✦

Parasha Emor (Spreek)

 


Levitikus 21:1 – 24:23

Eségiël 44:15 – 31

1 Petrus 2:4 - 10


Levitikus {24:5} “Jy moet koringmeel vat en twaalf ringbrode daarvan bak. Elke brood moet van drie kilogram meel gebak word. {24:6} Pak dit in twee stapels van ses elk op die goue tafel voor die Here. {24:7} Sit dan op elke stapel 'n bakkie suiwer wierook. Die wierook is 'n offer van die Here in die plek van die brood. {24:8} Die brood moet gereeld op elke sabbat daar voor die Here vervang word. Dit is 'n verpligting wat vir altyd op die Israeliete rus. {24:9} Die brood kom Aäron en sy seuns toe. Hulle moet dit op 'n gewyde plek eet, want dit is 'n besondere gewyde gawe. Dit is 'n deel wat hulle altyd moet kry uit die offers wat aan die Here gebring word.”


Die Brood van die Teenwoordigheid, soos hierdie twaalf brode genoem was, was om elke Sabbat vars voor die Here geplaas te word. Elke Sabbat wanneer die ou brood verwyder was, is dit vervang met varsgebakte brood. Daarna, soos voorgeskryf, kon Aäron en sy seuns die ou brood in ‘n Heilige plek eet.


Levitikus {2:11} “Geen graanoffer wat vir die Here aangebied word, mag suurdeeg in hê nie. Julle mag geen suurdeeg of heuning verbrand as 'n vuuroffer vir die Here nie.”


Geen spysoffer wat julle aan die Here bring, mag van iets wat ingesuur was of suurdeeg bevat het berei word nie, want dan was die Brood van Teenwoordigheid nie brood nie, maar matzos. Dit verander alles! Matzos, vir diegene wat nie weet nie, is ‘n tipe bros kraakbeskuitjie van slegs meel en water berei en geen gismiddel is in die bakproses daarvan gebruik nie. Dit is gebak binne agtien minute na voorbereiding om te verseker dat dit nie rys nie, selfs nie vanself nie. Behoorlik berei, sal die matzos nie bederf nie en daarom sou die Brood van Teenwoordigheid aan die einde van die week netso vars wees soos dit aan aan die begin van die week was en steeds geskik wees vir Aäron en sy seuns om te eet. 


Sonde kan nie teenwoordig wees in die Heilige plek waar die Tafel van Toonbrode geleë was nie. Gisstof (suurdeeg) is ‘n Bybelse simbool van sonde en om hiedie rede is dit waarom ongesuurde matzos gebruik is en nie brood nie. Die Altaar van Offerande, waarop diereoffers gemaak was, was geleë buite die Heilige Plek in ‘n oop binnehof van die Tabernakel. Hier het die priesters diere geoffer vir die Here, vir die sonde van die mense. Hierdie offerande was ‘n skadubeeld van wat Jesus aan die kruis sou doen. Eenmaal verby die Altaar en na die sondoffers, is die twaalf stamme van Israel gesien deur die ongegiste matzos as sondeloos. Die twaalf ongegiste matzos, voor die Here in in die Heilige Plek geplaas, het Israel verteenwoordig, sonder ‘n soet geur aan die Here.


Die Altaar was ‘n skadubeeld van die kruis waaraan Jesus geoffer was vir die sonde van die wêreld. Die twaalf ongesuurde matzos-beskuitjies was ‘n sinnebeeld van Jesus, as die sondelose Redder, en die Tafel van Toonbrood was ‘n konstante herinnering voor die Here van wat Jesus vir die mensdom gedoen het. Aäron en sy seuns, wat die ongegiste matzos moes eet, was ‘n tipe Heilige Nagmaal (die Here se Tafel); iets wat ons nog doen as ‘n herinnering sowel aan wat Jesus vir ons gedoen het as Sy spoedige terugkeer.


Volgens Rabbynse leringe, het die priesters die Here se opdragte in verband met die Brood van die Teenwoordigheid so ernstig beskou, dat terwyl die ou matzos deur een priester aan die een kant van die Tafel van Toonbrood verwyder is, het ‘n ander priester terselfder tyd die nuwe matzos aan die ander kant van die Tafel van Toonbrood geplaas.


1 Korinthiërs {11:26} “Elke keer as julle van hierdie brood eet en uit die beker drink, verkondig julle die dood van die Here totdat Hy kom. {11:27} Elkeen wat op 'n ongepaste wyse van die brood eet of uit die beker van die Here drink, sal skuldig wees aan sonde teen die liggaam en die bloed van die Here. {11:28} Maar elkeen moet eers homself ondersoek voor hy van die brood eet en uit die beker drink, {11:29} want hy wat eet en drink sonder om te besef dat dit die liggaam van die Here is, bring daardeur 'n oordeel oor homself.”


Vandag as gelowiges in Jesus die Messias - beide Jode en nie-Jode - is ons priesters van die Here. Telkens wanneer ons deel het aan die Here se Tafel, is dit ‘n konstante en nuwe herinnering vir ons aan ons Here Jesus; Sy sondeloosheid en die offer wat Hy vir ons gebring het. In daardie konteks is dit ook ‘n nuwe herinnering voor die Here van ons reiniging van sonde, wat toelaat om voor Hom in Sy Heilige Plek te verskyn. Die matzos in die Helige plek is geëet deur Aäron en sy seuns as die mensdom se gedeelte; vandag neem ons deel aan die matzos as ‘n verteenwoordiging aan Jesus die Messias, ons gedeelte.


Lukas {22:19} “Toe neem Hy brood, spreek die dankgebed uit, breek dit en gee dit vir hulle met die woorde: “Dit is my liggaam wat vir julle gegee word. Gebruik dit tot my gedagtenis.””    


Kom gou Jesus!

PDF weergawe


Nagmaal

 

Emor

(Spreek)


Levitikus 21:1 – 24:23

Eségiël 44:15 – 31

1 Petrus 2:4 - 10


Levitikus {24:5} “Jy moet koringmeel vat en twaalf ringbrode daarvan bak. Elke brood moet van drie kilogram meel gebak word. {24:6} Pak dit in twee stapels van ses elk op die goue tafel voor die Here. {24:7} Sit dan op elke stapel 'n bakkie suiwer wierook. Die wierook is 'n offer van die Here in die plek van die brood. {24:8} Die brood moet gereeld op elke sabbat daar voor die Here vervang word. Dit is 'n verpligting wat vir altyd op die Israeliete rus. {24:9} Die brood kom Aäron en sy seuns toe. Hulle moet dit op 'n gewyde plek eet, want dit is 'n besondere gewyde gawe. Dit is 'n deel wat hulle altyd moet kry uit die offers wat aan die Here gebring word.”


Die Brood van die Teenwoordigheid, soos hierdie twaalf brode genoem was, was om elke Sabbat vars voor die Here geplaas te word. Elke Sabbat wanneer die ou brood verwyder was, is dit vervang met varsgebakte brood. Daarna, soos voorgeskryf, kon Aäron en sy seuns die ou brood in ‘n Heilige plek eet.


Levitikus {2:11} “Geen graanoffer wat vir die Here aangebied word, mag suurdeeg in hê nie. Julle mag geen suurdeeg of heuning verbrand as 'n vuuroffer vir die Here nie.”


Geen spysoffer wat julle aan die Here bring, mag van iets wat ingesuur was of suurdeeg bevat het berei word nie, want dan was die Brood van Teenwoordigheid nie brood nie, maar matzos. Dit verander alles! Matzos, vir diegene wat nie weet nie, is ‘n tipe bros kraakbeskuitjie van slegs meel en water berei en geen gismiddel is in die bakproses daarvan gebruik nie. Dit is gebak binne agtien minute na voorbereiding om te verseker dat dit nie rys nie, selfs nie vanself nie. Behoorlik berei, sal die matzos nie bederf nie en daarom sou die Brood van Teenwoordigheid aan die einde van die week netso vars wees soos dit aan aan die begin van die week was en steeds geskik wees vir Aäron en sy seuns om te eet. 


Sonde kan nie teenwoordig wees in die Heilige plek waar die Tafel van Toonbrode geleë was nie. Gisstof (suurdeeg) is ‘n Bybelse simbool van sonde en om hiedie rede is dit waarom ongesuurde matzos gebruik is en nie brood nie. Die Altaar van Offerande, waarop diereoffers gemaak was, was geleë buite die Heilige Plek in ‘n oop binnehof van die Tabernakel. Hier het die priesters diere geoffer vir die Here, vir die sonde van die mense. Hierdie offerande was ‘n skadubeeld van wat Jesus aan die kruis sou doen. Eenmaal verby die Altaar en na die sondoffers, is die twaalf stamme van Israel gesien deur die ongegiste matzos as sondeloos. Die twaalf ongegiste matzos, voor die Here in in die Heilige Plek geplaas, het Israel verteenwoordig, sonder ‘n soet geur aan die Here.


Die Altaar was ‘n skadubeeld van die kruis waaraan Jesus geoffer was vir die sonde van die wêreld. Die twaalf ongesuurde matzos-beskuitjies was ‘n sinnebeeld van Jesus, as die sondelose Redder, en die Tafel van Toonbrood was ‘n konstante herinnering voor die Here van wat Jesus vir die mensdom gedoen het. Aäron en sy seuns, wat die ongegiste matzos moes eet, was ‘n tipe Heilige Nagmaal (die Here se Tafel); iets wat ons nog doen as ‘n herinnering sowel aan wat Jesus vir ons gedoen het as Sy spoedige terugkeer.


Volgens Rabbynse leringe, het die priesters die Here se opdragte in verband met die Brood van die Teenwoordigheid so ernstig beskou, dat terwyl die ou matzos deur een priester aan die een kant van die Tafel van Toonbrood verwyder is, het ‘n ander priester terselfder tyd die nuwe matzos aan die ander kant van die Tafel van Toonbrood geplaas.


1 Korinthiërs {11:26} “Elke keer as julle van hierdie brood eet en uit die beker drink, verkondig julle die dood van die Here totdat Hy kom. {11:27} Elkeen wat op 'n ongepaste wyse van die brood eet of uit die beker van die Here drink, sal skuldig wees aan sonde teen die liggaam en die bloed van die Here. {11:28} Maar elkeen moet eers homself ondersoek voor hy van die brood eet en uit die beker drink, {11:29} want hy wat eet en drink sonder om te besef dat dit die liggaam van die Here is, bring daardeur 'n oordeel oor homself.”


Vandag as gelowiges in Jesus die Messias - beide Jode en nie-Jode - is ons priesters van die Here. Telkens wanneer ons deel het aan die Here se Tafel, is dit ‘n konstante en nuwe herinnering vir ons aan ons Here Jesus; Sy sondeloosheid en die offer wat Hy vir ons gebring het. In daardie konteks is dit ook ‘n nuwe herinnering voor die Here van ons reiniging van sonde, wat toelaat om voor Hom in Sy Heilige Plek te verskyn. Die matzos in die Helige plek is geëet deur Aäron en sy seuns as die mensdom se gedeelte; vandag neem ons deel aan die matzos as ‘n verteenwoordiging aan Jesus die Messias, ons gedeelte.


Lukas {22:19} “Toe neem Hy brood, spreek die dankgebed uit, breek dit en gee dit vir hulle met die woorde: “Dit is my liggaam wat vir julle gegee word. Gebruik dit tot my gedagtenis.””    


Kom gou Jesus!

PDF weergawe


Nagmaal

 Emor

(Spreek)


Levitikus 21:1 – 24:23

Eségiël 44:15 – 31

1 Petrus 2:4 - 10

Nagmaal


Levitikus {24:5} “Jy moet koringmeel vat en twaalf ringbrode daarvan bak. Elke brood moet van drie kilogram meel gebak word. {24:6} Pak dit in twee stapels van ses elk op die goue tafel voor die Here. {24:7} Sit dan op elke stapel 'n bakkie suiwer wierook. Die wierook is 'n offer van die Here in die plek van die brood. {24:8} Die brood moet gereeld op elke sabbat daar voor die Here vervang word. Dit is 'n verpligting wat vir altyd op die Israeliete rus. {24:9} Die brood kom Aäron en sy seuns toe. Hulle moet dit op 'n gewyde plek eet, want dit is 'n besondere gewyde gawe. Dit is 'n deel wat hulle altyd moet kry uit die offers wat aan die Here gebring word.”


Die Brood van die Teenwoordigheid, soos hierdie twaalf brode genoem was, was om elke Sabbat vars voor die Here geplaas te word. Elke Sabbat wanneer die ou brood verwyder was, is dit vervang met varsgebakte brood. Daarna, soos voorgeskryf, kon Aäron en sy seuns die ou brood in ‘n Heilige plek eet.


Levitikus {2:11} “Geen graanoffer wat vir die Here aangebied word, mag suurdeeg in hê nie. Julle mag geen suurdeeg of heuning verbrand as 'n vuuroffer vir die Here nie.”


Geen spysoffer wat julle aan die Here bring, mag van iets wat ingesuur was of suurdeeg bevat het berei word nie, want dan was die Brood van Teenwoordigheid nie brood nie, maar matzos. Dit verander alles! Matzos, vir diegene wat nie weet nie, is ‘n tipe bros kraakbeskuitjie van slegs meel en water berei en geen gismiddel is in die bakproses daarvan gebruik nie. Dit is gebak binne agtien minute na voorbereiding om te verseker dat dit nie rys nie, selfs nie vanself nie. Behoorlik berei, sal die matzos nie bederf nie en daarom sou die Brood van Teenwoordigheid aan die einde van die week netso vars wees soos dit aan aan die begin van die week was en steeds geskik wees vir Aäron en sy seuns om te eet. 


Sonde kan nie teenwoordig wees in die Heilige plek waar die Tafel van Toonbrode geleë was nie. Gisstof (suurdeeg) is ‘n Bybelse simbool van sonde en om hiedie rede is dit waarom ongesuurde matzos gebruik is en nie brood nie. Die Altaar van Offerande, waarop diereoffers gemaak was, was geleë buite die Heilige Plek in ‘n oop binnehof van die Tabernakel. Hier het die priesters diere geoffer vir die Here, vir die sonde van die mense. Hierdie offerande was ‘n skadubeeld van wat Jesus aan die kruis sou doen. Eenmaal verby die Altaar en na die sondoffers, is die twaalf stamme van Israel gesien deur die ongegiste matzos as sondeloos. Die twaalf ongegiste matzos, voor die Here in in die Heilige Plek geplaas, het Israel verteenwoordig, sonder ‘n soet geur aan die Here.


Die Altaar was ‘n skadubeeld van die kruis waaraan Jesus geoffer was vir die sonde van die wêreld. Die twaalf ongesuurde matzos-beskuitjies was ‘n sinnebeeld van Jesus, as die sondelose Redder, en die Tafel van Toonbrood was ‘n konstante herinnering voor die Here van wat Jesus vir die mensdom gedoen het. Aäron en sy seuns, wat die ongegiste matzos moes eet, was ‘n tipe Heilige Nagmaal (die Here se Tafel); iets wat ons nog doen as ‘n herinnering sowel aan wat Jesus vir ons gedoen het as Sy spoedige terugkeer.


Volgens Rabbynse leringe, het die priesters die Here se opdragte in verband met die Brood van die Teenwoordigheid so ernstig beskou, dat terwyl die ou matzos deur een priester aan die een kant van die Tafel van Toonbrood verwyder is, het ‘n ander priester terselfder tyd die nuwe matzos aan die ander kant van die Tafel van Toonbrood geplaas.


1 Korinthiërs {11:26} “Elke keer as julle van hierdie brood eet en uit die beker drink, verkondig julle die dood van die Here totdat Hy kom. {11:27} Elkeen wat op 'n ongepaste wyse van die brood eet of uit die beker van die Here drink, sal skuldig wees aan sonde teen die liggaam en die bloed van die Here. {11:28} Maar elkeen moet eers homself ondersoek voor hy van die brood eet en uit die beker drink, {11:29} want hy wat eet en drink sonder om te besef dat dit die liggaam van die Here is, bring daardeur 'n oordeel oor homself.”


Vandag as gelowiges in Jesus die Messias - beide Jode en nie-Jode - is ons priesters van die Here. Telkens wanneer ons deel het aan die Here se Tafel, is dit ‘n konstante en nuwe herinnering vir ons aan ons Here Jesus; Sy sondeloosheid en die offer wat Hy vir ons gebring het. In daardie konteks is dit ook ‘n nuwe herinnering voor die Here van ons reiniging van sonde, wat toelaat om voor Hom in Sy Heilige Plek te verskyn. Die matzos in die Helige plek is geëet deur Aäron en sy seuns as die mensdom se gedeelte; vandag neem ons deel aan die matzos as ‘n verteenwoordiging aan Jesus die Messias, ons gedeelte.


Lukas {22:19} “Toe neem Hy brood, spreek die dankgebed uit, breek dit en gee dit vir hulle met die woorde: “Dit is my liggaam wat vir julle gegee word. Gebruik dit tot my gedagtenis.””    


Kom gou Jesus!

Verskonings: God Ken My Hart

Emor
(Spreek)


Levitikus {23:15} "Dan moet julle tel van die dag ná die sabbat, van die dag af as julle die beweegoffergerf bring — sewe volle weke moet dit wees; {23:16} tot die dag ná die sewende sabbat moet julle vyftig dae tel; dan moet julle ’n nuwe spysoffer aan die HERE bring."

Ons sien dat hierdie gebod weer in Deuternomium herhaal word : 

Deuternomium {16:9} Sewe weke moet jy tel; vandat die sekel die eerste keer in die ongesnyde graan geslaan word, moet jy sewe weke begin tel. {16:10} Dan moet jy die fees van die weke hou vir die HERE jou God ooreenkomstig die vrywillige offer van jou hand wat jy sal gee, namate die HERE jou God jou sal seën. {16:11} En jy moet vrolik wees voor die aangesig van die HERE jou God, jy en jou seun en jou dogter en jou slaaf en jou slavin en die Leviet wat in jou poorte is, en die vreemdeling en die wees en die weduwee wat by jou is, op die plek wat die HERE jou God sal uitkies om sy Naam daar te laat woon. {16:12} En jy moet daaraan dink dat jy ’n slaaf in Egipte was; en jy moet hierdie insettinge sorgvuldig hou."

Hierdie Skrifgedeelte verwys na ’n tydperk (nege-en-veertig dae) wat ons wysgere “Die tel van die Omer” noem. Dié moes begin op die Sabbat na die viering van die Pasga. Daar het egter veel strydvrae hieroor ontstaan. Sommige meen dat dit vanaf die weeklikse Sabbat behoort te tel, wat sou beteken dat dit op ’n Sondag moes begin, terwyl ander meen dat die eerste dag van Pasga ’n Sabbat, trouens ’n Hoë Sabbat, is en daarom behoort dit vanaf die eerste dag van Pasga te tel, ongeag op watter weeksdag dit val. Ek ondersteun en stem saam met die laasgenoemde siening.

Die kinders van Israel is beveel om die Omer te tel terwyl hulle Egipte verlaat het en die proses van belewenis van hulle reis uit slawerny na vryheid ervaar het. Soos wat ’n mens deur die Geskrifte lees, wat met hierdie reis ooreenstem, kan ons medelye hê met die probleme en stryd wat hierdie uiters moeilke uittog vir die kinders van Israel ingehou het. Nogtans sidder ’n mens om aan die kinders van Israel se ondankbaarheid teenoor hulle liefdevolle God en Sy gesalfde leier, Moses, te dink. ’n Mens is selfs geneig om ietwat vererg te voel oor hulle gemor, klagtes en opstand as ons lees hoe dikwels die kinders van Israel wou moed opgee en na hulle vorige lewe van slawerny terugkeer.

Ongelukkig weespiëel dít wat ons oor die kinders van Israel lees, ons eie lewens as gelowiges in Jesus die Messias. Het julle al ooit teenoor God gemor en gekla en opstandig geraak oor swaarkry wat julle in jul lewens reeds ervaar het en steeds verduur? Wou julle al ooit moed opgee en na julle vorige lewenswyse terugkeer? Wees eerlik met julleself want ek het ook al hierdie dinge in my lewe met die Here beleef!

Ons sien dus weereens in hierdie Parasha hoedat die Here tot óns spreek deur die kinders van Israel se ontberings, soos in die Tora opgeteken. Trouens die kinders van Israel is ’n toonbeeld van ons lewens van “oorwinning” as gelowiges. Ons reis van oorwinning het begin vanaf die oomblik dat ons Jesus die Messias as ons Heer en Redder aangeneem het. Dit was toe ons van ons persoonlike sonde verlos is. Die kinders van Israel se fisiese verslawing aan Egipte is ’n toonbeeld van ons eie lewensveslawing aan sonde en die kinders se bevryding uit Egipte, verteenwoordigend van ons verlossing uit sonde.

Deur ons redding en nuutgevonde bevryding van sonde en geestelike dood waartoe dit lei, ondervind ons almal struikelblokke en probleme, met ander woorde, ons almal kom te staan voor beproewings, vedrukking en toetsing van ons geloof. Die kinders van Israel se wedervaringe versinnebeeld ons eie wilderniservaring. Dit is ’n weerspiëeling van alles waardeur ons gaan en trouens, alles waardeur ons God toelaat om die sonde in ons lewens te ontbloot en weg te neem. Hierdie proses word in ons weerspiëel soos wat ons God se Wil nakom deur die tel van die Omer.

Hierdie veertig dae wat die Pasga voorafgaan, is bedoel om ons te identifiseer met die stryd wat die kinders van Israel ervaar het en dit te vergelyk met ons daaglikse worstelinge om ons eie redding “uit te werk” deur sonde in ons lewens te bowe te kom. Hierdie “uitwerk” van ons redding, sluit in die stryd teen die sonde in ons lewens en die proses begin met die oomblik van ons redding en duur tot daardie finale dag wanneer ons oorgaan tot geestelike lewens aan die einde van ons reis. Die lesse geleer deur die tel van die Omer elke dag vir sewe weke, tot die vyftigste dag, versinnebeeld ons daaglikse stryd om sonde in ons lewens te bowe te kom. Dit is ’n beeld van ons wat ons lewens blootlê deur die Gees van God toe te laat om ons harte te deursoek en dié dele van ons lewens wat reiniging verg, te suiwer. Dít, glo ek, stem ooreen met wat koning Dawid sê:

Psalm {90:12} "Leer ons om ons dae so te tel dat ons ’n wyse hart mag bekom!"

Die vyftigste dag (Shavuot), glo ek, is ’n beeld van die groot huwelik, wat ons met die koms van ons Messias sal belewe. Daarom, gedurende hierdie nege-en -veertig dae wat ons Omer noem, moet ons dink en mediteer om ”oorwinnaars” te word, ter voorbereiding vir ons ontmoeting met ons Messias. Ons moet die Heilige Gees toelaat om ons geestelik voor te berei, en van alle oorblywende sonde te reinig, sodat ons waardige ontvangers van Sy heerlikheid mag wees.

Lukas {21:36} "En die hele volk het vroeg in die môre na Hom in die tempel gekom om na Hom te luister."

Handel God met die sonde in jou lewe?          

Kom gou Jesus!

PDF weergawe