Om Julle Kinders Agter te Laat

Bo

(Gaan)

Eksodus / Shemot 10:1 – 13:16

Jeremia / Yirmeyahu 46:13 – 28

1 Korinthiërs / Korintim Aleph 11:20 – 34

Eksodus / Shemot {10:7} “Toe vra Farao se dienaars vir hom: Hoe lank sal die man vir ons ‘n strik wees? Laat die manne trek, dat hulle die HERE hulle God kan dien. Weet u nog nie dat Egipte te gronde gaan nie? {10:8}  Daarop bring hulle Moses en Aäron na Farao terug, en hy sê vir hulle: Gaan heen, dien die HERE julle God. Wie is dit eintlik wat wil gaan? {10:9}  En Moses antwoord: Ons wil gaan met ons jong mense en ons ou mense, met ons seuns en ons dogters; met ons kleinvee en ons beeste wil ons gaan, want ons wil ‘n fees vir die HERE hou. {10:10}  Toe sê hy vir hulle: Mag die HERE só met julle wees as wat ek julle en julle kinders sal laat trek! Pas op, want julle het ‘n verkeerde ding voor oë. {10:11}  Nie so nie! Gaan dan, julle manne, en dien die HERE, want dít het julle verlang. En hulle het hulle van Farao af weggedrywe.”

Die Farao het vermoed dat indien hy elkeen van die kinders van Israel, dit wil sê kinders ingesluit, sou laat gaan, Moses in die woestyn sou intrek en dan net verder wegtrek. Dit was dus die bedoeling van die Farao, ten einde die ekonomie van Egipte te verseker, om nie sy slawe-arbeiders te verloor nie. Hy het besef dat solank hulle kinders agterbly, die kinders van Israel nie sou probeer ontvlug nie. Daar was egter geen moontlikheid dat Moses sou instem om die kinders agter te laat nie. Nie omdat hy oorweeg het om te vlug nie maar wel dat hy nie geweet het wat daarna sou gebeur nie. Al wat Moses wél geweet het, is wat God hom meegedeel het en dit was om die kinders van Israel drie dae ver in die woestyn in te lei om Hom te aanbid. Dit was Moses se besluit om niemand in Egipte agter te laat nie en hieruit is daar vir ons ‘n besondere les te leer. In die Messiaanse gemeenskap is kinders ons grootste bate. Ons was al almal in ‘n mindere of meerdere mate by evangelisasie betrokke en ons besef dus hóé moeilik dit kan wees om van Jesus die Messias te getuig. Ons kan meer verwerping as aanvaarding ondervind en vir sommige mense plaas juis dít ‘n demper op die bereidheid om ons geloof te deel.

Met ons kinders is dit egter nie die geval nie: ons het die geleentheid om hulle vanaf geboorte in Messiaanse Judaïsme op te voed. Selfs indien óns met hulle geboorte nog nie gered was nie, kan bloot ons veranderde lewens, nadat ons gered is, ‘n magtige getuie vir ons kinders wees.

‘n Goeie voorbeeld is die verhaal wat deur my Rabbi aan my vertel is. Nadat hy, op grond van sy nuut-gevonde geloof, vir baie jare van sy Joodse familie vervreemd was, sou hy en sy gesin uiteindelik met hulle herenig word. Sy kinders was nog nie tieners nie en al wat hulle geken het, was Messiaanse Judaïsme. Omdat hulle vader nie sy familie wou aanstoot gee tydens hulle eerste besoek nie, het hy hulle versoek om nie van Jesus te praat nie. As Messiaanse Jode, word die naam van Jesus normaalweg dikwels in gesprekke gemeld en veral in gebed vóór ete genome. Gevolglik het hy hulle ernstig versoek om nie Sy naam te meld nie. Daarop het sy dogter gevra: “Waarom Pappa, is hulle dan nie Jode nie?”

Moses het geweier om die kinders agter te laat. Hy wou seker maak dat die volgende geslag hulle geloof sou ervaar deur te aanskou hoedat hulle kinders God aanbid op dieselfde wyse as hulle voorvaders duisende jare tevore. Hy het die belangrikheid daarvan besef om kinders deur dié voorbeeld te leer en hulle alles te laat sien, hoor en ruik van wat plaasvind, sodat hulle eendag die tradisie sou voortsit.

Ongelukkig laat baie Messiaanse gelowiges egter vandag hulle kinders agter. Ja, hulle dwing hulle om op die Sabbat na die sinagoge te gaan en laat hulle spesiale klasse bywoon om met ander kinders te verkeer en sodoende saam met hulle van Messiaanse Judaïsme te leer. Maar dit word nie tuis opgevolg nie. Hulle vier die feesdae in die sinagoge maar nie tuis nie. So byvoorbeeld “Chanuka”: hulle bring moontlik hul kinders saam om op die eerste aand van Chanuka die Chanuka-kerse aan die brand te steek, maar laat dan na om vir die ander sewe dae ook sáám kerse aan te steek. Hulle laat inderdaad hulle kinders agter! Sommige ouers neem hulle kinders selde indien ooit saam na die sinagoge – sodoende laat hulle hul kinders letterlik agter.

As ons wil hê ons kinders moet die Here hulle God liefhê met hulle hele hart en siel, moet ons die gebod nakom, wat ons bid, elke dag wanneer ons die Shema voordra:

Deuteronomium / Devarim {11:9} “en leer dit aan julle kinders deur daaroor te spreek as jy in jou huis sit en as jy op pad is en as jy gaan lê en as jy opstaan;”

Dit is nie ‘n opsie nie, dit is ‘n gebod (mitzvah) en om enigiets nie uit te voer nie, sal wees soos om jou kinders by die Farao in Egipte agter te laat!

Spreuke / Mishlei {22:6} “Oefen die seun volgens die eis van sy weg; dan sal hy, ook as hy oud word, daar nie van afwyk nie.”

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Voorheen uitgegee: 2012-01-22

Slegs Die Messias Kan Dit Uitdryf

Bo

(Gaan)

Eksodus / Shemot 10:1 – 13:16

Jeremia / Yirmeyahu 46:13 – 28

1 Korinthiërs / Korintim Aleph 11:20 – 34

1 Johannes / Yochanan Aleph {2:18} “Kinders, dit is die laaste uur; en soos julle gehoor het dat die Antichris kom, bestaan daar ook nou baie antichriste, waaruit ons weet dat dit die laaste uur is.”

1 Johannes / Yochanan Aleph {4:3} “en elke gees wat nie bely dat Jesus Christus in die vlees gekom het nie, is nie uit God nie; en dit is die gees van die Antichris waarvan julle gehoor het dat hy kom, en hy is nou al in die wêreld.”

Uit die bovermelde Skrifgedeeltes, sal julle sekerlik saamstem dat Johannes ‘n ernstige waarskuwing aan ons rig aangaande die gees van die anti–Messias; trouens, ons word gewaarsku dat hierdie gees alreeds in die wêreld bedrywig is. Hierdie gees, waarna Johannes verwys, is nie ‘n persoon nie; dit kan dus ook nie betrekking hê op die bees, in die boek Openbaring (Hitgalut), nie. Dit is ‘n werklike gees, ‘n anti-Messias gees, wat Jesus as God verloën en ook die Vader verloën. Hierdie gees is inderdaad sedert die val van Lucifer uit die hemel, in die wêreld bedrywig. Uit die bovermelde Skrifaanhaling is dit duidelik dat dié gees aktief was in die tyd van Johannes, toe hy sy sendbrief geskryf het en ons sal sien dat dit al bedrywig was in Egipte toe Moses die Farao probeer oorreed het om die kinders van Israel te laat trek. Dié gees is tot vandag toe nog bedrywig. Dit is ‘n bedrieglike, leuenagtige en beherende gees. Ons sien sy bedrywigheid in parasha Bo.

Eksodus / Shemot {10:7} “Toe vra Farao se dienaars vir hom: Hoe lank sal die man vir ons ‘n strik wees? Laat die manne trek, dat hulle die HERE hulle God kan dien. Weet u nog nie dat Egipte te gronde gaan nie? {10:8}  Daarop bring hulle Moses en Aäron na Farao terug, en hy sê vir hulle: Gaan heen, dien die HERE julle God. Wie is dit eintlik wat wil gaan? {10:9}  En Moses antwoord: Ons wil gaan met ons jong mense en ons ou mense, met ons seuns en ons dogters; met ons kleinvee en ons beeste wil ons gaan, want ons wil ‘n fees vir die HERE hou. {10:10}  Toe sê hy vir hulle: Mag die HERE só met julle wees as wat ek julle en julle kinders sal laat trek! Pas op, want julle het ‘n verkeerde ding voor oë. { 10:11}  Nie so nie! Gaan dan, julle manne, en dien die HERE, want dít het julle verlang. En hulle het hulle van Farao af weggedrywe.”{10:24} “Toe het Farao Moses laat roep en gesê: Gaan heen, dien die HERE; net julle kleinvee en julle beeste moet agtergehou word. Selfs julle kinders kan met julle saamgaan.”

Uit hierdie Skrifgedeeltes, kan ons werklik die beherende aard van die anti-Messias-gees sien en in welke mate dit oor Moses en die kinders van Israel beheer probeer uitoefen het. “Julle kan gaan, maar nie julle kinders nie.”. “Julle en julle kinders kan gaan, maar nie julle vee nie.”. Dit was dieselfde gees wat in Sowjet-Rusland geheers het en wat nou in ander kommunistiese – en onderdrukkende diktator-beheerde lande heers.

In Kuba mag gesinne nie as ‘n eenheid buite die landsgrense reis nie. Die kinders moet agterbly en soms sowel die kinders as een van die ouers. Toe die aanvanklike aantal Jode die voormalige Sowjet-Unie verlaat het, is hulle slegs toegelaat om na Israel te gaan, op voorwaarde dat alles wat hulle besit het, agtergelaat moes word. Hulle is toegelaat om slegs dit wat in één tas pas, saam te neem en die kontantbedrag is beperk en aangeteken.

Sien julle die ooreenkomste tussen die voorwaardes waaronder die Farao, die kinders van Israel gestel het vir hul vertrek uit Egipte en die vereistes wat hedendaagse tiranne hul mense oplê? Dieselfde anti-Messias-gees, wat aktief die Farao beheer het, is steeds aktief en bedrywig.

Feit is dat hierdie bedrieglike-, leuenagtige-, beherende gees nie tot regerings, diktators en tiranne beperk is nie. Dieselfde gees is moontlik aktief in jóú aan die werk. Indien jy ‘n chroniese leuenaar en bedrieër is, as jy voorgee om meer te wees as wat jy waarlik is, as jy ‘n beherende tipe persoon is of ‘n konstante klakous, dan is hierdie anti-Messias–gees in beheer van jou en slegs gebed en Jesus die Messias kan jou verlos!

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Voorheen uitgegee: 2011-01-08

Dit is onmoontlik om ‘n onweerstaanbare mag te weerstaan

D’Var Torah 

Gaan – Bo 

Eksodus / Shemot 10:1 – 3:16

Jeremia / Yirmeyahu 46:13 – 28

1 Korinthiërs / Korintim Aleph

Eksodus / Shemot {10:7} “Toe vra Farao se dienaars vir hom: Hoe lank sal die man vir ons ‘n strik wees? Laat die manne trek, dat hulle die HERE hulle God kan dien. Weet u nog nie dat Egipte te gronde gaan nie? {10:8} Daarop bring hulle Moses en Aäron na Farao terug, en hy sê vir hulle: Gaan heen, dien die HERE julle God. Wie is dit eintlik wat wil gaan? {10:9} En Moses antwoord: Ons wil gaan met ons jong mense en ons ou mense, met ons seuns en ons dogters; met ons kleinvee en ons beeste wil ons gaan, want ons wil ‘n fees vir die HERE hou. {10:10} Toe sê hy vir hulle: Mag die HERE só met julle wees as wat ek julle en julle kinders sal laat trek! Pas op, want julle het ‘n verkeerde ding voor oë. {10:11} Nie so nie! Gaan dan, julle manne, en dien die HERE, want dít het julle verlang. En hulle het hulle van Farao af weggedrywe. ” 

Nadat ek vandeesweek se parasha gelees het, vertrou ek dat julle, soos ek, tot dieselfde gevolgtrekking sal kom, naamlik dat God tot die alleruiterste sou gaan om Sy Naam te verheerlik. Dit was die werklike doel van die tien plae, soos ons in die volgende Skrifgedeelte, geneem uit aanstaande week se Parasha, lees: 

Eksodus / Shemot {14:4} “En Ek sal Farao se hart verhard, dat hy hulle agtervolg; en Ek wil My aan Farao en sy hele leërmag verheerlik, en die Egiptenaars sal weet dat Ek die HERE is. En hulle het so gedoen.”. 

Die wêreld van vandag verkeer in ‘n haglike toestand. Ek dink nie ek sou oordryf indien ek gesê het dat die Midde-Ooste die oorsaak is nie en ek twyfel of hulle daaruit sal kom sonder groot lewensverlies. Dit is egter te begryp aangesien dít die deel van die wêreld is waaraan God besig is om aandag te skenk. Die Bybel en alles daarin sentreer om Yisrael (Israel) en die uiteindelike verlossing van die Joodse volk. 

Die doel van wat God vandag in die wêreld doen, is ter verheerliking van Sy Naam. Die harte van mense is verhard net soos dié van die farao en soos God elke poging van die farao om Sy gesag te ondermyn, laat misluk het, doen Hy vandag dieselfde met elke mens. Ten spyte van die huidige pogings van die mensdom om ‘n beter, veilger wêreld te verseker, sal omstandighede nooit verbeter nie maar eerder vererger, tot tyd en wyl hulle die feit onvoorwaardelik aanvaar dat daar ‘n God in die Hemel is en Sy Naam verheerlik. Netsoos die plae in Egipte een na die ander in intensiteit toegeneem het tot die laaste plaag (die dood van alle eersgeborenes), so sal die rampe wat daagliks op aarde voorkom, ook al hoe erger word. Elkeen is gegrond op die voorafgaande tot die finale ramp, wanneer dit ookal mag plaasvind. Wat ons behoort te besef, is dat wanneer dit ons lewens wesenlik raak, dit in die wêreld dieselfde wyse is soos wat Hy met ons as individue handel. Indien ons harte teenoor Hom verhard is, sal Hy met ons handel deur één probleem, één trauma, één ramp na die ander in ons lewens te laat plaasvind, totdat ons óf sterf in ons sonde of ons harte verander en Hom verheerlik. 

Al wat die farao moes gedoen het om ‘n einde aan die plae te bring, was om homself te verootmoedig en die God van Israel as die enigste ware God te aanvaar. Indien hy dit gedoen het, sou al die plae en rampe nie oor Egipte gekom het nie. Sy trots sou hom egter nie daartoe toegelaat het nie. 

Wat verhinder jou nog om Jesus die Messias as jou Heer en Redder aan te neem – is dit moontlik jou trots? Die farao se trots het die oorhand oor hom gehad en hy het die God van die Hebreërs net so mistiek soos al die gode van Egipte beskou, sodat hy Hom kon weerstaan en verwerp, maar hy kon nie. 

Spreuke / Mishlei {11:2} “Kom die vermetelheid, dan kom die skande, maar by die beskeidenes is wysheid. ”. 

Wanneer sal jy erken: dit is onmoontlik om ‘n onweerstaanbare mag te te weerstaan? 

Matthéüs / Mattityahu {10:28} “En moenie vrees vir die wat die liggaam doodmaak, maar die siel nie kan doodmaak nie; maar vrees Hom liewer wat die siel sowel as die liggaam kan verderwe in die hel. ”. 

Congregation Melech Yisrael alle regte voorbehou