Va Yeitzei
(En Hy Het Gegaan)
Genesis / BeReshit {29:9} "Terwyl hy nog met hulle praat, kom Ragel met die kleinvee van haar vader aan, want sy het hulle opgepas. {29:10} Toe Jakob Ragel sien, die dogter van Laban, sy moeder se broer, en die vee van Laban, sy moeder se broer, loop Jakob nader en rol die klip weg van die opening van die put, en hy laat die vee drink van Laban, sy moeder se broer. {29:11} En Jakob het Ragel gesoen en sy stem verhef en geween. {29:12} En Jakob het Ragel vertel dat hy haar vader se broer en die seun van Rebekka was. Daarop het sy geloop en dit aan haar vader vertel."
Die vers wat my aandag getrek het uit hierdie Skrifgedeelte, geneem uit vandeesweek se Parasha, is die volgende:
Genesis / BeReshit {29:11} "En Jakob het Ragel gesoen en sy stem verhef en geween."
Dit was nog altyd vir my vreemde waarom Jakob gehuil het nadat hy vir Rachel gekus het. Eerstens, met inagneming van antieke Midde-Oosterse protokolle tussen ongetroude pare, was dit nie 'n passievolle kus nie. Ek is seker dit was eerder die soort kus wat Paules voorgestel het waarmee gelowiges in Jesus die Messis, mekaar moes groet; min of meer soos wat die Franse en Russe kus, wanneer hulle mekaar groet.
Romeine {16:16} "Groet mekaar met ‘n heilige kus. Die gemeentes van Christus groet julle."
Ek vertolk 'n heilige kus as 'n vlugtige kus, gewoonlik in die lug, of op één of albei wange, sonder enige laer liggaamlike kontak. Dit was die mees algemene tipe kus daardie tyd onder die Semitiese volk, 'n gebruik wat skynbaar tot in die eerste eeu oorgedra is. Dus het Jakob vir Rachel 'n heilige kus gegee toe hy haar die eerste keer ontmoet het. Maar waarom het hy dan sy stem verhef en gehuil? Daar word vermoed dat hy op daardie oombliklik oorweldig is deur liefde, maar ek beskou dit nie so nie. Volgens my mening was dit eerder so: Het God moontlik ooit tot julle gespreek en dat julle getwyfel het of julle werklik God gehoor het, maar dat julle Hom wel gehoor het? Ja, ek glo dit is wat met Jakob gebeur het. In sy droom die voirige nag, het Jakob vir God sien staan aan die bokant van die leer wat uit die hemel tot op die aarde gestrek het. Vanuit daardie posisie, het God tot hom gespreek:
Genesis / BeReshit {28:13} "En kyk, die HERE het bo-aan gestaan en gesê: Ek is die HERE, die God van jou vader Abraham en die God van Isak. Die land waar jy op lê en slaap, sal Ek aan jou en jou nageslag gee; {28:14} en jou nageslag sal wees soos die stof van die aarde, en jy sal uitbrei na die weste en ooste, en na die noorde en suide; en in jou en jou nageslag sal al die geslagte van die aarde geseën word. {28:15} En kyk, Ek is met jou, en Ek sal jou bewaar oral waar jy heengaan, en Ek sal jou terugbring in hierdie land; want Ek sal jou nie verlaat nie, totdat Ek gedoen het wat Ek jou gesê het."
Dit was inderdaad die belofte en ek is oortuig daarvan dat Jakob baie beïndruk was deur die droom, maar seker dat hy ook getwyfel het of dit werklik 'n profetiese droom was, dat dit waar was en voorwaar God was wat tot hom gespreek het. Ek sou ook my bedenkinge daaroor gehad het en ek is seker julle ook.
Hoe weet ek dat Jakob getwyfel het? Ek weet, op grond van wat hy die volgende oggend ná die droom gesê het:
Genesis / BeReshit {28:18} “Toe staan Jakob die môre vroeg op en neem die klip wat hy onder sy hoof gesit het, en rig dit as ‘n gedenksteen op; en hy het olie daaroor uitgegiet. {28:19} En hy het die plek Bet-el genoem; maar die naam van die stad was tevore Lus. {28:20} En Jakob het ‘n gelofte gedoen en gesê: As God met my sal wees om my te bewaar op hierdie weg wat ek gaan, en aan my brood sal gee om te eet en klere om aan te trek, {28:21} en ek behoue na die huis van my vader sal terugkom, dan sal die HERE my God wees. {28:22} En hierdie klip wat ek as gedenksteen opgerig het, sal ‘n huis van God wees, en van alles wat U my gee, sal ek aan U sekerlik die tiendes afstaan.”
Het julle gelet op die woord "As" in vers 20? Dit laat my dink dat Jakob tog aan sy droom getwyfel het! Sekerlik het hy, netsoos julle en ek ook sou. God sou egter nie toelaat dat Jakob vir die res van sy lewe met hierdie twyfel leef nie - Hy het aan Jakob bevestig dat dit Hy was wat hy gehoor het.
Jakob was besig om vir sy broer Esau te vlug en het gevolglik in 'n onbekende gebied koers ingeslaan; hy was soekend na iemand wat hy nog nooit ontmoet het of geken het nie. Waar sou hy begin om na sy moeder se broer te soek? Wat moes hy te wagte wees wanneer hy hom sou ontmoet? Sou Laban hom selfs ontvang? Al hierdie vrae en moontlik selfs meer, het sekerlik by Jakob opgekom. Toe kom hy toevallig 'n put teë, maar nie net énige ou put nie. Ek is seker daar was vele sulkes in die omtrek, maar dié put was die juiste een waar Laban sy dogter hul skape laat drink het. Ek glo nie dit was blote toeval nie! Dit was van die Here en Jakob het dit besef! Die kus wat hy Ragel gegee het was dus 'n kus van vreugde dat God Sy belofte bevestig het en hy het dus sy stem verhef om God te prys vir die bevestiging wat hy deur hierdie ontmoeting beleef het. Jakob het nou geweet dat hy reg gehoor het, dat hy inderdaad van God gehoor het. Hierna het hy nie getwyfel oor sy bestemming nie omdat al God se beloftes "Ja en Amen" is!!
2 Korinthiërs / Korintim Bet {1:20} "Want hoeveel beloftes van God daar ook mag wees, in Hom is hulle ja en in Hom amen, tot heerlikheid van God deur ons."
Kom gou Jesus!
Voorheen uitgegee: 2009-11-28
Geen opmerkings nie:
Plaas 'n opmerking