✦

Die Betekenis van die Regterhand

En Hy Het Gelewe / VaYechi 

Genesis / BeReshit 47:28-50:26
1 Konings / Melachim Aleph 2:1-12
1 Petrus / Kefa Aleph 1:1-9

Genesis / Bereshit {48:11} “En Israel sê vir Josef: Ek het geen gedagte gehad om jou aangesig te sien nie, en kyk, God het my ook jou nageslag laat sien. {48:12} Daarop laat Josef hulle van sy knieë af weggaan, en hy buig hom met sy aangesig na die aarde toe. {48:13} En Josef neem hulle twee Efraim met sy regterhand, links van Israel, en Manasse met sy linkerhand, regs van Israel en hy bring hulle by hom. {48:14} Toe steek Israel sy regterhand uit en lê dit op die hoof van Efraim, hoewel hy die jongste was, en sy linkerhand op die hoof van Manasse: hy het sy hande oorkruis gehou, want Manasse was die eersgeborene. {48:15} En hy het Josef geseën en gesê: Die God voor wie se aangesig my vaders Abraham en Isak gewandel het, die God wat my as Herder my lewe lank gelei het tot vandag toe, {48:16} die Engel wat my uit elke teëspoed verlos het—mag Hy die seuns seën, en mag deur hulle my naam genoem word en die naam van my vaders Abraham en Isak, en mag hulle vermeerder in die land in menigte. {48:17} Toe Josef sien dat sy vader sy regterhand op die hoof van Efraim gelê het, was dit verkeerd in sy oë; en hy het die hand van sy vader gegryp om dit van die hoof van Efraim op die hoof van Manasse oor te bring. {48:18} En Josef sê aan sy vader: Nie so nie, my vader; want hierdie een is die eersgeborene: lê u regterhand op sy hoof.”

Wat is dan so belangrik aangaande die regterhand dat Josef so ongesteld geraak het toe sy vader sy linkerhand op die oudste seun, Manasse, geplaas het? Ek meen dat die antwoord geleë is in die gebed wat Israel oor sy seun, Josef, gebid het.

Genesis / Bereshit {48:15} “En hy het Josef geseën en gesê: Die God voor wie se aangesig my vaders Abraham en Isak gewandel het, die God wat my as Herder my lewe lank gelei het tot vandag toe, {48:16} die Engel wat my uit elke teëspoed verlos het—mag Hy die seuns seën, en mag deur hulle my naam genoem word en die naam van my vaders Abraham en Isak, en mag hulle vermeerder in die land in menigte.”

Oral in die Skrif waar ek gesoek het na enigiets oor God wat iets gedoen het, word daarna verwys as volbring deur Sy regterhand, byvoorbeeld:

Jesaja / Yeshayahu {48:13} Ook het my hand die aarde gegrond, en my regterhand die hemele uitgesprei; as Ek hulle roep, staan hulle daar almal saam.

God het die aarde met sy regterhand geskep en, alhoewel ons weet dat die uitdrukking: "My regterhand" hier en elders as 'n metafoor gebruik word, vra 'n mens jouself af of dit blote toeval is dat die aarde in regsom rotasie beweeg? Trouens, al die planete in ons sonnestelsel wentel na regs om die son, net soos selfs die maan na regs roteer om die aarde. Wat is dus so betekenisvol in verband met die regterhand?

Jesaja / Yeshayahu {62:8} Die HERE het gesweer by sy regterhand en by sy magtige arm,….
Psalm / Tehillim {118:15} ‘n Stem van gejubel en van heil is in die tente van die regverdiges: die regterhand van die HERE doen kragtige dade. {118:16} Die regterhand van die HERE verhef; die regterhand van die HERE doen kragtige dade.
Efesiërs {1:19} en wat die uitnemende grootheid van sy krag is vir ons wat glo, na die werking van die krag van sy sterkte {1:20} wat Hy gewerk het in Christus toe Hy Hom uit die dode opgewek het en Hom laat sit het aan sy regterhand in die hemele, {1:21} bo alle owerheid en mag en krag en heerskappy en elke naam wat genoem word, nie alleen in hierdie wêreld nie, maar ook in die toekomstige.

Die voorafgaande Skrifgedeeltes is slegs enkele voorbeelde aangaande die regterhand van God, maar, mees betekenisvol, is die laaste voorbeeld (hierbo) van die regterhand van God, wat verwys na 'n plek van eer of gesag. Histories en Bybels, het 'n persoon van hoë stand, wat iemand aan sy regterhand geplaas het, aan so 'n iemand eer en gesag verleen en is hulle waardigheid erken. Hier sien ons inderdaad dat die Vader Jesus verhoog het bo alle ander, deur Hom aan sy Regterhand te laat sit.

Die term "God se regterhand", waar dit op 'n profesie betrekking het, verwys altyd na die Messias, aan Wie die mag en gesag gegee is, om Sy vyande te onderdruk, soos ons in Psalm 118:16 (hierb aangehaal) gesien het.

Matthéüs / Mattityahu {22:42} “en sê: Wat dink julle van die Christus? Wie se seun is Hy? Hulle antwoord Hom: Dawid s’n. {22:43} Hy sê vir hulle: Hoe is dit dan dat Dawid Hom in die Gees Here noem as hy sê: {22:44} Die Here het tot my Here gespreek: Sit aan my regterhand totdat Ek u vyande gemaak het ‘n voetbank van u voete?”

In vers 44 hierbo, haal Mattheüs aan uit Psalm 110:1, wat 'n messiaanse Psalm is. Verder, in hierdie gedeelte uit Mattheüs ondervra Jesus die Fariseërs oor wie hulle meen die Messias is.
Matthéüs / Mattityahu {22:45} ”As Dawid Hom dan Here noem, hoe is Hy sy seun?”

Uit die Skrif weet ons dat die plek van die Messias, aan God se regterhand is. Die feit dat Jesus die Messias aan die "regterhand van God" was, was 'n teken aan Sy dissipels dat Jesus die Messias was en inderdaad opgevaar het na die hemel. Jesus het vir sy dissipels gesê dat Hy moes weggaan en die Heilige Gees in Sy plek na hulle sou stuur. Dus was die uitstorting van die Heilige Gees in die bovertrek op Pinksterdag beslis bewys dat Jesus werklikwaar in die hemel was en gesit het aan die regterhand van God die Vader. Dit word bevestig in Romeiene {8:34}, waar die apostel Paulus skrywe dat die Messias aan die regterhand van God is en vir ons intree. Wat ons dus kan sê, is dat "God se regterhand" verwys na die Messias, wat ons nou weet, Jesus is.

Na wie het Israel dan verwys toe hy sy gebed oor sy seun, Josef, gebid het terwyl sy regterhand op Efraim was?

Engele beskik immers nie oor die vermoë om te seën nie! Daarom, is sowel ek as meeste kommentators dit eens oor dié gebed, dat hierdie engel 'n voor-vergestaltings-manifestasie van Jesus die Messias se hand was. Dit is om hierdie rede dat Jakob sy regterhand op Efraim se hoof geplaas het, wat die vernaamste van Josef se twee seuns sou word.

Die betekenis, begrip en kennis van die regterhand van God dateer terug na die aanbreek van tyd, moontlik omdat die aarde deur Jesus die Messias, die Woord van God en die profetiese regterhand van God geskep is. Daarom het die regterhand altyd besondere betekenis in sowel die Heilige Skrif as in uiteenlopende kulture dwars deur die geskiedenis, hetsy heidens of goddelik. Vandaar dat Jakob sy regterhand op Efraim geplaas het. Die satan versterk ook die betekenis van die regterhand en wel om die regterhand vir homself toe te eien:

Openbaring {13:16} “En hy maak dat aan almal, klein en groot, en die rykes en die armes, en die vrymense en die slawe ‘n merk op hulle regterhand en op hulle voorhoofde gegee word; {13:17} sodat niemand kan koop of verkoop nie, behalwe hy wat die merk of die naam van die dier of die getal van sy naam het.”

Die satan het nog altyd en is steeds besig om God se gesag, Sy Regterhand, wedererregtelik vir homself toe te eien. Genadiglik ken ons die einde van die Boek en hy delf die onderspit!

Congregation Melech Yisrael Alle regte voorbehou

Voorheen gepubliseer: 10 Januarie 2009

PDF version


Messias Seun van Josef / Mashiach ben Yosef

1 Januarie 2012 
D’Var Torah 
En Hy Het Gelewe / Vayechi 


 Genesis / Bereshit {47:27} “So het Israel dan in Egipteland gewoon, in die land Gosen; en hulle het vaste besittings daarin verwerf en vrugbaar geword en sterk vermeerder.{47:28} En Jakob het sewentien jaar in Egipteland gelewe, sodat die dae van Jakob, die jare van sy lewe, honderd sewe en veertig jaar was. {47:29} En toe die dae van Israel nader kom dat hy moes sterwe, het hy sy seun Josef laat roep en vir hom gesê: As ek nou guns in jou oë gevind het, sit dan tog jou hand onder my heup en bewys my liefde en trou—begrawe my tog nie in Egipte nie. {47:30} Wanneer ek met my vaders ontslaap het, bring my dan weg uit Egipte en begrawe my in hulle graf. En hy antwoord: Ek sal handel ooreenkomstig u woord. ”. 

Met die lees van hierdie verse, het ek iets besonder interessant teëgekom. In die verlede het ek verwys na God se gebruik van die name Israel en Jakob in die beskrywing van een en dieselfde persoon. Soms sou God Isak se seun Jakob noem en andersins Israel. Soos ons bewus is, was dit God wat Sy naam van Jakob na Israel (Genesis 32:28) verander het. Die naam “Jakob” beteken “Uitoorlêer” en Israel, “Prins van God”. Die wisselwerking tussen die name was nie toevallig nie – niks in die Bybel geskied lukraak nie! Die feit is dat God doelbewus die name afgewissel het om tussen die twee geaardhede van dieselfde man te onderskei. 

Sy naam Jakob verwys na sy wêreldse natuur, sy ou self, wat dikwels geblyk het in sy omgang met ander mense in die Bybel. Sy naam Israel daarenteen verwys na sy spirituele natuur, oftewel sy nuwe self. Dit is dus op hierdie wyse – so glo ek – dat God die twee name in die bovermelde Skrifgedeeltes gebruik. Kom ons kyk hoedat God dit doen en wat Hy vir ons verduidelik ten opsigte van die afwisseling van die name Jakob en Israel. 

Genesis / Bereshit {47:27} “So het Israel dan in Egipteland gewoon, in die land Gosen; en hulle het vaste besittings daarin verwerf en vrugbaar geword en sterk vermeerder.” 

Hier, glo ek, word ons vertel dat gedurende Jakob se leeftyd, in die tyd wat hy en sy familie in Egipte gewoon het, hulle tog ‘n verhouding met God gehad het. Dat hulle verblyf in Egipte, in die land Gosen was, dui daarop dat hulle afgesonder was, verban in ‘n godlose materialistiese land. “Wat, ons dus hier sien, is dat die familie steeds in ‘n geestelike, verwante verhouding met God geplaas was, hoewel verban in die materiële fisiese wêreld wat deur Egipte verteenwoordig word. 

Genesis / Bereshit {47:28} “En Jakob het sewentien jaar in Egipteland gelewe, sodat die dae van Jakob, die jare van sy lewe, honderd sewe en veertig jaar was.”. 

Ek meen dat twee sake hier aan ons meegedeel word. Eerstens, deur die gebruik van die naam Jakob in hierdie vers, dat die man inderdaad deur die materialisme van Egipte beïnvloed is. Tweedens, deel God ons mee van die fisiese dood van die man en die aantal jare wat sy fisiese liggaam hierdie aarde bewandel het. Die wysgere is van mening dat wanneer die Tora na Jakob se sewentienjarige verblyf in Egipte verwys, dit gegrond was op sy aardse genot en om te breek met die spirituele onrus wat hy tot op daardie tydstip ondervind het. 

Genesis / Bereshit {47:29} “En toe die dae van Israel naderkom dat hy moes sterwe, het hy sy seun Josef laat roep en vir hom gesê: As ek nou guns in jou oë gevind het, sit dan tog jou hand onder my heup en bewys my liefde en trou—begrawe my tog nie in Egipte nie.”. 

Ek dink dat hierdie gedeelte ons van ‘n magdom inligting voorsien. God wys vir ons daarop dat met die dood van Jakob, ‘n spirituele dood vir die volk sou aanbreek. Dít word bevestig deur die verandering van sy naam na Israel, wanneer na Jakob se dood verwys word. 

‘n Verdere interessante waarneming is, naamlik, waarom het Jakob nou juis sy seun Josef laat kom, toe hy besef het dat die tyd van sy dood naby was? Was sy ander elf seuns dan nie by hom nie? Kon hy nie een van hulle geroep het nie? Daarbenewens, was Juda op daardie tydstip eintlik die familiehoof en nie Josef nie. 

Ek meen die antwoord lê eintlik opgesluit in die feit dat Josef dwarsdeur hierdie verhaal, ‘n voorstelling van Jesus is. In essensie, kyk ons in die toekoms in. Jakob versoek Jesus om te belowe dat Hy die spirituele verhouding tussen die volk en God sal herstel en hulle in die Beloofde Land vestig. 

Ons weet dat, na Jakob se dood, die volk vir meer as tweehonderd jaar in slawerny in Egipte verkeer het. Gedurende daardie tyd, het hulle alle begrip van hulle verhouding met die God van hemel en aarde verloor en gevolglik die gewoontes en praktyke van die Egiptenare aangeneem. Ongelukkig, leef die grootste gedeelte van die volk Israel tot vandag toe, steeds in ballingskap en spirituele duisternis. Binnekort sal Jesus kom, hulle verhouding met hul God herstel en hulle laat terugkeer na die Land van die Belofte. Congregation 


Congregation Melech Yisrael alle regte voorbehou