✦

Getrouheid in die uitvoering van die taak wat aan ons toegewys is

Naso
(Ophef)


Númeri / Bamidbar {4:24} “Dit sal die dienswerk van die geslagte van die Gersoniete wees by die diens en by die vervoer: {4:25}  hulle moet die tentdoeke van die tabernakel dra, ook die tent van samekoms, sy dekkleed en die dekkleed van robbevelle wat daar bo-oor is, en die bedekking vir die ingang van die tent van samekoms {4:26}  en die behangsels van die voorhof en die bedekking vir die ingang van die poort van die voorhof wat rondom die tabernakel en die altaar is, en hulle lyne sowel as al die gereedskap wat by die bediening daarvan behoort; en alles wat daarvoor gedoen moet word, moet hulle verrig. {4:27}  Die hele dienswerk van die seuns van die Gersoniete—alles wat hulle moet dra en hulle hele diens—moet wees volgens die bevel van Aäron en sy seuns; en julle moet hulle al hulle drawerk aanwys om dit waar te neem. {4:28}  Dit is die dienswerk vir die geslagte van die seuns van die Gersoniete by die tent van samekoms; en wat hulle te besorg het, moet plaasvind onder leiding van Itamar, die seun van die priester Aäron.”

Die Skrif gaan verder met die uiteensetting van die verantwoordelikheid van elk van die priesterlike families met die aftakeling en oprigting van die tent van samekoms (Ohel Moed). Elke familie het hulle besondere taak gehad en die drie priesterlike families het eensgesind saamgewerk om te verseker dat die taak doeltreffend, volledig en spoedig afgehandel is.

Het julle al ooit die geleentheid gehad om toe te kyk wanneer ‘n reisende sirkus hulle tente ter voorbereiding van die openingsvertoning opslaan? In Florida, waar ek vandaan kom, het vele sirkusgroepe in die winter na die sonnige suide getrek. ‘n Mens sou dan die stoet vragmotors, elk met ‘n afsonderlike deel van die sirkustoerusting en -diere in die omgewing sien aankom. Hulle het tot by ‘n stuk oop veld gery, dit afgekamp en met militêre presisie die groottent (hoof sirkustent) begin oprig. Ek het altyd met verwondering gekyk hoedat dié groot tent op die grond uitgelê en binne ure opgerig is, sodat alles betyds in gereedheid gebring kan word. Die vragmotors is letterlik in ‘n verskeidenheid karnavaalspeletjies, ritte en kosstalletjies omskep. Teen die aand van só ‘n dag van nougesette spanwerk, sou alles gereed wees en kon ‘n mens die geluide hoor, geure ruik en opwinding, wat met ‘n sirkus gepaardgaan, ervaar.

Dit is vreemd dat ek tot nou toe nooit werklik die ooreenkoms tussen die oprig van ‘n sirkustent en die taak wat die priester gehad het met die aftakel en oprig van die tent van samekoms begryp het nie. Ofskoon laasgenoemde ‘n heilige taak was, is ek oortuig daarvan dat die militêre akkuraatheid en nougesetheid wat dit vereis het, presies dieselfde moes gewees het.

In die geval van die sirkus, het elke individu – sonder om aangesê te word – gou-gou hulle vragmotors afgelaai en dadelik die taak, wat aan hulle opgedra is, uitgevoer soos wat hulle menigmaal in die verlede reeds gedoen het. Niemand het gekla nie, niemand het in mekaar se pad gekom nie. Almal het hulle besondere verantwoordelikhede gehad, wat hulle met doelgerigtheid ter wille van die geheel uitgevoer het.

Kan julle julself voorstel, met die oprigting van die tent van samekoms, indien één groep by die ander twee agtergeraak het, of één individu binne ‘n groep besluit het dat hy nie langer sy taak gaan uitvoer nie, omdat hy dit vir die afgelope twintig jaar herhaaldelik moes doen? Dit sou die hele proses in die wiele gery en uiteindelik die gesamentlike aanbidding van die volk omvergewerp het.

God het aan elkeen van ons sekere take binne die Liggaam van die Messias (Goof HaMashiach) toegeken. Ons het elkeen ‘n rol om te vertolk om God se gemeente (kehila) en uiteindelik Sy koninkryk te bou. Dit maak egter nie saak hoe wêrelds of gering jou aandeel daarin mag lyk nie en of jy dieselfde taak al vir jare moes uitvoer en uiters verveeld daarmee is nie: sonder jóú aandeel sal die geheel daaronder ly.

1 Korínthiërs / Korintim Aleph {12:14} “Want ook die liggaam is nie een lid nie, maar baie. {12:15}  As die voet sou sê: Omdat ek nie die hand is nie, behoort ek nie aan die liggaam nie—behoort hy daarom nie aan die liggaam nie? {12:16}  En as die oor sou sê: Omdat ek nie die oog is nie, behoort ek nie aan die liggaam nie—behoort hy daarom nie aan die liggaam nie? {12:17}  As die hele liggaam oog was, waar sou die gehoor wees? As dit geheel en al gehoor was, waar sou die reuk wees? {12:18}  Maar nou het God elkeen van die lede in die liggaam gestel soos Hy gewil het. {12:19}  As almal een lid was, waar sou die liggaam wees? {12:20}  Maar nou is daar wel baie lede, maar net een liggaam. {12:21}  En die oog kan nie vir die hand sê: Ek het jou nie nodig nie; of ook die hoof vir die voete: Ek het julle nie nodig nie.”

God gaan ons nie beloon volgens die belangrikheid wat ons taak in die koninkryk was nie. Hy gaan ons wel egter beloon na gelang van ons getrouheid in die uitvoering van die taak, wat aan ons toegewys is. Wees dus getrou in dít wat aan jou opgedra is en op die bestemde tyd sal jy beloon word.

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Voorheen uitgegee: 2012-05-27


‘n Eer, ‘n Behae en ‘n Seën

Naso
(Ophef)


Numeri / BaMidbar  {7:11} “En die HERE het aan Moses gesê: Elke owerste moet, elkeen op ‘n afsonderlike dag, sy offer bring vir die inwyding van die altaar. {7:12}  En hy wat op die eerste dag sy offer gebring het, was Nagson, die seun van Ammínadab, van die stam van Juda. {7:13}  En sy offer was: een silwerskottel, honderd en dertig sikkels in gewig; een silwerkom van sewentig sikkels volgens die sikkel van die heiligdom; altwee vol fynmeel met olie gemeng as spysoffer; {7:14}  een rookpan van tien sikkels goud, vol reukwerk; {7:15}  een jong bul, een ram, een jaaroud lam as brandoffer; {7:16}  een bokram as sondoffer; {7:17}  en as dankoffer: twee beeste, vyf ramme, vyf bokramme, vyf jaaroud lammers. Dit was die offer van Nagson, die seun van Ammínadab.”

Wanneer ‘n mens by hierdie Skrifgedeelte en die daaropvolgende verse van hoofstuk 7 kom, word die name van elke stamleier verstrek asook wat hulle vir die inwyding van die tabernakel (Mishkan) gebring het. Alles is goed en wel, maar elke gawe moes identies soos die vorige een s’n wees. Elkeen het dus presies dieselfde gebring! Twaalf maal herhaal die Tora presies dieselfde inligting behalwe dat die naam van die leier, wat die offerande bring, verskil. Ek het al dikwels gewonder waarom die Tora dit twaalf keer in hierdie Parasha herhaal. Kon God nie slegs die name van die twaalf leiers gemeld en dan voorgeskryf het dat elkeen van hulle een silwerskottel – met ‘n gewig van een-en-‘n half kilogram, een silwerkom van agthonderd gram, vol meel met olie gemeng, as graanoffer, een goue pannetjie van honderd-en-vyftien gram, met wierook gevul, ens. moes bring nie? Dit sou veel meer sinvol gewees het en natuurlik veel minder ruimte in die Bybel opgeneem het. Wanneer jy Bybel lees, slaan jy ook eenvoudig al die gawes wat elke leier gebring het, oor en lees hoofstuk 8?

Ons kan nie volkome seker wees waarom God dit alles so neergeskryf het nie, maar ek kan sekerlik ‘n rede voorstel:

Haggai / Hagggai {1:5} “So sê die HERE van die leërskare dan nou: Gee ag op wat julle wedervaar het: {1:6}  julle het baie gesaai, maar min ingebring; julle het geëet, maar nie tot versadiging nie; julle het gedrink, maar nie genoeg gekry nie; julle het jul geklee, maar nie warm geword nie; en wie hom vir loon verhuur, verhuur hom om dit in ‘n stukkende beurs te steek. {1:7}  So sê die HERE van die leërskare: Gee ag op wat julle wedervaar het!”

Om aan God te offer, is ‘n uiterse belangrike deel van aanbidding. Hierdie offergawes is iets baie persoonlik. Ek glo dus dat God deur die twaalf herhalings van die twaalf individuele offergawes, bedoel het dat wat óns as individue bied nie ongesiens by Hom geskied nie. Êrens op ‘n sekere wyse hou God boek van alles wat ons aan Hom geoffer het. Daar bestaan moontlik ‘n “grootboek” bo in die hemel en bo-aan ‘n bladsy verskyn ons name. Sou dit nie ‘n onbeskryflike verleentheid gewees, wanneer jy in die hemel kom en vóór God staan en hy die “grootboek” uithaal, na jóú bladsy blaai en julle albei na ‘n blanko-bladsy of slegs hier en daar enkele inskrywings bevat staar nie?

Om vir die Here te gee is beslis nie ‘n opsie nie – dit is ‘n eer, ‘n behae en ‘n seën.

Lukas / Uri {6:38} “Gee, en aan julle sal gegee word. ‘n Goeie maat wat ingedruk en geskud en oorlopend is, sal hulle in jul skoot gee, want met dieselfde maat waarmee julle meet, sal weer vir julle gemeet word.”

Kom gou Jesus!


Voorheen uitgegee: 2011-06-04


Eenvoudig omdat Hy God is

D’Var Torah
Verhef / Naso


Numeri / Bamidbar {4:24} “Dit sal die dienswerk van die geslagte van die Gersoniete wees by die diens en by die vervoer: {4:25}  hulle moet die tentdoeke van die tabernakel dra, ook die tent van samekoms, sy dekkleed en die dekkleed van robbevelle wat daar bo-oor is, en die bedekking vir die ingang van die tent van samekoms {4:26}  en die behangsels van die voorhof en die bedekking vir die ingang van die poort van die voorhof wat rondom die tabernakel en die altaar is, en hulle lyne sowel as al die gereedskap wat by die bediening daarvan behoort; en alles wat daarvoor gedoen moet word, moet hulle verrig. {4:29}  Wat aangaan die seuns van Merári—dié moet jy tel volgens hulle geslagte, volgens hulle families. {4:30}  Jy moet hulle tel van dertig jaar oud en daarbo, tot vyftig jaar, almal wat dienspligtig is, om die dienswerk van die tent van samekoms te verrig. {4:31}  En dit is wat by hulle drawerk besorg moet word, hulle hele dienswerk by die tent van samekoms: die style van die tabernakel met sy dwarshoute en sy pilare en sy voetstukke {4:32}  en die pilare van die voorhof rondom met hulle voetstukke en hulle penne en hulle lyne—al die gereedskap sowel as alles wat by die bediening daarvan behoort. En die gereedskap wat by hulle drawerk besorg moet word, moet julle met die naam aanwys. {7:9}  Maar aan die seuns van Kehat het hy niks gegee nie; want die diens van die heiligdom het op hulle gerus: hulle moes dit op die skouers dra.”.

Met die lees van hierdie gedeeltes, wonder ‘n mens op wie van die drie priesterlike families die moeilikste taak gerus het? Wie se taak, dink julle, was die belangrikste? Om die waarheid te sê, is dit nie vir óns om te bepaal wie se taak die moeilikste of mees belangrike was nie. Die feit is dat almal ewe belangrik was asook werklik moeilik omdat die drie priesterlike familiegroepe as ‘n span moes saamwerk. Indien één so ’n groep sou verknoei deur hulle werk nie betyds of in die behoorlike volgorde te verrig nie, sou dit die ander twee groepe se werk regstreeks beïnvloed het en die hele proses om die tabernakel (Mishkan) op te breek en verskuif, tot een groot verwarring gelei het. Dieselfde sou ook met betrekking tot die oprigting daarvan gebeur het.

Elkeen se taak in diens van die Here is belangrik – ongeag hoe moeilik of hoe gering dit ookal mag wees.

Te veel gelowiges, omdat hulle nie iets belangriks doen nie, iets wat aan hulle aansien in die gemeente sou verleen nie, meen dat hulle diens aan die Here onbelangrik is. Die feit is egter dat niemand se diens minderwaardig is nie. Dink net daaraan wat sou gebeur indien die persoon wie se verantwoordelikheid dit is om te verseker dat afvalhouers gereeld leeggemaak word, nie sy plig nakom nie of die persoon wat daarvoor verantwoordelik is om die deur van die gemeente vir vroeë oggendgebed oop te sluit – in die middel van die winter nie! Watter wanorde en ongerief sou nie daardeur veroorsaak word nie. God gaan ons nie vergoed vir hoeveel ons doen of vir hoe moeilik ons taak is of hoe belangrik dit is nie. Hy sal ons wel vergoed vir hoe getrou ons die taak waartoe Hy ons geroep, uitgevoer het. Indien jy by jouself sou dink: “Die taak wat ek verrig, is nie deur God aan my toegeken nie, maar eerder deur die gemeenteleiers; ek hou nie daarvan nie en daarom sal ek nie my bes doen nie”. Dink weer daaroor na: elke hartsbesluit word deur die Here bepaal. Indien ‘n minderwaardige taak aan jou toegeken is, was dit eintlik God wat dit aan jou toegeken het, ongeag wie Hy gebruik het om die fisiese toekenning te behartig. Getrouheid is die vernaamste wat vir God van belang is, wanneer dit daarop aankom om vir Hom te werk.

Lukas / Uri {17:7} “En wie is daar van julle wat ‘n dienskneg het wat ploeg of vee oppas, en as hy inkom van die veld vir hom sal sê: Kom dadelik hier aan tafel? {17:8}  Sal hy nie eerder vir hom sê nie: Maak vir my die aandete klaar en omgord jou en bedien my totdat ek geëet en gedrink het; en daarna kan jy eet en drink? {17:9}  Bedank hy daardie dienskneg, omdat hy gedoen het wat hom beveel is? Ek glo nie. {17:10}  So ook julle, wanneer julle alles gedoen het wat julle beveel is, sê dan: Ons is onverdienstelike diensknegte, want ons het gedoen wat ons verplig was om te doen. ”.

As diensknegte van die Here, behoort ons nooit dank of waardering of eer te verwag vir die taak wat ons vir God doen nie. Enige sulke verwagtings sou die sonde van trots inhou. Van ons word verag om ons taak vir God as Sy getroue diensknegte te verrig – eenvoudig omdat Hy God is.


Congregation Melech Yisrael alle regte voorbehou