✦

Vir Wie Het God Geseën

Shelach
(Stuur Jouself)


Númeri  / Bamidbar {13:22}  “hulle het in die Suidland opgetrek en tot by Hebron gekom; en daar was Ahíman, Sesai en Talmai, die kinders van die Enakiete. En Hebron is sewe jaar voor Soan in Egipte gebou. {13:23}  Daarop het hulle tot by die dal Eskol gekom en daar ‘n rank met een tros druiwe afgesny, en twee het dit aan ‘n draagstok gedra; ook van die granate en van die vye.  {13:24}  Dié plek het hulle die dal Eskol genoem vanweë die tros wat die kinders van Israel daar afgesny het. {13:25}  En ná verloop van veertig dae het hulle teruggekom van die land te verken. {13:26}  En hulle het weggegaan en by Moses en Aäron en die hele vergadering van die kinders van Israel gekom in die woestyn Paran, in Kades, en aan hulle berig gebring, en aan die hele vergadering en hulle die vrugte van die land laat sien. {13:27}  En hulle het hom vertel en gesê: Ons het gekom in die land waarheen u ons gestuur het; en waarlik, dit loop oor van melk en heuning, en dít is sy vrugte. {13:28}  Maar die volk wat in die land woon, is sterk, en die stede is versterk en baie groot; en ons het daar ook die kinders van die Enakiete gesien.” 

Perspektief beteken alles in die lewe - beslis ook die verskil tussen sukses en mislukking. Wanneer verskillende mense na dieselfde halfglas water kyk, sien sommige dit as halfvol en ander as halfleeg - aldus die cliché. In hierdie week se oordenking, het ons 'n uitstekende voorbeeld daarvan. Die twaalf spioene wat Moses uitgestuur het om die land Kanaän te verken, het iets teëgekom wat, tot vandag toe, heeltemal merkwaardig is. Op hulle reis deur die land, waarheen Moses hulle gestuur het om te spioeneer, het hulle gevind dat dit nie net welig en pragtig was nie, maar ook 'n oorvloed van vrugte en produkte aangetref. Dit was so geil dat hulle druiwetrosse gevind het wat só groot was dat één tros deur twee manne gedra moes word. Die idee hiervan was so merkwaardig dat dit selfs tot vandag deur due regering van Israel as toerismelogo gebruik word. Met inagneming van wat die twaalf spioene gesien het, moet ons saamstem dat daar geen twyfel bestaan oor die feit dat die land, wat hulle besoek het, nie slegs 'n oorvloedige land was nie, maar ook 'n ongelooflike gawe van God.            
Númeri / Bamidbar {13:26} “En hulle het weggegaan en by Moses en Aäron en die hele vergadering van die kinders van Israel gekom in die woestyn Paran, in Kades, en aan hulle berig gebring, en aan die hele vergadering en hulle die vrugte van die land laat sien. {13:27} En hulle het hom vertel en gesê: Ons het gekom in die land waarheen u ons gestuur het; en waarlik, dit loop oor van melk en heuning, en dít is sy vrugte. “

Ten spyte van die skoonheid en oorvloed van die land, het tien van hierdie manne nogtans die glas nie halfvol gesien nie, maar halfleeg! Waarom? Omdat hulle reuse in die land gesien het. Hulle vooruitsig was nie op die positiewe gerig nie, naamlik die magtige onverskrokkenheid van God en Sy belofte dat hierdie land vir hulle sou kon voorsien, maar eerder op die negatiewe van wie hulle moes onteien om die land te verkry. Hulle het geen visie en geen vertroue in hulself of in hul God gestel nie.
        
Númeri / Bamidbar {13:28}  “Maar die volk wat in die land woon, is sterk, en die stede is versterk en baie groot; en ons het daar ook die kinders van die Enakiete gesien. “

Die negatiewe denkwyse wat hierdie manne openbaar het, moet 'n gees wees omdat ons dieselfde gees vind, wat mense vandag nog beïnvloed - ja, selfs gelowiges in Jesus die Messias. Dit is mense wat dieselfde halfleë-houding openbaar, soos die tien manne. Ongeag die projek, ongeag die uitdaging, vind sommige mense altyd 'n rede om op die negatiewe te fokus: daar is altyd 'n rede waarom hulle iets nie kan of behoort te doen nie. Hulle is die "kan nie doen"-mense, nes die tien spioene, huldig hulle 'n negatiewe perspektief oor naastenby alles. Ongelukkig, as ons hierdie Bybelse verslag as voorbeeld noem, blyk hierdie tipe mense nie net in die meerderheid (tien uit twaalf) te wees nie, maar het hulle ook 'n negatiewe invloed op ander en neig hulle om mislukkings te wees. Teenoor hulle, is diegene wat dieselfde saak oorweeg en 'n ander perspektief het: hulle sien die glas halfvol.

Númeri / Bamidbar {13:30} “Toe het Kaleb die volk stil gemaak teenoor Moses en gesê: Laat ons gerus optrek en dit in besit neem; want ons kan dit sekerlik oorweldig. {14:6} En Josua, die seun van Nun, en Kaleb, die seun van Jefúnne, twee van die wat die land verken het, het hulle klere geskeur {14:7}  en die hele vergadering van die kinders van Israel toegespreek en gesê: Die land wat ons deurgetrek het om dit te verken, is ‘n buitengewoon goeie land. {14:8}  As die HERE ‘n welbehae in ons het, sal Hy ons in hierdie land inbring en dit aan ons gee, ‘n land wat oorloop van melk en heuning. {14:9}  Wees net nie teen die HERE opstandig nie, en wees julle nie bevrees vir die volk van die land nie, want hulle is ons spys. Hulle beskutting het van hulle gewyk, en die HERE is met ons. Wees nie bevrees vir hulle nie! “

Hierdie twee manne het 'n totaal verskillende perspektief as die res, oor dieselfde eiendom openbaar. Hulle was die "kan doen"-mense, die tipe wat die positiewe sien en oortuig is dat hulle, met die hulp van God, elke negatiewe beswaar en struikelblok kan oorkom. Vir hulle het dit nie saak gemaak wie in die land was nie, reus of dwerg, want hulle was seker dat met die hulp van God, hulle 'n uitweg sou vind. Hierdie is die tipe mense by wie 'n mens graag betrokke sou wou raak omdat hulle selfvertroue het en op hul God vertrou. Dit is nie dat hulle struikelblokke ignoreer nie, maar met 'n glas halfvol-geesteshouding, beskou hulle dit as uitdagings wat geensins onoorkomlike berge is nie.


Dit is tog jammer dat - soos in ons Bybelse verslag aangetoon - "kan doen"-mense soos Kaleb en Josua, in die minderheid is. Hulle is egter die mense wat geneig is om 'n taak uit te voer en in die lewe sukses te behaal. Dink vir 'n oomblik daaroor, as die keuse aan 'n mens gestel word, wie sou jy graag wou wees: 'n "kan doen"-persoon of "kan nie doen"-persoon? Wie sou jy verkies om vir jou te werk? Vir wie sou jy eerder volg? Met wie sou jy verkieslik in 'n besigheid saamgaan? Vir wie het God geseën?            

Kom gou Jesus!


Voorheen uitgegee: 2009-06-20

Haal die balk uit jou eie oog uit

D’Var Torah 

Stuur om jou eie onthalwe – Shelach


Númeri {13:27} “En hulle het hom vertel en gesê: Ons het gekom in die land waarheen u ons gestuur het; en waarlik, dit loop oor van melk en heuning, en dít is sy vrugte. {13:28} Maar die volk wat in die land woon, is sterk, en die stede is versterk en baie groot; en ons het daar ook die kinders van die Enakiete gesien. {13:29} Die Amalekiete woon in die Suidland, maar die Hetiete en Jebusiete en Amoriete woon in die gebergte, en die Kanaäniete woon by die see en aan die kant van die Jordaan. {13:30} Toe het Kaleb die volk stil gemaak teenoor Moses en gesê: Laat ons gerus optrek en dit in besit neem; want ons kan dit sekerlik oorweldig. {13:31} Maar die manne wat saam met hom opgetrek het, het gesê: Ons kan nie teen die volk optrek nie, want hulle is sterker as ons. {13:32} So het hulle dan slegte gerugte onder die kinders van Israel versprei oor die land wat hulle verken het, deur te sê: Die land wat ons deurgetrek het om dit te verken, is ‘n land wat sy inwoners verteer; en al die mense wat ons daarin gesien het, is groot manne. {13:33} Ons het daar ook die reuse gesien, die kinders van Enak, van die reuse afkomstig; en ons was soos sprinkane in ons oë; so was ons ook in hulle oë.” 

Wanneer ‘n mens hierdie Skrifgedeelte lees, is jy meesal geneig om baie gou die tien verkenners wat teruggekeer het met ‘n ongunstige verslag, te veroordeel en jouself eerder met Kaleb (Calev) en Joshua (Yehoshua), wat met gunstige verslae teruggekom het, te vereenselwig. Moontlik sal ons voel dat indien óns daar was, ons ook gunstig verslag sou gedoen het. Ek is egter daarvan oortuig dat meeste van ons – indien nie almal nie – sou teruggekom het met ‘n ongunstige verslag, net soos die tien verkenners. Ons behoort onsself nie te mislei nie – ons is moontlik net so negatief, selfs erger as wat hulle was. 

“In watter opsig?” mag jy vra. Het jy al ooit voor ‘n probleem te staan gekom wat, volgens jou mening, onoorkomelik was? Het jy al ooit met iemand van mening verskil? Het iemand jou al ooit iets toegevoeg wat jou ontstel het? Was jy al ooit kwaad vir jou werkgewer of kollega by die werk? Het jy die probleem gekonfronteer, die meningsverskil, die persoon, die werkgewer of die kollega of het jy verkies om dit eerder daar te laat en niks te sê nie? Heel waarskynlik sou jy die laaste uitweg gekies het, wat meeste mense doen. Hulle verkies om van die probleem af weg te vlug eerder as om dit regstreeks te konfronteer. 

Dit is vir ‘n mens maklik om ‘n uitweg te vind en jou by Kaleb en Josua te skaar, omdat ons die verhaal gelees het en die uiteinde daarvan ken. In ons eie onderskeie situasies, waarin ons geen benul het van wat in die toekoms mag gebeur nie, sou ons geensins van die tien verkenners verskil nie! 

Ons behoort ons eie lewens in oënskou te neem en oorweeg hoe óns sou opgetree het in situasies, soortgelyk aan dié waarvan ons hier gelees het, alvorens ons ander mense begin veroordeel. Hulle het ongetwyfeld die verkeerde keuse gedoen, wat hulle duur te staan gekom het, maar ons ook, onder geringer uiterste omstandighede, doen daagliks verkeerde keuses en moet uiteindelik vir die gevolge betaal. 

Matthéüs (Mattityahu) {7:3} “En waarom sien jy die splinter in die oog van jou broeder, maar die balk in jou eie oog merk jy nie op nie? {7:4} Of hoe sal jy vir jou broeder sê: Laat my toe om die splinter uit jou oog uit te haal, en kyk, in jou eie oog is die balk! {7:5} Geveinsde, haal eers die balk uit jou oog uit, en dan sal jy goed sien om die splinter uit die oog van jou broeder uit te haal.” 

Een van my vrou se geliefkoosde gesegdes is “As jy kan sien wat in iemand anders se lewe verkeerd is, sien jy dit heel waarskynlik raak omdat dieselfde in jóú lewe verkeerd is.”. Ek stem saam met haar. Ons was nie saam met die kinders van Israel tydens hulle omswerwing in die woestyn nie, terwyl ons elke dag ‘n beter lewe vir onsself en ons kinders verwag het nie. Ons het geen benul daarvan hoedat ons wat ‘n land van melk en heuning – sonder reuse – verwag het, sou reageer het toe ons inderdaad deur reuse en versterkte stede gekonfronteer is nie. Laat hierdie parasha dus vir ons ‘n les leer en laat ons eers ons eie lewens beoordeel voordat ons ‘n ander s’n beoordeel. 

Congregation Melech Yisrael alle regte voorbehou