✦

Verdien

VaYakhel
(En Hy Het Byeengebring)

Eksodus 35:1 – 28:20


Eksodus {35:10} “Elke vakman onder julle moet kom help dat alles gemaak word wat die Here beveel het: {35:11} die tabernakel met die tent daaroor, die kramme, die rame, die dwarslatte, die style met hulle voetstukke; {35:12} die ark met sy draaghoute, die deksel en die voorhangsel, {35:13} die tafel met sy draaghoute en al sy toebehore en die offerbrood; {35:14} die kandelaar met sy toebehore, die lampe met hulle olie, {35:15} die wierookaltaar met sy draaghoute, die salfolie, die geurige wierook en die afskorting vir die deur van die tabernakel; {35:16} die brandofferaltaar met al sy toebehore, sy bronstraliewerk waaraan die draaghoute vas kom, die waskom met sy voetstuk, {35:17} die gordyne van die voorhof, die style met hulle voetstukke, die afskorting vir die deur van die voorhof; {35:18} die penne van die tabernakel, die penne van die voorhof met hulle toue; {35:19} die geborduurde klere om in die heiligdom mee te dien, die gewyde klere vir die priester Aäron en vir sy seuns om daarin as priesters diens te doen.”


Om hierdie Parasha te lees, help my om te verstaan wat die Here bedoel het toe Hy gesê het dat Hy die mens na Sy beeld geskape het; benewens al ons ander ooreenkomste is ons ook skeppers maar anders as die Here, kan ons nie iets skep uit niks nie. Ons kan slegs iets neem wat die Here alreeds geskep het en iets daaruit skep.


In hierdie Parasha het die Here Moses beveel om die nodige rou materiaal te versamel om ‘n huis te bou waarin Hy tussen Sy mense kon woon. God se voorneme, sowel destyds as nou, is om in Sy mense te woon; trouens, indien jy ‘n gelowige in Jesus die Messias is, dan sal God in die gedaante van die Heilige Gees in jou woon.


Die Here, die Skepper van iets uit uit niks nie, kon met gemak eenvoudig gespreek het dat dit ‘n huis vir Homself moet wees, netsoos Hy die heelal geskep het, maar dit  is nie wat Hy gedoen het nie: Hy het verkies dat Sy mense dit vir Hom moet doen.


Spreuke {13:11} “Rykdom wat sommerso gekom het, verminder maklik; wie bietjie vir bietjie bymekaarmaak, word ryk.”


Oënskynlik betref hierdie Spreuk die verkryging van geld. In ons moderne kulture, word die verkryging van geld sonder om daarvoor te werk, dikwels ”maklike geld” genoem. Wat hierdie Spreuk eintlik bedoel, is dat geld wat verkry word sonder om daarvoor te gewerk het, netso maklik gaan as wat dit gekom het. Dieselfde beginsel kan toegepas word op enigiets waarvoor ons nie hard gewerk het om te verkry nie. Dit is nou eenmaal die menslike natuur om goed te waardeer en op te pas waarvoor ons moes gewerk het, as iets anders wat net aan ons geskenk is. Ongelukkig vir sommiges sluit dit selfs hul redding in en dit is die rede dat daar soveel werk-geörienteerde gosdienste en kultusse bestaan.


Genesis {3:17} “Vir die mens het die Here God gesê: “Omdat jy na jou vrou geluister het en geëet het van die boom waarvan Ek jou verbied het om te eet, “is die aarde deur jou toedoen vervloek; met swaarkry sal jy daaruit 'n bestaan maak, jou lewe lank; {3:18} die aarde sal vir jou dorings en dissels laat uitspruit, en jy sal veldplante eet; {3:19} net deur harde werk sal jy kan eet, totdat jy terugkeer na die aarde toe, want daaruit is jy geneem. Stof is jy, en jy sal weer stof word.””


1 Korinthiërs {3:7} “Dit gaan dus nie om die een wat plant of die een wat natgooi nie, maar om God wat laat groei. {3:8} Die een wat plant en die een wat natgooi, staan op gelyke voet: God sal elkeen beloon volgens sy werk. {3:9} Ons is medewerkers in diens van God, en julle is die saailand van God.”


God verlang dat ons in vennootskap met Hom moet verkeer. Ongetwyfeld kan Hy alles sonder ons doen, maar die werklike rede waarom Hy ons geskep het, is om in vennootskap met Hom te wees op die aarde wat Hy vir ons geskep het. Uiteindelik, na die opstanding en Sy wederkoms na die aarde, sal ons saam met Hom regeer.


Openbaring {20:6} “Geseënd en heilig is dié wat aan die eerste opstanding deel het. Oor hulle het die tweede dood geen mag nie, maar hulle sal priesters van God en van Christus wees en sal saam met Hom die duisend jaar lank regeer.”


Om hierdie redes glo ek dat die Here die kinders van Israel gehad het om vir Hom ‘n woning te skep, eerder as dat Hy dit vir Homself skep.


Eksodus {35:4} “Moses het ook vir die hele gemeente Israel gesê: “Dit is die opdrag van die Here: {35:5} Julle moet uit julle besittings 'n offergawe vir die Here gee. Elkeen wat vrywillig 'n offergawe vir die Here wil gee, moet dit bring: goud, silwer, brons,”


Gelowiges in Jesus die Messias is nou in die Tempel van God. Die Gees van God woon in ons. Daarom is dit steeds die verantwoordelikheid van elke gelowige in Jesus die Messias om die Koninkryk van God te bou deur getuienis en om die evangelie van redding te deel. Ek vertrou dat die Here in jou ‘n gewillige hart daarvoor sal vind.     


 Kom gou Jesus!


Sabbatsvrede

VaYakhel
(En Hy Het Byeengebring)


Eksodus {35:1} "TOE het Moses die hele vergadering van die kinders van Israel bymekaar laat kom en aan hulle gesê: Dit is die woorde wat die HERE beveel het, om dit te doen: {35:2} Ses dae lank kan daar werk verrig word, maar op die sewende dag moet daar vir julle ’n heiligheid, ’n dag van volkome rus wees tot eer van die HERE. Elkeen wat daarop werk verrig, moet gedood word.{35:3} Julle mag op die sabbat geen vuur aansteek in enigeen van julle woonplekke nie."

Baie Joodse mense, ultra-ortodoks, ortodoks en selfs sekere Messiane neem hierdie mitzvah (gebod) van om nie ‘n vuur aan die brand te steek nie baie ernstig op. Hulle kook nie op die Sabbat nie, omdat dit vereis om hulle stowe aan te skakel, hulle skakel nie ligte aan op die Sabbat nie omdat die skakelaar ‘n vonk veroorsaak, wat ‘n vuur kan laat ontstaan, hulle bestuur nie op die Sabbat nie omdat die aanskakeling van hulle voertuig ‘n onsteking vereis wat ‘n vuur kan veroorsaak, of doen niks anders wat ‘n vuur of ‘n vonk op die Sabbat kan veroorsaak nie

Danksy moderne tegnologie, het sommige van hierdie selfde persone ‘n oplossing gevind om hulle vertolking van hierdie Skrifgedeelte te omseil. Hulle installeer bewegingsverklikkerskakelaars in hulle huise, wat die ligte outomaties aanskakel wanneer ‘n mens die vertrek binnekom. Indien hulle in ‘n woonstelgebou woon, kies hulle een wat ‘n “Sabbat”- hysbak beskik, wat outomaties stilhou op elke vloer sonder dat knoppe gedruk hoef te word. Enersyds ag hulle hierdie gebod so ernstig en letterlik, maar andersyds, gebruik hulle tog elke moontlike moderne tegnologie tot hulle voordeel om sodoende die gebod te omseil. Dit klink absurd, maar dis waar! Ons moet onsself dus afvra of God werklik bedoel het dat ons tot hierdie uiterstes moet gaan? Kom ons kyk wat Jesus die Messias, God in Sy vleesgewordenheid hieroor gepreek het.

Markus {2:27} "En Hy sê vir hulle: Die sabbat is gemaak vir die mens, nie die mens vir die sabbat nie."

Indien die Sabbat vir die mens geskep is en nie die mens vir die Sabbat nie, waarom wend die mens hom tot al hierdie geknoei, so asof God en hierdie gebod vereer word? Oorweeg ook dít dat dit saans in die Negev-woestyn bitter koud word - selfs onder o-grade in die Winter. Wat het gebeur wanneer die vuur in die tent geblus is op die Sabbat? Moes die kinders van Israel ‘n nie-Jood, miskien ‘n Egiptenaar of Edomiet vind om die vuur weer aan die brand te steek sodat hulle kinders nie aan blootstelling moes ly nie? Was die Tora slegs geskryf vir mense in  warmer klimaatstoestande? Wat van die Eskimos in die vriesende noorde? Indien hulle tot geloof gekom het, kon hulle nie op die Sabbat vuur aansteek om warm te bly nie? Ek dink die eerste deel van ons Skrifgedeelte beantwoord hierdie vrae vir ons.

Eksodus {35:2} "Ses dae lank kan daar werk verrig word, maar op die sewende dag moet daar vir julle ’n heiligheid, ’n dag van volkome rus wees tot eer van die HERE. Elkeen wat daarop werk verrig, moet gedood word."

Die konteks van die gedeelte, wat ek in die begin van hierdie kommentaar aangehaal het, is Werk. Die kinders van Israel is deur God aangesê dat hulle ses dae gehad het om te werk, maar die sewende dag moes hulle rusdag wees. Terwyl hulle slawe in Egipte was, was hierdie konsep van ‘n rusdag - ‘n dag sonder om op te staan en te gaan werk - ongehoord. Deur te verneem dat hulle nou ‘n dag af gehad het, sou vir die kinders van Israel moeilik gewees het om aan gewoond te raak. Die Sabbat was egter vir die Here en is steeds nie ‘n saak wat Hy wil hê ons moet ligtelik opneem nie. Op hierdie dag het die Here opgehou om te skep en netso moet ons as Sy skepsels, na Sy beeld geskep, ook op die Sabbat ophou skep. Enige tipe skeppende werk moes ophou en ‘n dag van rus moes eerbiedig word. Die wrede straf om steeds op die Sabbat te werk, was die dood. Dus vir alle werkslawe daar buite - as julle miskien die moontlikheid besef het om te sterf as gevolg  van konstante en onophoudelike werk, sal hierdie wrede straf  van die dood, miskien vir julle ‘n aansporing wees om op te hou werk op die Sabbat!

Ons moet ook in ag neem dat toe die kinders van Israel hierdie gebod ontvang het, niemand na die kantoor of fabriek gegaan het om te werk nie. Besighede was tuigebaseerd. Die grofsmid het buite sy tent gewerk, netsoos die handelslui. Daarom die woorde:

Eksodus {35:3} "Julle mag op die sabbat geen vuur aansteek in enigeen van julle woonplekke nie."

Dit pas eenvoudig in die konteks om nie op die Sabbat te werk nie!

Om ‘n vuur aan te steek teneinde warm te bly is nie werk nie! In dieselfde verband, om ligte in jou huis aan te skakel sodat jy saans kan sien, is nie werk nie. Om op die Sabbat jou motorvoertuig aan te skakel en na die sinagoge te bestuur, is nie werk nie. Om te kook teneinde op die Sabbat te kan eet, is nie werk nie, tensy jy ‘n professionele sjef is. 

Sabbat is ‘n dag van feestelikheid en nie van vas nie.Maar julle sê: “Wat van die man wat uitgevang is deur om op die Sabbat takkies op te tel en deur Moses ter dood veroordeel is? Het hy moontlik hout opgetel om sy kinders warm te hou?” Aangesien hierdie man moes sterf vir die optel van takkies, kan ons nie veronderstel dat hy moes gesterf het om sy kinders warm te hou nie. Indien wel, sou hy nie deur God die doodstraf opgelê gewees het nie. Heel moontlik sou hy die hout wou gebruik om sy vuurmaakplek droog te maak of sy smids-smeltoond of smeltpot op te warm, wat alles werk was! Hierdie gebod was nie bedoel om iemand te laat sterf bloot omdat hy hout bymekaar gemaak het om sy huis te verwarm of sy gesin te voed nie. In elkgeval behoort ons almal verstandig genoeg te wees om vooruit die Sabbat te beplan. Netsoos ‘n dubbele porsie manna op die grond geval het vir die kinders van Israel om op te tel, ter voorbereiding van die Sabbat, terwyl hulle in die wildernis gedwaal het, die motor met brandstof volgemaak moet wees (sodat dit nie iemand anders sou veroorsaak om te werk nie), sou die hout vooruit bymekaargemaak moes word vir vuur, die voedsel vooraf aangekoop en miskien selfs voorberei word, sodat die Sabbat werklik geag word, soos deur die Here bedoel, ‘n Kodesh (Heilige ) dag van rus voor Hom. Shabbat shalom (sabbatsvrede)    


Kom gou Jesus!
PDF weergawe

Met Blou, Pers en Bloedrooi Geweef

VaYakhel/Pekude
(En Hy Het Byeengebring)


Soos julle uit die titel sal merk, is daar hierdie week ‘n dubbele Tora-lesing. En ek het na verwante Skrifgedeeltes uit elke deel gesoek en verskaf één kommentaar vir albei Parashot. Graag wil ek hiermee ook erkenning verleen aan Rabbi Jonothan Cahn, wie se lesings in hierdie kommentaar bygewerk is.

(Uit parasha Vayakhel)
Eksodus {36:35 – 36:38) “Verder het hy die voorhangsel gemaak van pers en purperrooi en bloedrooi stowwe en fyn dubbeldraad-linne; as kunstige werk het hy dit gemaak, met gérubs. (36:36)  En hy het vier pilare van akasiahout daarvoor gemaak en dit met goud oorgetrek; hulle kramme was ook van goud; en hy het daarvoor vier silwervoetstukke gegiet. (36:37)  Hy het ook vir die ingang van die tent ‘n bedekking gemaak van pers en purperrooi en bloedrooi stowwe en fyn dubbeldraad-linne, veelkleurige werk; (36:38)  en die vyf pilare wat daarby behoort, met hulle kramme; en hy het hulle toppe en ringe met goud oorgetrek; en hulle vyf voetstukke was van koper.”

(Uit parasha Pekude)
Eksodus {39:1} “Hulle het ook kunstige klere van pers en purperrooi en bloedrooi stowwe gemaak om in die heiligdom te dien. Ook het hulle die heilige klere vir Aäron gemaak soos die HERE Moses beveel het.”

Ons weet dat alles wat God doen van betekenis is. Sekerlik is dit van toepassing op wat Hy in die Bybel doen en wat Hy in die tabernakel (Mishkan) gedoen het. Wat insiggewend van die bovermelde Skrifgedeeltes is, is die verwysing na die drie kleure: blou, pers en bloedrooi. Wat ook interessant is, is dat die tabernakel uit drie dele bestaan het: die buitevoorhof, die Heiligdom en die Heiligste der Heilige – oftewel die Kadosh Kedoshim.

Blou is die kleur van die hemel, dit wil sê die lug en daarom verteenwoordig blou dus die hemel. Skarlaken is rooi en die Hebreeuse woord vir rooi is “Adom”, waaraan die naam “Adam” ontleen is. Die grond in die Midde-Ooste is rooierig en Adam is uit die Midde-Oosterse stof van die aarde geformeer – vandaar sy naam. Die naam Adam is nie slegs die naam van die eerste mens nie, maar verwys ook na die ganse mensdom. Die kleur, Adom, rooi of skarlaken rooi, verteenwoordig dus die mens. Dit is dus interessant dat met hierdie twee kleure blou en rooi, ons ‘n skakel het tussen hemel en aarde: God en die mens; trouens, dit is waaroor die tabernakel eintlik gaan – die ontmoeting of skakeling tussen God en mens en mens met God. Die tabernakel is op soortgelyke wyse met betrekking tot hierdie twee kleure saamgestel. Ons vind die Heiligste der Heilige waar God woon en die voorhof waar die mens woon.

Die middelste kleur in ons Skrifgedeeltes vermeld, is pers (purperrooi), wat, soos ons weet, ‘n samevoeging van blou en rooi is. Wat verder van hierdie kleur interessant is asook die betrekking daarvan tot die tabernakel, is dat laasgenoemde die Plek van Ontmoeting (dit wil sê die “ontmoeting” van blou en rooi) genoem is. Nie net dat dit ‘n volgorde van die kleure is nie: blou is altyd eerste en rooi altyd laaste, met pers altyd in die middel. Daar was ook dieselfde kleurvolgorde met die oprigting van die tabernakel: blou (hemel / die Heiligste der Heilige) is eerste en die voorhof (rooi / die mens) laaste opgerig en waar dié twee gedeeltes bymekaarkom (ontmoet), in die middel, die altaar. Ons sien dus hier dat die beweging is van die hemel af na die mens. 

Op die voorhangsel van die tabernakel is gerubs ingeweef in dieselfde kleure: blou, pers en bloedrooi en die bedekking van die ingang na die tabernakel, weereens in blou, pers en bloedrooi.

Wanneer ons die Hoëpriester (Kohen HaGadol) sien en hoe hy in die tabernakel diens verrig, merk ons dat hy van die voorhof na die Heiligste der Heilige beweeg: van die altaar na die ark, waaroor die teenwoordigheid van God was. Dit is baie interessant omdat dit ‘n afskaduwing is van Jesus se beweging vanaf die kruis: vanaf die mens na die altaar, na God toe, oftewel van die kruis na die hemel. Hy het by die mens begin en na God opgevaar.

Volgens die Skrif, is ons met die geregtigheid van Jesus beklee, dit wil sê dat ons die klere van God dra in blou, pers en bloedrooi. “Wie kan ons skei van die liefde van die Messias…”. Dit behels om in God te lewe en God in ons; om ons in Sy vreugde te verbly, om deur sy oë te kyk en in Sy voetspore te volg. Elke geslote deur gaan oop vir dié een wat in God lewe, elke sluier van vrees sal deur die krag van God weggeem word. Indien ons in God wandel, sal Hy ons bemagtig net soos blou en rooi in pers kan verander!  

Kom gou Jesus!
PDF weergawe

Voorheen uitgegee: 2012-03-11


Raak Fisies (Steek Jou Hande Uit Jou Moue!)

VaYakhel
(En Hy Het Byeengebring)


Eksodus / Shemot {35:10} “En almal wat kunsvaardig is onder julle, moet kom en alles maak wat die HERE beveel het: {35:11}  die tabernakel, sy tent en sy dekkleed, sy hakies en sy style, sy dwarshoute, sy pilare en sy voetstukke; {35:12}  die ark en sy draaghoute, die versoendeksel en die voorhangsel tot bedekking; {35:13}  die tafel met sy draaghoute en al sy gereedskap, en die toonbrode; {35:14}  en die kandelaar tot verligting, met sy gereedskap en sy lampe, en die olie vir die kandelaar; {35:15}  en die reukaltaar met sy draaghoute, en die salfolie en die reukwerk van speserye, en die bedekking vir die ingang van die tabernakel; {35:16}  die brandofferaltaar met sy traliewerk van koper, sy draaghoute en al sy gereedskap; die waskom met sy voetstuk; {35:17}  die behangsels van die voorhof, sy pilare en sy voetstukke, en die bedekking van die poort van die voorhof; {35:18}  die penne van die tabernakel en die penne van die voorhof met hulle lyne; {35:19}  die kunstige klere om in die heiligdom te dien, die heilige klere vir die priester Aäron en die klere van sy seuns om die priesteramp te bedien. {35:25}  En elke vrou wat kunsvaardig was, het met haar eie hande gespin en die spinsel gebring: die pers en purperrooi en bloedrooi stowwe en die fyn linne. {36:1}  So moet dan Besáleël en Ohóliab en elkeen wat kunsvaardig is, in wie die HERE wysheid en verstand gegee het om met kennis al die werk tot vervaardiging van die heiligdom te verrig, dit maak net soos die HERE beveel het.”

Ek het onlangs ‘n konferensie van Rabbi’s bygewoon wat deur die Internasionale Alliansie van Messiaanse Sinagoges (‘n organisasie waarmee ons gemeente geaffilieer is) gereël is. Hierdie jaarlikse byeenkomste word gewy aan opvoeding, bespreking, onderrig en gebed en het elke jaar ‘n besondere tema. Vanjaar se tema het betrekking gehad op die bestuur van ‘n gemeente wat God onder beheer van die rabbi’s geplaas het. Die besprekingsonderwerpe het gewissel van personeelhantering en beheer, toeligting oor integriteit, goeie besigheidsvaardighede/-praktyke, met inbegrip van alle finansiële aspekte (tiendes, boekhouding, rekeningwese en regeringsverslae). Baie ander aangeleenthede is ook bespreek – dit het gewissel van eenvoudige sake, byvoorbeeld welke afstand gemeentelede van hul gemeentes woonagtig behoort te wees, tot die meer komplekse, soos Federale programme, voordele en regeringsagentskappe.

In die verlede het ek nooit werklik veel aandag bestee aan die mikrobestuur van die gemeente nie, maar by die aanhoor van lesings, het ek besef dat ek tans inderdaad baie, indien nie alles nie, van die sake wat tydens lesings bespreek is, wel behartig. Na bywoning van hierdie konferensie, het dit my egter laat besef dat die onderhoud en bedryf van ‘n gemeente ook veel fisiese aktiwiteite vereis.

Nadat ek die voorafgaande Skrifgedeelte – trouens, die hele Parasha Vayakhel, wat dit betref – deurgelees het, het ek tot die besef gekom van die grootsheid en omvang van werk aan die konstruksie van die tabernakel (Mishkan), wat Moses moes behartig het.

Dit wil voorkom asof Moses ‘n fabriekstipe-produksielyn daargestel het om al die dekklede, gordyne, hout en hakies wat benodig is vir die konstruksie van die tabernakel te verskaf. Daar was spinners, wewers, skrynwerkers, gietvormmakers, juweliers en monteurs. Daarbenewens sou mense, wat hulle moes bystaan, soos gereedskapmakers en talle ander handlangers wat enigiets asook geringe take kon behartig, en skoonmakers benodig word. Verder, soos ons bewus is, is ‘n fabriek nie volledig nie sonder ontwerpers, toesighouers, voormanne en, laaste maar nie die minste nie, ‘n goeie bestuurder. Moses het oor almal beskik.

Die konstruksie van die tabernakel was geensins bloot ‘n geestelike gebeurtenis nie. Dit het lang werksure en harde fisiese arbeid geverg. Die enigste mate van spiritualiteit wat ter sprake was, was die liefde, toewyding en arbeidwilligheid van almal wat God gedien het.

Ek glo dit bewys dat nie alle werk vir die Here spiritueel van aard is nie; dit vereis ook ‘n mate van fisiese arbeid. Sommige mense verkeer onder die wanindruk dat hulle slegs hul hande op koerantadvertensies vir beskikbare poste hoef te lê en God sal vir hulle ‘n betrekking voorsien, of meen dat hulle net hoef te bid en hulle nuwe gebou sal opgerig word. Sonder twyfel is God in die wonderwerk “bedryf” en gebed om ‘n werk of enigiets – selfs iets essensieel – is nodig, maar eweneens ook om fisies te raak. Om ‘n betrekking te bekom, om ‘n gemeente aan die gang te hou of ‘n tabernakel op te rig, verg harde werk en fisiese inspanning, maar sommige mense is so hemelsgerig, dat hulle van geen aardse nut is nie!

Kom gou Jesus!


Voorheen uitgegee: 2011-02-26