✦

Gees van die Antichris?

Bo
(Gaan)


1 Johannes {2:18} “KINDERS, dit is die laaste uur; en soos julle gehoor het dat die Antichris kom, bestaan daar ook nou baie antichriste, waaruit ons weet dat dit die laaste uur is.”

1 Johannes {4:3} “en elke gees wat nie bely dat Jesus Christus in die vlees gekom het nie, is nie uit God nie; en dit is die gees van die Antichris waarvan julle gehoor het dat hy kom, en hy is nou al in die wêreld.”

In hierdie twee Skrif-gedeeltes, waarsku die apostel Johannes ons aangaande die gees van die antichris; trouens, ons word gewaarsku dat hierdie gees alreeds in die wêreld aan die werk is. Die gees van die antichris, waarna Johannes verwys, is nie ‘n persoon nie, maar ‘n werklike demoniese gees, wat Jesus as God asook die bestaan van die Vader ontken

2 Johannes {1:7} “Want baie verleiers het in die wêreld ingekom: die wat nie bely dat Jesus Christus in die vlees gekom het nie. Dit is die verleier en die Antichris.”

Hierdie gees was in die wêreld aan die werk sedert Lucifer se val uit die hemel en was duidelik reeds aktief gedurende die tyd toe Johannes sy Briewe geskryf het. Ons gaan sien dat dit ook reeds aktief was in Egipte toe Moses met die Farao onderhandel het oor die vrylating van die kinders van Israel; dit is steeds aktief misleidend aan die werk tot vandag toe. Dit is ‘n bedrieglike gees, ‘n gees vol leuens en ‘n beheersugtig, soos wat ons daaroor in hierdie Parasha lees.

Eksodus {10:7} “Toe vra Farao se dienaars vir hom: Hoe lank sal die man vir ons 'n strik wees? Laat die manne trek, dat hulle die Here hulle God kan dien. Weet u nog nie dat Egipte te gronde gaan nie? {10:8} Daarop bring hulle Moses en Aäron na Farao terug, en hy sê vir hulle: Gaan heen, dien die Here julle God. Wie is dit eintlik wat wil gaan?”

Eksodus {18:10} “Daarop sê Jetro: Geseënd is die Here wat julle verlos het uit die hand van die Egiptenaars en uit die hand van Farao, wat die volk onder die hand van die Egiptenaars uit verlos het. {18:11} Nou weet ek dat die Here groter is as al die gode, naamlik in die saak waarin hulle vermetel was teen hulle.”

Eksodus {10:24} “Toe het Farao Moses laat roep en gesê: Gaan heen, dien die Here; net julle kleinvee en julle beeste moet agtergehou word. Selfs julle kinders kan met julle saamgaan.”

In hierdie drie Skrifgedeeltes kan ons duidelik die beheersugtige aard van die gees van die antichris sien. Ons kan sien hoeveel dit probeer het om beheer oor Moses en die kinders van Israel uit te oefen deur die ontkenning van die opperste gesag van die God van Israel en die kinders van Israel en deur wat dit gesê het: “Julle kan gaan gaan, maar nie julle kinders nie” en toe “Julle en julle kinders kan gaan, maar nie julle vee nie”. Dit was dieselfde gees wat in die Soviet Rusland gewerk het en is dieselfde gees wat nou werk in ander kommunistiese en onderdrukkende diktator-leidende lande oor die wêreld heen.

In Kuba kan gesinne as eenheid nie reis buite die land nie. Die kinders moes agterbly en soms die kinders en een ouer. Toe die eerste groot groep Jode die voormalige Soviet Unie verlaat het, is hulle toegelaat om na Israel te gaan maar moes alles wat hulle besit het, agterlaat. Hulle is toegelaat om te gaan met slegs wat hulle in één tas kon inpak en net ‘n gespesifiseerde en beperkte bedrag in kontant saamneem.

‘n Mens kan ooreenstemmende voorwaardes tussen die Farao koning van Egipte sien met die vrylating van die kinders van Israel en die beperkings op mense geplaas deur hedendaagse tiranne. Dit is omdat dieselfde antichris se gees aktief werksaam was in die Farao en vandag steeds aktief te werk gaan.

Hierdie bedrieglike leuenagtige beheersugtige gees is nie slegs beperk tot die werking van regerings, diktators en tiranne nie. Dieselfde gees mag selfs besig wees om aktief in jou te werk. Indien jy ontken dat Jesus die Paaslam is; as jy ‘n chroniese leuenaar en bedrieër is; indien jy voorgee om meer te wees as wat jy werklik is; of as jy ‘n beheersugtige persoon of konstante klaer is, dan is die gees van die antichris aan die werk in jou! Begeer jy om uit die kloue van Satan verlos te word? Dan is ek beskikbaar om jou te wys hoe en om jou by te staan. Ek kan jou lei in gebede van redding en vrymaking. Kontak my gerus by die E-pos: daatbina@gmail.com. Ons mag miskien nie in hierdie tyd, die wêreld van die antichris bevry nie, maar ons kan JOU bevry!

Kom gou Jesus!

Verootmoediging

 Bo
(Gaan)


Eksodus {10:1} “Verder het die HERE vir Moses gesê: Gaan na Farao toe, want Ék het sy hart verhard, ook die hart van sy dienaars, sodat Ek hierdie tekens van My onder hulle kan verrig, {10:2}  en dat jy voor die ore van jou kind en jou kindskind kan vertel wat Ek Egipte aangedoen het, en my tekens wat Ek onder hulle gedoen het, dat julle kan weet dat Ek die HERE is.”

Waarom verhard die Here ‘n mens se hart? Ek glo dat Hy dit doen om ‘n tweeledige doel. Eerstens, sodat Hy Sy wil kan volbring deur ‘n persoon en tweedens, sodat die persoon mag besef dat Hý God is en dat daar geen ander god is nie. Beide hierdie bedoelings word verklaar in hierdie week se Parasha deurdat God die hart van die Farao verhard het ter voorbereiding vir die kinders van Israel se uittog uit Egipte.

Met die lees van hierdie Parasha, mag sommige verras en selfs besorgd wees oor die feit dat God dit tot Sy eer gedoen en geroem het op die verharding van Farao se hart. Hulle mag selfs aanvaar dat dit bedoel dat God sonder onderskeid mense se harte verhard ten einde hulle te straf. Dit sou hulle lei om te glo dat God moonltik wispelturig te werk gaan en Hy, sonder rede, hulle hart eendag sal verhard. God verhard egter nie ‘n persoon se hart sonder ‘n regverdige rede nie. As dit dus die geval is, en ek glo dit is, hoe kies God wie se hart Hy gaan verhard en om welke rede? Ons Tora-gedeelte beantwoord daardie vraag vir ons:

Eksodus {10:3} “Toe gaan Moses en Aäron na Farao, en hulle sê vir hom: So spreek die HERE, die God van die Hebreërs: Hoe lank weier jy om jou voor My te verootmoedig? Laat my volk trek, dat hulle My kan dien.”

God verhard dus die harte van diegene wat weier om hulself voor Hom te verootmoedig. Die Farao het meer as genoeg tyd gehad om homself voor God te verootmoedig, maar hy het nie. In plaas daarvan, het hy homself as ‘n god beskou, en geweier om die opperheerskapy van die Here God van Israel, die enigste ware God, te aanvaar. Daarom het God die Farao se reeds verharde trotse hart gebruik en dit selfs veel harder gemaak om aan hom te bewys dat Hy God is en daar geen ander God buiten Hom is nie.

Die Farao is nie uniek om homself as ‘n god te beskou nie. Baie mense beskou hulself as gode, selfs vandag nog. Hulle doen dit deur na te laat om die één ware God, die God van Israel, die God van hemel en aarde te erken deur te sê: daar is meer as één manier om gered te word; deur te weier om Sy gebooie na te kom; deur te dink dat hulle beter weet as Hy; deur Hom nie as Here van hulle lewe te maak nie en deur Hom opervlakkig te vereer en tot Hom te bid, asof Hy een of ander gees is wat wag om hulle te beveilig, om slegs enkeles te noem. Dit is makliker om van onsself gode te maak, as wat ons dink. Een van die mees algemene maniere vandag, is om verwaand te wees en onsself nie te verootmoedig nie, soos die Farao. Hoe doen ons dit? Elke keer wat ons sê ons gaan iets doen, iets tot stand bring of êrens heen gaan sonder die erkenning van die opperheerskappy van God, onder Wie se wil ons is en deur Wie ons bestaan, maak ons asof ons ‘n god is.

Jakobus {4:13} “Kom nou, julle wat sê: Vandag of môre sal ons na dié en dié stad gaan en daar een jaar deurbring en handel drywe en wins maak— {4:14}  julle wat nie eens weet wat môre sal gebeur nie. Want hoedanig is julle lewe? Dit is tog maar ‘n damp wat vir ‘n kort tydjie verskyn en daarna verdwyn. {4:15}  In plaas dat julle sê: As die Here wil en ons lewe, dan sal ons dit of dat doen.”

Deur nie God te erken in alles wat ons doen nie, is dit asof óns in beheer van ons lewens is. Ons word verwag om onsself voor Hom te verootmoedig en besef dat ons deur Sy wil bestaan. Die enigste manier om onsself te verootmoedig, is deur gehoorsaamheid aan Sy Tora en onderworpenheid aan Sy wil. Ons moet God altyd in alles erken, deur die byvoeging van die woorde: “Bizrat Ha Shem”  (as dit God se wil is), in ons gesprekke. Dink daaraan hoeveel male julle julself as ‘n god geag het, net soos die Farao, deur te sê: “more sal ék dit doen of daarheen gaan”, sonder om te erken dat, sou dit nie God se wil wees nie, julle niks sou kon doen nie. Erken God  van vandag af in alles wat julle sê en doen of beplan om te doen. As bygevoegde aansporing om dit te doen, onthou hierdie gelykenis van Jesus:

Lukas {12:18} “Toe sê hy: Dit sal ek doen: ek sal my skure afbreek en groter bou, en ek sal daar al my opbrengste en my goed insamel. {12:19}  En ek sal vir my siel sê: Siel, jy het baie goed wat weggesit is vir baie jare; neem rus, eet, drink, wees vrolik. {12:20}  Maar God het aan hom gesê: Jou dwaas, in hierdie nag sal hulle jou siel van jou afeis; en wat jy gereedgemaak het, wie s’n sal dit wees?”

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Om Julle Kinders Agter te Laat

Bo
(Gaan)


Eksodus / Shemot {10:7} “Toe vra Farao se dienaars vir hom: Hoe lank sal die man vir ons ‘n strik wees? Laat die manne trek, dat hulle die HERE hulle God kan dien. Weet u nog nie dat Egipte te gronde gaan nie? {10:8}  Daarop bring hulle Moses en Aäron na Farao terug, en hy sê vir hulle: Gaan heen, dien die HERE julle God. Wie is dit eintlik wat wil gaan? {10:9}  En Moses antwoord: Ons wil gaan met ons jong mense en ons ou mense, met ons seuns en ons dogters; met ons kleinvee en ons beeste wil ons gaan, want ons wil ‘n fees vir die HERE hou. {10:10}  Toe sê hy vir hulle: Mag die HERE só met julle wees as wat ek julle en julle kinders sal laat trek! Pas op, want julle het ‘n verkeerde ding voor oë. {10:11}  Nie so nie! Gaan dan, julle manne, en dien die HERE, want dít het julle verlang. En hulle het hulle van Farao af weggedrywe.”

Die Farao het vermoed dat indien hy elkeen van die kinders van Israel, dit wil sê kinders ingesluit, sou laat gaan, Moses in die woestyn sou intrek en dan net verder wegtrek. Dit was dus die bedoeling van die Farao, ten einde die ekonomie van Egipte te verseker, om nie sy slawe-arbeiders te verloor nie. Hy het besef dat solank hulle kinders agterbly, die kinders van Israel nie sou probeer ontvlug nie. Daar was egter geen moontlikheid dat Moses sou instem om die kinders agter te laat nie. Nie omdat hy oorweeg het om te vlug nie maar wel dat hy nie geweet het wat daarna sou gebeur nie. Al wat Moses wél geweet het, is wat God hom meegedeel het en dit was om die kinders van Israel drie dae ver in die woestyn in te lei om Hom te aanbid. Dit was Moses se besluit om niemand in Egipte agter te laat nie en hieruit is daar vir ons ‘n besondere les te leer. In die Messiaanse gemeenskap is kinders ons grootste bate. Ons was al almal in ‘n mindere of meerdere mate by evangelisasie betrokke en ons besef dus hóé moeilik dit kan wees om van Jesus die Messias te getuig. Ons kan meer verwerping as aanvaarding ondervind en vir sommige mense plaas juis dít ‘n demper op die bereidheid om ons geloof te deel.

Met ons kinders is dit egter nie die geval nie: ons het die geleentheid om hulle vanaf geboorte in Messiaanse Judaïsme op te voed. Selfs indien óns met hulle geboorte nog nie gered was nie, kan bloot ons veranderde lewens, nadat ons gered is, ‘n magtige getuie vir ons kinders wees.

‘n Goeie voorbeeld is die verhaal wat deur my Rabbi aan my vertel is. Nadat hy, op grond van sy nuut-gevonde geloof, vir baie jare van sy Joodse familie vervreemd was, sou hy en sy gesin uiteindelik met hulle herenig word. Sy kinders was nog nie tieners nie en al wat hulle geken het, was Messiaanse Judaïsme. Omdat hulle vader nie sy familie wou aanstoot gee tydens hulle eerste besoek nie, het hy hulle versoek om nie van Jesus te praat nie. As Messiaanse Jode, word die naam van Jesus normaalweg dikwels in gesprekke gemeld en veral in gebed vóór ete genome. Gevolglik het hy hulle ernstig versoek om nie Sy naam te meld nie. Daarop het sy dogter gevra: “Waarom Pappa, is hulle dan nie Jode nie?”

Moses het geweier om die kinders agter te laat. Hy wou seker maak dat die volgende geslag hulle geloof sou ervaar deur te aanskou hoedat hulle kinders God aanbid op dieselfde wyse as hulle voorvaders duisende jare tevore. Hy het die belangrikheid daarvan besef om kinders deur dié voorbeeld te leer en hulle alles te laat sien, hoor en ruik van wat plaasvind, sodat hulle eendag die tradisie sou voortsit.

Ongelukkig laat baie Messiaanse gelowiges egter vandag hulle kinders agter. Ja, hulle dwing hulle om op die Sabbat na die sinagoge te gaan en laat hulle spesiale klasse bywoon om met ander kinders te verkeer en sodoende saam met hulle van Messiaanse Judaïsme te leer. Maar dit word nie tuis opgevolg nie. Hulle vier die feesdae in die sinagoge maar nie tuis nie. So byvoorbeeld “Chanuka”: hulle bring moontlik hul kinders saam om op die eerste aand van Chanuka die Chanuka-kerse aan die brand te steek, maar laat dan na om vir die ander sewe dae ook sáám kerse aan te steek. Hulle laat inderdaad hulle kinders agter! Sommige ouers neem hulle kinders selde indien ooit saam na die sinagoge – sodoende laat hulle hul kinders letterlik agter.

As ons wil hê ons kinders moet die Here hulle God liefhê met hulle hele hart en siel, moet ons die gebod nakom, wat ons bid, elke dag wanneer ons die Shema voordra:

Deuteronomium / Devarim {11:9} “en leer dit aan julle kinders deur daaroor te spreek as jy in jou huis sit en as jy op pad is en as jy gaan lê en as jy opstaan;”

Dit is nie ‘n opsie nie, dit is ‘n gebod (mitzvah) en om enigiets nie uit te voer nie, sal wees soos om jou kinders by die Farao in Egipte agter te laat!

Spreuke / Mishlei {22:6} “Oefen die seun volgens die eis van sy weg; dan sal hy, ook as hy oud word, daar nie van afwyk nie.”

Kom gou Jesus!


Voorheen uitgegee: 2012-01-22


Slegs Die Messias Kan Dit Uitdryf

Bo
(Gaan)


1 Johannes / Yochanan Aleph {2:18} “Kinders, dit is die laaste uur; en soos julle gehoor het dat die Antichris kom, bestaan daar ook nou baie antichriste, waaruit ons weet dat dit die laaste uur is.”

1 Johannes / Yochanan Aleph {4:3} “en elke gees wat nie bely dat Jesus Christus in die vlees gekom het nie, is nie uit God nie; en dit is die gees van die Antichris waarvan julle gehoor het dat hy kom, en hy is nou al in die wêreld.”

Uit die bovermelde Skrifgedeeltes, sal julle sekerlik saamstem dat Johannes ‘n ernstige waarskuwing aan ons rig aangaande die gees van die anti–Messias; trouens, ons word gewaarsku dat hierdie gees alreeds in die wêreld bedrywig is. Hierdie gees, waarna Johannes verwys, is nie ‘n persoon nie; dit kan dus ook nie betrekking hê op die bees, in die boek Openbaring (Hitgalut), nie. Dit is ‘n werklike gees, ‘n anti-Messias gees, wat Jesus as God verloën en ook die Vader verloën. Hierdie gees is inderdaad sedert die val van Lucifer uit die hemel, in die wêreld bedrywig. Uit die bovermelde Skrifaanhaling is dit duidelik dat dié gees aktief was in die tyd van Johannes, toe hy sy sendbrief geskryf het en ons sal sien dat dit al bedrywig was in Egipte toe Moses die Farao probeer oorreed het om die kinders van Israel te laat trek. Dié gees is tot vandag toe nog bedrywig. Dit is ‘n bedrieglike, leuenagtige en beherende gees. Ons sien sy bedrywigheid in parasha Bo.

Eksodus / Shemot {10:7} “Toe vra Farao se dienaars vir hom: Hoe lank sal die man vir ons ‘n strik wees? Laat die manne trek, dat hulle die HERE hulle God kan dien. Weet u nog nie dat Egipte te gronde gaan nie? {10:8}  Daarop bring hulle Moses en Aäron na Farao terug, en hy sê vir hulle: Gaan heen, dien die HERE julle God. Wie is dit eintlik wat wil gaan? {10:9}  En Moses antwoord: Ons wil gaan met ons jong mense en ons ou mense, met ons seuns en ons dogters; met ons kleinvee en ons beeste wil ons gaan, want ons wil ‘n fees vir die HERE hou. {10:10}  Toe sê hy vir hulle: Mag die HERE só met julle wees as wat ek julle en julle kinders sal laat trek! Pas op, want julle het ‘n verkeerde ding voor oë. { 10:11}  Nie so nie! Gaan dan, julle manne, en dien die HERE, want dít het julle verlang. En hulle het hulle van Farao af weggedrywe.”{10:24} “Toe het Farao Moses laat roep en gesê: Gaan heen, dien die HERE; net julle kleinvee en julle beeste moet agtergehou word. Selfs julle kinders kan met julle saamgaan.”

Uit hierdie Skrifgedeeltes, kan ons werklik die beherende aard van die anti-Messias-gees sien en in welke mate dit oor Moses en die kinders van Israel beheer probeer uitoefen het. “Julle kan gaan, maar nie julle kinders nie.”. “Julle en julle kinders kan gaan, maar nie julle vee nie.”. Dit was dieselfde gees wat in Sowjet-Rusland geheers het en wat nou in ander kommunistiese – en onderdrukkende diktator-beheerde lande heers.

In Kuba mag gesinne nie as ‘n eenheid buite die landsgrense reis nie. Die kinders moet agterbly en soms sowel die kinders as een van die ouers. Toe die aanvanklike aantal Jode die voormalige Sowjet-Unie verlaat het, is hulle slegs toegelaat om na Israel te gaan, op voorwaarde dat alles wat hulle besit het, agtergelaat moes word. Hulle is toegelaat om slegs dit wat in één tas pas, saam te neem en die kontantbedrag is beperk en aangeteken.

Sien julle die ooreenkomste tussen die voorwaardes waaronder die Farao, die kinders van Israel gestel het vir hul vertrek uit Egipte en die vereistes wat hedendaagse tiranne hul mense oplê? Dieselfde anti-Messias-gees, wat aktief die Farao beheer het, is steeds aktief en bedrywig.

Feit is dat hierdie bedrieglike-, leuenagtige-, beherende gees nie tot regerings, diktators en tiranne beperk is nie. Dieselfde gees is moontlik aktief in jóú aan die werk. Indien jy ‘n chroniese leuenaar en bedrieër is, as jy voorgee om meer te wees as wat jy waarlik is, as jy ‘n beherende tipe persoon is of ‘n konstante klakous, dan is hierdie anti-Messias–gees in beheer van jou en slegs gebed en Jesus die Messias kan jou verlos!

Kom gou Jesus!

Voorheen uitgegee: 2011-01-08

Dit is Maklik om te Doen

Bo
(Gaan)


Eksodus / Shemot {10:1} “Verder het die HERE vir Moses gesê: Gaan na Farao toe, want Ék het sy hart verhard, ook die hart van sy dienaars, sodat Ek hierdie tekens van My onder hulle kan verrig, {10:2} en dat jy voor die ore van jou kind en jou kindskind kan vertel wat Ek Egipte aangedoen het, en my tekens wat Ek onder hulle gedoen het, dat julle kan weet dat Ek die HERE is. ”

Waarom verhard God ‘n mens se hart? Ek glo dat daar twee redes is. Eerstens, dat Sy wil deur die mens uitgevoer moet word en, tweedens, dat die mens moet besef, dat Hý God is en geen ander nie. In beide gevalle blyk hierdie doel met die farao van Egipte, soos wat God sy hart verhard het, ter voorbereiding vir die uittog van die kinders van Israel.

Wanneer meeste mense hierdie week se Parasha lees, is hulle bekommerd omdat God gesê het dat Hy die farao se hart verhard het. Sommige vertolk dit asof God harte blindelings verhard, gevolglik meen hulle natuurlik dat God wispelturig is en miskien eendag sonder rede, ook húl harte mag verhard. Dit is hoegenaamd nie die geval nie. God verhard nie sommer sonder rede ‘n mens se hart nie.

Hoe maak God dan ‘n keuse oor wie se hart Hy wil verhard? Die antwoord word verstrek deur vandeesweek se Tora-gedeelte:

Eksodus/ Shemot {10:3) ”Toe gaan Moses en Aäron na Farao, en hulle sê vir hom: So spreek die HERE, die God van die Hebreërs: Hoe lank weier jy om jou voor My te verootmoedig? Laat my volk trek, dat hulle My kan dien.”

God verhard die harte van diegene wat weier om hulself voor Hom te verootmoedig. Die farao het voldoende geleentheid gehad om hom voor God te verootmoedig, maar hy het nie omdat hy homself as ‘n god geag het. Juis daarom het God sy hart verhard sodat Hy hom vir Sy doel kon gebruik, selfs al het dit die farao se dood beteken.

Die farao is nie uniek deurdat hy homself as ‘n God beskou het nie; baie mense – vandag nog – ag hulself as gode. Hulle doen dit deur die één ware God, die God van Israel, die God van hemel en aarde nie te erken nie.

Jy mag miskien sê: “Ek sal nooit so’n iets doen nie”, maar dit kan makliker gebeur as wat jy dink. Elke keer wanneer jy sê dat jy iets gaan doen, wil bereik of êrens heengaan sonder om die soewereiniteit van God, onder Wie se wil jy staan en deur Wie jy bestaan, te erken, ag jy jouself om ‘n god te wees.

Jakobus / Ya'acov {4:13} ”Kom nou, julle wat sê: Vandag of môre sal ons na dié en dié stad gaan en daar een jaar deurbring en handel drywe en wins maak— {4:14} julle wat nie eens weet wat môre sal gebeur nie. Want hoedanig is julle lewe? Dit is tog maar ‘n damp wat vir ‘n kort tydjie verskyn en daarna verdwyn. {4:15} In plaas dat julle sê: As die Here wil en ons lewe, dan sal ons dit of dat doen.”

Sonder om God te erken in alles wat ons doen, is dit asof óns in beheer is; God is egter in volle beheer van alles wat in ons lewens plaasvind. Derhalwe moet ons, ons verootmoedig en ophou dink dat ons lotsbeskikking in ons eie hande is. Die enigste wyse om dit te doen, volgens die voorafgaande Skrifgedeelte, is om God altyd te erken, deur by alles wat ons sê: “As dit God se wil is” te voeg. Dink nou daaroor: Hoeveel keer het jy jouself as ‘n god beskou – netsoos die farao – en toon dan berou. Erken God van hierdie dag af, in alles wat jy sê en voornemens is om te doen. As ‘n verdere aansporing, dink aan hierdie gelykenis wat Jesus ons vertel het:

Lukas / Uri {12:18} ”Toe sê hy: Dit sal ek doen: ek sal my skure afbreek en groter bou, en ek sal daar al my opbrengste en my goed insamel. {12:19} En ek sal vir my siel sê: Siel, jy het baie goed wat weggesit is vir baie jare; neem rus, eet, drink, wees vrolik. {12:20} Maar God het aan hom gesê: Jou dwaas, in hierdie nag sal hulle jou siel van jou afeis; en wat jy gereedgemaak het, wie s’n sal dit wees?”

Die farao se hart is verhard omdat hy geweier het om God te eer deur homself voor Hom te verootmoedig. Waak dus daarteen dat dieselfde met julle gebeur! 

Kom gou Jesus!


Voorheen uitgegee: 2010-01-23