Julle staan / Nitzavim | CMY Afrikaans skakel | CMY English Link
Deuteronomium / Devarim 29:9-30:20
Jesaja / Yeshayahu 61:10-63:9
Romeine / Romim 10:1-13
Deuteronomium / Devarim {29:10} “Julle staan vandag almal voor die aangesig van die HERE julle God: julle hoofde, julle stamme, julle oudstes en julle opsigters—al die manne van Israel; {29:11} julle kinders, julle vroue en jou vreemdeling wat binne-in jou laer is, jou houtkapper sowel as jou waterputter, {29:12} om oor te gaan in die verbond van die HERE jou God—en in sy eedswering—wat die HERE jou God vandag met jou sluit; {29:13} sodat Hy jou vandag vir Hom as volk kan bevestig en vir jou ‘n God kan wees soos Hy jou beloof het, en soos Hy aan jou vaders Abraham, Isak en Jakob met ‘n eed beloof het.”
Hierdie skrifgedeelte van ons oordenking (Parasha) het my belangstelling geprikkel. Ons word deur Moses (Moshe) vertel dat miljoene mense, so te sê, vóór God (HaShem) gestaan het. Die rede dat hulle in 'n verbond (brit) met Hom mag gaan omdat hulle Sy volk, en Hy hulle God sou word. Ek het myself afgevra: wanneer en hoe is ek by dié verbond ingesluit, vir dieselfde rede as wat in hierdie Skrifgedeeltes in breë trekke verduidelik word? Wanneer het ek werklik deel geword van God se verbond (brit)? Wanneer het ek hom, my God, genoem en Hy my Sy volk genoem? Was dit met my geboorte binne 'n Joodse gesin? Het ek, deur genetiese oordrag, vanselfsprekend deel van die verbond geword? Het dit plaasgevind toe my ouers my na die sinagoge geneem en ek deelgeneem het aan die gebede en liturgie? Was dit miskien toe ek die Hebreeuse skool bygewoon en die antieke geskiedenis van ons volk bestudeer het? Het dit dalk tydens my Bar Mitzvah (wat 'seun van gebooie' beteken), toe ek dertien jaar oud geword het, gebeur? Trouens, my ouers het hierdie mondigwording oordadig met aansitete, dans en talle groot geskenke vir die Bar Mitzvah-seun, gevier. Dit moes tog immers een of ander invloed op my verhouding met God gehad het!
As ek egter terugkyk op die wending wat my lewe geneem het, ten spyte van hierdie gebeure in my lewe; my geboorte binne 'n Joodse gesin, my oordadige Bar Mitzvah en my bywoning van ons ortodokse sinagoge, moet ek erken dat hierdie gebeure in geen opsig hoegenaamd die verhouding tussen God en myself verander het nie.; Dit het Hom sekerlik nie my God en vir my, Sy volk gemaak nie. Om die waarheid te sê - en dit sê ek uitdruklik - sonder die geringste twyfel of aarseling, ek het gevoel asof niks tussen my en God gebeur het nie. In werklikheid het absoluut niks op geen tydstip tussen - of tydens hierdie gebeure, plaasgevind nie! Inteendeel, as gevolg daarvan het ek meer sekulêr geword en myself 'n nie-gelowige begin noem.
Was dit omdat ek nie voor God gestaan het toe hierdie gebeure van my lewe plaasgevind het nie? Is dit waarom ek geen veranderinge in my verhouding tot God ervaar het nie? Of kon dit gewees het dat ek God misgeloop het omdat ons kalenders nie ooreengestem het nie? Kon ek moontlik 'n dag te vroeg of 'n dag te laat vir ons ontmoeting dáár gestaan het? Betreurenswaardig, is die antwoord op al die voorgaande vrae: NEE, want geen van hierdie dinge het inderwaarheid my verhouding tot God verander nie - al wou ek ook hoe graag - want dit was alles betekenislose menslike handelinge.
Veronderstel dus dat ek voor God gestaan het in die sinagoge of met my Bar Mitzvah en niks het toe gebeur om my verhouding tot God (HaShem) te verander nie, hoe het die verhouding tussen God (HaShem) en die kinders van Israel (bnei Yisrael) dan verander toe húlle voor God (HaShem) gestaan het? Hoe het Hy hulle God geword en hulle Sy volk gemaak deur net dáár te staan?
Ek vra julle: Is ons veronderstel om die woorde: "Julle staan vandag almal voor die aangesig van die Here julle God;" letterlik op te neem? Het God daadwerklik dáár saam met Moses voor die hele byeenkoms gestaan? Indien wel, wat het dan op daardie tydstip in die kinders van Israel (bnei Yisrael) se verhouding tot God gebeur, wat inderdaad sou uitloop op 'n blywende en betekenisvolle verandering in hul lewens en in hul verhouding met Hom - 'n verandering wat hulle, van die vernaamste ("julle hoofde") tot die laagste ("waterdraer") sosiale groepe in Israel sou beïnvloed?
Ek sal nie eers probeer om daardie vraag te beantwoord nie, maar sal verkieslik die antwoord aan julle oorlaat. Ek wil egter net sê dat ek nie die teologie aanhang, wat verkondig dat daar één manier van redding vir "Ou Testament" - heiliges en 'n ander vir dié van die "Nuwe Testament" bestaan nie. Ek glo dat ons almal op dieselfde wyse gered word! Hulle het uitgesien na die kruis waarop die offerstelsel gedui het en ons kyk terug na waarheen die Heilige Gees (Ruach HaKodesh) nou wys. Ek stem ook nie saam met die leer, waarvolgens die Levitiese offerstelsel sonde bedek het, maar dit nie weggeneem het nie. Jesus (Yeshua) het ook nie ons sonde weggeneem nie. Deur die dood, begrafnis en opstanding van Jesus (Yeshua), was die offerstelsel nie langer nodig nie, omdat God die rol van ons versoening op Homself geneem het; ons het dus gegaan van sondaars tot heiliges wat sondig! Tensy julle egter 'n uitsondering is en sondelose volmaaktheid bereik het! Wat Jesus (Yeshua) se koms vir ons beteken het, was om ons gewetens van dooie werke te reinig! Trouens, dit was iets waarin die offerstelsel teen die tyd van Jesus (Yeshua) se koms, reeds ontaard het.
Handelinge / Massei HaTalmidim {4:12} “En die saligheid is in niemand anders nie, want daar is ook geen ander naam onder die hemel wat onder die mense gegee is, waardeur ons gered moet word nie.”
Soos wat ek dit sien, het die Levitiese offerstelsel in geheel, op Jesus (Yeshua) gedui. Die kinders van Israel (bnei Yisrael), wat dáár voor God gestaan het - aldus ons oordenking (Parasha) - het toe moontlik nie hul Verlosser Jesus (Yeshua) by name geken nie, maar, ek glo, dat hulle tog geweet het dat hul verlossing het van Iemand en nie iets nie, gekom het
Congregation Melech Yisrael All rights Reserved
Geen opmerkings nie:
Plaas 'n opmerking