God se weg of ons weg

D’Var Tora 

Agste – S’hemini 

God se weg of ons weg 

Levítikus / Vayikra 9:1 – 11:47

2 Samuel / Sh’muel Bet 6:1 – 7:19

Hebreërs / Messiaanse Jode 8:1 – 6

Levítikus / Vayikra {10:1} “En die seuns van Aäron, Nadab en Abíhu, het elkeen sy vuurpan geneem en vuur daarin gegooi en reukwerk daarop gesit en vreemde vuur voor die aangesig van die HERE gebring, wat Hy hulle nie beveel het nie. {10:2} Daarop het daar vuur van die aangesig van die HERE uitgegaan en hulle verteer, en hulle het gesterwe voor die aangesig van die HERE. ” 

Hierdie is nie die enigste mense wat God oombliklik laat sterf het nie. Ons het ook ‘n verdere voorbeeld in die Hernieude Verbond (Brit Chadasha): 

Handelinge {5:1} “Maar ‘n sekere man met die naam van Ananías het saam met sy vrou Saffíra ‘n eiendom verkoop, {5:2} en ook met die medewete van sy vrou van die prys agtergehou en ‘n sekere deel gebring en aan die voete van die apostels neergelê. {5:5} En toe Ananías hierdie woorde hoor, het hy neergeval en gesterwe; en ‘n groot vrees het gekom oor almal wat dit gehoor het. {5:10} Toe val sy onmiddellik aan sy voete neer en het gesterwe. En die jongmanne het ingekom en haar dood gevind en haar uitgedra en by haar man begrawe. ” . 

Ek het al dikwels gewonder of God vandag nog so ’n iets doen. Alhoewel dié gevalle miskien selde voorkom – soos ook in Bybelse tye – is ek oortuig dat God, wat nooit verander nie en gister, vandag en vir ewig dieselfde is, steeds mense oombliklik laat sterf. Die vraag ontstaan egter: wat gebeur met hierdie mense ná hulle dood? Gaan hulle hemel of hel toe? Ek het al dikwels gewonder wat die uiteindelike bestemming van mense wat deur God met die dood getref of gedood is soos die profeet, wat nie God se opdragte gehoorsaam het nie en aangeteken staan in: 

1 Konings / Melachim Alef {13:24} “en hy gaan weg; toe kom ‘n leeu hom teë op die pad en maak hom dood. En sy lyk het neergewerp op die pad bly lê, terwyl die esel daarlangs staan en die leeu ook langs die lyk bly staan. ”. 

Hoe meer ek oor hierdie vraag gedink het, hoe meer het ek gevoel dat die antwoord voor die hand liggend is. Die hemel is ‘n glorieryke plek; trouens, dit word die paradys genoem en as ons aan die paradys dink, assosieer ‘n mens dit met deurlugtigheid, skoonheid en vreedsaamheid. Dit sou dus vir God teenstrydig wees om iemand met die dood te tref vir sy / haar ongehoorsaamheid en hulle tog in die paradys in te lei. Nee, ek glo dat elke mens in die Bybel aangeteken sowel as diegene wat nie aangeteken is nie, wat op een of ander wyse so deur God met die dood getref is, nooit die hemel binnegegaan het nie, maar inteendeel in die hel beland het. 

Dit is inderdaad ‘n ontnugterende gedagte wanneer ‘n mens daaraan dink dat die profeet wat God deur ‘n leeu laat omkom het, verlei is tot ongehoorsaamheid. Hoeveel gelowiges is al bedrieg deur vriende, pastore, rabbi’s en Bybelonderwysers – almal mense met goeie bedoelings maar was gevolglik in ‘n geringe opsig aan God ongehoorsaam gewees? Daar is ‘n hel om vermy te word en ‘n Hemel om verwerf te word. Die ganse ewigheid hang in die skaal en die keuse is ons s’n. Daar is slegs twee moontlike keuses: God se weg of ons weg en jy kan verseker wees dat ons s’n die verkeerde weg is! 

Spreuke / Mishlei {14:12} “Daar is ‘n weg wat vir ‘n mens reg lyk, maar die einde daarvan is weë van die dood. ”. 

Congregation Melech Yisrael alle regte voorbehou

Dit is nie wetties (legalisties) nie, dit is om gehoorsaam te wees

D’Var Torah 

Bevel – Tzav 

Levitikus / Vayikra 6:1 – 8:36

Maleagi / Mal’achi 3:4 – 24

Hebreërs / Messiaanse Jode 8:1 – 6

Levitikus / Vayikra {8:5} “Toe sê Moses aan die vergadering: Dit is die saak wat die HERE beveel het om te doen.{8:6} En Moses het Aäron en sy seuns laat nader kom en hulle met water gewas. {8:7} Daarop het hy hom die rok aangetrek en hom met die gordel gegord en hom die mantel aangetrek; ook het hy hom die skouerkleed aangetrek en hom gegord met die band van die skouerkleed en daarmee hom die skouerkleed omgebind. {8:8} Verder het hy hom die borstas aangeheg en in die borstas die Urim en die Tummim gesit. {8:9} En hy het die tulband op sy hoof gesit en aan die tulband, aan die voorkant, die goue plaat, die heilige kroon, bevestig, soos die HERE Moses beveel het. {8:10} Toe het Moses die salfolie geneem en die tabernakel en alles wat daarin was, gesalf en dit geheilig. {8:11} En hy het daarvan sewe maal op die altaar gesprinkel en die altaar gesalf en al sy gereedskap, met die waskom en sy voetstuk, om dit te heilig. {8:12} Daarna het hy van die salfolie op die hoof van Aäron gegiet en hom gesalf om hom te heilig. {8:13} Ook het Moses die seuns van Aäron laat nader kom en hulle die rokke aangetrek en hulle gegord met 'n gordel en hulle die musse omgebind soos die HERE Moses beveel het.”. 

Soos ons verder tot aan die einde van hierdie week se parasha lees, sien ons dat Moses God se bevele tot in die fynste besonderheid uitgevoer het. Ek bring dit juis onder julle aandag omdat ons dikwels, vanweë ons tipe aanbiddingsdiens daarvan beskuldig word dat ons wetties is. Ek wonder dus, was Moses inderdaad wetties of kon hy nie maar ‘n paar kortpaaie geneem en die hele proses veel korter en eenvoudiger gemaak het nie? Die antwoord is natuurlik beslis NEE! 

Om dinge volgens reëls uit te voer en in ooreenstemming met God se opdrag, is van kardinale belang. Dit is nie wetties nie – dit is om gehoorsaam te wees. Indien God ons beveel om iets op ‘n bepaalde wyse uit te voer en ons doen dit gerieflikheidsonthalwe op ‘n ander wyse, is dit afgodery. Ja, dit is sonder twyfel afgodery! Ons sou onsself voordoen om God te wees, terwyl ons redeneer dat óns beter weet en oor ‘n verbeterde en vinniger wyse beskik om dinge uit te voer. 

1 Korinthiërs / Koritim Alef {14:40} “Laat alles welvoeglik en ordelik toegaan.”. 

Ek glo dat wat Paulus (Shaul) hier vir ons vertel, is dat daar God se wyse en daar ‘n menslike wyse is, maar dat ons dinge op God se wyse móét uitvoer. 

Myns insiens raak baie gelowiges te gesteld op wat hulle as wetties beskou. Laat my toe om dit vir julle te definieer. Wettigheid is enigiets wat ons doen wat menslik bedink word, wat dan toegevoeg word tot wat werklik deur God vereis word. Ook om ‘n legalis te wees, is om te probeer om God se gebooie af te dwing op ‘n “nuwe” gelowige, wat nog nie vir Jesus as sy / haar Messias aangeneem het nie. Dit is presies die punt wat Paulus in die boek van Romeine maak, toe hy gesê het: 

Romeine / Romim {14:1} “1 En neem hom aan wat swak is in die geloof, nie om oor sy gevoelens te oordeel nie. {14:2} Die een glo dat 'n mens alles mag eet, maar hy wat swak is, eet groente. {14:3} Hy wat eet, moet hom wat nie eet, nie verag nie; en hy wat nie eet, moet hom wat eet, nie oordeel nie, want God het hom aangeneem.”. 

Hierdie Skrifgedeelte verwerp geensins die Tora nie, soos sommiges sou wou leer nie, maar alles wat betrekking daarop het om die gebooie af te dwing op diegene wat nog swak (nuwe gelowiges) is of aan ‘n Messiaanse Joodse gemeente behoort, maar hulself nog nie daartoe verbind het of Jesus as hul Messias aanvaar het nie. 

Om dinge op die regte wyse – God se wyse – te doen, is nie legalisties / wetties nie: Dit is die wyse waarop Hý verwag dat dinge gedoen moet word. 

Congregation Melech Yisrael alle regte voorbehou

Om ons met Sy regverdigheid te beklee

25 Maart 2012 

D’Var Torah 

Gebod / Tzav 

Levitikus / Vayikra 6:1 – 8:36

Jeremia / Yermiyahu 7:21 – 8:3

Maleági / Mal’achi 3:4 – 24

Hebreërs / Messiaanse Jode 8:1 – 6

Levitikus / Vayikra {8:1} “Verder het die HERE met Moses gespreek en gesê: {8:2} Neem Aäron en sy seuns saam met hom, en die klere en die salfolie en die sondofferbul en die twee ramme en die mandjie met ongesuurde koeke, {8:3} en versamel die hele vergadering by die ingang van die tent van samekoms. {8:4} En Moses het gedoen soos die HERE hom beveel het, en die vergadering het bymekaargekom by die ingang van die tent van samekoms. {8:5} Toe sê Moses aan die vergadering: Dit is die saak wat die HERE beveel het om te doen. {8:6} En Moses het Aäron en sy seuns laat nader kom en hulle met water gewas. {8:7} Daarop het hy hom die rok aangetrek en hom met die gordel gegord en hom die mantel aangetrek; ook het hy hom die skouerkleed aangetrek en hom gegord met die band van die skouerkleed en daarmee hom die skouerkleed omgebind. {8:8} Verder het hy hom die borstas aangeheg en in die borstas die Urim en die Tummim gesit. {8:9} En hy het die tulband op sy hoof gesit en aan die tulband, aan die voorkant, die goue plaat, die heilige kroon, bevestig, soos die HERE Moses beveel het. ”. 

Ek het net ‘n klein gedeelte aangehaal uit dít wat God vir Moses beveel het om vir Aäron en sy seuns te doen, met hulle inhuldiging in Sy diens. Dit laat ‘n mens wonder waarom God hierdie “lyfbediende”-tipe take vir Aäron en sy seuns moes uitvoer. Hulle was immers in staat om hulleself te reining (dít by wyse van indompeling en nie ‘n bad nie), te klee en die voorgeskrewe offers ten behoewe van hulleself te offer, soos wat hulle in die toekoms sou moes verrig. Waarom het God dan vir Moses beveel om hulle te reinig en te klee? 

Ek glo die antwoord daarop is heel voor-die-hand-liggend: die meerdere huldig altyd die mindere in. Ek dink ons almal kan dit begryp. Toe ons ons onderrigloopbaan voltooi het – ongeag op watter vlak – was die die skoolhoof of dekaan, wat die eer of graad aan ons toegeken het, nie ons self nie. Dit is dus begryplik dat Moses, die meerdere, vir Aäron en sy seuns, die minderes, sou inhuldig. 

Eksodus / Shemot {33:11} “Dan spreek die HERE met Moses van aangesig tot aangesig soos ‘n man met sy vriend spreek.”. 

Numeri / BaMidbar {12:6} “Toe sê Hy: Hoor tog my woorde. As julle profeet van die HERE is, sal Ek deur ‘n gesig My aan hom bekend maak, deur ‘n droom sal Ek met hom spreek. {12:7} So is dit nie met my kneg Moses nie: in my hele huis is hy getrou. {12:8} Mond tot mond spreek Ek met hom, en deur aanskouing en nie deur duister woorde nie; en hy sien die verskyning van die HERE. Waarom het julle dan nie gevrees om teen my kneg, teen Moses, te spreek nie? ”. 

Moses was nie ‘n gewone man nie. God het hom gesalf en soos ons uit die bogemelde gedeeltes sien, was dit God wat hom buitengewoon gemaak het; trouens, God het hom ‘n sinnebeeld van Jesus die Messias gemaak. Met inagneming daarvan, kom ons kyk wat dit was wat Moses vir hierdie priesters in die besonder en vir die priesterdom oor die algemeen gedoen het, om dit te vergelyk met wat Jesus vir ons gedoen het. 

Jesus die Messias het ons gereinig, deur ons in Sy Woord en Sy Bloed te was. Hy het homself vir ons geoffer, deur ons versoening (Kapporah) te word. Hy het ons ou sondebevlekte klere verwyder en beklee met nuwe priesterlike gewade, geskik om voor die troon van God te verskyn. Deur ons met Sy regverdigheid te beklee, het Jesus óns regverdig gemaak – die Meerdere het die mindere ingehuldig. 

Moses het Aäron en sy seuns met die regverdigheidsgewaad van die priesterlike amp beklee. Met die materiaal wat gebruik is, die afsonderlike komponente asook die kleure, stel hulle hulself voor as beklee met regverdigheid van Jesus die Messias. ‘n Paslike beeld van wat Jesus vir ons gedoen het! Congregation 

Congregation Melech Yisrael alle regte voorbehou