✦

Parasha Acharei Mot & Kedoshim (Na die Dood & Heilige Mense) - Redding & Heiligheid



Acharei Mot & Kedoshim

Acharei Mot
(Na Die Dood)


Levítikus 16:1 – 20:27

Maleági 3:4 – 24

1 Korinthiërs 6:9 – 20

 

Redding


Hierdie Parasha is vol simbole van Jesus! Al is dit nie hierdie simbole waaroor ek hierdie week graag wil praat nie, meen ek tog dit is die moeite werd om aan minstens twee daarvan aandag te skenk.


Levitikus {16:21} “Terwyl hy dan sy twee hande op die kop van die bok lê, moet hy ál die oortredinge en opstandigheid, al die sondes van die Israeliete daar bo-oor die bok bely. Sodoende sal hy die sonde op die kop van die bok oordra. Iemand wat beskikbaar is, moet dan die bok die woestyn injaag. {16:22} So sal die bok al hulle sonde met hom saamdra na 'n onherbergsame streek toe en daar in die woestyn moet hy agtergelaat word.”


In verlede week se kommentaar is melding gemaak van twee voëls. Hierdie week is dit twee bokke, hoewel albei egter dieselfde persoon - Jesus die Messias - simboliseer. Aäron moes sy hande lê op die lewende bok, die sonde van Israel daaroor bely en dit dan in die wildernis loslaat. Die simbool wat ek hierin sien, dat tensy ons hande lê op Jesus ons Messias, Here en Redder en tensy ons ons sonde voor Hom bely, sal ons sondes nie vergewe word nie. Indien ons dit wel doen, dan sê die Skrif, dat Hy ons sondes sal dra en dit in die diepte van die see werp, om nooit weer onthou te word nie


Miga {7:19} “Hy sal ons weer genade betoon,

Hy sal ons sonde tot niet maak,

U sal al hulle sondes in die diepsee gooi.”


Die tweede simbool is te vinde in die volgende gedeelte:


Levitikus {17:11} “Omdat die lewe van 'n dier in sy bloed is, het Ek die bloed vir julle gegee om op die altaar versoening te doen vir julle lewens. Omdat bloed versoening bring deur die lewe wat daarin is,”


Lewe vir lewe, bloed vir bloed! Dit is wat al die offerandes wat plaasgevind het, oor gaan. ‘n Dier se lewe is gegee in plaas van die lewens van die kinders van Israel; die bloed is gestort in plaas van hulle bloed om te betaal vir hulle sondes. Dit is waaroor Jesus gaan, Sy bloed vir ons bloed om vir ons sondes te betaal!


Nou, waarom ek gekies het om oor hierdie week se Parasha kommentaar te lewer:


Levitikus {18:1} “Die Here het vir Moses gesê: {18:2} “Praat met die Israeliete en sê vir hulle: Ek is die Here julle God. {18:3} Julle mag nie maak soos die Egiptenaars by wie julle gewoon het, of soos die Kanaäniete na wie se land toe Ek julle bring nie. Julle mag hulle gebruike nie navolg nie. {18:4} Julle moet my bepalings nakom en my voorskrifte gehoorsaam deur daarvolgens te lewe. Ek is die Here julle God. {18:5} Wees gehoorsaam aan my voorskrifte en bepalings. Wie dit doen, sal lewe. Ek is die Here.”


Hier word die kinders van Israel deur die Here gewaarsku om nie die gebruike, lewens en dade van die mense van die land waarheen Hy hulle bring, te volg nie. Soos ons verder in die Parasha lees, maak Hy ‘n lys van sommige van die afskuwelike gebruike wat die kinders van Israel nie mag namaak nie. Dit het ingesluit: bloedskande, bestialiteit, homoseksualiteit sowel as ander tipes seksuele immoraliteit. Soos die besonderhede wat in hierdie lys vervat is, is dit sekerlik nie die enigste afskuwelikhede wat die inwoners van die land Kanaän gepleeg het nie.


Onnodig om te sê, is hierdie lys ook op ons van toepassing. Ek stel dus voor dat ons dit deurlees en oorweeg hoeveel van hierdie afskuwelikhede ons besig is om vandag in ons samelewing te pleeg; sommige selfs in ons eie lewens. Wat ons samelewing betref, dink ek daar kan met sekerheid gesê word, dat ons aan elkeen daarvan skuldig is! Daarom kan ons daarna uitsien wat in die volgende Skrifgedeeltes van ons Parasha geskryf is:


Levitikus {18:26} “Julle almal, die gebore Israeliete en die vreemdelinge by julle, moet my voorskrifte en bepalings gehoorsaam. Julle mag geen van dié afstootlike dinge doen nie. {18:27} Omdat die vorige inwoners hierdie afstootlike dinge gedoen het, is die land verontreinig. {18:28} As julle die land verontreinig, sal hy júlle ook uitspoeg soos hy die heidene vóór julle uitgespoeg het.”


Mag die Here ons genadig wees!


Kedoshim

(Heilige Mense)


Heiligheid


Levitikus 16:1 – 20:27 

Amos 9:7 – 15 1 

1 Petrus 1:13 – 16


Getrou aan die naam “Heilige Mense”, is hierdie Parasha gevul met Bybelse opdragte van God oor hoedat ons as Sy heilige mense ons lewens behoort te lei. Wat ek interessant gevind het en die moeite werd is om toe te lig, is dit: In elke paragraaf van hierdie Bybelse opdrag om ‘n heilige lewe te lei, as ‘n heilige volk, verduidelik God dit in geen onsekere terme nie, die rede waarom ons dit moet nakom. Hy sê: “Ek is die Here julle God”. Dieselfde woorde word in elke paragraaf van hierdie Parasha ingesluit. God wil dit vestig in ons verstand, Sy gesag agter elk van die bepalings, wat Hy aan ons gegee het. God eis van ons om ons verantwoordelikheid om Sy verbondenheid, soos gegee te onthou, vanweë Sy gesag om ons te straf of beskerm, volgens ons gehoorsaamheid. Verder, omdat daar vele gode in die antieke wêreld was, elke nasie met sy eie of verskeie gode, was die God van Israel, die God van die Bybel, besig om Hom te onderskei van alle ander gode. Toe Hy aan Moses verskyn het, het God Sy naam as YHWH verstrek, waarna verwys word as die Tetragrammaton. Daar word geglo dat dit ‘n akrosties kan wees vir “Wie was, Wie is en Wie sal altyd wees”. 


God se outoriteit en Sy reg om menslike standaarde van heiligheid is onbetwisbaar en soos ons die menslike geskiedenis deur die oë van die Bybel volg, kan ons Sy Hand van seëninge en/of oordele oor die aarde sien. Dit is vandag inderdaad duidelik en pynvol, soos die wêreld geteister word deur die Coronavirus, COVID-19. “n Mens kan hierdie virus blameer vir enigiets wat jy wil; daar is geen tekort aan samesweringsteorië nie, maar om Parasha Kedoshim vinnig deur te lees en bewus te raak van die huidige toestand van ons samelewing, behoort die saak in elkeen se gedagte tot bedaring te bring. “Ek is julle God”!! 


Kom gou Jesus!


PDF weergawe

Heiligheid

Chukat
(Statute)

Numeri 19:1 – 22:1

Rigters 11:1 – 33

Johannes 3:10 - 21


Numeri {20:7 - 13} “Die Here sê toe vir Moses: {20:8} “Vat Aäron se kierie en roep jy en jou broer Aäron die volk bymekaar. Julle moet dan in hulle teenwoordigheid met die rots praat, en daar sal water uitkom. Jy moet vir hulle water uit die rots laat kom, sodat die volk en hulle vee kan drink.” {20:9} Moses het toe die kierie wat in die tabernakel was, gevat soos die Here hom beveel het {20:10} en hy en Aäron het die volk by die rots laat bymekaarkom. Moses het vir hulle gesê: “Luister, julle wat julle teen die Here verset! Luister! Moet ons vir julle water uit hierdie rots laat kom?” {20:11} Toe lig Moses sy hand op en hy slaan die rots twee keer met die kierie. Daar het baie water uitgekom, en die volk en hulle vee het gedrink. {20:12} Maar toe sê die Here vir Moses en Aäron: “Omdat julle My nie erken het en My, die Heilige, nie voor die Israeliete gehoorsaam was nie, sal julle hierdie volk nie inlei in die land wat Ek aan hulle gee nie.” {20:13} Dit het gebeur by die Meribawaters waar die Israeliete met die Here rusie gemaak het, en waar Hy Hom as die Heilige aan hulle bekend gemaak het.”


Dit was nie die eerste keer dat die kinders van Israel dors gely het terwyl hulle deur die wildernis getrek het nie - dit was die derde keer. Daar is egter meer as net water betrokke. Ons sal nog sien dat God die Evangelieboodskap binne hierdie drie gebeure aan water aangeleenthede gekoppel het.


Die eerste voorval het by Mara plaasgevind waar die water bitter en ondrinkbaar was. Mara beteken “bitter”. Dáár het Moses vir God aangeroep namens die volk en is hy beveel om ‘n boomtak in die water te gooi. Wonderbaarlik het die water soet geword! Wat is die Evangeliese betekenis hier? Die tak wat Moses in die water gegooi het, was simbolies van die Boom van Lewe: Jesus. Tydens ons Tora-diens in Kenia, het ons die “Aitz Chaim” (Boom van Lewe) gedreunsang as deel van ons liturgie. Hierdie lied verwys na die Woord van God, Messias Jesus, wat die Lewende Woord is. Dus toe die Boom van Lewe, gesimboliseer deur die tak wat in die bitter water by Mara gegooi is, het dit lewe aan daardie water gebring en die bitter water het soet geword. Netso, toe Jesus vlees geword het in ‘n bitter wêreld, het Hy redding en lewe daarin gebring: die bitter het soet geword. Hierdie eerste voorval van gebrek aan water, verteenwoordig Jesus se vleeswording, Sy geboorte.


Die tweede waterskaarste was by Rephidim wat  “rusplek” beteken. Moses het weer tot die Here geroep en is beveel om God by die “Rots” te ontmoet, waar Sy verheerliking sou verskyn. Ook dit was simbolies en ‘n voortsetting van die Evangeliese voorstelling. Daar word dikwels in die Skrif na Jesus as “Die Rots” verwys. Dit was by Rephidim (rusplek) waar “die Rots” geslaan is sodat lewende water vir die mense uitgestort kon word. Na Jesus se dood, is die Heilige Gees uitgestort oor alle vlees, soos Lewende Water deur die Rots - eenmaal - te slaan was simbolies ‘n aanduiding van Jesus se dood. Die tweede watervoorval was dus ’n beeld van Jesus wat geslaan word: Sy dood.


Volgens Parasha Chukat ondervind Israel weer verdere tekort aan water: hierdie keer by Kadesh, wat “Heilig” beteken. Hier is Moses beveel om die mense rondom “Die Rots” te laat byeenkom, die Rots aan te spreek en lewende water sou daaruit vloei. God het Moses beveel om slegs te praat, nie om daarteen te slaan nie! Deur wel teen die Rots te slaan, het Moses nie vir God gehoorsaam nie en die finale Evangeliese beeld vernietig; wat God besig was om te skilder oor ons Messias Jesus en vandaar die wrede gevolge. God het alreeds by Mara simbolies aan Israel van Jesus se geboorte getoon, sy daad by Rephidim en nou wou Hy aan hulle die finale deel van die Evangeliese beeld toon: REDDING. Ten einde gered te word (weer gebore), hoef ons slegs ”Die Rots” (Jesus) te vra om ons te red! Wanneer ons dít doen, stort Hy Sy lewende water van redding oor ons. Omdat Moses teen die Rots by Kadesh geslaan het, is Jesus ‘n tweede keer simbolies gekruisig. Wat ‘n HEILIGE tyd moes gewees het, het ‘n tyd van “tweedrag” en “stryd” geword . Geen wonder dat God vir Moses kwaad geword het nie! 


Deur sy optrede het Moses die volk bestraf, God se heerlikheid is ontneem, God se betuiging van genade vernietig. Dit is egter verstommend dat God in elk geval wel water gestuur het. Dit is omdat God se voorsiening nie afhanklik is van ons dade van geregtigheid nie: God se voorsiening is uitsluitlik afhanklik van Sy genade en guns. Moses het niks te doen gehad met die voorsiening van die water nie Hierdie was God se mense, dit was God se tak in Moses se hand, dit was God se Rots en dit was God se water. Moses was slegs die medium wat God gekies het om op hierdie besondere tye te gebruik. God was nie afhanklik van Moses om water te voorsien nie, netsoos Hy ook nie van ons afhanklik is nie! Dit is reg: God is nie van julle of my vir enigiets afhanklik nie. Hy seën ons deur ons te gebruik, maar word nie vir ‘n sekonde deur ons beperk nie. Hy is, in en deur Homself, geheel en al selfgenoegsaam.


Jakobus {4:10} “Onderwerp julle in nederigheid voor die Here, en Hy sal julle verhoog.”


Kom gou Jesus!


PDF weergawe




Heiligheid

 Chukat

(Statute)


Numeri 19:1 – 22:1

Rigters 11:1 – 33

Johannes 3:10 - 21


Numeri {20:7 - 13} “Die Here sê toe vir Moses: {20:8} “Vat Aäron se kierie en roep jy en jou broer Aäron die volk bymekaar. Julle moet dan in hulle teenwoordigheid met die rots praat, en daar sal water uitkom. Jy moet vir hulle water uit die rots laat kom, sodat die volk en hulle vee kan drink.” {20:9} Moses het toe die kierie wat in die tabernakel was, gevat soos die Here hom beveel het {20:10} en hy en Aäron het die volk by die rots laat bymekaarkom. Moses het vir hulle gesê: “Luister, julle wat julle teen die Here verset! Luister! Moet ons vir julle water uit hierdie rots laat kom?” {20:11} Toe lig Moses sy hand op en hy slaan die rots twee keer met die kierie. Daar het baie water uitgekom, en die volk en hulle vee het gedrink. {20:12} Maar toe sê die Here vir Moses en Aäron: “Omdat julle My nie erken het en My, die Heilige, nie voor die Israeliete gehoorsaam was nie, sal julle hierdie volk nie inlei in die land wat Ek aan hulle gee nie.” {20:13} Dit het gebeur by die Meribawaters waar die Israeliete met die Here rusie gemaak het, en waar Hy Hom as die Heilige aan hulle bekend gemaak het.”


Dit was nie die eerste keer dat die kinders van Israel dors gely het terwyl hulle deur die wildernis getrek het nie - dit was die derde keer. Daar is egter meer as net water betrokke. Ons sal nog sien dat God die Evangelieboodskap binne hierdie drie gebeure aan water aangeleenthede gekoppel het.


Die eerste voorval het by Mara plaasgevind waar die water bitter en ondrinkbaar was. Mara beteken “bitter”. Dáár het Moses vir God aangeroep namens die volk en is hy beveel om ‘n boomtak in die water te gooi. Wonderbaarlik het die water soet geword! Wat is die Evangeliese betekenis hier? Die tak wat Moses in die water gegooi het, was simbolies van die Boom van Lewe: Jesus. Tydens ons Tora-diens in Kenia, het ons die “Aitz Chaim” (Boom van Lewe) gedreunsang as deel van ons liturgie. Hierdie lied verwys na die Woord van God, Messias Jesus, wat die Lewende Woord is. Dus toe die Boom van Lewe, gesimboliseer deur die tak wat in die bitter water by Mara gegooi is, het dit lewe aan daardie water gebring en die bitter water het soet geword. Netso, toe Jesus vlees geword het in ‘n bitter wêreld, het Hy redding en lewe daarin gebring: die bitter het soet geword. Hierdie eerste voorval van gebrek aan water, verteenwoordig Jesus se vleeswording, Sy geboorte.


Die tweede waterskaarste was by Rephidim wat  “rusplek” beteken. Moses het weer tot die Here geroep en is beveel om God by die “Rots” te ontmoet, waar Sy verheerliking sou verskyn. Ook dit was simbolies en ‘n voortsetting van die Evangeliese voorstelling. Daar word dikwels in die Skrif na Jesus as “Die Rots” verwys. Dit was by Rephidim (rusplek) waar “die Rots” geslaan is sodat lewende water vir die mense uitgestort kon word. Na Jesus se dood, is die Heilige Gees uitgestort oor alle vlees, soos Lewende Water deur die Rots - eenmaal - te slaan was simbolies ‘n aanduiding van Jesus se dood. Die tweede watervoorval was dus ’n beeld van Jesus wat geslaan word: Sy dood.


Volgens Parasha Chukat ondervind Israel weer verdere tekort aan water: hierdie keer by Kadesh, wat “Heilig” beteken. Hier is Moses beveel om die mense rondom “Die Rots” te laat byeenkom, die Rots aan te spreek en lewende water sou daaruit vloei. God het Moses beveel om slegs te praat, nie om daarteen te slaan nie! Deur wel teen die Rots te slaan, het Moses nie vir God gehoorsaam nie en die finale Evangeliese beeld vernietig; wat God besig was om te skilder oor ons Messias Jesus en vandaar die wrede gevolge. God het alreeds by Mara simbolies aan Israel van Jesus se geboorte getoon, sy daad by Rephidim en nou wou Hy aan hulle die finale deel van die Evangeliese beeld toon: REDDING. Ten einde gered te word (weer gebore), hoef ons slegs ”Die Rots” (Jesus) te vra om ons te red! Wanneer ons dít doen, stort Hy Sy lewende water van redding oor ons. Omdat Moses teen die Rots by Kadesh geslaan het, is Jesus ‘n tweede keer simbolies gekruisig. Wat ‘n HEILIGE tyd moes gewees het, het ‘n tyd van “tweedrag” en “stryd” geword . Geen wonder dat God vir Moses kwaad geword het nie! 


Deur sy optrede het Moses die volk bestraf, God se heerlikheid is ontneem, God se betuiging van genade vernietig. Dit is egter verstommend dat God in elk geval wel water gestuur het. Dit is omdat God se voorsiening nie afhanklik is van ons dade van geregtigheid nie: God se voorsiening is uitsluitlik afhanklik van Sy genade en guns. Moses het niks te doen gehad met die voorsiening van die water nie Hierdie was God se mense, dit was God se tak in Moses se hand, dit was God se Rots en dit was God se water. Moses was slegs die medium wat God gekies het om op hierdie besondere tye te gebruik. God was nie afhanklik van Moses om water te voorsien nie, netsoos Hy ook nie van ons afhanklik is nie! Dit is reg: God is nie van julle of my vir enigiets afhanklik nie. Hy seën ons deur ons te gebruik, maar word nie vir ‘n sekonde deur ons beperk nie. Hy is, in en deur Homself, geheel en al selfgenoegsaam.


Jakobus {4:10} “Onderwerp julle in nederigheid voor die Here, en Hy sal julle verhoog.”


Kom gou Jesus!


PDF weergawe



Heiligheid

Kedoshim
(Heiliges)


Indien julle wil weet hoe om ‘n heilige lewe te voer, lees en pas hierdie week se Parasha op julself toe, Alles wat iemand ooit nodig sou hê om kadosh (afgesonder/heilig) te wees, word in die verse daarvan vervat. God se leer, veral hier in Parasha Kedoshim, is duidelik, bondig en heeltemal eenvoudig. Dit was om hierdie rede dat God gesê het dat geeneen ‘n verskoning sal hê wanneer hulle eendag voor Hom staan nie. Kom ons kyk na sommige van hierdie Parasha se lesse,

Levitikus {19:3} "Elkeen moet sy moeder en sy vader vrees, en my sabbatte hou. Ek is die HERE julle God."

Die Hebreeuse woord wat hier vir “vrees” gebruik word, is afgelei van die oorspronklike woord, “yaray” uitgespreek wat behoorlik vertaal, respek of eerbied kon beteken. Dit is dieselfde oorspronklike woord wat in verse 19:32 van ons Parasha voorkom, om vrees vir God uit te druk. 

Levitikus {19:32} "Vir die grys hare moet jy opstaan, en die persoon van ’n grysaard eer; en jy moet jou God vrees. Ek is die HERE."

Daarom  moet ons ons ouers eerbiedig netsoos ons God eerbiedig. Koning Salomo het geskryf:

Spreuke {9:10} "Die beginsel van die wysheid is die vrees van die HERE, en kennis van die Heilige is verstand."

In hierdie Skrifgedeelte, vind ons nie slegs die woord vir “vrees” nie, maar ook die Hebreeuse woord “Kedoshim”, wat ons weet wat as “afgesonder”, “apart” of “heilig” vertaal word.

Die Tora het klaarblyklik reeds bestaan en was in algemene gebruik tydens die regering van Koning Salomo - dus was hierdie Parasha aan hom bekend omdat dit ongetwyfeld in die Tempel, wat deur hom opgerig, gelees is. Ek meen dus dat sy spreuk op hierdie Tora - gedeelte betrekking gehad het. 

Wysheid, kennis, oordeel en insig het volgens die woordeboek, almal betrekking op mekaar. Saamgevoeg, spreek hulle van akkumulatiewe filosofiese geleerdheid, die vermoë om sowel innerlike kwaliteite as verhoudings te onderskei en om sinvol te wees.

Met in agneming van Wie God is (en met oorweging van beide die goeie dinge wat Hy ons beloof het, indien ons Sy gebooie onderhou en die slegte dinge, waarteen Hy ons gewaarsku het, wat sal gebeur, as ons ons verbond met Hom verbreek), is dit geen wonder nie dat Koning Salomo gesê het, "Die beginsel van die wysheid is die vrees van die HERE, en kennis van die Heilige is verstand."

Maar hoe kan eerbied /vrees vir ons ouers gelykgestel word aan eerbied /vrees vir die Here? Die antwoord is eenvoudig : God het alles geskape en ‘n spesifieke rangorde vir alles geskep. Boonop het God Homself ingesluit in dié geskape rangorde. Dit is soos volg: bo-aan die rangorde is God die Vader, onder Hom is Jesus die Messias en onder Jesus is mans (hoofde van hulle huishoudings). Onder die mans is hulle vroue en onder hulle vroue die kinders. Kinders word spesifiek deur God vermaan, om gehoorsaam te wees; in besonder om hulle ouers te eerbiedig /vrees.

Efesiërs {6:1} "Kinders, julle moet jul ouers gehoorsaam wees in die Here, want dit is reg."

Vrouens word vermaan om te eer - in besonder om hulle mans te eerbiedig /vrees. Die Hoof van elke man is die Messias en hulle moet Hom en God (die Vader), wat bo Jesus is eerbiedig /vrees. Ons weet dat Jesus die Vader gevrees en gedoen het wat slegs die Vader Hom beveel het om te doen. Indien enigeen hierdie rangorde van “VREES” oortree, wat God opgestel het, dan raak die hele rangorde versteur en word God uiteindelik nie gevrees nie. Kom ons let weer op die gedeelte wat ek aan die begin van hierdie lesing aangehaal het:

Levitikus {19:3} "Elkeen moet sy moeder en sy vader vrees, en my sabbatte hou. Ek is die HERE julle God."

Uit hierdie vers is dit duidelik dat om jou vader en moeder te eerbiedig /vrees, betrekking het op gehoorsaamheid aan die gebooie van die Here ons God. Dit blyk duidelik uit die opdrag om die Sabbat te onderhou.

Gehoorsaamheid en onderworpenheid is by verre die moeilikste sake vir sowel gelowiges as ongelowiges in Jesus die Messias om na te kom. Let op wat die volgende Skrifgedeelte ons meedeel:

Romeine {13:1} "Laat elke mens hom onderwerp aan die magte wat oor hom gestel is, want daar is geen mag behalwe van God nie, en die wat daar is, is deur God ingestel, {13:2} sodat hy wat hom teen die mag versit, die instelling van God weerstaan; en die wat dit weerstaan, sal hulle oordeel ontvang."

Ons word beveel om diegene wat deur God in gesag oor ons aangestel het, te eerbiedig /vrees en gehoorsaam. Ongetwyfeld was die apostel Paulus, toe hy hierdie woorde geskryf het, terdeë bewus van die onderdrukkende Romeinse regering oor die land van Israel. Die punt is, as ons nie in staat is om diegene te gehoorsaam of eerbiedig/vrees wat ons sien en wat God in gesag oor ons aangestel het nie - soos ons ouers, leiers en regering, hoe sal ons God wat ons nie kan sien nie, gehoorsaam of eerbiedig /vrees? 

Kom gou Jesus!

PDF weergawe