✦

Het jy Hom lief?

Ekev
(Gevolglik)

Deuteronomium {8:2} "En jy moet dink aan die hele pad waarlangs die HERE jou God jou nou veertig jaar lank in die woestyn gelei het tot jou verootmoediging en beproewing, om te weet wat in jou hart is, of jy sy gebooie sal hou of nie. {8:3} En Hy het jou verootmoedig en jou laat honger ly en jou die manna laat eet wat jy en jou vaders nie geken het nie, om aan jou bekend te maak dat die mens nie van brood alleen lewe nie, maar dat die mens lewe van alles wat uit die mond van die HERE uitgaan."

Toe ek hierdie verse van Parasha Ekev gelees het, het my hart uitgegaan na al die mense wat nie langer die Here volg nie omdat hulle geloof vernietig is deur wederwaardighede en beproewings wat in hulle lewens ondervind is. Ek is bewus van telkemale wanneer ‘n tragedie oor ‘n familie kom, hulle pleks van nader aan die Here beweeg, hulle eerder verder wegbeweeg het. Hoe jammer is dit tog nie! Het die tragedie werklik onthul wat in die eerste instansie in hulle harte was? 

Ja, dit het en dit is nie vir my om so te sê nie, dit is die Here!

Indien ons wil weet hoedat God met ons handel, hoef ons slegs die Bybel te raadpleeg. Ons God is dieselfde gister, vandag en môre, want Hy verander of dwaal nooit af daarvan nie. Soos wat Hy met die kinders van Israel gehandel het, is presies dieselfde as wat Hy met ons handel.

In vandeesweek se Parasha vertel die Here ons dat Hy die kinders van Israel die wildernis ingestuur en hulle toegelaat het om honger te ly, en ek kan byvoeg, dors te ly, sodat Hy hulle so kon verootmoedig dat hulle kon bewus word van wat in hulle harte aangegaan het. Dit is dus maklik vir mense om die Here lief te hê, Sy gebooie na te kom eredienste gereeld by te woon, te dien en tiendes te gee wanneer dit met hulle goed gaan en hulle geseën word. Hoe raak dit egter hulle verhouding met en toewyding aan God wanneer ‘n probleem, tragedie, swaarkry of beproewing op hulle pad kom? Wat doen hulle dan? Volgens die Here, is dit die ware aanduiding van egtheid van hulle geloof. Dit is soos ‘n weermag. Die offisiere weet nooit waartoe voetsoldate in staat is alvorens hulle in ‘n oorlogsituasie teen die vyand moet optree nie. Leiers neem dus altyd waar en evalueer die beste troepe se optrede. Dit is dan diegene wat hulle vertrou en gebruik om die taak uit te voer. Dit is wat God met Israel gedoen het en wat Hy ook met ons doen!

Ek het al dikwels by gemeentelede navraag gedoen wanneer ek hulle nie tydens Sabbatsdienste gesien het nie en verneem dan dat hulle tuisgebly het omdat hulle na ‘n week se harde werk te moeg, depressief of ietwat ongesteld was; nogtans het hulle op ‘n Sondag sekere take verrig en was Maandag by die werk asof niks gebeur het nie. Dit was jammer, want dit was eerder asof die Here hulle getoets het en hulle het gefaal! Hy het moegheid, depressie ’n ligte ongesteldheid oor hulle laat kom om hulle op die proef te stel sodat hulle sou besef wat in hulle harte was. Julle mag moontlik vra: 

“Hoe kan ’n liefdevolle God dan so iets doen?” 

Sou God werklik depressie oor ‘n persoon laat kom?” Wel, as ons glo wat in die Bybel geskryf is, sal ons dit nie eers hoef te bevraagteken nie. Ja Hy sou; om te openbaar wat werklik die gesindheid van ons harte is! 

Indien Hy Israel vir veertig jaar in die wildernis gestuur het en hulle laat honger en dors ly het met die doel om hulle harte te openbaar, waarom sou Hy ons nie ook op die proef stel nie?

God vereis dat ons Hom eerste in ons lewens stel, wat vanselfsprekend een van Sy gebooie is; trouens, dit is die vernaamste van almal:

Deuteronomium {6:5} "Daarom moet jy die HERE jou God liefhê met jou hele hart en met jou hele siel en met al jou krag. {6:6} En hierdie woorde wat ek jou vandag beveel, moet in jou hart wees;"

Indien iemand die Here liefhet met hul hele hart en met hul hele siel en met hul hele krag, sal hulle hul werk vóór Hom stel? Sal hulle toelaat dat depressie tussen hul en God kom? 

Sal hulle nie kom en Hom aanbid selfs as hulle ietwat ongesteld is nie? Nogtans stel baie gelowiges in Jesus die Messias vir God tweede. Hulle plaas die wektuigkundige, die verhuising, die televisie-hersteller, die internet-tegnikus en dies meer vóór Hom en verwag natuurlik dan steeds om geseën te word.

Tydens my jare as Messiaanse gemeente leier, het mense my ingelig dat hulle nie eredienste hoef by te woon om God te aanbid nie - hulle kan dit netso effektief in die privaatheid van hulle eie wonings nakom. Ja, ons kan God tuis aanbid en ons behoort dit te doen, maar dit moet nie die bywoning van eredienste vervang nie. Die Bybel is nie aan indiwidue gegee nie, maar wel aan ‘n byeenkoms van ‘n gemeente en dit is waarom die skrywer van Hebreërs dit pertinent soos volg verduidelik:

Hebreërs {10:24} "en laat ons op mekaar ag gee om tot liefde en goeie werke aan te spoor; {10:25} en laat ons ons onderlinge byeenkoms nie versuim soos sommige die gewoonte het nie, maar laat ons mekaar vermaan, en dit des te meer namate julle die dag sien nader kom."

Ek dink ons moet dit behoorlik insien dat ons dit nie op ons eie manier van doen kan systap nie. Ons sal dit aan onsself moet bewys en ofskoon dit moontlik probleme en ongerief vir ons mag meebring, kan daar nooit ‘n kompromis met die Here aangegaan word nie.

Jesus die Messias het dit op die heel beste wyse soos volg gestel:

Matthéüs {10:37} "Wie vader of moeder bo My liefhet, is My nie waardig nie; en wie seun of dogter bo My liefhet, is My nie waardig nie. {10:38} En wie sy kruis nie neem en agter My volg nie, is My nie waardig nie. {10:39} Wie sy lewe vind, sal dit verloor; en wie sy lewe verloor om My ontwil, sal dit vind."

Jesus vertel vir ons presies dieselfde as die verse wat ek aan die begin aangehaal het. Hy sê dat Hy ons sal toets ten einde ons toewyding aan Hom op die proef te stel. Hy sal dit doen deur ons familie, deur ons vriende, deur ons stokperdjies of deur enigiets anders wat ons gesindheid teenoor Hom te bepaal. Alles in ag genome, sê Jesus die Messias: 

Deuteronomium {6:5} "Daarom moet jy die HERE jou God liefhê met jou hele hart en met jou hele siel en met al jou krag. {6:6} En hierdie woorde wat ek jou vandag beveel, moet in jou hart wees;"

Het julle Hom op hierdie wyse lief?

Kom gou Jesus!
PDF weergawe





Hy Reken Af Met Die Goddeloses (Sondaars)

Ekev
(Gevolglik)


Deuteronomium / Devarim {7:22} “En die HERE jou God sal hierdie nasies so langsamerhand voor jou uit verjaag; jy mag hulle nie gou vernietig nie, dat die ongediertes nie teen jou die oorhand kry nie. {7:23}  Maar die HERE jou God sal hulle aan jou oorgee en hulle in groot verwarring bring totdat hulle verdelg word. {7:24} Ook sal Hy hulle konings in jou hand gee, dat jy hulle naam onder die hemel kan laat verdwyn; niemand sal teen jou standhou totdat jy hulle verdelg het nie.”

Ek weet dat God se opdrag aan Israel met betrekking tot die Kanaäniete – vir baie van julle – streng, wreed en genadeloos klink; trouens, dit is Skrifgedeeltes soos hierdie wat die Kerk gebruik om tussen die God van die Tanach (Hebreeuse Skrifte) en die God van die Brit Chadasha (Hernieude Verbond) te onderskei. Op grond van wat hulle beweer, het die God van Israel ‘n ongunstige reputasie onder kerkgangers verkry. Ek het al dikwels hoor sê dat die God van die “Ou Verbond” ‘n God van oorlog en vernietiging is maar die Jesus van die “Nuwe Verbond”, ‘n God van vrede en genade is. Dit kan egter nie verder van die waarheid verwyder wees nie omdat dit één en dieselfde God is. Het God dan nie gesê nie:

Maleagie / Malachi {3:6} “Want Ek, die HERE, het nie verander nie; en julle, kinders van Jakob, is nie verteer nie.”

Hebreërs  / Ivrim {13:8} “Jesus Christus is gister en vandag dieselfde en tot in ewigheid.”

Die God van die Bybel – die God van Israel – was barmhartig, is barmhartig en sal altyd barmhartig wees. Die mense wat Hy van plan was om te onteien en vernietig, het behoort aan ‘n volk wat gruwels soos die offerande van kinders, godsdienstige goedgekeurde seksorgies (manlik sowel as vroulik) asook ander afskuwelikhede, verbonde aan hulle afgodsdiens beoefen. Wat God beplan het om hulle aan te doen, was beslis wat hulle verdien het.

Ons word ook vertel:

Genesis / Bereshit {15:13} “Daarop sê Hy vir Abram: Weet verseker dat jou nageslag vreemdelinge sal wees in ‘n land wat aan hulle nie behoort nie; daar sal hulle diensbaar wees en verdruk word vier honderd jaar lank. {15:14}  Maar Ek sal ook die nasie oordeel aan wie hulle diensbaar moet wees, en daarna sal hulle uittrek met baie goed. {15:15}  Maar jy sal na jou vaders gaan in vrede, jy sal in goeie ouderdom begrawe word. {15:16}  En die vierde geslag sal hierheen terugkom, want die ongeregtigheid van die Amoriete is tot nog toe nie vol nie.”

Die Amoriete, wat deel van die Kanaäniete was, was selfs gedurende die tyd van Abram, alreeds sondig. Let daarop dat sedert die tyd waarop God dit aan Abram meegedeel het tot die tyd wat Israel die Land Kanaän binnegegaan het, ‘n tydperk van vierhonderd-en-dertig jaar verloop het. God was genadig aangesien Hy aan hulle vierhonderd-en-dertig jaar verleen het om te sien of hulle van hulle sonde sou afsien, maar hulle het nie en inderdaad selfs sondiger geraak. Dink gerus daaraan: hoe lank sou julle hulle gegee het? Hoeveel langer, meen julle, moes God nog gewag het? Probeer belasting ontduik of bly in gebreke om julle verband of huur te betaal en kyk hoe lank dit die regering neem om julle te vervolg.

Matthéüs / Mattitayahu {25:32} “en voor Hom sal al die nasies versamel word, en Hy sal hulle van mekaar afskei soos die herder die skape van die bokke afskei; {25:33}  en Hy sal die skape aan sy regterhand en die bokke aan sy linkerhand sit. {25:41} Dan sal Hy ook vir dié aan sy linkerhand sê: Gaan weg van My, julle vervloektes, in die ewige vuur wat berei is vir die duiwel en sy engele.”

Hierdie gedeelte beskryf wat Jesus met Sy wederkoms sal doen alvorens Hy Sy Duisendjarige Ryk sal totstandbring. Hy sal al die goddeloses vanoor die wêreld heen bymekaarmaak, hulle oordeel en hulle dan na die ewige verdoemenis in die hel stuur. Die Kanaänitiese verbond mag moontlik uit miljoene mense bestaan het, maar indien hierdie gedeelte verwys na die bymekaarmaak van al die goddeloses vanoor die hele aarde, praat ‘n mens ongetwyfeld van biljoene. Soveel vir die siening dat: “die God van die “Ou Verbond”, ‘n God van oorlog en vernietiging is, maar die Jesus van die “Nuwe Verbond” ‘n God van vrede en genade is.”

Noudat ons begryp wie God is en hoe Hy teenoor goddeloses, indien julle nog nie gered is nie, optree, dink aan ‘n weergebore gelowige in Jesus die Messias: Hoe lank meen julle gaan God aan júlle tyd gun om julle van julle sonde te bekeer, voordat júlle geoordeel word?

Kom gou Jesus!


Voorheen uitgegee: 2012-08-05

Verwerpte Voedsel

Ekev
(Gevolglik)


Deuteronomium / Devarim {8:1} “Al die gebooie wat ek jou vandag beveel, moet julle sorgvuldig hou, dat julle mag lewe en vermenigvuldig, en dat julle mag inkom en die land in besit neem wat die HERE aan julle vaders met ‘n eed beloof het.  {8:2}  En jy moet dink aan die hele pad waarlangs die HERE jou God jou nou veertig jaar lank in die woestyn gelei het tot jou verootmoediging en beproewing, om te weet wat in jou hart is, of jy sy gebooie sal hou of nie. {8:3}  En Hy het jou verootmoedig en jou laat honger ly en jou die manna laat eet wat jy en jou vaders nie geken het nie, om aan jou bekend te maak dat die mens nie van brood alleen lewe nie, maar dat die mens lewe van alles wat uit die mond van die HERE uitgaan.”

Ek dink baie van julle gaan ongetwyfeld die wenkbroue lig oor wat ek julle nou gaan leer maar dit maak dít, wat ek van plan is om te sê, hoegenaamd nie minder geldig nie. Die verse hierbo aangehaal, is vir my altans, ‘n duidelike bewys dat hierdie les met God se Woord ooreenstem. Daarbenewens het die Heilge Gees hierdie waarheid, wat ek nou met julle gaan deel, vir my op die hart gelê.

Lees asseblief weer die betrokke verse aandagtig deur. Sien julle wat God aangaande die manna sê?

Ek sal dit herhaal:

Deuteronomium / Devarim {8:3} “En Hy het jou verootmoedig en jou laat honger ly en jou die manna laat eet wat jy en jou vaders nie geken het nie, om aan jou bekend te maak dat die mens nie van brood alleen lewe nie, maar dat die mens lewe van alles wat uit die mond van die HERE uitgaan.”

Die voorsiening van manna deur God aan die kinders van Israel, was alles deel van die verootmoediging wat hulle moes verduur terwyl hulle in die woestyn rondgeswerf het. Wat kon die manna dan hoegenaamd met verootmoediging as sulks te doen hê? Klaarblyklik het dit veel meer met verootmoediging te doen gehad, anders sou God dit nie vermeld het nie.

Númeri (Bamidbar) {11:4} ”En die gemengde bevolking wat onder hulle was, is met lus bevang. Toe het die kinders van Israel ook weer geween en gesê: Wie sal vir ons vleis gee om te eet? {11:5}  Ons dink aan die visse wat ons in Egipte verniet kon eet, aan die komkommers en die waterlemoene en die preie en die uie en die knoffel. {11:6}  Maar nou is ons siel dor; daar’s glad niks nie: net die manna is voor ons oë.”

As kind, het ek geweier om sekere kossoorte te eet, my moeder sou nogtans hierdie maaltye aan ons gesin voorsit, aangesien hulle geen beswaar daarteen gehad het nie, terwyl ek dan net na my bord gestaar en verseg het om te eet. Meeste hedendaagse moeders sal alles in hul vemoë doen om hul kinders te behaag; trouens, ek weet van sommige moeders wat selfs sover gaan om verskillende kossoorte vir elke kind voor te berei, om sodoende hulle afsonderlike voorkeure te bevredig. Beslis nie my moeder nie! Indien ek nie geëet het, wat sy aan my voorgesit het, wanneer die res van die gesin klaar geëet en die tafel afgedek word nie, is my kos verwyder en direk in die asblik gegooi en het ek gevolglik honger van die tafel opgestaan.

Ek is vandag oortuig daarvan dat my moeder beledig moes gevoel het toe ek geweier het om haar kos te eet, maar destyds het dít my min geskeel. Meeste moeders wat so drasties opgetree het, sou dit daarby gelaat het, maar nie my moeder nie! Asof dit nie erg genoeg was nie, het sy dit ‘n stap verder gevoer deur vir my toegang tot die kombuis te belet. Soos wat dit tipies die geval is met broers en susters, was hulle maar alte gewillig om as “wagte” op te tree om te verseker dat ek niks te ete in die hande kry nie. Onnodig om te sê, het dit my uiteindlik laat afsien van my kieskeurigheid en tot vandag toe, eet ek wat se kosjer-voedsel ookal aan my voorgesit word.

Glo dit of nie, maar voedsel kan gebruik word om ons te toets. God het alle eetbare voedsel geskep vir ons om te geniet. Om dus iets te verwerp of weier om te eet (voedsel-allergieë uitgesluit) wat Hy vir ons geskep het om te eet, sou wees soos om Hom te verwerp. Net soos my moeder verwerp gevoel het toe ek geweier het om haar kos te eet, glo ek dat God dit ook so ervaar. Ek weet dit klink baie kras maar hoeveel male het jy ook verwerp gevoel wanneer jy iets gemaak of gekoop het vir iemand, wat reguit vir jou sê dat hy / sy nie daarvan hou nie, dat jy nie jou tyd moes gemors het nie en jy dit behoort terug te neem? Ek sou, trouens, selfs verder gaan om te sê dat jy verwerping sou ervaar, nadat jy aan iemand ‘n geskenk gegee het en later verneem dat dit teruggegee of selfs aan ‘n ander persoon geskenk is. Indien jy dit alreeds wel ervaar het, sal jy verstaan wat ek bedoel. Terwyl in gedagte gehou word dat Paulus ‘n opmerksame Jood was – wat sou beteken dat voedsel vir hom uitsluitlik dít was wat deur God as eetbaar bepaal is – dan ontstaan die vraag: “Kon dit juis dít gewees het wat Paulus bedoel, toe hy die volgende geskryf het?”

1 Timótheüs (Timoteous Aleph) {4:3} “wat verbied om te trou en gebied dat die mense hulle moet onthou van voedsel wat God geskape het om met danksegging gebruik te word deur die gelowiges en die wat die waarheid ken.{4:4}  Want alles wat deur God geskape is, is goed, en niks is verwerplik as dit met danksegging ontvang word nie;” 

Kom gou Jesus!


Voorheen uitgegee: 2011-08-13