Geen plek om weg te kruip

D’Var Torah

En hy het nadergekom – Vayigash

Genesis / Bereshit 44:18 – 47:27

Esegiël / Yehezqel 37:15 – 28

Lukas / Uri 6:12 – 16

Genesis /Bereshit {44:18} “Toe kom Juda nader na hom en sê: Ag, my heer, mag u dienaar tog 'n woord spreek voor die ore van my heer, en laat u toorn nie teen u dienaar ontvlam nie, want u staan gelyk met Farao. {44:19} My heer het sy dienaars gevra en gesê: Het julle 'n vader of broer? {44:20} En ons het my heer geantwoord: Ons het 'n ou vader; en daar is 'n jong seun, 'n kind van die ouderdom, maar sy broer is dood; en hy het alleen oorgebly van sy moeder, en sy vader het hom lief. {44:21} Toe het u aan u dienaars gesê: Bring hom af na my toe, dat ek my oog op hom kan rig. {44:22} En ons het my heer geantwoord: Die seun kan sy vader nie verlaat nie, want sy vader sal sterwe as hy hom verlaat.”.

Ons het al almal die uitdrukking gehoor: “Die grootste verhaal wat ooit vertel is”, maar ek meen dat hierdie verhaal “Die grootste liefdesverhaal is wat ooit vertel is.”. Jakob (Ya’acov) se kinders, wat hy by sy vrouens, anders as Ragel (Rivka), gehad het, was so bewus van hulle vader se liefde vir Ragel, dat hulle besef het dat hy sou sterwe as hy Benjamin (Benyamin) moes verloor.

Jakob was bedrieg om te glo dat Josef (Yoseph) dood is, dat hy deur ‘n wilde dier doodgemaak is. Indien Jakob dus ook vir Benjamin moes verloor het, sou dit hom sonder ‘n lewende herinnering aan sy geliefde Ragel gelaat het. Ons weet almal dat Jakob vir veertien jaar moes werk om Ragel te verkry, maar vanweë sy liefde vir haar, het dié tyd geblyk om verby te vlieg. Hoe het hy sy geliefde vrou nie gemis nie! Soveel so dat hy Benjamin nie kon laat gaan nie, vir ingeval enige onheil ook oor hom sou kom.

Dit is nie ongewoon nie vir ‘n egpaar wat lank getroud en deur ‘n verhouding van ware liefde gebind was, dat, wanneer een te sterwe kom, die agtergeblewene kort daarna ook sterf. Oënskynlik het Jakob dieselfde band en liefdesverhouding met Ragel gehad. Ek glo dat hy dus net vir Benjamin, die laaste oorblywende seun van hom en Ragel, nog bly leef het. Wat hierdie verhaal nog ryker aan inhoud maak, is dat sy ander seuns daarvan bewus was.

Die seuns het besef dat wat hulle aan Josef gedoen het, verkeerd was en hulle nie geweet wat van hom geword het nie. Al wat hulle geweet het, was dat hy dood is en juis daarom is hulle oorweldig deur skuldgevoel en berou. ‘n Aansienlike verandering het egter in hulle lewens plaasgevind. Hulle wat lewenslank op Josef jaloers was en verbitterd gevoel het omdat hulle vader hom altyd voorgetrek het, verander skielik van gesindheid en raak bedagsaam, besorg en vol deernis, ten einde nie enige verdere skuldgevoel te verduur deur hulle vader se lewe in gevaar te stel nie.

Numeri / Bamidbar {32:23} “Maar as julle nie so doen nie, kyk, dan sondig julle teen die HERE, en weet dan dat julle sonde julle sal uitvind.”.

Daar is nêrens waar ons kan wegkruip, niks wat ons kan doen, geen leuen wat ons kan vertel nie wat kan verhoed dat ons sonde uiteindelik blootgelê word nie.

Jeremia / Yirmeyahu {23:23} “Is Ek 'n God van naby, spreek die HERE, en nie 'n God van ver nie?”.

Dit is absoluut nutteloos vir ons om ons sonde te probeer wegsteek of toesmeer. Net soos God elke omstandigheid in die lewens van hierdie tien broers beskik het om hulle sonde te openbaar en tot berou te bring, so sal Hy ook met ons handel! Dit is dus vir ons beter om so gou doenlik ons sonde te bely en berou te betoon as om te versuim totdat God ons konfronteer en ons sonde openbaar, soos wat Hy met Josef se broers gedoen het. Dis altyd beter om nederig te wees in plaas daarvan om verneder te word.

Congregation Melech Yisrael alle regte voorbehou

Maar as julle Moses geglo het …

D’Var Torah 

En Hy Het Nadergekom – Vayigash 

Genesis / Bereshit 44:18 – 47:27

Eségiël / Yechezekiel 37:15 – 28

Lukas / Uri 6:12 – 16

Genesis / Bereshit {44:31} “sal hy sterwe as hy sien dat die seun daar nie is nie; en u dienaars sal die grys hare van u dienaar, ons vader, met kommer in die doderyk laat afdaal. {44:32} Want u dienaar het die seun deur borgskap van my vader verkry deurdat hy gesê het: As ek hom nie na u bring nie, sal ek lewenslank teenoor my vader skuldig staan. {44:33} Laat u dienaar dan nou tog in die plek van die seun my heer se slaaf bly, en laat die seun saam met sy broers optrek. {44:34} Want hoe kan ek na my vader optrek as die seun nie by my is nie? Mag ek maar net die ellende nie aansien wat my vader sal tref nie!”. 

Beslis ‘n beeld van regstreekse plaasvervanging: Juda bied homself vrywilliglik aan as plaasvervanger vir sy broer Benjamin. Benjamin se oorspronklike naam was Benoni, wat “Seun van my pyn” (so het sy moeder hom met sy geboorte genoem) beteken. Sy het hierdie naam gekies vanweë die pyn wat sy tydens sy geboorte verduur het en uiteindelik haar dood veroorsaak het. Benoni is inderwaarheid ook ‘n beeld van die kinders van Israel, want hulle was ongetwyfeld meeste van die tyd ongehoorsaam, hardnekkig en het ander gode aanbid – dus het hulle hul hemelse Vader veel pyn besorg. Juda, soos ons weet, beteken “Lofpryser van God” en dit is uit die stam van Juda wat Jesus die Messias gekom het. In ons verhaal is Juda ‘n voorstelling van Jesus die Messias. Jakob is ‘n voorstelling van God, die Vader, ten behoewe van wie Juda besig is om op te tree. Egipte, in die Skrif, stel die wêreldgesindheid met sy gepaardgaande dekadensie en materialisme voor. Dus kan ons ‘n betekenisvolle beeld hieruit sien te voorskyn tree. 

Benoni was gevange gehou in Egipte, as straf vir sy sonde (hy is betrap met die onderkoning se drinkbeker in sy sak vol graan). Juda tree na vore en ter wille van sy vader, bied hy homself aan as plaasvervanger vir Benoni: daardeur sou hy vir sy broer instaan, die aanklagte op hóm neem asook die straf wat sy broer opgelê sou word. Ek vertrou werklik dat julle sal kan besef wat ek hier verduidelik aangesien dít die Evangelie is. Ons sien hier in beeldvorm die reddingsplan. Wie beweer dat die Evangelie nie in die Tora voorkom nie? Het Jesus nie gesê: 

Johannes / Yochanan {5:46} “Maar as julle Moses geglo het, sou julle My glo, want hy het van My geskrywe. {5:47} En as julle sy geskrifte nie glo nie, hoe sal julle my woorde glo?”. 

Volgens hierdie Skrifgedeelte, kom nie net die Evangelie in die Torah voor nie, maar alles wat daar aangaande Jesus te wete is, word vervat in die woorde van die Tora, soos deur Moses geskryf is; trouens, Jesus is die Lewende Tora. 

Vanweë hulle hardnekkige ongehoorsaamheid, was die kinders van Israel ver van God af. Hulle het dít van die oë, maar nie van die gees nie, nagejaag: wêreldgesindheid, mag en materialisme het hulle verhouding met God verbreek. Hulle was inderdaad “Die Seun van my Pyn” vir God en dit was juis na hierdie mense wat God Sy Seun (vleeswordende God) gestuur het, na die wêreld om húlle sonde op Homself te neem. 

Ons persoonlike situasie was ook hopeloos. Ons was vasgevang deur ‘n wêreldstelsel, wat skoonheid, seks en materialisme nagejaag het, waarvan Egipte tipies was en ons het dit nagevolg en daaraan verslaaf geraak. So het ook ons God se “Seun van my Pyn” geword. As dit nie was dat God iets goeds in ons gesien het nie, sou ons in ons sonde omgekom en die ewigheid in die hopeloosheid van die hel moes deurbring, maar 200 jaar gelede het God Sy Seun, Jesus die Messias, na hierdie wêreld gestuur om ons direkte plaasvervanger te wees. Hy het die straf vir óns sonde op Hom geneem. 

Romeine / Romim {5:6} “Want toe ons nog swak was, het Christus op die regte tyd vir die goddelose gesterwe. {5:7} Want nouliks sal iemand vir ‘n regverdige sterwe vir ‘n goeie mens sal iemand miskien nog die moed hê om te sterwe {5:8} maar God bewys sy liefde tot ons daarin dat Christus vir ons gesterf het toe ons nog sondaars was.”. 

Congregation Melech Yisrael alle regte voorbehou