Belydenis

VaYigash

(En Hy Het Nadergekom)

Genesis 44:18 – 47:27

Esegiël 37:15 – 28

Lukas 6:12 – 16

Genesis {44:30} “As ek dan nou by u dienaar, my vader, kom en die seun nie by ons is nie — terwyl sy siel innig aan hom verkleef is — {44:31} sal hy sterwe as hy sien dat die seun daar nie is nie; en u dienaars sal die grys hare van u dienaar, ons vader, met kommer in die doderyk laat afdaal. {44:32} Want u dienaar het die seun deur borgskap van my vader verkry deurdat hy gesê het: As ek hom nie na u bring nie, sal ek lewenslank teenoor my vader skuldig staan. {44:33} Laat u dienaar dan nou tog in die plek van die seun my heer se slaaf bly, en laat die seun saam met sy broers optrek. {44:34} Want hoe kan ek na my vader optrek as die seun nie by my is nie? Mag ek maar net die ellende nie aansien wat my vader sal tref nie!”

Dit het veel van Juda vereis om eindelik verantwoordelikheid te aanvaar vir wat hy  gedoen het. Hy bely nie spesifiek sy sonde en dié van sy broers nie; hy het homself in gevaar gestel teneinde sy broer, Benjamin, te red. Hy het dit nie vir sy broer Josef gedoen nie, maar ons verneem dat Juda en sy broers inderdaad vol berou was.

Josef en sy nege broers moes veel druk verduur voordat hulle die punt van belydenis en berou bereik het; die ergste was ongetwyfeld die twintig jaar van skuldgevoel terwyl hulle by hul vader in Kanäan gewoon het. Hulle het terdeë besef dat hulle hul vader bedrieg het om te glo dat Josef dood was, verskeur deur een of ander wilde dier. Die skuldgevoel het egter toegeneem toe hulle Josef ontmoet het. Hy het hulle herken, maar hulle het hóm nie herken nie. Josef het hulle so’n moeilike tyd laat beleef - enigeen sou geknak het vanweë wat hy hulle aangedoen het. Dit kon beslis nie ‘n maklike oordeel vir die broers gewees het nie. Ek kan my nie voorstel hoe moeilik dit vir hulle moes gewees het, vanweë die druk wat Josef op hulle uitgeoefen het nie. Een broer was in die gevangenis, hulle geld is in hulle sakke teruggeplaas, wat hulle soos diewe laat lyk het en die blote gedagte om na hierdie magtige, onvriendelike Egiptiese heerser terug te keer boonop met hulle broer, Benjamin, moes uiters stresvol gewees het. Die stres moes besonder erg gewees het omdat hulle vader geweier het om Benjamin saam met hulle terug te laat gaan na Egipte. Toe hulle vader eindelik ingestem het daartoe, het hulle vader meer skuld op die broers geplaas. Dit het ook nie daar geëindig nie - met hul terugkeer na Egipte, het Josef verdere druk op hulle toegepas. Boonop het ‘n verskriklike vrees hulle verder oorval toe die onderkoning se drinkbeker in Benjamin se sak gevind is met hulle terugkeer huis toe.

Kan jy jou dit alles voorstel? Probeer jouself in die verhaal inleef. Hoe sou jy gevoel het? Kan jy jouself voorstel, hoeveel spanning en vrees hierdie skuldige broers ervaar het? Die feit is egter dat hierdie hele gebeurtenis eintlik die doel van God was. Hy het die broers van die begin tot die einde hul sonde laat besef en beweeg om van skuld tot  belydenis en berou oor te gaan.

Baie van ons voel ook skuldig oor sondes wat ons gepleeg het, maar beweeg die skuld ons tot belydenis en berou of “begrawe” ons ons skuld en verbeel ons dat dit nie soos Josef se broers s’n is nie? Gaan ons aan met ons lewens asof niks gebeur het nie?

Ek vertrou dat julle hierdie hele verhaal as ‘n tipe of beeld van Jesus en Sy broers, die Joodse volk, sal beskou. Wat ek egter graag begeer, is dat ons vandag sien as die werklike betekenis vervat in hierdie verhaal en die les wat ons almal daaruit kan leer. Die Here het Josef se broers tot op die rand geneem ten einde hulle sondes finaal te bely en berou te ervaar. Vir twintig jaar het hulle hul skuld verduur wat vir hulself pyn, lyding, siekte en ‘n gespanne verhouding met hul vader beteken het. Hoe kon hulle hul vader in die oë kyk na wat hulle hom aangedoen het?  

Dink vir ‘n oomblik na oor jou lewe. Het jy oor die jare heen onrus, pyn en lyding verduur? Het jy gevoel dat as dit nie vir teenspoed was nie, jy geluk sou beleef het nie? Is daar ‘n skuldgevoel “begrawe” in jou onderbewussyn wat moontlik vir jou angs of selfs siekte meebring? Miskien is dit God, wat jou probeer bring tot op ‘n punt om jou skuld te erken, bely en berou te toon. Dink jy dat jy God vóór kan kan wees en Hy jou eindelik sal opgee en alleen laat? Hy sal nie! Wees verseker dat Hy sal volhou om druk op jou uit te oefen, jou van een teenspoed na ‘n ander laat beleef totdat jy óf bely en berou toon óf in sonde sterf. Indien jy verkies om God te trotseer en in jou sonde te sterf, onthou die verderf is werklik. Ontvang Jesus as jou Heer en Redder, bely jou sonde betyds en verseker vir jouself ‘n plek saam met Hom in die hemel.    

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Belydenis

VaYigash

(En Hy Het Nadergekom)

Genesis 44:18 – 47:27

Esegiël 37:15 – 28

Lukas 6:12 – 16

Genesis {44:30} “As ek dan nou by u dienaar, my vader, kom en die seun nie by ons is nie — terwyl sy siel innig aan hom verkleef is — {44:31} sal hy sterwe as hy sien dat die seun daar nie is nie; en u dienaars sal die grys hare van u dienaar, ons vader, met kommer in die doderyk laat afdaal. {44:32} Want u dienaar het die seun deur borgskap van my vader verkry deurdat hy gesê het: As ek hom nie na u bring nie, sal ek lewenslank teenoor my vader skuldig staan. {44:33} Laat u dienaar dan nou tog in die plek van die seun my heer se slaaf bly, en laat die seun saam met sy broers optrek. {44:34} Want hoe kan ek na my vader optrek as die seun nie by my is nie? Mag ek maar net die ellende nie aansien wat my vader sal tref nie!”

Dit het veel van Juda vereis om eindelik verantwoordelikheid te aanvaar vir wat hy  gedoen het. Hy bely nie spesifiek sy sonde en dié van sy broers nie; hy het homself in gevaar gestel teneinde sy broer, Benjamin, te red. Hy het dit nie vir sy broer Josef gedoen nie, maar ons verneem dat Juda en sy broers inderdaad vol berou was.

Josef en sy nege broers moes veel druk verduur voordat hulle die punt van belydenis en berou bereik het; die ergste was ongetwyfeld die twintig jaar van skuldgevoel terwyl hulle by hul vader in Kanäan gewoon het. Hulle het terdeë besef dat hulle hul vader bedrieg het om te glo dat Josef dood was, verskeur deur een of ander wilde dier. Die skuldgevoel het egter toegeneem toe hulle Josef ontmoet het. Hy het hulle herken, maar hulle het hóm nie herken nie. Josef het hulle so’n moeilike tyd laat beleef - enigeen sou geknak het vanweë wat hy hulle aangedoen het. Dit kon beslis nie ‘n maklike oordeel vir die broers gewees het nie. Ek kan my nie voorstel hoe moeilik dit vir hulle moes gewees het, vanweë die druk wat Josef op hulle uitgeoefen het nie. Een broer was in die gevangenis, hulle geld is in hulle sakke teruggeplaas, wat hulle soos diewe laat lyk het en die blote gedagte om na hierdie magtige, onvriendelike Egiptiese heerser terug te keer boonop met hulle broer, Benjamin, moes uiters stresvol gewees het. Die stres moes besonder erg gewees het omdat hulle vader geweier het om Benjamin saam met hulle terug te laat gaan na Egipte. Toe hulle vader eindelik ingestem het daartoe, het hulle vader meer skuld op die broers geplaas. Dit het ook nie daar geëindig nie - met hul terugkeer na Egipte, het Josef verdere druk op hulle toegepas. Boonop het ‘n verskriklike vrees hulle verder oorval toe die onderkoning se drinkbeker in Benjamin se sak gevind is met hulle terugkeer huis toe.

Kan jy jou dit alles voorstel? Probeer jouself in die verhaal inleef. Hoe sou jy gevoel het? Kan jy jouself voorstel, hoeveel spanning en vrees hierdie skuldige broers ervaar het? Die feit is egter dat hierdie hele gebeurtenis eintlik die doel van God was. Hy het die broers van die begin tot die einde hul sonde laat besef en beweeg om van skuld tot  belydenis en berou oor te gaan.

Baie van ons voel ook skuldig oor sondes wat ons gepleeg het, maar beweeg die skuld ons tot belydenis en berou of “begrawe” ons ons skuld en verbeel ons dat dit nie soos Josef se broers s’n is nie? Gaan ons aan met ons lewens asof niks gebeur het nie?

Ek vertrou dat julle hierdie hele verhaal as ‘n tipe of beeld van Jesus en Sy broers, die Joodse volk, sal beskou. Wat ek egter graag begeer, is dat ons vandag sien as die werklike betekenis vervat in hierdie verhaal en die les wat ons almal daaruit kan leer. Die Here het Josef se broers tot op die rand geneem ten einde hulle sondes finaal te bely en berou te ervaar. Vir twintig jaar het hulle hul skuld verduur wat vir hulself pyn, lyding, siekte en ‘n gespanne verhouding met hul vader beteken het. Hoe kon hulle hul vader in die oë kyk na wat hulle hom aangedoen het?  

Dink vir ‘n oomblik na oor jou lewe. Het jy oor die jare heen onrus, pyn en lyding verduur? Het jy gevoel dat as dit nie vir teenspoed was nie, jy geluk sou beleef het nie? Is daar ‘n skuldgevoel “begrawe” in jou onderbewussyn wat moontlik vir jou angs of selfs siekte meebring? Miskien is dit God, wat jou probeer bring tot op ‘n punt om jou skuld te erken, bely en berou te toon. Dink jy dat jy God vóór kan kan wees en Hy jou eindelik sal opgee en alleen laat? Hy sal nie! Wees verseker dat Hy sal volhou om druk op jou uit te oefen, jou van een teenspoed na ‘n ander laat beleef totdat jy óf bely en berou toon óf in sonde sterf. Indien jy verkies om God te trotseer en in jou sonde te sterf, onthou die verderf is werklik. Ontvang Jesus as jou Heer en Redder, bely jou sonde betyds en verseker vir jouself ‘n plek saam met Hom in die hemel.    

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Vergewe en Word Vergewe

VaYigash

(En Hy Het Nadergekom)

Genesis 44:18 – 47:27

Esegiël 37:15 – 28

Lukas 6:12 – 16

Genesis {44:18} "Toe kom Juda nader na hom en sê: Ag, my heer, mag u dienaar tog ’n woord spreek voor die ore van my heer, en laat u toorn nie teen u dienaar ontvlam nie, want u staan gelyk met Farao. {44:19} My heer het sy dienaars gevra en gesê: Het julle ’n vader of broer? {44:20} En ons het my heer geantwoord: Ons het ’n ou vader; en daar is ’n jong seun, ’n kind van die ouderdom, maar sy broer is dood; en hy het alleen oorgebly van sy moeder, en sy vader het hom lief. {44:21} Toe het u aan u dienaars gesê: Bring hom af na my toe, dat ek my oog op hom kan rig. {44:22} En ons het my heer geantwoord: Die seun kan sy vader nie verlaat nie, want sy vader sal sterwe as hy hom verlaat. {44:23} Daarop het u aan u dienaars gesê: As julle jongste broer nie saam met julle afkom nie, sal julle my aangesig nie weer sien nie. {44:24} En toe ons na u dienaar, my vader, opgetrek het en hom die woorde van my heer te kenne gegee het, {44:25} het ons vader gesê: Gaan koop weer vir ons ’n bietjie voedsel. {44:26} Maar ons het gesê: Ons kan nie aftrek nie. As ons jongste broer by ons is, sal ons aftrek; want ons mag die aangesig van die man nie sien as ons jongste broer nie by ons is nie. {44:27} En u dienaar, my vader, het aan ons gesê: Júlle weet dat my vrou vir my twee gebaar het — {44:28} die een het van my af weggegaan, en ek het gesê: Voorwaar, hy is verskeur, verskeur! En ek het hom tot hiertoe nie gesien nie."

Miskien voel ek sinies, omdat ek met die lees van hierdie Skrifgedeelte, gedink het: “Watter onsin het uit Juda se mond gekom! Hoe kan enigeen so onbeskaam soos hy leuens vertel? Sy broer, Josef, is dood? Sy vader was onder die indruk dat hy deur ‘n wilde dier verskeur is? Hy was wel deeglik bewus van wat eintlik met sy broer gebeur het en dat hy hom as ‘n slaaf verkoop het! ”. Ja, dié een wat voorgestel het dat hulle stiefbroer as’t ware verander word in ‘n handelsartikel en vir wins verkoop word, was nou in ‘n poging om homself te verontskuldig en sy ander stiefbroer te red, deur skaamteloos te lieg. Die waarheid was egter dat ons almal weet aan wie hy besig was om dié leuens te vertel.

Kom ons stel onsself vir ‘n wyle in Josef se plek. As dit jy of ek was aan wie Juda hierdie leuens vertel het, sou ons hom summier op sy plek gesit het!. Ekself soos wat julle moontlik kan aflei van wat ek reeds hierbo gesê het, het al gewonder waarom God hierdie soort leuens in die Bybel laat opteken het. Stel julle voor, as ons in Josef se plek was, die tweede magtigste persoon in Egipte, wat kon besluit of iemand lewe of sterf en iemand lieg so vir ons? Wat egter meer verstommend is, is Josef se reaksie!

Genesis {45:1} "TOE kon Josef hom nie langer bedwing voor almal wat by hom gestaan het nie, en hy roep: Laat almal van my af weggaan! En daar het niemand by hom gestaan toe Josef hom aan sy broers bekend gemaak het nie. {45:2} Daarop bars hy in trane uit, sodat die Egiptenaars en ook die huis van Farao dit gehoor het. {45:3} En Josef sê vir sy broers: Ek is Josef! Leef my vader nog? Maar sy broers kon hom nie antwoord nie, want hulle was verskrik voor hom."

Óf Josef was ‘n heilige óf die Here probeer ons hier iets vertel. Dit is natuurlik laasgenoemde! Uit my vorige kommentare weet ons dat Josef ‘n sinnebeeld van Jesus die Messias is ofskoon ons negatief teenoor Juda sou opgetree het, die Here dit nie sou doen nie. Hier het ons ‘n volmaakte beeld van die onvoorwaardelike liefde, genade en ontferming wat Jesus die Messias vir ons het. Soos Juda, voordat ons gered is, was ons ook leuenaars en bedrieërs, wat altyd alles skeefgetrek het tot ons eie voordeel (erken dit maar!), maar toe is ons gered en alles het verander. Wat ons in Josef sien, is wat Jesus die Messias ons in die Nuwe Testament geleer het.

Markus {11:25} "En wanneer julle staan en bid, vergeef as julle iets teen iemand het, sodat julle Vader wat in die hemele is, ook julle jul oortredinge mag vergewe. {11:26} Maar as julle nie vergewe nie, sal julle Vader wat in die hemele is, ook julle oortredinge nie vergewe nie."

Josef het die volste reg gehad om vir sy broers kwaad te wees vóór hierdie storie van Juda. Deur te luister na sy leuens, behoort hom selfs meer kwaad te gemaak het, maar dit het nie! Jy of ek sou ons humeure verloor het, maar die Here leer ons hier ‘n belangrike les: “As ons nie vergewe nie, sal ons ook nie vergewe word nie.” Ons leer ook ‘n bietjie meer van die karakter van ons Hemelse Vader; Dit is iets wat belangrik is. Josef, as die manifestasie van God in die vlees, sien Josef se onvoorwaardelike vergifnis teenoor sy broers, as dit wat God ons leer deur Homself aan Sy eie Torah te onderwerp. 

Kom gou Jesus!

PDF weergawe