✦

Voedsel

Re’eh
(Kyk)
Deurteronomium {14:21} "Julle mag geen aas eet nie; vir die vreemdeling wat in jou poorte is, kan jy dit gee, dat hy dit eet, of jy kan dit aan ’n uitlander verkoop; want jy is ’n heilige volk aan die HERE jou God. Jy mag die bokkie nie kook in sy moeder se melk nie."

Parasha Re’eh onderrig ons oor wat die Here as kosher of geoorloof ag vir Sy heilige, of afgesondere volk om te eet. Ek sou gedink het dat hierdie lys van eetbare en oneetbare voedselsoorte op elkeen van toepassing sou wees. Soos ons egter in die bovermelde Skrifgedeelte wat ek aangehaal het, kan sien, is dit beslis nie die geval nie. Besoekers of vreemdelinge kon trouens enigiets eet, wat hulle wou en selfs wat ookal oneetbaar geag is vir ‘n lid van die kinders van Israel, kon as voedsel aan ‘n besoeker of vreemdeling verkoop word.

‘n Besoeker en ‘n vreemdeling is enigeen wat wat nie deel van die nasie van Israel is nie, oftewel enigeen wat nie as ‘n kind van God beskou is nie - met ander woorde heidene. Dit sou onder die kategorie resorteer van enigeen wat nie die God van Abraham, Isak en Jakob aanbid nie - of hulle nou binne of buite Israel gewoon het.

‘n Vreemdeling, waarna hier verwys word, is ‘n uitlander, iemand uit ‘n ander land, wat nie deel van die nasie van Israel is nie; hulle woon nie in Israel nie of besoek Israel nie. Besoekers daarenteen is ook uitlanders, maar kan binne een of twee kategorieë val: ‘n besoeker kan óf ‘n inwonende uitlander wees - iemand wat onder die kinders van Israel woon, maar nog nie deel van die kinders van Israel is nie óf iemand wat deur Israel reis, moontlik met die doel om sake te doen. Dit is in teenstelling met ‘n “vreemdeling”, in Hebreeus bekend as ‘n “Ger”. ‘n Ger is ‘n inwonende uitlander, wat deel van die kinders van Israel geword het. Hulle het by Israel aangesluit en aanbid die God van Abraham, Isak en Jakob. Dit is aangaande hierdie mense (meervoud “Gerim”) wat die Here sê:

Eksodus {12:49} "Een wet moet geld vir die kind van die land en vir die vreemdeling wat onder julle vertoef."

Ten einde die Brit Chadasha (Hernieude Verbond) te verstaan, is ‘n “Ger”: 

Efesiërs {2:11} "GELIEFDES, ek vermaan julle as bywoners en vreemdelinge om julle te onthou van vleeslike begeertes wat stryd voer teen die siel; {2:12} en hou julle lewenswandel onder die heidene skoon, sodat as hulle van julle kwaad spreek soos van kwaaddoeners, hulle op grond van die goeie werke wat hulle aanskou, God kan verheerlik in die dag van besoeking. {2:13} Wees dan onderdanig aan elke menslike verordening ter wille van die Here — of dit die koning is as opperheer, {2:14} of die goewerneurs as sy gesante, om wel kwaaddoeners te straf, maar die wat goed doen, te prys."

(besoekers/vreemdelinge)..........(Gerim gemaak). (woorde tussen hakies, ter verduideling bygevoeg)

‘n “Ger” is dus enige nie-Joodse gelowige in Jesus die Messias. In die lig hiervan, kan ons nou begryp waarom Shaliach Kefa (apostel Petrus) hierdie verklaring verstrek:

1 Petrus {2:9} "Maar julle is ’n uitverkore geslag, ’n koninklike priesterdom, ’n heilige volk, ’n volk as eiendom verkry, om te verkondig die deugde van Hom wat julle uit die duisternis geroep het tot sy wonderbare lig, {2:10} julle wat vroeër geen volk was nie, maar nou die volk van God is; aan wie toe geen barmhartigheid bewys is nie, maar nou bewys is."

(heilig/afgesonderd) (heidene) (Gerim) (woorde tussen hakies, ter verduideliking bygevoeg)

Julle hoef nie noodwendig Joods te wees om deel van die Here se uitverkore volk te wees nie. Daar word slegs van julle verwag om in Jesus die Messias te glo. Wat ek egter wil hê wat ons moet sien en verstaan in Parasha Re’eh, is dat as die Here se uitverkore volk - gelowige Jode of nie - Jode ons almal spesiaal is in die Here se oë, dat ons EEN NUWE MENS is. Besoekers en vreemdelinge kan doen wat hulle wil, veral om te eet wat hulle wil, maar ons as weergebore gelowiges in die Messias Jesus, mag dít nie doen nie.

Nou ontstaan die vraag: “Word dit van weergebore Christene vereis om God se voedingsvoorskrifte na te kom? Ja, dit word wel van hulle vereis omdat Jesus nooit die voedingsvoorskrifte - soos in die Tora uiteengesit, verander het nie.

Matthéüs {5:18} "Want voorwaar Ek sê vir julle, voordat die hemel en die aarde verbygaan, sal nie een jota of een titteltjie van die wet ooit verbygaan totdat alles gebeur het nie."

In die lig hiervan, moet elke Skrifgedeelte wat moontlik mag voorstel dat Jesus die voedingsvoorskrifte in die Hernieude Verbond gewysig het, moet in die regte konteks gelees word, byvoorbeeld:

Markus {7:18} "En Hy sê vir hulle: Is julle ook so sonder verstand? Begryp julle nie dat alles wat van buite af in die mens ingaan, hom nie onrein kan maak nie, {7:19} omdat dit nie ingaan in sy hart nie, maar in die maag, en dit gaan in die heimlikheid uit en maak al die voedsel rein?"

Benewens dat die laaste sin van hierdie gedeelte tussen hakies ter verduideliking is, beteken dit dat daar nie geglo word dat dit in die oorspronklike manuskrip voorkom nie; Jesus het nie hier oor die voedsel gepraat nie. Hy het verwys na die Fariseërs se vereiste handewas vóór ete.Hy het gesê dat ‘n mens nie besoedel kan word deur met ongewaste hande voedsel te eet nie. Netso die Skrifgedeelte in Handelinge {11:5 - 18}, wat deur baie mense aangehaal word as ‘n bewysteks wat nie kosher nakom nie, maar wanneer dit binne die konteks gelees word hoegenaamd niks te doen het met voedsel nie. Hierdie Skrifgedeeltes verwys na Jesus, wat aan Petrus (Kefa) die sleutels van die Koningkryk gee. Ons sien die vervulling hiervan in Handelinge as Petrus die ingang na die Koningkryk vir die nie-Jode (Cornelius en sy huismense) oopsluit.

Elke Skrifgedeelte in die Bybel wat deur Christene gebruik word ter ontkenning van die vereiste aan hulle om die kosher-gebruik te onderhou, kan van die hand gewys word deur één woord “voedsel”. Jesus was in hierdie opsig ‘n nougesette Jood, al die apostels was net sulke nougesette Jode en dus moet elke Skrifgedeelte wat na voedsel verwys, in die Bybelse konteks van wat voedsel was, gelees word. Vir ons, word kannibalisme, nie as voedsel geag nie, maar vir die skrywers van die Hernieude Verbond was enigiets buiten God se lys van wat voedsel is - soos in Levitikus {11:1 - 23} en Deuteronomium {14:3 - 21} uiteengesit - nie deur hulle as voedsel beskou nie. Wanneer hulle dus na voedsel verwys het, was dit altyd binne die konteks van God se lys van voedsel vir Sy wedergebore kinders.

Is julle nog steeds nie oortuig nie? Hieronder volg twee Skrifgedeeltes wat verwys na die eet van onrein diere - beide is profesieë van die eindtyd en één is uit die Hernieude Verbond:

Jesaja {66:17} "Die wat hulleself heilig en hulleself reinig vir die tuine, terwyl hulle die een nadoen wat in die middel staan; wat varkvleis eet en verfoeisels en muise — almal saam sal hulle tot niet raak, spreek die HERE."

Openbaring {18:1} "EN ná hierdie dinge het ek ’n engel sien neerdaal uit die hemel, met groot mag, en die aarde is verlig deur sy heerlikheid. {18:2} En hy het met ’n groot stem kragtig uitgeroep en gesê: Geval, geval het die groot Babilon, en dit het geword ’n woonplek van duiwels en ’n versamelplek van allerhande onreine geeste en ’n versamelplek van allerhande onreine en haatlike voëls,"

Aangesien die laaste gedeelte van hierdie Skrifgedeelte “‘n versamelplek vir elke onrein en haatlike diere” nie in meeste Engelse vertalings van die Bybel voorkom nie, is die oorspronklike Griekse vertaling geraadpleeg. Die vertaling daarvan uit Grieks in Engels, is deur Rabbi Jack, soos volg:

καὶ ἔκραξεν ἐν ἰσχυρᾷ φωνῇ λέγων, ἔπεσεν, ἔπεσεν βαβυλὼν ἡ μεγάλη, καὶ ἐγένετο κατοικητήριον δαιμονίων καὶ φυλακὴ παντὸς πνεύματος ἀκαθάρτου καὶ φυλακὴ παντὸς ὀρνέου ἀκαθάρτου [καὶ φυλακὴ παντὸς θηρίου ἀκαθάρτου] καὶ μεμισημένου,

………………….

“and he hath concealed in a mighty voice, saying, Thou hast done great, and hast been a dwelling of demons, and a prisoner of all the spirit of uncleanness, and a prisoner of all the unclean servant, and of a prisoner of all the unclean beast.”

Ek dink dit behoort vir almal duidelik te wees dat in die eindtye God steeds sal onderskei tussen rein en onrein diere en tussen diegene wat dit eet en dié wat dit nie eet nie! 

Kom gou Jesus!


Die emanasies van God

Re’eh
(Kyk)


Deuteronomium / Devarim {13:6} “As jou broer, die seun van jou moeder, of jou seun of dogter of die vrou wat jy liefhet, of jou vriend wat soos jou eie siel is, jou in die geheim verlok en sê: Laat ons gaan en ander gode dien—wat jy en jou vaders nie geken het nie, {13:7}  uit die gode van die volke wat rondom julle is, naby jou of ver van jou af; van die een einde van die aarde tot by die ander einde van die aarde— {13:8}  dan moet jy nie inwillig en na hom nie luister nie; ook mag jou oog hom nie verskoon nie, en jy mag jou nie ontferm en niks om sy ontwil wegsteek nie, {13:9}  maar jy moet hom sekerlik doodmaak; jou hand moet eerste teen hom wees om hom dood te maak, en daarna die hand van die hele volk. {13:10}  En jy moet hom stenig, dat hy sterwe; want hy het probeer om jou weg te drywe van die HERE jou God wat jou uit Egipteland, uit die slawehuis, uitgelei het. {13:11}  En die hele Israel sal dit hoor en vrees, en hulle sal nie meer so ‘n verkeerde ding by jou doen nie.”

Hierdie Skrifgedeelte is myns insiens ‘n ernstige struikelblok wat veroorsaak dat Joodse mense Jesus as die Messias verwerp. Ek sal dus my uiterste bes doen om duidelikheid oor dié gedeelte te probeer verkry en verduidelik waarom dit nie op die geloof in of aanbidding van Jesus die Messias, toegepas behoort te word nie.

Indien jy ‘n Joodse persoon was en hierdie Skrifgdeelte gelees het, sou jy nie skepties gewees het as ‘n Christen na jou gekom en vir jou vertel het dat God drie persone is nie, naamlik die God die Vader, God die Seun en God die Heilige Gees, en dat jy Hulle nou moet aanbid nie? Dit het met my persoonlik gebeur! Nadat ek intellektueel tot die gevolgtrekking gekom het dat Jesus (ek het Hom toe nog nie as Jesus geken nie!) die Messias van die Joodse mense is, het dit my jare geneem voordat ek Hom volkome aanvaar het. Dit was aanvanklik vir my selfs moeilik om die naam “Jesus” te sê, om nie eers te praat van om in Hom te glo en Hom te aanbid nie! As Jood was ek te bang om ‘n vreemde God te dien, maar dit het natuurlik alles verander en nou ken ek die Messsias van Israel persoonlik. Ek wéét wie Hy is en is dankbaar vir wat Hy vir my gedoen het. Ek ken Hom ook op die Naam wat Sy Vader aan Hom gegee het: Jesus, wat Redder beteken. Vanweë my eie persoonlike ervarings, kan ek egter begryp hoedat my broers en susters in die vlees, hierdie God in drie persone moet ervaar. 

Ek is egter nie gemaklik met die terme “Drietal” (“Trinity”) of “Drie-eenheid” nie, omdat dit die indruk wek dat daar drie gode is, wat die moontlikheid (één wat reeds plaasgevind het) laat ontstaan dat mense, veral Jode, tot die gevolgtrekking kom dat gelowiges in die Messias Jesus, veelgodery (politeïsme) beoefen. Ons weet dit is nie waar nie! Christelike liedere soos “God in drie Persone, die Heilge Drietal”, wat in vele kerke gesing word, help egter nie om hierdie valse indruk uit die weg te ruim nie.

Meeste gelowiges – Joods of nie-Joods in die Messias Jesus, wat ek al teëgekom het, sou geen probleme hê met die voordra van die “Sh’ma”, wat in Deuteronomium  / Devarim 6:4 voorkom nie: “Hoor, Israel, die Here onse God is ‘n enige Here.” Daarom is ek van mening dat die misverstand onder die Joodse gemeenskap bloot semanties is.

Ons kan nie die feit wegredeneer nie dat God een is – nie ‘n Drietal van een of Drie-eenheid van een nie, maar onteenseglik slegs EEN is. Messiaanse gelowiges aanbid geensins drie gode nie. Ook nie God Een God met drie persoonlikhede nie. Hy is Een God wat funksioneer en Homself gemanifesteer het as die Av (Vader), Ben (Seun) en Ruach Hakodesh (Heilige Gees) en dit verander hoegenaamd nie die feit van Sy Eenheid nie. 

Dit is tog eienaardig dat ofskoon die breër Joodse gemeenskap die beginsel van die pluariteit van God verwerp, dit nie ‘n Christelike konsep is nie maar eerder ‘n Joodse een. ‘n Gewilde boek (ek sal nie die titel vermeld nie) oor Joodse mistisisme, verwys na die drie manifestasies of openbarings van God nie, maar wel tien. Hierdie boek noem dit die “Sefirot”. Waar het hulle aan hierdie konsep gekom? Waarskynlik uit die Skrif! Dit is waar hulle gevind het dat God Homself op verskillende wyses aan die mens openbaar. Met inagneming hiervan, toon ek julle na, ‘n voorbeeld, uit die Skrif, van die pluraliteit van God:

Jesaja / Yeshayahu {48:12} “Luister na My, o Jakob, en Israel, wat Ek geroep het, dit is Ek; Ek is die Eerste, ook is Ek die Laaste. {48:13}  Ook het my hand die aarde gegrond, en my regterhand die hemele uitgesprei; as Ek hulle roep, staan hulle daar almal saam. {48:14}  Kom bymekaar, julle almal, en luister! Wie onder hulle het dit verkondig? Hy vir wie die HERE liefhet, sal sy welbehae voltrek aan Babel, en sy mag aan die Chaldeërs. {48:15}  Ek, Ek het dit gespreek, ook hom geroep; Ek het hom laat kom, en in sy weg sal hy voorspoedig wees. {48:16}  Kom julle nader na My, hoor dit: Ek het van die begin af nie in die geheim gespreek nie; van die tyd af dat dit gebeur, is Ek daar! En nou het die Here HERE my met sy Gees gestuur.”

In vers 12 deur die middel van vers 14, verwys die spreker van hierdie verse na Homself as die Een wat Israel geroep het, wat die Eerste en die Laaste is. Dan in vers 13 beskryf dieselfde spreker Homself as die Skepper van hemel en aarde. Dit is dus heel duidelik dat die Spreker in vers 12 deur die middel van vers 14, God is. In hierdie verse spreek God, die Spreker, skynbaar oor Homself, maar doen dit in die derde persoon. Dit mag aanvanklik voorkom asof God na iemand anders verwys – moontlik Sirus, koning van Persië – maar lees weer vers 16. In hierdie vers is dit duidelik dat die spreker steeds God is, maar Hy beskrywe twee persone wat die sending verrig, plus ‘n meervoudige werkwoord wat gebruik word. Wat in effek hier gesê word, is dat God en Sy Gees vir God gestuur het. Derhalwe is dit duidelik dat Jesaja in hierdie gedeelte die pluraliteit van God beskrywe; in hierdie geval, drie manifestasies.

Daarbenewens, verwys ek graag na die volgende Skrifgedeeltes wat die Messias as God beskrywe:

Miga / Michah {5:2} “En jy, Betlehem Éfrata, klein om te wees onder die geslagte van Juda, uit jou sal daar vir My uitgaan een wat ‘n Heerser in Israel sal wees; en sy uitgange is uit die voortyd, uit die dae van die ewigheid.”

Jeremia / Yirmeyahu {23:5} “Kyk, daar kom dae, spreek die HERE, dat Ek vir Dawid ‘n regverdige Spruit sal verwek, en as Koning sal Hy regeer en verstandig handel en reg en geregtigheid doen in die land. {23:6} In sy dae sal Juda verlos word en Israel veilig woon; en dit is sy naam waarmee Hy genoem sal word: DIE HERE ONS GEREGTIGHEID.”

Beide hierdie gedeeltes is ongetyweld Messiaans en albei verwys na die Messias as synde God.

Ten slotte wil ek graag daarop wys dat die gedeelte uit ons Torah-deel van hierdie week – Parasha Te’eh – nie van toepassing is op Messiaanse gelowiges wat Jesus die Messias aanbid nie. Vandeesweek se gedeelte is eerder van toepassing op heidense afgodery: die aanbidding van heidense gode, soos wat die volkere van Israel moes gaan onteien.

Kom gou Jesus!

 Lees Parasha

Voorheen uitgegee: 2012-08-12

Geprogrammeer vir Vervloekings

Re’eh
(Kyk)


Deuteronomium / Devarim {11:26} “Kyk, ek hou julle vandag seën en vloek voor— {11:27}  die seën as julle luister na die gebooie van die HERE julle God wat ek julle vandag beveel; {11:28}  en die vloek as julle nie luister na die gebooie van die HERE julle God nie, maar afwyk van die weg wat ek julle vandag beveel, om agter ander gode aan te loop wat julle nie geken het nie."

Ons is almal bekend met die gesegde: “Jy het jou bed gemaak, lê nou daarop!”. Vir die inligting van diegene wat nie met hierdie gesegde vertroud is nie, dit bedoel: “Jy het slegte keuses gemaak en nou moet jy maar die gevolge daarvan ly”. Dit is presies wat God tot die kinders van Israel gespreek het toe Hy aan hulle ‘n keuse tussen seëninge en vervloekings gestel het. Indien hulle die vervloekings gekies het, deur nie Sy gebooie te gehoorsaam nie, sou hulle op dié bed moes lê, wat hulle vir hulself gemaak het.

In die bovermelde Skrifgedeelte kon God net so wel vir óns aangespreek het. Soos ons weet, het Israel meer as dikwels opgeëindig deur die vervloekings in plaas van die seëninge te kies. Ongelukkig doen ons soms dieselfde. Ons is ons eie ergste vyande! Ek het dit al vantevore gesê en sal aanhou om dit te sê totdat Jesus die Messias kom: “Meeste, indien nie al die gevolge wat ons ly, is die regstreekse gevolg van ons eie slegte keuses”. Dit is nie dat ons doelbewus slegte keuses wíl maak nie, maar dit is omdat ons so selfgesentreerd, so selfsugtig, so vasbeslote is om die “goeie lewe” (soos deur die wêreld en die media gedefinieer) te ly, dat ons deur ons vlees gedwing word om verkeerde keuses te maak.

Dit is betreurenswaardig, maar ons almal is gekondisioneer om van jongs af verkeerde keuses te maak. Ek bedoel eintlik dat ons gekondisioneer word om by ons samelewing in te pas. Ons samelewing bepaal die sosiale verwagtings en ons is geneig om ons lewens daardeur te laat regeer. Hierdie proses begin reeds op ‘n baie vroeë ouderdom. Ons gaan skool toe en daar word van ons verwag om daarby te wil inpas. Niemand wil graag ‘n buitestaander wees nie, aangesien buitestaanders gewoonlik ‘n voorwerp van veragting, hoon, bespotting is en geen vriende het nie. Daarom is dit doodnormaal vir ons om gewild te wees of om ten minste by ‘n sekere groep in te skakel. Ons is, trouens, reeds van ons jeug af geprogammeer om aangetrek te word na daardie keuses wat ons deel van die “in-groep” sal maak.

Wat egter vir my so verbasend is, is dat leerders wat in gelowige gesinne grootword of dié wat tuisonderrig ontvang of selfs Christelike skole bywoon, steeds die spel van “probeer inpas”, speel. Hulle word dan ook van jongs af geprogrammeer om dieselfde verkeerde keuses te maak. Dit lyk asof geeneen hiervan vrygestel word nie.

Dit is dus geen wonder nie dat ons dít wat ons sedert ons jeugjare geleer het tot in volwassenheid deurdra! Verkeerde keuses met betrekking tot ons vriende, lewensmaats, mense by die kantoor, by partytjies en by ons plekke van aanbidding, het al tweede natuur by ons geword. Alles word net gedoen om in te pas of te verkry wat ons begeer.

Alleenlik ‘n grondige verhouding van liefde met die Here kan hierdie bose kringloop van verkeerde keuses in ons lewens verbreek. Dit is dan slegs op grond van hierdie soort verhouding wat ons vrees vir die Here die begeerte om ons vlees te bevredig, te bowe kan kom. Wanneer dít plaasvind, begin ons die regte keuses maak. Dit kan egter slegs moontlik wees wanneer ons ‘n verhouding van liefde met die Here kweek.

Jesus die Messias het in ons lewens ingekom en van ons nuwe skepsels gemaak. Daardeur het ons ou gewoontes en die negatiewe programmering tydens ons kinderjare, nie langer ‘n houvas op ons nie. Ons is vrygemaak om te kies wat reg is. Dit beteken egter nie dat jy nie nog steeds ‘n stryd binne-in jou sal ervaar nie, maar jy kan dit oorwin. Om dit te verwesenlik, is dit vir ons nodig om altyd aan die Here getrou te bly, Sy Woord te bestudeer om onsself as beproef te bewys en in Sy lig te wandel – terwyl ons al ons begeertes vermy om toe te gee daaraan om die verkeerde keuses te maak. Skikking lei altyd tot verkeerde keuses en verkeerde keuses tot vervloekings. 

Deuteronomium / Devarim {30:19} “Ek neem vandag die hemel en die aarde as getuies teen julle; die lewe en die dood, die seën en die vloek het ek jou voorgehou. Kies dan die lewe, dat jy kan lewe, jy en jou nageslag, {30:20}  deur die HERE jou God lief te hê, na sy stem te luister en Hom aan te hang; want dit is jou lewe en die lengte van jou dae, sodat jy kan woon in die land wat die HERE aan jou vaders Abraham, Isak en Jakob met ‘n eed beloof het om dit aan hulle te gee.“

Kom gou Jesus!


Voorheen uitgegee: 2011-08-27


Vermaning en Aansporing deur HaShem

Re’eh
(Kyk)


Deuteronomium (Devarim) {11:29} " As dan die HERE jou God jou inbring in die land waarheen jy gaan om dit in besit te neem, moet jy die seën op die berg Gerísim lê en die vloek op die berg Ebal. {11:30} Lê hulle nie oorkant die Jordaan, agter die pad in die weste, in die land van die Kanaäniete wat in die Vlakte woon, teenoor Gilgal, by die terpentynbome van More nie?"

Watter soort vraag vra God (HaShem) dan hier? God (HaShem) weet tog immers waar berg Gerisim (Gerizim) en berg Ebal geleë is. Waarom stel God (HaShem) hierdie vraag aan die kinders van Israel (bnei Yisrael)? Die antwoord, glo ek, word duidelik as ons onthou wat deur God (HaShem) gespreek is aan die einde van verlede week se oordenking: ...Parasha Ekev.

Deuteronomium / Devarim) {11:24} "Elke plek waar julle voetsool op trap, sal aan julle behoort; van die woestyn en die Líbanon, van die rivier, die Eufraatrivier, tot by die Westelike See sal julle grondgebied wees. "

God (HaShem) het waarskynlik 'n retoriese vraag aan die kinders van Israel (bnei Yisrael) gestel. Hy was mos vanselfsprekend bewus van waar berg Gerisim (Har Gerizim) en berg Ebal (Har Ebal) geleë was en die kinders van Israel (bnei Yisrael) het ook geweet. Maar, ten einde die land, waarvan die berge deel was, in besit te neem, moes die kinders van Israel (bnei Yisrael) se voete werklik raak aan die grond waar die berge geleë was. Inderdaad sou God (HaShem) aan hulle die hele land gee waarop hul voetsole getrap het, maar hulle moes eers deur die Jordaan (Yarden) gaan en dit in besit neem; hulle moes letterlik daarop loop ten einde dit te ontvang. God (HaShem) se retoriese vraag - glo ek - was 'n aansporing vir die kinders van Israel (bnei Yisrael) om aanstaltes te maak, die land binne te gaan en begin om dit in besit te neem.

Deur fisies op die land te loop, was egter nie die enigste vereiste wat God (HaShem) gestel het nie: Die kinders van Israel (bnei Yisrael) moes ook God (HaShem) se gebooie (mitzvoth) onderhou. Juis om daardie rede sou berg Gerisim (Har Gerizim) geseën en berg Ebal (Har Ebal) vervloek word. Hierdie berge sou vir Israel (Yisrael) 'n voortdurend sigbare herinnering in hierdie land wees dat die benutting van die land, wat God (HaShem) aan hulle gegee het, daaraan onderhewig sou wees dat hulle Sy gebooie (mitzvoth) onderhou.

Dit kom vir my voor - ten minste soos God (HaShem) Sy retoriese vraag bewoord het - asof die kinders van Israel (bnei Yisrael) te gemaklik geraak het aan die oostekant van die Jordaan (Yarden). Miskien was dit nodig om 'n bietjie aangepor te word - vandaar die ietwat verbale retoriek deur God (HaShem) - om hulle uit hul gemaksone te kry en sodoende weswaarts te laat begin beweeg om die land wat God (HaShem) aan hulle gegee het, in besit te neem.

Levitikus / Vayikra {18:26} "Maar júlle moet my insettinge en my verordeninge onderhou en niks van al hierdie gruwels doen nie die kind van die land of die vreemdeling wat onder julle vertoef. {18:27}  Want die mense van die land, wat voor julle gewees het, het al hierdie gruwels gedoen, en die land het onrein geword. {18:28}  Laat die land julle dan nie uitspuug as julle dit verontreinig nie, soos dit die nasie uitgespuug het wat daar voor julle was."

Om die land in besit te neem en behou, was twee verskillende dinge. Die kinders van Israel (bnei Yisrael) het die land met die trap van hulle voetsole in besit geneem, maar sou volgens hul getrouheid die land behou of verloor, vanweë die seëninge óf vervloekings deur God (HaShem). Die in besitname van die land, asook die behoud daarvan sou egter inspanning vereis. Niks word maklik verkry nie; niks wat die moeite werd is, gebeur maklik nie.

Ons redding, as gelowiges in Jesus die Messias (Yeshua HaMashiach), wat aan ons toegang tot die Koninkryk van God (HaShem) verleen, is die enigste vrye gawe van God (HaShem). Ná ons redding, is dit nou ons plig om, volgens Paulus (Shaul) "... werk julle eie verlossing uit met vrees en bewing;" (Fillipense (Pilifim) {2:12}).

Heiligmaking, wat voortspruit uit die onderhouding van die gebooie (mitzvoth) van God (HaShem), is wat Paulus (Shaul) bedoel het. Dit verskaf aan ons die volle vreugde van ons redding, maar is afhanklik van ons onderhouding van - en leefwyse volgens - die gebooie (mitzvoth) van God (HaShem). Somtyds, waar dit die onderhouding van die gebooie betref, het ons ook 'n bietjie aansporing op gehoorsaamheidsvlak deur God (HaShem) nodig. Dus, laat God (HaShem) beproewings en toetse oor ons lewens kom, ten einde ons in die regte rigting te laat beweeg. Ons weet waarheen Hy ons wil laat gaan en wat Hy van ons verwag om te doen. Sy geskrewe Woord deel ons dit alles mee; trouens, dit is ons berg Gerisim (Har Gerizim) en berg Ebal (Har Ebal), maar soos die kinders van Israel (bnei Yisrael), verval ons ook in ons eie gemaksones en weier soms om te beweeg - gevolglik versuim ons om op dit wat Hy aan ons geskenk het, aanspraak te maak. Die beproewings en toetse in ons lewens laat ons dus beweeg sodat ons op die hele "gebied" (voordele van redding), wat God (HaShem) ons beloof het, aanspraak kan maak.


 Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Voorheen uitgegee: 2008-08-30