Die Uiteindelike Resultaat

Ekev

(As Gevolg Van)

Deuteronomium / Devarim 7:12 – 11:25

Jesaja / Yeshayahu 49:14 – 51:3

Romeine / Romim 8:31 – 39

Deuteronomium / Devarim {8:1} “Al die gebooie wat ek jou vandag beveel, moet julle sorgvuldig hou, dat julle mag lewe en vermenigvuldig, en dat julle mag inkom en die land in besit neem wat die HERE aan julle vaders met ‘n eed beloof het. {8:2}  En jy moet dink aan die hele pad waarlangs die HERE jou God jou nou veertig jaar lank in die woestyn gelei het tot jou verootmoediging en beproewing, om te weet wat in jou hart is, of jy sy gebooie sal hou of nie. {8:3} En Hy het jou verootmoedig en jou laat honger ly en jou die manna laat eet wat jy en jou vaders nie geken het nie, om aan jou bekend te maak dat die mens nie van brood alleen lewe nie, maar dat die mens lewe van alles wat uit die mond van die HERE uitgaan. {8:11}  Neem jou in ag dat jy die HERE jou God nie vergeet deur sy gebooie en sy verordeninge en sy insettinge wat ek jou vandag beveel, nie te hou nie; {8:16} wat jou in die woestyn manna laat eet het, wat jou vaders nie geken het nie, om jou te verootmoedig en jou te beproef, om uiteindelik aan jou goed te doen— ”

Julle het seker gemerk dat ek enkele verse in die bovermelde Skrifaanhaling uit hierdie week se parasha oorgeslaan het. Die rede daarvoor was dat ek dié verse wat pertinent op ons bespreking betrekking het, wou aanhaal.

Ek wil graag hê dat ons eerstens daarop moet let dat God ons gehoorsaamheid aan Hom vereis en al Sy gebooie onderhou. Hy het belowe dat indien ons dit nakom, ons nie net sal lewe nie, maar ook voorspoedig wees, vermeerder en die land van ons vyande besit. God wil egter hê dat ons moet onthou dat ofskoon ons Sy gebooie gehoorsaam, Hy dit tog mag nodig vind om ons van tyd tot tyd te verootmoedig om te toets of ons toewyding aan Hom eg is. Soos Hy hierbo gespreek het, het Hy die kinders van Israel verootmoedig, deur hulle ondermeer te laat honger ly en hulle dan van die skamelste voedsel (manna) te voorsien, wat onder normale omstandighede, skynbaar ‘n persoon fisies nie juis versadig het of voedsaam was nie. Wonder bo wonder het hierdie voedsel hulle egter tydelik wel versadig. In ons Skrifgedeelte hierbo, het God verduidelik dat Hy dit gedoen het om te bewys dat “die mens nie van brood alleen lewe nie, maar dat die mens lewe van alles wat uit die mond van die Here uitgaan.” (vers 2).

My eggenote en ek is baie gesondheidsbewus, daarom probeer ons ons bes om gesond en voedsaam te eet. Beide van ons besef egter dat, ongeag hóé goed ons eet en ten spyte van ons gesondheidsbewustheid, ons, sonder om aan God en Sy gebooie gehoorsaam te wees, nie in staat sal wees om goeie gesondheid te handhaaf nie. Ons gesondheid en welsyn word nie alleenlik deur brood bepaal nie, maar wel deur elke Woord wat uit die mond van God uitgaan.

Ons word elke dag aangeraai om gebalanseerde gesonde maaltye te nuttig. Skole verskaf nie langer Coca Cola en ander potensieel ongesonde koeldrank en voedsel by hul kafeterias nie, maar hierdie selfde skole het God reeds uit hul klaskamers weggelaat – God word verhinder om ons skole binne te gaan (ten minste die God van Abraham, Isak en Jakob). Wat is dan ons gevolgtrekking? Wel, soos God gesê het dat: “die mens nie van brood alleen lewe nie, maar dat die mens lewe van alles wat uit die mond van die Here uitgaan”. Ons kan dus aflei dat ongeag die mens se pogings om gesonde eetgewoontes by ons skoolkinders in te prent dit nie ‘n geslag van gesonde volwassenes sal verseker nie, altans nie op die lange duur nie.

Tweedens wil ek graag hê ons moet besef dat God teëspoed in ons lewens toelaat om ons te verootmoedig. Ek het agtergekom, selfs ook in my geval, dat indien voorspoed ongehinderd toegelaat word, ons geneig is om selfsugtig, selfverheerlikend en snobisties te raak. Dit kan ontwikkel tot by ‘n punt waarop ons op ander neersien en slegs diegene uitsoek wat ons posisies of loopbane kan bevorder.

Teëspoed in ‘n mens se lewe daarenteen, genees beslis hierdie houding. Wanneer ‘n mens moeilikhede ondervind, besef jy dat jy hoegenaamd nie onoorwinlik of onveilbaar is nie, maar wel dat jy slegs soos elke ander mens in hierdie bose en perverse wêreld is. Jy is kwesbaar en blootgestel aan siekte, besmettings en probleme. Met hierdie wete en deur die ervaring van enige van hierdie boodskappers van God, word nederigheid in ons teweeg gebring.

In die laaste instansie wil ek graag hê ons moet besef dat alles wat God oor ons toelaat, geskied volgens die laaste Skrifgedeelte, wat ek hierbo aangehaal het, naamlik “...jou te beproef, om uiteindelik aan jou goed te doen - ...”. Die satan verlei ons sodat hy ons uiteindelik kan kwaad aandoen. Hy wil hê ons moet misluk, knoei en van Gog af wegdwaal, maar God beproef ons sodat ons nie opgeblase, selfverheerlikend en snobisties sal wees nie. God toets ons teneinde later aan ons goed te doen. Telkens wanneer ons so ‘n toets slaag en ons God se wil bo ons eie stel, kom ons nader aan God, wat uiteindelik daartoe sal lei dat Hy ons seën.

 Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Voorheen uitgegee: 2010-07-24

Hulle Kan Maar Ons Kan Nie

Re’eh 

(As Gevolg van)

Deuteronomium / Devarim 11:26-16:17

Jesaja / Yeshayahu 54:11-55:5

1 Johannes / Yochanan Aleph 4:1-6

Deuteronomium / Devarim {14:21} "Julle mag geen aas eet nie; vir die vreemdeling wat in jou poorte is, kan jy dit gee, dat hy dit eet, of jy kan dit aan ‘n uitlander verkoop; want jy is ‘n heilige volk aan die HERE jou God. Jy mag die bokkie nie kook in sy moeder se melk nie."

Oordenking Re'eh handel oor wat God as kosher (behoorlik) beskou vir Sy volk om te eet. Ek sou gedink het dat hierdie lys van wat eetbaar en nie eetbaar is nie op almal van toepassing sou wees. Nadat ek egter die bovermelde gelees het blyk dit nie die geval te wees nie. Vreemdelinge en uitlanders kan blykbaar eet wat hulle wil; trouens, dit skyn asof God nie gemoeid is met wat vreemdelinge en uitlanders eet nie, andersins sou Hy nie vir die kinders van Israel gesê het dat hulle vir diegene kan gee wat hulle self nie moet eet nie.

'n Vreemdeling en 'n uitlander is enigeen wat nie deel van die volk Israel uitmaak nie, enigeen wat nie as 'n kind van God geag word nie. Dit sou dan enigeen wees wat nie onder die kategorie van diens aan die God van Abraham, Isak of Jakob val nie, of hulle nou binne-of buite Israel gewoon het.

'n Uitlander, soos hier gemeld, is 'n vreemdeling, iemand uit 'n ander land, wat nie deel van die volk Israel is nie aangesien hy nie in Israel woonagtig is of Israel besoek nie. Eweneens is vreemdelinge ook vreemdes, maar kan wel onder een van die gemelde kategorieë val. 'n Vreemdeling kan óf 'n inwonende vreemdeling wees, dit wil sê iemand wat tussen die kinders van Israel behoort, maar nie tot die kinders van Israel behoort nie óf iemand wat deur Israel reis, moontlik om besigheid te doen. Dit is egter in teenstelling met die "vreemdeling", wat in Hebreeus as "ger" bekendstaan. 'n "Ger" is 'n inwonende vreemdeling, iemand wat deel van die kinders van Israel geword het. Hulle is deel van Israel en húl God, die God van Abraham, Isak en Jakob. Dit is aangaande hierdie mense, "gerim" (=meervoud), wat God gesê het:

Eksodus / Shemot {12:49} "Een wet moet geld vir die kind van die land en vir die vreemdeling wat onder julle vertoef."

Op grond van die Brit Chadasha", word verstaan dat 'n "ger" is:

Efese / Efesos {2:11} "Daarom, onthou dat julle wat vroeër heidene in die vlees was en onbesnedenes genoem word deur die sogenaamde besnydenis wat in die vlees met hande verrig word, {2:12} dat julle in dié tyd sonder Christus was, vervreemd van die burgerskap van Israel en vreemdelinge ten aansien van die verbonde van die belofte, sonder hoop en sonder God in die wêreld. {2:13} Maar nou in Christus Jesus het julle wat vroeër ver was, naby gekom deur die bloed van Christus."

Dus is 'n "ger" enige nie-Joodse gelowige in Jesus die Messias en verstaan ons nou waarom die apostel Petrus, hierdie stelling gemaak het:

1 Petrus / Kefa Alef {2:9} "Maar julle is ‘n uitverkore geslag, ‘n koninklike priesterdom, ‘n heilige volk, ‘n volk as eiendom verkry, om te verkondig die deugde van Hom wat julle uit die duisternis geroep het tot sy wonderbare lig, {2:10} julle wat vroeër geen volk was nie, maar nou die volk van God is; aan wie toe geen barmhartigheid bewys is nie, maar nou bewys is."

Jy hoef nie noodwendig Joods te wees om deel van God se uitverkore mense te wees nie. Al wat jy hoef te wees, is om in Jesus die Messias te glo. Wat ek dus wil hê ons moet sien en verstaan, volgens oordenking Re'eh, is dat God se uitverkore volk - of ons gelowige Jode of nie-Jode is - ons is almal in God se oë spesiaal, maar belangriker, ons is verskillend. Vreemdelinge en uitlanders kan doen en in die besonder eet wat hulle wil, maar ons wat in die Messias Jesus glo, kan nie.

Kom gou Jesus!

PDF Weergawe

Voorheen uitgegee: 2009-08-15

Basies Gestel

Ekev 

(As Gevolg van)

Deuteronomium / Devarim 7:12-11:25
Jesaja / Yeshayahu 49:14-51:3
Romeine / Romim 8:31-39

Deuteronomium / Devarim {8:2} "En jy moet dink aan die hele pad waarlangs die HERE jou God jou nou veertig jaar lank in die woestyn gelei het tot jou verootmoediging en beproewing, om te weet wat in jou hart is, of jy sy gebooie sal hou of nie. {8:3} En Hy het jou verootmoedig en jou laat honger ly en jou die manna laat eet wat jy en jou vaders nie geken het nie, om aan jou bekend te maak dat die mens nie van brood alleen lewe nie, maar dat die mens lewe van alles wat uit die mond van die HERE uitgaan."

Met die lees van hierdie verse uit oordenking Ekev, het my hart werklik uitgegaan na al die mense wat nie meer die gemeente Melech Yisrael bywoon nie omrede hul geloof vernietig is deur beproewing en swaarkry, wat hul ervaar het. Ek is juis besig met 'n geval waar 'n gesin deur 'n tragedie getref is, maar in plaas daarvan dat hulle daardeur nader aan God gekom het, blyk dit dat hulle steeds verder wegbeweeg, wat waarlik te betreur is. Openbaar hierdie tragedie moontlik wat werklik in hul harte aangegaan het? Sommige mense mag my selfs vra hoe ek dit kan sê, hoedat ek so wreed in my oordeel kan wees? Wel , ek kán dit sê omdat dit nie werklik ek is wat dit sê nie, dit is God.

Indien ons wil weet hoe God met ons handel, hoef ons slegs in die Bybel te lees hoedat God met die kinders van Israel handel. In hierdie week se oordenking, sê God dat Hy die kinders van Israel doelbewus in die woestyn ingestuur en toegelaat het dat hulle honger en dors ly, sodat Hy hulle kon verootmoedig om te besef wat in hul harte was. Dis maklik vir mense om God lief te hê, Sy gebooie na te kom, gereeld eredienste by te woon, gemeentediens te verrig, tiendes te gee wanneer hulle voorspoed ervaar en hulle geseën word, of dit nou matig of oorvloedig is.

Hoe hanteer hulle egter hul verhouding met en verbondenheid tot God wanneer teenspoed, tragedie, swaarkry en beproewing oor hulle kom? Wat doen hulle dan, want volgens God is dit die ware bewys van hulle geloof. Dit is soos wat dit in die leër gaan: offisiere weet nooit van watter stoffasie 'n voetsoldaat gemaak is nie totdat hulle in 'n oorlogsituasie verkeer en die vyand moet konfronteer. Daarom is hulle baie besig om die troepe waar te neem en evalueer, om te sien wie is geskik en dié word vertrou en aangewend. Hoeveel te meer onse God!

Hoe dikwels het ek al persone geskakel omdat ek hulle nie by eredienste op die Sabbat gesien het nie, net om te verneem dat hulle tuisgebly het omdat hulle te moeg was na 'n moelike week by die werk of depressief of ietwat ongesteld gevoel het. Sondag was hulle egter uit om inkopies te doen of hul daaglikse huiswerk te verrig en Maandag was hulle terug by die werk asof niks gebeur het nie.

Hoe jammer tog want God het hulle waarskynlik getoets en hulle het hopeloos gefaal. Hy het hierdie dinge soos moegheid, depressie of 'n ligte ongesteldheid oor hulle laat kom om hulle te toets sodat hulle sou weet wat in hul harte aangaan. "Hoe kan 'n liefdevolle God sulke dinge doen?" kan julle moontlik vra. "Sou God werklik iemand in depressie laat verval?" As julle wel glo wat in die Bybel geskryf staan, sou julle nie eers so 'n vraag hoef te vra nie. Ja, Hy sou dit doen , om sodoende te openbaar wat werklik in ons harte is. Indien Hy Israel vir veertig jaar in die woestyn gestuur het en hulle honger en dors laat ly het, waarom sou Hy ons dan nie deur hierdie dinge beproef nie?

God vereis dat ons Hom eerste in ons lewens stel, wat, trouens een van Sy gebooie is, indien nie die vernaamste van almal nie:

Deuteronomium / Devarim {6:5} "Daarom moet jy die HERE jou God liefhê met jou hele hart en met jou hele siel en met al jou krag. {6:6} En hierdie woorde wat ek jou vandag beveel, moet in jou hart wees;"

Wanneer iemand God met sy hele hart en siel liefhet, sou hy sy werk vóór Hom stel? Sou hy toelaat dat depressie tussen hom en God kom? Sou hy nie kom en God aanbid, selfs as hy 'n bietjie onwel was nie? Gelowiges in Jesus die Messias is tog maar altyd geneig om God tweede te stel. Hulle stel selfs die motorwerktuigkundige en die televisie-hersteltegnikus voor Hom en verwag dan natuurlik om nogtans geseën te word. Ek het ookal dikwels gehoor dat mense sê hulle hoef nie die eredienste by te woon omdat hulle God netsowel in die privaatheid van hul wonings kan aanbid. Dit is 'n leuen uit die diepte van die hel en sowel diegene wat dit sê as dié wat dit glo, bedrieg hulself. Die Bybel is nie vir individue gegee nie maar wel vir gemeenskap van mense; daarom kon die skrywer van Hebreërs onomwonde sê:

Hebreërs / Ivrim {10:24} "en laat ons op mekaar ag gee om tot liefde en goeie werke aan te spoor; {10:25} en laat ons ons onderlinge byeenkoms nie versuim soos sommige die gewoonte het nie, maar laat ons mekaar vermaan, en dit des te meer namate julle die dag sien nader kom." 

Ek dink ons moet ernstig besef dat ons nie kan wegkom deur dinge op óns manier te doen nie. Ons sal onsself moet bewys, al sou dit met moeilikhede en swaarkry gepaardgaan, sonder om die Here te kompromiteer. Jesus die Messias het dit op die allerbeste so gestel:

Matthéüs / Mattityahu {10:37} "Wie vader of moeder bo My liefhet, is My nie waardig nie; en wie seun of dogter bo My liefhet, is My nie waardig nie. {10:38} En wie sy kruis nie neem en agter My volg nie, is My nie waardig nie. {10:39} Wie sy lewe vind, sal dit verloor; en wie sy lewe verloor om My ontwil, sal dit vind. "

Jesus vertel vir ons presies dieselfde as die verse wat ek aan die begin uit oordenking Ekev aangehaal het, Hy sê dat Hy julle toewyding aan Hom sal toets, selfs deur jul gesinne, om te sien of julle opreg is. Basies gestel, sê Jesus die Messias:

Deuteronomium / Devarim {6:5} "Daarom moet jy die HERE jou God liefhê met jou hele hart en met jou hele siel en met al jou krag. {6:6} En hierdie woorde wat ek jou vandag beveel, moet in jou hart wees;"

Is dit wat julle doen?

Kom gou Jesus!

PDF Weergawe

Voorheen uitgegee: 2009-08-08