar ek glo dat één in besonder meer betekenisvol as die ander is.

Met die geboorte van ‘n baba, is daar bloed betrokke. Bloedstorting het nog altyd ‘n vrou onrein gemaak, soos ons in die wette van nida (menstruasie) leer. (Deuteronomium 15:19 – 30). In die geval van normale maandelikse menstruasie is ‘n vrou egter onrein vir slegs sewe dae, terwyl by kindergeboorte – in hierdie geval ‘n manlike kind – bly sy vir drie-en-dertig dae onrein. Dit bring ons by die tweede punt, wat, ek glo, die mees betekeinsvolle een is.

Romeine  / Romim {5:12} “Daarom, soos deur een mens die sonde in die wêreld ingekom het en deur die sonde die dood, en so die dood tot alle mense deurgedring het, omdat almal gesondig het”

Paulus verstrek hier aan ons die dogma van oorspronklike sonde. Adam en Eva (Chava) het gesondig en op daardie oomblik het sonde as sulks in die wêreld ontstaan. Die mens is van toe af vervloek met ‘n sondige natuur: ‘n natuur wat aan alle toekomstige geslagte oorgedra sou word. Sonde het natuurlik ook die dood in die wêreld gebring. Deur die dood en opstanding van Jesus die Messias, het Hy die sonde en dood oorwin en dit aan die kruis vasgenael. Dit het egter nie die sondige natuur van die mens verander nie! Volgens die Psalmis, Dawid:

Psalms / Tehillim {51:5} ”Kyk, in ongeregtigheid is ek gebore, en in sonde het my moeder my ontvang.”

Juis hierin lê die rede waarom ‘n vrou, na die geboorte van ‘n seun, vir drie-en-dertig dae onrein is. Dit is op grond van die feit dat elke keer wat ‘n vrou geboorte skenk, sy nóg ‘n sondaar in die wêreld bring.

S.H. Kellog lewer soos volg kommentaar hieroor: “In the birth of a child, the special original curse against the woman is regarded by the Torah as reaching its fullest, most consummate and significant expression. For the extreme evil of the state of sin into which the first woman, by that first sin, brought all womanhood, is seen most of all in this, that now woman, by means of those powers given her for good and blessing, can bring into the world only a child of sin.”

Levitikus / Vayikra {12:5} “Maar as sy ‘n dogter baar, sal sy twee weke onrein wees soos by haar maandelikse onreinheid. Dan moet sy ses en sestig dae in die reinigingsbloed bly.”

Waarom, volgens die bovermelde Skrifgedeelte, is ‘n vrou, na die geboorte van ‘n vroulike kind, dan vir ses-en-sestig dae onrein? God is tog nie ‘n chauvinis nie! Mag die Here dit verhoed! Met die geboorte van ‘n vroulike kind, is ‘n vrou vir ses-en-sestig dae onrein omdat sy nie slegs ‘n sondaar in die wêreld gebring het nie, maar wel ‘n kind wat uiteindelik self ander sondaars in die wêreld sal bring. Dit bring ons verder by ‘n interessante punt, waarop ons in parasha Metzora, moet let:

Levitikus / Vayikra {14:1} “Verder het die HERE met Moses gespreek en gesê: {14:2}  Dit is die wet van die melaatse op die dag van sy reiniging. Hy moet na die priester gebring word, {14:3}  en die priester moet buitekant die laer gaan. As die priester sien dat die plaag van melaatsheid genees is, van die melaatse weg is,…”

Melaatses was uitgeworpenes en nie net as onrein beskou nie, maar melaatsheid as sulks, as verteenwoordigend van sonde. Die eerste vergelyking, sien ons, is gegrond op die feit dat die melaatse nie die laer kon binnegaan nie. Netso kan ons met die sonde belas ook nie die koninkryk van die hemel (God se laer) ingaan nie; ons sou onrein, melaats beskou en uit die koninkryk van die hemel uitgesluit word.

In die tweede vergelyking, sien ons dat die priester (cohen) uit die laer moes uitgaan om die melaatse rein te verklaar. Insgelyks moes Jesus die Messias, ons Hoëpriester (Cohen Hagadol), die hemel verlaat en na die aarde neerdaal om ons, bedek deur die plaag van sonde, rein te verklaar.

Waarom laat jy Jesus nie toe in jou lewe nie, sodat Hy jou ook rein kan verklaar nie? Vra Hom eenvoudig om dit te doen en Hy sal! 

Kom gou Jesus!


Voorheen uitgegee: 2012-04-22


Netsoos ons 'n Geneesheer sou Raadpleeg

Tazria – Metzora
(Sy Dra Saad – Besmet)




Netsoos ons 'n Geneesheer sou Raadpleeg

Levitikus / Vayikra {13:1} “Verder het die HERE met Moses en Aäron gespreek en gesê: {13:2}  As ‘n mens in die vel van sy vlees ‘n swelsel of uitslag of ligte vlek het, en dit in die vel van sy vlees ‘n plaag van melaatsheid word, moet hy na die priester Aäron of na een van sy seuns, die priesters, gebring word; {13:3}  en die priester moet na die aangetaste plek in die vel van die vlees kyk. Het die hare op die plek wit geword, en lyk dit of die plek dieper is as die vel van sy vlees, dan is dit die plaag van melaatsheid. As die priester dit sien, moet hy hom onrein verklaar. {13:4}  Maar as dit ‘n wit vlek in die vel van sy vlees is en dit nie dieper lyk as die vel nie, en die hare daarvan nie wit geword het nie, moet die priester die aangetaste persoon sewe dae lank opsluit. {13:5}  As die priester hom op die sewende dag bekyk en sien dat die aangetaste plek, volgens hy kan sien, dieselfde gebly het, die plek nie in die vel versprei het nie, dan moet die priester hom nog ‘n keer sewe dae lank opsluit. {13:6}  Bekyk die priester hom dan op die sewende dag nog ‘n keer en sien hy dat die aangetaste plek dof van kleur geword en die plek in die vel nie versprei het nie, dan moet die priester hom rein verklaar. Dit is ‘n uitslag; en hy moet sy klere was, dan is hy rein.
Ek dink ons sal almal saamstem dat dit moelik is om 'n moderne toepassing vir hierdie twee parashot ('n dubbele gedeelte hierdie week) te vind. Dit is omdat albei vol instruksies ten opsigte van verskeie velkwale asook skimmel op klere en in huise is. Aan die begin van parasha Tazaria is daar slegs 'n kort verwysing na die besnydenis (Brit-Milah) op die agtste dag.
Behalwe die besnydenis, word die aangeleenthede waarna hierdie parashot verwys, nie langer deur die Levitiese priesterskap behartig nie, aangesien daar eerstens nie langer 'n aktiewe Levitiese  priesterskap is nie en tweedens, omdat daar nie langer 'n tempel bestaan, waarheen die toepaslike offerhandes – soos deur die Tora voorgeskryf – gebring kan word nie. Daarom, behalwe dat Jesus die Messias ons reinigingsofferhande is, het hierdie parashot vir ons geen betekenis nie, of het dit wel?
Voordat ek egter met my kommentaar begin, wil ek graag daarop wys dat die Engelse woord ”Leprosy” nie die mees akkurate vertaling van die Hebreeuse woord “Tsarat” is nie. Dit kan geensins akkuraat vertaal word as leprose nie aangesien laasgenoemde 'n chroniese bakteriële infeksie is. Terwyl die bakterieë vel-letsels, ulkusse en velverkleuring (of verbleiking) kan veroorsaak en dit wel doen, is dit ook 'n siekte van die senuweestelsel , wat veroorsaak dat die pasiënt geen pyn ervaar nie. Gevolglik kan sodanige besmette  pasiënte hulself beseer en velskade opdoen.  Pasiënte met Hansen se siekte (leprose) kan selfs hul vel afkrap en niks voel nie. Sonder die ervaring van pyn, is hulle onbewus van beserings en laat dus na om dit behoorlik te behandel, wat tot verdere probleme lei. “Tsarat” is veel meer omvattend as dit en kan op die beste wyse beskryf word as enige verskynsel op die veloppervlakte, huis of klere, wat dieper as die oppervlak indring – 'n tipe aansteeklike skimmel of selfs muf.
Wanneer mens vandag 'n veluitslag kry, 'n seer wat etter of enige ander velaandoening ontwikkel, gaan ons dadelik apteek toe om salf te koop of maak 'n afspraak by 'n geneesheer vir 'n diagnose en geneesmiddel. Deesdae is ons vertroue dus meer in die mens as in God gestel, terwyl dit in die tempeltye hoegenaamd nie die geval was nie.
Verstaan my nou goed: Ek bepleit geensins “om die Here te vertrou en gevolglik nooit weer 'n geneesheer te besoek nie”. Dit is gladnie my bedoeling nie. Ons kan steeds op die Here vertrou, ons fokus op hom handhaaf en nogtans van konvensionele metodes van diagnose gebruikmaak.
Die kinders van Israel het, trouens, ook indien hulle onreëlmatigheid op hul vel of 'n abnormale soort afskeiding gewaar het, die priester (cohen) gaan raadpleeg vir 'n diagnose en behandeling (netsoos ons die geneesheer raadpleeg). Hulle het nie net tuisgebly en op God se genesing vertrou nie, maar wel die inisiatief geneem om 'n professionele opinie in te win. Nadat hulle die priester geraadpleeg het, het hulle die toepaslike instruksies van die priester gevolg.
Die punt wat ek graag hier wil maak is dat wanneer ons siek word, te veel van ons – ofskoon dit reg is om 'n geneesheer vir 'n diagnose en geneesmiddel te raadpleeg – God geheel-en-al buite rekening laat met die genesingsproses. Selfs wat die geneesheer gedoen het of sy voorgeskrewe geneesmiddel(s) vir jou die gewenste uitwerking gehad het, moet die eer vir die genesing aan die Here toekom.
Ek is oortuig daarvan dat in Israel van ouds, onder die kinders van Israel, daar ook tradisionele geneesmiddels was. Selfs vandag nog het ons al tradisionele metodes van genesing gebruik wat gewerk het; hulle moes ook daaroor beskik het en dit het dikwels sekerlik gewerk. Nogtans het die kinders van Israel eerstens die priester geraadpleeg en sodoende aan die Here voorgelê. Laat ons dié voorbeeld in hierdie week se parasha navolg! Wanneer ons volgende keer siek word – ongeag die kwaal of toestand – kom ons bring ons siekte vir die Here, netsoos ons dit aan 'n geneesheer sou voorlê!




Kom gou Jesus!

Voorheen uitgegee: 2010-04-17

Uitgesluit Uit Die Koninkryk van die Hemel

22 April 2012 
Sy Dra ‘n Besmette Saad / Tozria-Metzora 


Levitikus (12:1} “Verder het die HERE met Moses gespreek en gesê: {12:2} Spreek met die kinders van Israel en sê: As ‘n vrou swanger word en ‘n seun baar, sal sy sewe dae lank onrein wees; soos in die dae van die onreinheid as sy onwel is, sal sy onrein wees.”. 

Baie mense het al gewonder waarom ‘n vrou onrein geag word nadat sy geboorte geskenk het. Eerstens moet ons onthou dat onrein nie onheilig beteken nie. Dit beteken slegs dat die moeder nie die tempel mag binnegaan of deelneem aan enige rituele wat daarin plaasvind nie. Daar bestaan verskeie redes daarvoor, maar ek glo dat één in besonder meer betekenisvol as die ander is. 

Met die geboorte van ‘n baba, is daar bloed betrokke. Bloedstorting het nog altyd ‘n vrou onrein gemaak, soos ons in die wette van nida (menstruasie) leer. (Deuteronomium 15:19 – 30). In die geval van normale maandelikse menstruasie is ‘n vrou egter onrein vir slegs sewe dae, terwyl by kindergeboorte – in hierdie geval ‘n manlike kind – bly sy vir drie-en-dertig dae onrein. Dit bring ons by die tweede punt, wat, ek glo, die mees betekeinsvolle een is. 

Romeine / Romim {5:12} “Daarom, soos deur een mens die sonde in die wêreld ingekom het en deur die sonde die dood, en so die dood tot alle mense deurgedring het, omdat almal gesondig het ”. 

Paulus verstrek hier aan ons die dogma van oorspronklike sonde. Adam en Eva (Chava) het gesondig en op daardie oomblik het sonde as sulks in die wêreld ontstaan. Die mens is van toe af vervloek met ‘n sondige natuur: ‘n natuur wat aan alle toekomstige geslagte oorgedra sou word. Sonde het natuurlik ook die dood in die wêreld gebring. Deur die dood en opstanding van Jesus die Messias, het Hy die sonde en dood oorwin en dit aan die kruis vasgenael. Dit het egter nie die sondige natuur van die mens verander nie! Volgens die Psalmis, Dawid: 

Psalms / Tehillim {51:5} ” Kyk, in ongeregtigheid is ek gebore, en in sonde het my moeder my ontvang. ”. 

Juis hierin lê die rede waarom ‘n vrou, na die geboorte van ‘n seun, vir drie-en-dertig dae onrein is. Dit is op grond van die feit dat elke keer wat ‘n vrou geboorte skenk, sy nóg ‘n sondaar in die wêreld bring. 

S.H. Kellog lewer soos volg kommentaar hieroor: “In the birth of a child, the special original curse against the woman is regarded by the Torah as reaching its fullest, most consummate and significant expression. For the extreme evil of the state of sin into which the first woman, by that first sin, brought all womanhood, is seen most of all in this, that now woman, by means of those powers given her for good and blessing, can bring into the world only a child of sin.” 

Levitikus / Vayikra {12:5} “Maar as sy ‘n dogter baar, sal sy twee weke onrein wees soos by haar maandelikse onreinheid. Dan moet sy ses en sestig dae in die reinigingsbloed bly. ”. 

Waarom, volgens die bovermelde Skrifgedeelte, is ‘n vrou, na die geboorte van ‘n vroulike kind, dan vir ses-en-sestig dae onrein? God is tog nie ‘n chauvinis nie! Mag die Here dit verhoed! Met die geboorte van ‘n vroulike kind, is ‘n vrou vir ses-en-sestig dae onrein omdat sy nie slegs ‘n sondaar in die wêreld gebring het nie, maar wel ‘n kind wat uiteindelik self ander sondaars in die wêreld sal bring. Dit bring ons verder by ‘n interessante punt, waarop ons in parasha Metzora, moet let: 

Levitikus / Vayikra {14:1} “Verder het die HERE met Moses gespreek en gesê: {14:2} Dit is die wet van die melaatse op die dag van sy reiniging. Hy moet na die priester gebring word, {14:3} en die priester moet buitekant die laer gaan. As die priester sien dat die plaag van melaatsheid genees is, van die melaatse weg is,…”. 

Melaatses was uitgeworpenes en nie net as onrein beskou nie, maar melaatsheid as sulks, as verteenwoordigend van sonde. Die eerste vergelyking, sien ons, is gegrond op die feit dat die melaatse nie die laer kon binnegaan nie. Netso kan ons met die sonde belas ook nie die koninkryk van die hemel (God se laer) ingaan nie; ons sou onrein, melaats beskou en uit die koninkryk van die hemel uitgesluit word. 

In die tweede vergelyking, sien ons dat die priester (cohen) uit die laer moes uitgaan om die melaatse rein te verklaar. Insgelyks moes Jesus die Messias, ons Hoëpriester (Cohen Hagadol), die hemel verlaat en na die aarde neerdaal om ons, bedek deur die plaag van sonde, rein te verklaar. 

Waarom laat jy Jesus nie toe in jou lewe nie, sodat Hy jou ook rein kan verklaar nie? Vra Hom eenvoudig om dit te doen en Hy sal! 

Congregation Melech Yisrael alle regte voorbehou