✦

Die Menigte van Gemengde Bloed / Erev Rav

Pesach
(Paasfees)

Eksodus / Shemot {12:37} “En die kinders van Israel het van Raämses na Sukkot weggetrek, omtrent ses honderd duisend te voet, die manne buiten die kinders. {12:38}  En ‘n menigte mense van gemengde bloed het ook saam met hulle opgetrek, en kleinvee en beeste—’n groot hoeveelheid vee. {12:39}  En hulle het van die deeg wat hulle uit Egipte gebring het, ongesuurde koeke gebak; want dit was nie ingesuur nie, omdat hulle uit Egipte uitgedryf is, sodat hulle nie kon vertoef nie en ook geen padkos vir hulle klaargemaak het nie. {12:40}  En die tyd wat die kinders van Israel in Egipte gewoon het, was vier honderd en dertig jaar. {12:41}  En ná verloop van vier honderd en dertig jaar, op daardie selfde dag, het al die leërskare van die HERE uit Egipteland uitgetrek. {12:42}  Dit is ‘n nag om plegtig onderhou te word tot eer van die HERE, omdat Hy hulle uit Egipteland uitgelei het. Dit is dié nag van die HERE om plegtig onderhou te word by al die kinders van Israel in hulle geslagte.”

Die Skrifgedeelte waaroor vandeesweek se parasha handel, is uit die bovermelde gedeelte geneem: 

Eksodus / Shemot {12:38} “En ‘n menigte mense van gemengde bloed het ook saam met hulle opgetrek, en kleinvee en beeste—’n groot hoeveelheid vee.”

Wie was hierdie menigte mense van gemengde bloed? Daar bestaan ‘n aantal moontlikhede. Sommige glo dat hulle die kinders uit ondertrouery tussen Egiptiese mans en Israelitiese vroue, of andersom, was. Ander beweer dat hulle kinders uit gemengde huwelike was. Verder word gemeen dat hulle moontlik slawe uit ander nasies, as Israel, was wat deur die Egiptenare verslaan is. ‘n Verdere moontlikheid was dat hulle inderdaad Egiptenare was wat, nadat hulle getuie was van die onsinnigheid van hulle gode, toe laasgenoemnde deur die God van Israel gekonfronteer is, verkies het om Egipte saam met die kinders van Israel te verlaat.

Ongeag wat die herkoms van hierdie gemengde bloed, soos hulle genoem is, dan ookal was, het hulle aansienlike moeilikheid in die geledere van Israel veroorsaak. Hulle was eenvoudig ongemotiveerd en nie aan God toegewy nie maar eerder moelikheidmakers en het dikwels getwyfel of hulle die regte besluit geneem het om Egipte te verlaat. Juis om daardie rede het hulle gekla en opstandig geraak wanneer hulle voor die geringste ontbering te staan gekom het. Hulle was ook mense wat waarskynlik gesinslede in Egipte agtergelaat en gevolglik steeds bande met die verlede verbind het. Gevolglik was hierdie mense eintlik nooit werklik met die kinders van Israel verenig nie.

Ongelukkig het ons vandag sulke mense in ons Messiaanse gemeentes. Ek verwys geensins na nie-Jode nie, maar wel lidmate bestaande uit sowel Jode as nie-Jode. Hulle woon graag dienste en feesgeleenthede by, maar nooit Bybelstudie of gebedsbyeenkomste nie. Hulle verkeer gesellig saam met gelowiges maar eweso met ongelowiges. Net soos hulle teenhangers – die menigte van gemengde bloed – uit Egipte, het hulle hul ook nie juis verbind nie. Hulle volstaan hulle vorige lewenswyse en word dus voortdurend na Egipte “teruggetrek” – die sogenaamde goeie lewe wat hulle geniet het.

My moeder woon in ‘n aftree-oord en spot altyd teenoor my oor haar gesprekke met dames wat by haar kom eet. Hulle verwys na “wat hulle gewoond was” om te doen of waar hulle gewoon het ensomeer. Alles aangaande hulle lewens is “waaraan hulle gewoond was”, maar die realiteit is egter dat dít wat gewoonlik was, nie meer bestaan nie, dit is die hier en nou sowel as die toekoms wat tel.

Net sowel as wat ‘n mens nie, met een voet in die verlede, kan verwag om vir die toekoms te lewe nie, kan jy nie ‘n gelowige in Jesus die Messias wees met een voet in die wêreld en die ander in die Here nie.

Matthéüs / Mattityahu {6:24} “Niemand kan twee here dien nie; want òf hy sal die een haat en die ander liefhê, òf hy sal die een aanhang en die ander verag. Julle kan nie God én Mammon dien nie!”

Ek is oortuig daarvan dat God nie met die menigte bloed genoë geneem het nie en ek is seker dat Hy ook nie genoë neem met die hedendaagse menigte van gemengde bloed in Sy gemeentes nie.

Kom gou Jesus!


Voorheen uitgegee: 2012-04-01


Die Paaslam en Om God te Ken

Pesach
(Paasfees)


Alhoewel hierdie gedeelte eintlik bedoel is om tydens die dae van Paasfees (Kol Moed Pesach) gelees te word, behels hierdie week se les één kort versie met betrekking tot die Fees van Ongesuurde Brood (Pesach / Hag HaMatzah):

Eksodus / Shemot {34:18} “Die fees van die ongesuurde brode moet jy hou; sewe dae lank moet jy ongesuurde brode eet soos Ek jou beveel het, op die bepaalde tyd in die maand Abib; want in die maand Abib het jy uit Egipte uitgetrek.”

Daar is ook ‘n bykomende les vir hierdie week se parasha en dit is die addisionele diere-offers bo-en-behalwe die gebruiklike daaglikse offerhandes wat voorgeskryf is vir die sewe dae van Pesach Hag HaMatzah, Die Skrifgedeelte vir ons parasha, waaroor ek kommentaar gaan lewer is egter die volgende:

Eksodus / Shemot {34:25} “Jy mag die bloed van my offer nie saam met gesuurde brood slag nie, en die offer van die paasfees mag nie tot die môre toe oorbly nie”

Ek het al dikwels gewonder waarom die paaslam nie op die tweede dag geëet mag word nie; trouens, die Skrif bepaal dat dít wat van die paaslam oorbly, met vuur verbrand moet word. Om ‘n idee van die antwoord te verkry, laat ons kyk na sommige vereistes met betrekking tot die voorbereiding van hierdie lam. Dit moes ‘n jaaroud lam en in elke opsig volmaak – sonder enige gebrek – wees. Om dít te verseker, moes die lam by die huisgesin aangehou en vir vier dae ondersoek word. Op die vierde dag moes dit ritueel geslag word. Die bloed daarvan moes in ‘n bak opgevang en dan met hisop as ‘n kwas, aan die deurkosyn gesmeer word. Dit was met die doel om vir die “huisgesin” redding te verseker. Geeneen van die lam se bene moes gebreek word nie en, volgens bykomende Bybelse voorskrifte, heel aan ‘n rygpen in ‘n vertikale posisie verbrand word.

Indien die Skrif ondersoek word, sal ‘n mens sien dat hierdie paaslam Jesus die Messias versinnebeeld. Voordat Hy gekruisig is, is Jesus vir vier dae deur die Fariseërs in die Tempel (Bet HaMidash) ondervra en hulle kon hoegenaamd geen fout met Hom vind nie. Jesus is daarna geneem en aan ‘n Romeinse teregstelllingskruis vasgespyker, waar sy bloed gestort is om vir die wêreld redding te bring. Volgens die Skrif is geeneen van Sy bene gebreek nie. Jesus het nie vir ‘n tweede dag aan die kruis gehang nie maar is afgehaal en op dieselfde dag waarop Hy gekruisig is, begrawe. Wanneer dit alles in oorweging geneem word, kan ons verstaan waarom die paaslam Jesus, die Lam van God, verteenwoordig het en op grond daarvan, niks van die paaslam op die volgende dag geëet moes word nie.

Die volgende besprekingspunt, is na aanleiding van die onderstaande Skrifgedeelte:

Eksodus / Shemot {33:13} “As ek dan nou genade in u oë gevind het, maak my dan tog u weë bekend, dat ek U kan ken; sodat ek genade in u oë kan vind. En bedink tog dat hierdie nasie u volk is.”

Ongewtyfeld begeer elkeen van ons om genade by God te vind en hierdie Skrifgedeelte verstrek juis aan ons die nie-verborge HOE. In hierdie gedeelte het Moses God versoek om Sy weë aan hom bekend te maak sodat hy Hom kan ken en dus in Sy oë genade mag vind. Die enigste klaarblyklike wyse om genade in die oë van God te vind, is deur Hom te ken. Meen julle dit is bloot per toeval dat, kort nadat Moses sy versoek aan God gerig het, God hom beveel om die volgende te doen?

Eksodus / Shemot {34:1} “Toe het die HERE aan Moses gesê: Kap vir jou twee kliptafels soos die eerstes; dan sal Ek op die tafels die woorde skrywe wat op die eerste tafels was, wat jy verbrysel het.”

Die enigste manier om God te ken, is deur Sy Woord. God se Woord is Sy karakter en Sy karakter is Sy Woord. Indien ons dus vir God en Sy weë wil ken, moet ons Sy Woord ken. Daarom is ‘n gestruktureerde Bybelleesprogram ‘n noodsaaklike deel van ‘n gelowige se lewe. Elke gelowige in Jesus die Messias behoort die Bybel eenmaal elke jaar te lees. Dit, tesame met gereelde bywoning van Bybelstudie, sal verseker dat julle God en Sy weë sal ken, omdat Hy dit deur Sy Woord aan julle sal bekendmaak. 

Kom gou Jesus!


Voorheen uitgegee: 2011-04-23

Sukkot: Sy teenwoordigheid wat by ons is

30 September 2012 
D’Var Torah 
Tabernakels / Sukkot 

Johannes / Yochanan 1:10 – 14

Eksodus / Shemot {33:12} “Toe het Moses met die HERE gespreek: U sê nou wel aan my: Ek moet hierdie volk laat optrek, maar U laat my nie weet wie U saam met my sal stuur nie, hoewel U gesê het: Ek ken jou by die naam, en jy het ook genade in my oë gevind. {33:13} As ek dan nou genade in u oë gevind het, maak my dan tog u weë bekend, dat ek U kan ken; sodat ek genade in u oë kan vind. En bedink tog dat hierdie nasie u volk is. {33:14} En Hy antwoord: Moet Ek self meegaan om jou die rusplek te verskaf? {33:15} Toe sê hy vir Hom: As U nie self meegaan nie, laat ons dan nie hiervandaan optrek nie. {33:16} Want waaraan sou dan bekend word dat ek genade in u oë gevind het, ek en u volk? Is dit nie daaraan dat U met ons saamtrek nie? So sal ons, ek en u volk, onderskeie wees van elke volk wat op die aarde is. ”. 

Ons is almal vertroud met die geskiedenis wat hierdie Skrifgedeelte voorafgegaan het. Die kinders van Israel het deur die aanbidding van die goue kalf gesondig en sodoende die toorn van God oor hulle gebring. Vanweë hierdie sonde, wou God Sy teenwoordigheid onder die kinders van Israel onttrek en nie langer saam met hulle in die wildernis wees nie. Moses, soos ons gelees het, het egter met God geredeneer en Hom versoek om nie Sy teenwoordigheid onder die volk weg te neem nie, maar gevra dat Hy eerder aan Hom Sy weë bekendmaak, dat hy guns in Sy oë mag vind en oorweging daaraan skenk dat hierdie volk God se mense is. 

Sukkot handel in geheel oor hierdie wilderniservaring. Ons bou vandag sukkahs (skamele skuilings) ter herinnering aan die kinders van Israel se ervaring in die wildernis, maar Sukkot is inderdaad veel meer as die kinders van Israel se wilderniservaring. Dit versinnebeeld ook die dag wanneer ons Heer en Redder, Jesus die Messias, gedurende die Duisendjarige Ryk (die eenduisend-jarige heerskappy van die Messias) saam met ons die aarde sal bywoon. Dan sal ons nie swaar deure met ystertralies en –slotte nodig hê nie; in plaas daarvan, sal ons veilig woon in die eenvoudige skuilings onder die beskerming en mag van ons Messias. 

Miga / Micah {4:3} “En Hy sal oordeel tussen baie volke en regspreek vir magtige nasies tot in die verte; en hulle sal van hul swaarde pikke smee en van hul spiese snoeimesse; nie meer sal nasie teen nasie die swaard ophef nie, en hulle sal nie meer leer om oorlog te voer nie. {4:4} Maar hulle sal sit elkeen onder sy wingerdstok en onder sy vyeboom, sonder dat iemand hulle verskrik; want die mond van die HERE van die leërskare het dit gespreek. ”. 

Hoe het die Skrifgedeelte wat ek uit hierdie week se Tora-lesing aangehaal het, dan op Sukkot betrekking? Alles, omdat dit handel oor God se teenwoordigheid by Sy mense. Waarom is Sukkot so ’n vreugdevolle Feesdag? Dit is die feit dat ons herinner word dat God by Sy mense teenwoordig was tydens hulle omswerwing in die wildernis en juis dit verleen aan ons die sekerheid dat Hy met ons is terwyl ons deur die lewenswildernis op hierdie aarde dwaal. Dit dui ook vooruit op die tyd van Jesus die Messias se wederkoms, wanneer Hy weereens na die planeet aarde terugkeer om permanent onder Sy mense sal woon. 

Ruim gerus ‘n tydjie in om weer die Skrifgdeeltes aan die begin van hierdie shiur (kommentaar) deur te lees en let daarop dat dit alles betrekking het op Sukkot: God sal by ons wees, ons name ken, guns by ons vind, Sy teenwoordigheid sal by ons wees, Hy sal aan ons rus skenk en óns, ‘n volk sal wees, wat afgesonder is van al die volke oor die hele aarde. Baruch HaShem (Loof die Here) Chag Sukkot Sameach (Gelukkige Sukkot vakansiedag). 

Congregation Melech Yisrael alle regte voorbehou

Tabernakels – Succot

D’Var Torah 
Tabernakels – Succot 

Aangesien die Sabbat hierdie week op die eerste intermediêre dag van Succot val, is daar ‘n spesiale Tora-voorlesing, soos hierbo aangedui. Die enigste Skrifgedeelte uit hierdie deel van die Tora, wat op ‘n aanduiding van Succot betrekking het, is die volgende. 

Eksodus / Shemot{ 34:22} “Die fees van die weke moet jy ook hou, die fees van die eerstelinge van die koring-oes; en die fees van die insameling by die wisseling van die jaar. {34:26} Die beste van die eerstelinge van jou grond moet jy in die huis van die HERE jou God bring.”. 

Daar is egter ook ander toepaslike verse wat met sekerheid op die betekenis en oogmerke van die Fees van Succot dui. Ek het dus die volgende verse gekies om my kommentaar oor te lewer: 

Eksodus / Shemot {33:12} “Toe het Moses met die HERE gespreek: U sê nou wel aan my: Ek moet hierdie volk laat optrek, maar U laat my nie weet wie U saam met my sal stuur nie, hoewel U gesê het: Ek ken jou by die naam, en jy het ook genade in my oë gevind. {33:13} As ek dan nou genade in u oë gevind het, maak my dan tog u weë bekend, dat ek U kan ken; sodat ek genade in u oë kan vind. En bedink tog dat hierdie nasie u volk is. {33:14} En Hy antwoord: Moet Ek self meegaan om jou die rusplek te verskaf?”. 

Die Fees van Succot handel in hoofsaak oor die teenwoordigheid van God by Sy volk. Die hele beginsel van Succot – om in skamele skuilings te woon – verteenwoordig die rus, waarna in vers 14 hierbo verwys word. Om in God rus te vind, beteken om nie bevrees te wees nie, wat beslis vandag nie die geval is nie. Ons leef tans in ‘n samelewing wat behep is met sekuriteit en dít met goeie rede. Niemand voel veilig nie, misdaad neem steeds toe en in die lig van die ongunstige ekonomiese tye, vier diefstal en inbrake toenemend hoogty. Gevolglik, in plaas daarvan om in skamele skuilings te woon soos wat die geval wel sal wees met die wederkoms van Jesus die Messias, woon ons feitlik in vestings met veelvuldige slotte, alarmstelsels en omring deur elektroniese bewakingstoerusting. 

Wat ‘n pragtige wêreld sal dit nie wees nie wanneer God se teenwoordigheid met ons sal wees en ons in vrede, sekuriteit en in God se rus kan lewe. Dit is die essensie van Succot, wat ons verwag en na uitsien telkens wanneer ons hierdie fees vier en tyd in ‘n Succot (skamele skuiling) deurbring, waar ons deur die opbrengs van die land omring is en die sterrehemel bokant ons het. 

Miga / Mikhah {4:1} “En aan die einde van die dae sal die berg van die huis van die HERE vasstaan op die top van die berge en verhewe wees bo die heuwels, en die volke sal daarheen toestroom. {4:2} En baie nasies sal heengaan en sê: Kom, laat ons optrek na die berg van die HERE en na die huis van die God van Jakob, dat Hy ons in sy weë kan leer en ons in sy paaie kan wandel. Want uit Sion sal die wet uitgaan en die woord van die HERE uit Jerusalem. {4:3} En Hy sal oordeel tussen baie volke en regspreek vir magtige nasies tot in die verte; en hulle sal van hul swaarde pikke smee en van hul spiese snoeimesse; nie meer sal nasie teen nasie die swaard ophef nie, en hulle sal nie meer leer om oorlog te voer nie. {4:4} Maar hulle sal sit elkeen onder sy wingerdstok en onder sy vyeboom, sonder dat iemand hulle verskrik; want die mond van die HERE van die leërskare het dit gespreek.”. 

Congregation Melech Yisrael alle regte voorbehou