Restitusie

Numeri 4:21 - 7:89 

Rigters 13:2 – 25 

Handelinge 21:17 – 26

Numeri {5:5} “VERDER het die HERE met Moses gespreek en gesê: {5:6} Spreek met die kinders van Israel: As ’n man of vrou enige menslike sonde doen, sodat ontrou teen die HERE gehandel word, en dié siel skuldig word, {5:7} dan moet hulle hul sonde wat hulle gedoen het, bely; daarna moet hy wat hy skuldig is, ten volle teruggee en die vyfde deel daarvan byvoeg, en hy moet dit aan dié een gee teen wie hy hom skuldig gemaak het. {5:8} Maar as die man geen losser het aan wie die skuld teruggegee kan word nie, behoort die skuld wat teruggegee moet word, aan die HERE, aan die priester, behalwe die versoeningsram waarmee hy vir hom versoening doen. {5:9} En elke heffing van al die heilige gawes van die kinders van Israel wat hulle na die priester bring, moet syne wees. {5:10} En elkeen se heilige gawes — dit moet syne wees: wat iemand aan die priester gee, moet syne wees.”

Wanneer ‘n persoon sondig, hoef hy nie net vergifnis te vra, van beide die Here en die persoon teenoor wie hy gesondig het nie, maar dit mag ook nodig wees dat hy restitusie (vergoeding) doen, by voorbeeld: ‘n dief, wanneer hy gevang is, moet restitusie doen aan die persoon van wie hy gesteel het. Hy moes dit wat hy gesteel het, teruggee plus ‘n bykomende twintig persent. Wat gebeur egter as die dief jare ná die tyd gevang word en die slagoffer reeds oorlede is, sonder lewende verwante? Wat is dán die dief se verantwoordelikheid? Hierdie Skrifgedeelte uit Parasha Naso beantwoord vir ons daardie vraag. Dit bepaal dat restitusie gedoen moet word aan ‘n familielid en indien daar nie een is nie, moet dit aan die Hoëpriester gegee word vir persoonlike gebruik.

Soos ons weet, is daar nie langer ‘n Tempel in Jerusalem nie, met die gevolg dat daar ook nie ‘n Aäron-priesteramp bestaan aan wie restitusie gedoen kan word nie, in geval daar ook geen lewende verwant is nie. Ons moet ons dus afvra of hierdie gebod (mitzvah) vandag nog op ons van enige toepassing sou wees. Die antwoord daarop is “ja” en ek sal kortliks verduidelik om welke rede.

Selfs indien Jesus die Messias ons, ons sondes vergewe wanneer ons dit bely, is ons steeds verplig om restitusie te doen indien ons oneerlik was, gesteel, iets geleen het sonder om dit terug te gee, of iemand onkoste of verlies veroorsaak het as gevolg van ons sonde. As die persoon nog lewe, moet ons dit regstreeks aan hom vergoed en as hy nie langer leef nie, moet ons die slagoffer se naasbestaande(s) opspoor. Wat doen ons egter as die persoon reeds oorlede is, daar geen lewende naasbestaandes is nie of indien die maatskappy waarvan gesteel is, nie langer bestaan nie? Hoe doen ‘n mens restitusie, aangesien ook daar nie langer ‘n Tempel is nie en gevolglik ook nie langer ‘n Hoëpriester is wat die restitusie kan ontvang nie?

Ongelukkig het ek ‘n situasie ondervind waar ‘n gemeenteleier - op grond van hierdie Skrifgedeelte - voordeel vir homself probeer trek het, deur dit op homself toe te pas en die restitusie van ‘n gemeentelid ontvang het, met ander woorde homself in die plek van die Hoëpriester geplaas het. Die gemeentelid was ‘n welbedoelende en eerlike persoon wat homself wou vryspreek deur restitusie te doen vir ‘n sonde in sy verlede, maar daar is voordeel daaruit getrek. Ek twyfel hoegenaamd nie daaraan dat, as ons gesondig en iemand skade aangedoen het, ons restitusie móét doen. Net omdat daar nie meer ‘n Tempel of Hoëpriester is nie, word ons nie vrygespreek van die verantwoordelikheid om vir ons sonde te vergoed nie: die Here vereis steeds van ons om restitusie te doen. Hoe gaan ons dan te werk? Moet ons dit dan aan die gemeenteleier vir sy persoonlike gebruik skenk? Hoegenaamd nie! Restitusie moet altyd gedoen word, wanneer vereis, maar moet toepaslik gedoen en aan die vereistes van die Tora voldoen, sodat die sonde vrygespreek kan word. Dus moet in ‘n geval waar die persoon reeds oorlede is of daar geen bloedverwant meer leef nie of die maatskappy nie langer bestaan nie, glo ek, dat die restitusiegeld, geskenk behoort te word aan welke gemeente, waaraan jy behoort, vir die gebruik. Om restitusie te doen, is nie Tempel-afhanklik nie en behoort tot selfs vandag toe om gewetensonthalwe streng uitgevoer te word.

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Bane

Naso

(Ophef)

Numeri 4:21 - 7:89 

Rigters 13:2 – 25 

Handelinge 21:17 – 26

Numeri {4:21} "En die HERE het met Moses gespreek en gesê: {4:22} “Neem die volle getal op ook van die seuns van Gerson volgens hulle families, volgens hulle geslagte. {4:23} Jy moet hulle tel van dertig jaar oud en daarbo, tot vyftig jaar, almal wat verplig is om diens te doen, om dienswerk te verrig by die tent van samekoms.{4:24} Dit sal die dienswerk van die geslagte van die Gersoniete wees by die diens en by die vervoer: {4:25} hulle moet die tentdoeke van die tabernakel dra, ook die tent van samekoms, sy dekkleed en die dekkleed van robbevelle wat daar bo-oor is, en die bedekking vir die ingang van die tent van samekoms {4:26} en die behangsels van die voorhof en die bedekking vir die ingang van die poort van die voorhof wat rondom die tabernakel en die altaar is, en hulle lyne sowel as al die gereedskap wat by die bediening daarvan behoort; en alles wat daarvoor gedoen moet word, moet hulle verrig."

Soos die Here die verantwoordelikhede van die priesterlike familie van Gerson toegeken het, so het Hy ook met die priesterlike families van Merari en Korag gedoen. Aan elke familie is ‘n besondere taak toegeken en geeneen van die families kon die ander se pligte uitvoer nie. Indien hulle wel take uitgeruil het, sou dit wees asof hulle “‘n vreemde vuur” voor die Here bring en ons onthou hoedat Hy voorheen daarmee gehandel het! Elke familie het sy eie spesifieke taak gehad om uit te voer en elke keer wat die Here besluit het om die kinders van Israel te verskuif, kon elke priesterlike familie hulle toegekende taak uitvoer; hulle moes dit volgens ‘n spesifieke volgorde doen en in samewerking met die ander priesterlike families.

Ek glo dat God sekere verantwoordelikhede aan elkeen van ons toegeken het wat ons hier op aarde moet uitvoer en daarom word aan ons gesê:

1 Korinthiërs {12:14} "Want ook die liggaam is nie een lid nie, maar baie. {12:15} As die voet sou sê: Omdat ek nie die hand is nie, behoort ek nie aan die liggaam nie — behoort hy daarom nie aan die liggaam nie? {12:16} En as die oor sou sê: Omdat ek nie die oog is nie, behoort ek nie aan die liggaam nie — behoort hy daarom nie aan die liggaam nie? {12:17} As die hele liggaam oog was, waar sou die gehoor wees? As dit geheel en al gehoor was, waar sou die reuk wees? {12:18} Maar nou het God elkeen van die lede in die liggaam gestel soos Hy gewil het."

Ons het al atlete by ‘n Olimpiese Spele gesien; elke atleet moet hardloop in die baan wat aan hom/haar toegewys is. Indien hulle uit een baan na dié van ‘n ander beweeg, word hulle gediskwalifiseer. God het aan julle ‘n besondere taak toegeken wat deur niemand anders op aarde uitgevoer kan word nie. Hy het julle in júlle baan geplaas. As julle dus in die verkeerde baan hardloop of in iemand anders s’n of heen en weer tussen die bane beweeg, sal julle gediskwalifiseer word en die voltooiing van die wedren misloop - netso sal julle ook die vervulling van die Godgegewe taak aan julle misloop. Wees versigtig om nie te gaan waar God julle nie geplaas het nie. Bepaal dus waar God julle geroep het en bly in daardie baan - dit is baie belangrik. As julle in die regte baan kom en alles wat julle terneergedruk,maak, verwerk, sal julle die wedren wat God vir julle bepaal het, wen en die prys ontvang wat Hy  vir elkeen voorberei het.

Numeri {16:1} "EN Korag, die seun van Jishar, die seun van Kehat, die seun van Levi, saam met Datan en Abíram, seuns van Elíab, en On, die seun van Pelet, seuns van Ruben, het manne geneem, {16:2} en hulle het opgestaan voor die oë van Moses saam met tweehonderd-en-vyftig man uit die kinders van Israel, owerstes van die vergadering, manne wat opgeroep was vir die volksvergadering, manne van naam. {16:3} En hulle het bymekaargekom teen Moses en Aäron en aan hulle gesê: Dit is nou genoeg; want die hele vergadering, hulle almal, is heilig; en die HERE is in hulle midde! Waarom verhef julle jul dan oor die vergadering van die HERE?"

God het aan die priesterlike familie van Korag, ‘n spesifieke en belangrike taak toegeken. Hulle was verantwoordelik vir die versorging van die ark, tafel van toonbrode, lampstaander, altare en alle artikels wat in die bediening gebruik is, met inbegrip van die gordyne en alles wat met die gebruik daarvan, in verband gestaan het. Hulle was egter nie tevrede nie. Hulle het begeer en was jaloers op Moses en Aäron, asook die posisies aan hulle verleen. Die gevolg van hulle begeerte om van bane te verander, was rampspoedig. God het meeste van die familie van Korag asook 250 manne, wat hulle gevolg het, met die dood gestraf. Daarbenewens het Hy ook ‘n plaag oor die kamp van Israel gestuur.

Sommige van julle hardloop heen en weer. Julle raak verveeld met die taak, deur God aan julle toegeken en kyk en begeer wat ander doen. Julle wil dit net vir ‘n kort rukkie uitvoer en doen dit dan met oorgawe, maar wanneer julle na ‘n tydjie daarmee verveeld raak, besluit julle dat dit God se wil is om te verander. Julle verander dan met oorgawe na iets anders. Julle volhard om van bane te verwissel, sonder om selfs te besef dat julle julself diskwalifiseer. Volhard om te hardloop in die baan waarin God julle geplaas het en bly in jóú baan. Dit is die enigste waarborg om die wedren te voltooi en eindelik die prys te ontvang wat Hy vir diegene wat Hom liefhet, voorberei het. 

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Getrouheid in die uitvoering van die taak wat aan ons toegewys is

Naso

(Ophef)

Numeri / BaMidbar 4:21 - 7:89

Rigters / Shoftim 13:2 – 25

Handelinge / Ma’asei Talmidim 21:17 – 26

Númeri / Bamidbar {4:24} “Dit sal die dienswerk van die geslagte van die Gersoniete wees by die diens en by die vervoer: {4:25}  hulle moet die tentdoeke van die tabernakel dra, ook die tent van samekoms, sy dekkleed en die dekkleed van robbevelle wat daar bo-oor is, en die bedekking vir die ingang van die tent van samekoms {4:26}  en die behangsels van die voorhof en die bedekking vir die ingang van die poort van die voorhof wat rondom die tabernakel en die altaar is, en hulle lyne sowel as al die gereedskap wat by die bediening daarvan behoort; en alles wat daarvoor gedoen moet word, moet hulle verrig. {4:27}  Die hele dienswerk van die seuns van die Gersoniete—alles wat hulle moet dra en hulle hele diens—moet wees volgens die bevel van Aäron en sy seuns; en julle moet hulle al hulle drawerk aanwys om dit waar te neem. {4:28}  Dit is die dienswerk vir die geslagte van die seuns van die Gersoniete by die tent van samekoms; en wat hulle te besorg het, moet plaasvind onder leiding van Itamar, die seun van die priester Aäron.”

Die Skrif gaan verder met die uiteensetting van die verantwoordelikheid van elk van die priesterlike families met die aftakeling en oprigting van die tent van samekoms (Ohel Moed). Elke familie het hulle besondere taak gehad en die drie priesterlike families het eensgesind saamgewerk om te verseker dat die taak doeltreffend, volledig en spoedig afgehandel is.

Het julle al ooit die geleentheid gehad om toe te kyk wanneer ‘n reisende sirkus hulle tente ter voorbereiding van die openingsvertoning opslaan? In Florida, waar ek vandaan kom, het vele sirkusgroepe in die winter na die sonnige suide getrek. ‘n Mens sou dan die stoet vragmotors, elk met ‘n afsonderlike deel van die sirkustoerusting en -diere in die omgewing sien aankom. Hulle het tot by ‘n stuk oop veld gery, dit afgekamp en met militêre presisie die groottent (hoof sirkustent) begin oprig. Ek het altyd met verwondering gekyk hoedat dié groot tent op die grond uitgelê en binne ure opgerig is, sodat alles betyds in gereedheid gebring kan word. Die vragmotors is letterlik in ‘n verskeidenheid karnavaalspeletjies, ritte en kosstalletjies omskep. Teen die aand van só ‘n dag van nougesette spanwerk, sou alles gereed wees en kon ‘n mens die geluide hoor, geure ruik en opwinding, wat met ‘n sirkus gepaardgaan, ervaar.

Dit is vreemd dat ek tot nou toe nooit werklik die ooreenkoms tussen die oprig van ‘n sirkustent en die taak wat die priester gehad het met die aftakel en oprig van die tent van samekoms begryp het nie. Ofskoon laasgenoemde ‘n heilige taak was, is ek oortuig daarvan dat die militêre akkuraatheid en nougesetheid wat dit vereis het, presies dieselfde moes gewees het.

In die geval van die sirkus, het elke individu – sonder om aangesê te word – gou-gou hulle vragmotors afgelaai en dadelik die taak, wat aan hulle opgedra is, uitgevoer soos wat hulle menigmaal in die verlede reeds gedoen het. Niemand het gekla nie, niemand het in mekaar se pad gekom nie. Almal het hulle besondere verantwoordelikhede gehad, wat hulle met doelgerigtheid ter wille van die geheel uitgevoer het.

Kan julle julself voorstel, met die oprigting van die tent van samekoms, indien één groep by die ander twee agtergeraak het, of één individu binne ‘n groep besluit het dat hy nie langer sy taak gaan uitvoer nie, omdat hy dit vir die afgelope twintig jaar herhaaldelik moes doen? Dit sou die hele proses in die wiele gery en uiteindelik die gesamentlike aanbidding van die volk omvergewerp het.

God het aan elkeen van ons sekere take binne die Liggaam van die Messias (Goof HaMashiach) toegeken. Ons het elkeen ‘n rol om te vertolk om God se gemeente (kehila) en uiteindelik Sy koninkryk te bou. Dit maak egter nie saak hoe wêrelds of gering jou aandeel daarin mag lyk nie en of jy dieselfde taak al vir jare moes uitvoer en uiters verveeld daarmee is nie: sonder jóú aandeel sal die geheel daaronder ly.

1 Korínthiërs / Korintim Aleph {12:14} “Want ook die liggaam is nie een lid nie, maar baie. {12:15}  As die voet sou sê: Omdat ek nie die hand is nie, behoort ek nie aan die liggaam nie—behoort hy daarom nie aan die liggaam nie? {12:16}  En as die oor sou sê: Omdat ek nie die oog is nie, behoort ek nie aan die liggaam nie—behoort hy daarom nie aan die liggaam nie? {12:17}  As die hele liggaam oog was, waar sou die gehoor wees? As dit geheel en al gehoor was, waar sou die reuk wees? {12:18}  Maar nou het God elkeen van die lede in die liggaam gestel soos Hy gewil het. {12:19}  As almal een lid was, waar sou die liggaam wees? {12:20}  Maar nou is daar wel baie lede, maar net een liggaam. {12:21}  En die oog kan nie vir die hand sê: Ek het jou nie nodig nie; of ook die hoof vir die voete: Ek het julle nie nodig nie.”

God gaan ons nie beloon volgens die belangrikheid wat ons taak in die koninkryk was nie. Hy gaan ons wel egter beloon na gelang van ons getrouheid in die uitvoering van die taak, wat aan ons toegewys is. Wees dus getrou in dít wat aan jou opgedra is en op die bestemde tyd sal jy beloon word.

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Voorheen uitgegee: 2012-05-27

‘n Eer, ‘n Behae en ‘n Seën

Naso

(Ophef)

Numeri / BaMidbar 4:21 - 7:89

Rigters / Shoftim 13:2 – 25

Handelinge / Ma’asei Talmidim 21:17 – 26

Numeri / BaMidbar  {7:11} “En die HERE het aan Moses gesê: Elke owerste moet, elkeen op ‘n afsonderlike dag, sy offer bring vir die inwyding van die altaar. {7:12}  En hy wat op die eerste dag sy offer gebring het, was Nagson, die seun van Ammínadab, van die stam van Juda. {7:13}  En sy offer was: een silwerskottel, honderd en dertig sikkels in gewig; een silwerkom van sewentig sikkels volgens die sikkel van die heiligdom; altwee vol fynmeel met olie gemeng as spysoffer; {7:14}  een rookpan van tien sikkels goud, vol reukwerk; {7:15}  een jong bul, een ram, een jaaroud lam as brandoffer; {7:16}  een bokram as sondoffer; {7:17}  en as dankoffer: twee beeste, vyf ramme, vyf bokramme, vyf jaaroud lammers. Dit was die offer van Nagson, die seun van Ammínadab.”

Wanneer ‘n mens by hierdie Skrifgedeelte en die daaropvolgende verse van hoofstuk 7 kom, word die name van elke stamleier verstrek asook wat hulle vir die inwyding van die tabernakel (Mishkan) gebring het. Alles is goed en wel, maar elke gawe moes identies soos die vorige een s’n wees. Elkeen het dus presies dieselfde gebring! Twaalf maal herhaal die Tora presies dieselfde inligting behalwe dat die naam van die leier, wat die offerande bring, verskil. Ek het al dikwels gewonder waarom die Tora dit twaalf keer in hierdie Parasha herhaal. Kon God nie slegs die name van die twaalf leiers gemeld en dan voorgeskryf het dat elkeen van hulle een silwerskottel – met ‘n gewig van een-en-‘n half kilogram, een silwerkom van agthonderd gram, vol meel met olie gemeng, as graanoffer, een goue pannetjie van honderd-en-vyftien gram, met wierook gevul, ens. moes bring nie? Dit sou veel meer sinvol gewees het en natuurlik veel minder ruimte in die Bybel opgeneem het. Wanneer jy Bybel lees, slaan jy ook eenvoudig al die gawes wat elke leier gebring het, oor en lees hoofstuk 8?

Ons kan nie volkome seker wees waarom God dit alles so neergeskryf het nie, maar ek kan sekerlik ‘n rede voorstel:

Haggai / Hagggai {1:5} “So sê die HERE van die leërskare dan nou: Gee ag op wat julle wedervaar het: {1:6}  julle het baie gesaai, maar min ingebring; julle het geëet, maar nie tot versadiging nie; julle het gedrink, maar nie genoeg gekry nie; julle het jul geklee, maar nie warm geword nie; en wie hom vir loon verhuur, verhuur hom om dit in ‘n stukkende beurs te steek. {1:7}  So sê die HERE van die leërskare: Gee ag op wat julle wedervaar het!”

Om aan God te offer, is ‘n uiterse belangrike deel van aanbidding. Hierdie offergawes is iets baie persoonlik. Ek glo dus dat God deur die twaalf herhalings van die twaalf individuele offergawes, bedoel het dat wat óns as individue bied nie ongesiens by Hom geskied nie. Êrens op ‘n sekere wyse hou God boek van alles wat ons aan Hom geoffer het. Daar bestaan moontlik ‘n “grootboek” bo in die hemel en bo-aan ‘n bladsy verskyn ons name. Sou dit nie ‘n onbeskryflike verleentheid gewees, wanneer jy in die hemel kom en vóór God staan en hy die “grootboek” uithaal, na jóú bladsy blaai en julle albei na ‘n blanko-bladsy of slegs hier en daar enkele inskrywings bevat staar nie?

Om vir die Here te gee is beslis nie ‘n opsie nie – dit is ‘n eer, ‘n behae en ‘n seën.

Lukas / Uri {6:38} “Gee, en aan julle sal gegee word. ‘n Goeie maat wat ingedruk en geskud en oorlopend is, sal hulle in jul skoot gee, want met dieselfde maat waarmee julle meet, sal weer vir julle gemeet word.”

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Voorheen uitgegee: 2011-06-04