D’Var Torah
Sien – Re’eh
Deuteronomium / Devarim 3:23 – 7:11
Jesaja / Yeshayahu 40:1 – 26
Mattéüs / Mattityahu 12:28 – 34
Deuteronomium / Devarim {12:1} “ Dit is die insettinge en die verordeninge wat julle sorgvuldig moet hou in die land wat die HERE, die God van jou vaders, jou gegee het om dit in besit te neem al die dae wat julle op die aarde lewe. {12:2} Julle moet terdeë verniel al die plekke waar die nasies wat julle gaan verdrywe, hulle gode gedien het op die hoë berge en op die heuwels en onder elke groen boom. (12:3} En julle moet hulle altare omgooi en hulle klippilare verbrysel en hulle heilige boomstamme met vuur verbrand en die gesnede beelde van hulle gode omkap en hulle naam van dié plek laat verdwyn. {12:4} So mag julle nie doen met die HERE julle God nie; {12:5} maar die plek wat die HERE julle God uit al julle stamme sal uitkies om sy Naam daar te vestig om daar te woon, moet julle opsoek en daarheen moet jy kom. {12:6} En daarheen moet julle jul brandoffers bring en julle slagoffers en julle tiendes en die offergawe van julle hand en julle gelofte— en julle vrywillige offers en die eersgeborenes van julle beeste en van julle kleinvee. {12:7} En daar moet julle voor die aangesig van die HERE julle God eet en vrolik wees, julle en jul huisgesinne, oor alles waar julle jul hand aan slaan, waarin die HERE jou God jou geseën het. {12:8} Julle moet nie doen net soos ons vandag hier doen nie—elkeen net maar wat reg is in sy eie oë. {12:9} Want julle het nog nie gekom in die rusplek en in die erfenis wat die HERE jou God jou sal gee nie. {12:10} Maar julle sal deur die Jordaan trek en woon in die land wat die HERE julle God julle laat erwe, en Hy sal julle rus gee van al julle vyande rondom, en julle sal veilig woon. {12:11} Dan moet julle na die plek wat die HERE julle God sal uitkies om sy Naam daar te laat woon, alles bring wat ek julle beveel: julle brandoffers en julle slagoffers, julle tiendes en die offergawe van julle hand en al julle keurgelofte-offers wat julle die HERE sal belowe. {12:12} En julle moet vrolik wees voor die aangesig van die HERE julle God, julle en julle seuns en julle dogters en julle slawe en julle slavinne en die Leviet wat in julle poorte is, want hy het geen deel of erfenis saam met julle nie. {12:13} Neem jou in ag dat jy jou brandoffers nie bring op elke plek wat jy sien nie. {12:14} Maar op die plek wat die HERE in een van jou stamme sal uitkies, daar moet jy jou brandoffers bring en daar alles doen wat ek jou beveel. {12:15} Maar na hartelus mag jy slag en vleis eet ooreenkomstig die seën van die HERE jou God wat Hy jou in al jou poorte gee; die onreine en die reine mag daarvan eet, soos van die gemsbok en die takbok. {12:16} Net die bloed mag julle nie eet nie; jy moet dit soos water op die grond uitgooi. {12:17} Jy mag in jou poorte nie eet die tiendes van jou koring en jou mos en jou olie en die eersgeborenes van jou beeste en jou kleinvee en al jou gelofte-offers wat jy sal belowe, en jou vrywillige offers en die offergawe van jou hand nie. {12:18} Maar jy moet dit eet voor die aangesig van die HERE jou God op die plek wat die HERE jou God sal uitkies, jy en jou seun en jou dogter en jou slaaf en jou slavin en die Leviet wat in jou poorte is; en jy moet vrolik wees voor die aangesig van die HERE jou God oor alles waar jy jou hand aan slaan. {12:19} Neem jou in ag dat jy die Leviet nie aan sy lot oorlaat solank as jy in jou land lewe nie. {12:20} As die HERE jou God jou grondgebied uitbrei, soos Hy jou beloof het, en jy sê: Ek wil vleis eet—omdat jy lus het om vleis te eet—dan mag jy na hartelus vleis eet. {12:21} As die plek wat die HERE jou God sal uitkies om sy Naam daar te vestig, ver van jou af is, dan mag jy van jou beeste en jou kleinvee slag wat die HERE jou gee, soos ek jou beveel het; en jy mag na hartelus in jou poorte eet. {12:22} Maar soos die gemsbok en die takbok geëet word, so moet jy dit eet; die onreine en die reine moet dit saam eet. {12:23} Bly daar net vas by dat jy die bloed nie eet nie, want die bloed is die siel, en jy mag die siel nie saam met die vleis eet nie. {12:24} Jy mag dit nie eet nie; op die grond moet jy dit uitgooi soos water.”.
Die plek wat God uiteindelik gekies het om Sy Naam te vestig, was in Jerusalem (Yerushalayim) en spesifiek die berg waar, soos daar geglo is, Abraham (Avraham) sy seun, Isak (Yitzchak) moes offer – dit is waar die tempel eindelik toe gebou is.
Waarom wou God nie gehad het dat die kinders van Israel op enige plek hulle offerandes moes offer nie? Hy wou voorkom dat die kinders van Israel die heiden-nasies se voorbeeld volg; trouens, hulle is juis verdryf vanweë hulle afgodspraktyke om op hoë plekke offers aan hul demoniese gode te wy. God wou nie die kinders van Israel tot so ’n praktyk aanmoedig nie en boonop is hulle beveel om al die plekke waar die heidene aan hul nie-gode ge-offer het, te vernietig. Deur op één sentrale plek vir aanbidding asook die bring van offerandes aan te dring, het dit ook ‘n eenheid van aanbidding vir die hele volk verseker. Elke person, groep mense of stam (matot), sou gevolglik nie hulle eie reëlings in hierdie verband mag tref nie maar elkeen eerder met één doel voor oë aanbid en op dieselfde plek offer.
Ongelukkig het gefragmenteerde aanbidding in elkgeval later plaasgevind. Dit het gebeur toe God, vanweë die mense se ongehoorsaamheid, die volk in twee verdeel het en Israel, die noordelike ryk, in hulle trots en aanmatiging, vreemde gode begin aanbid en aan húlle offerandes gebring het.
Waarom bestaan hierdie sentrale plek – die tempel – dan nie langer nie? Omdat dit nie meer nodig is nie! Ons benodig nie langer ‘n sentrale plek van aanbidding nie. Deur te profeteer oor óns leeftyd, het Jesus vir die Samaritaanse vrou gesê:
Johannes {4:21} “Jesus sê vir haar: Vrou, glo My, daar kom ‘n uur wanneer julle nie op hierdie berg en ook nie in Jerusalem die Vader sal aanbid nie. {4:22} Julle aanbid wat julle nie weet nie; ons aanbid wat ons weet, want die saligheid is uit die Jode. {4:23} Maar daar kom ‘n uur, en dit is nou, wanneer die ware aanbidders die Vader in gees en waarheid sal aanbid; want die Vader soek ook mense wat Hom só aanbid. {4:24} God is Gees; en die wat Hom aanbid, moet in gees en waarheid aanbid. ”.
Jesus die Messias het gekom. Hy is vir ons eens en vir almal: die versoening (kaporah). Die tempel en offerandestelsel daarvan is nie meer nodig nie. Dit is juis om hierdie rede dat ons nie langer in ‘n sentrale aanbiddingsplek vergader nie; inteendeel, ons vergader om één sentrale Persoon, Heer (Adon) Jesus die Messias en Hy is oral. As Messiaanse Jode – ongeag watter land, staat, provinsie, dorp of stad waar ons ookal woon en aanbid, ons kom almal om Jesus bymekaar. Nietemin móét ons onthou:
Hebreërs / Ivrim {10:24} “en laat ons op mekaar ag gee om tot liefde en goeie werke aan te spoor; {10:25} en laat ons ons onderlinge byeenkoms nie versuim soos sommige die gewoonte het nie, maar laat ons mekaar vermaan, en dit des te meer namate julle die dag sien nader kom.”.
Congregation Melech Yisrael alle regte voorbehou
Geen opmerkings nie:
Plaas 'n opmerking