Geloof en Vertroue / Emunah Ve’bitachon

Lech Lecha

(Gaan Uit) 

Genesis / Bereshit 12:1 – 17:27

Jesaja / Yeshayahu 40:27 – 41:16

Romeine / Romim 4:1 – 25

Genesis / Bereshit {13:8} “Toe sê Abram vir Lot: Laat daar tog geen twis wees tussen my en jou, en tussen my wagters en jou wagters nie; ons is mos broers. {13:9}  Lê die hele land nie voor jou oop nie? Skei jou tog van my af; gaan jy links, dan sal ek regs gaan, en gaan jy regs, dan sal ek links gaan. {13:10}  Toe slaan Lot sy oë op en sien dat die hele Jordaanstreek oral volop water het; voordat die HERE Sodom en Gomorra verwoes het, was dit in die rigting van Soar soos die tuin van die HERE, soos Egipteland. {13:11}  En Lot het vir hom die hele Jordaanstreek gekies, en Lot het na die ooste weggetrek. So het hulle dan die een van die ander geskei. ”.

Lot het Sodom gekies, wat vir hom na ‘n pragtige waterryke streek gelyk het, maar óns weet dat dit ‘n slykpoel – boos van binne – was. Daar is ‘n baie belangrike beginsel hieruit te leer, één wat ons almal ongetwyfeld vantevore al gehoor het: “Dis nie alles goud wat blink nie!”.

‘n Mens kan vandag beswaarlik televisie kyk sonder om ‘n advertensie te sien wat kykers aanmoedig om goud as teenvoeter teen die aanhoudende deflasie van die dollar te koop. Ons word ook vertel dat goud nog altyd sy waarde behou het en derhalwe ‘n uitstekende verskansing teen ‘n markineenstorting sou wees, wat soos almal gewilliglik spekuleer, enige tyd kan plaasvind. Ek is oortuig daarvan dat menige gelowiges in Jesus die Messias dit ongelukkig glo en aan die goud-stormloop deelgeneem het.

Goud is ongetwyfeld ‘n uiters waardevolle metaal en is sedert die vroegste Bybelse tye reeds in die handel gebruik. Wanneer iemand wat in Jesus die Messias egter goud koop as teenvoeter teen die deflasie van die dollar, wat sê dit van sy geloof?

Hoeveel van ons, wat nou hierdie kommentaar lees, onthou nog die paniek wat net vóór die eeuwending (1999 – 2000) geheers het? Mense is in paniek gedompel deur gerugte dat die wêreld in ‘n katastrofiese, apokaliptiese verwarring sou beland omdat die wêreld se rekenaars nie ontwerp was om tot die jaar 2000 om te skakel nie. Daar is voorspel dat banke gesluit sou wees, bewys van spaargeld sou uitgewis wees, voedseltekorte sou heers en elke denkbare tekort sou die wêreld tref. Soos ons almal in die jaar 2018 bewus is, het hoegenaamd niks daarvan gekom nie; trouens, ons het in die jaar 2000 ontwaak sonder die geringste insident!

My siening is nie dat daar geen apokalips met die eeuwending was nie of dat die aandelebeurs nie sal ineenstort nie en ons dollars in die toekoms waardeloos mag raak: die punt wat ek wil maak, is inderdaad veel ernstiger.

Vóór die eeuwending, terwyl ons nog in 1999 was, het dieselfde paniek wat die wêreld getref het, ook die gemeentes van God getref. Gelowiges het net soos die ongelowiges paniekerig geraak: hulle het begin opgaar – voedsel, water, geld en ander goedere – selfs goud, wat hulle geglo het, ‘n teenvoeter sou wees teen dit wat om middernag op 31 Desember 1999 moontlik sou plaasgevind het. Die waarheid is egter dat dieselfde nóú gebeur deurdat ons goud koop. Sowel gelowiges as ongelowiges beplan weer teen die paniek van ‘n verwagte ekonomiese depressie.

Daar is niks mee verkeerd om goud te besit of om bykomende water en voedsel aan te hou nie, maar daar is wel iets verkeerd wanneer gelowiges paniekerig raak en hul vertroue in opgaar stel of hul spaargeld in goud omsit, as teenvoeter teen wat in die toekoms mag gebeur.

Ons toekoms hang nie van wêreldse dinge af nie. Ons toekoms is geheel-en-al afhanklik van ons verhouding met God. Ongeag die toestand waarin die wêreld tans verkeer of in die toekoms mag verkeer, God is ons sekuriteit, God is ons bron. Glo jy dit? Indien nie, moet jy jou geloof bevraagteken. Enigiets anders as God, waarin jy jou vertroue stel vir die toekoms, is afgodery en vir afgodsdienaars is daar geen plek in die wêreld wat kom nie.

Mattëús / Mattityahu {6:25} “Daarom sê Ek vir julle: Moenie julle kwel oor jul lewe—wat julle sal eet en wat julle sal drink nie; of oor jul liggaam—wat julle sal aantrek nie. Is die lewe nie meer as die voedsel en die liggaam as die klere nie? {6:26}  Kyk na die voëls van die hemel; hulle saai nie en hulle maai nie en hulle bring nie bymekaar in skure nie, en tog voed julle hemelse Vader hulle. Is julle nie baie meer werd as hulle nie? {6:27}  Wie tog onder julle kan, deur hom te kwel, een el by sy lengte voeg? {6:28}  En wat kwel julle jul oor klere? Let op die lelies van die veld, hoe hulle groei; hulle arbei nie en hulle spin nie; {6:29}  en Ek sê vir julle dat selfs Salomo in al sy heerlikheid nie bekleed was soos een van hulle nie. {6:30}  As God dan die gras van die veld, wat vandag daar is en môre in ‘n oond gegooi word, so beklee, hoeveel te meer vir julle, kleingelowiges? {6:31}  Daarom moet julle jul nie kwel en sê: Wat sal ons eet, of wat sal ons drink, of wat sal ons aantrek nie? {6:32}  Want na al hierdie dinge soek die heidene; want julle hemelse Vader weet dat julle al hierdie dinge nodig het. {6:33}  Maar soek eers die koninkryk van God en sy geregtigheid, en al hierdie dinge sal vir julle bygevoeg word.”

Word wakker julle trouelose gelowiges; dit is tyd vir ‘n werklikheidsondersoek.

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Voorheen uitgegee: 2010-11-05

Kom Weg Van Voor Die Hand Liggende Afgodery

Lech Lecha

(Gee jý pad)

Genesis / Bereshit 12:1 – 17:27

Jesaja / Yeshayahu 40:27 – 41:16

Romeine / Romim 4:1 – 25

Genesis / Bereshit {12:1} “En die HERE het aan Abram gesê: Gaan jy uit jou land en uit jou familie en uit jou vader se huis, na die land wat Ek jou sal wys. {12:2} En Ek sal jou ‘n groot nasie maak en jou seën en jou naam so groot maak, dat jy ‘n seën sal wees. {12:3} En Ek sal seën diegene wat jou seën, en hom vervloek wat jou vervloek; en in jou sal al die geslagte van die aarde geseën word.”

Waarom sou God van Abram verwag om sy land, sy familie en sy eie ouers te verlaat? Dit klink nie reg of redelik nie. Al wat Abram immers mee vertroud was, was die stad waarin hy gewoon het en die familie en vriende saam met wie hy dáár groot geword het. Hoe kon God van iemand van Abram se ouderdom verwag om alles waaraan hy gewoond was, agter te laat en te trek – nie slegs ‘n blok verder weg of na die anderkant van die stad nie, maar wel na ‘n ander land? In daardie dae was dit hoegenaamd nie so maklik om so rond te trek nie. Gewoonlik is die mense gebore en het hulle naderhand gesterf in dieselfde dorp. Die antwoord daarop is dat God ons uit ‘n omgewing van afgodediens wil verwyder sodat Hy in ons ‘n ware verhouding met Hom, die enige ware God, kan skep.

Dit is geen geheim nie dat die Russies-Ortodokse-, Grieks-Ortodokse- en Katolieke Kerk diep betrokke in die eerbetoon van heiliges is. Indien ons begryp waaruit hierdie praktyk ontstaan het, sal ons moontlik die praktyk in sy regmatige perspektief kan plaas.

Toe keiser Konstantyn van Rome gepoog het om sy verdeelde ryk te verenig, het hy ‘n algemene godsdiens gekies om dit te verwesenlik. Dit was nie ‘n epiphanie wat hom tot geloof gebring het nie; sy lewe het geensins daarvan getuig dat hy tot ‘n reddende kennis van Jesus as die Messias gekom het nie. Konstantyn het gesoek na ‘n oplossing vir ‘n politieke probleem wat sy ryk geteister het en dit het sy houvas daarop toenemend laat verswak.

Die Christelike geloof het binne die Romeinse Ryk reeds in gewildheid begin toeneem. Konstantyn het dus bloot gekies om die Christelike geloof sy amptelike godsdiens van die Ryk te verklaar. Hy moes dit egter aanvaarbaar maak vir die algemene publiek, wat in afgodsaanbidding en die heidendom gedompel was. Om dit te verwesenlik, het Konstantyn die Christelike geloof vir sy eie doeleindes aangepas. In die Romeinse Ryk was baie mense daaraan gewoond om op Sondag die songod te aanbid; Konstantyn het gevolglik die dag van aanbidding, van Saterdag na Sondag gewysig. Verder was hulle daaraan gewoond om die gode van die Wintersonstilstand te verheerlik. Op baie heidense feesdae is die geboorte van hulle gode gevier, met inbegrip van Sol Invictus, wat volgens oorlewering op 25 Desember weergebore is en dikwels voorgestel word met ligstrale vanuit sy hoof (presies soos wat Jesus uitgebeeld is). Konstantyn het gevolglik 25 Desember as die geboortedag van Christus laat verklaar. Hulle was gewoond daaraan om Ishtar, godin van vrugbaarheid te herdenk om en by Paasfees, toe Jesus gesterf het. Konstantyn het die herdenking van Ishtar na Paasfees gewysig en dit met die dood van Christus verbind. Die aanbidding van die jeugdige God, Tammuz, en sy moeder, wat as “Madonna en Kind” bekendgestaan het, is vervang deur “Maria en Jesus”. Daar was egter ‘n verdere probleem wat bygelê moes word en dit was die groot aantal gode wat deur die bevolking aanbid is. Konstantyn moes met ‘n oplossing vir hulle vorendag kom, ten einde ‘n sekere vorm van die veelvuldige gode-aanbiddingspraktyke te behou sonder om ‘n algehele kompromie met die monoteïsme van die Christelike geloof aan te gaan: Gevolglik is die konsep van die heiliges ingestel.

Ek is bewus daarvan dat ek die hele proses vereenvoudig het en dus baie fyner besonderhede uitgelaat het. My doel is egter nie om afgodsdiens te verheerlik òf ‘n volledige verslag van die geskiedenis te verstrek nie, maar wel om God te verheerlik – die God van hemel en aarde, die God van Israel, deur slegs die grondbeginsels en eindresultate van die besluite wat geneem is, kortliks te skets.

Wat is dus die punt wat ek deur die voorafgaande verduidelikings wil maak? Eenvoudig dit: Ek het al talle mense wat aan die kerke hierbo gemeld behoort, sowel as ander mense soos hulle, wat daarop aanspraak maak dat hulle gered en wedergebore gelowiges is, teëgekom. Hulle behoort steeds aan hul onderskeie kerke en aanbid saam met hul kerke, volgens hul onderskeie kerklike tradisies. Indien jy miskien een van hulle is, dan versoek ek jou om die volgende te oorweeg: “As God Abram beveel het om “pad te gee” uit die afgodsomgewing waarin hy hom bevind het, selfs sover gegaan om hom in ‘n ander land in te lei (Onthou: Daar was toe geen telefone of ander elektroniese kommunikasiemiddels soos vandag om met vriende en familie tuis in verbinding te bly nie), sou Hy dan nie begeer dat diegene wat beweer dat hulle wedergebore is, uit hierdie duidelik afgods godsdienste moet weg kom nie?

Die apostel Paulus het hierdie beginsel beslis begryp toe hy geskryf het:

2 Korinthiërs / Korintim Bet {6:14} “Moenie in dieselfde juk trek saam met ongelowiges nie, want watter deelgenootskap het die geregtigheid met die ongeregtigheid, en watter gemeenskap het die lig met die duisternis? {6:15} En watter ooreenstemming het Christus met Bélial, of watter aandeel het die gelowige met die ongelowige? {6:16} Of watter ooreenkoms het die tempel van God met die afgode? Want julle is die tempel van die lewende God, soos God gespreek het: Ek sal in hulle woon en onder hulle wandel, en Ek sal hulle God wees, en hulle sal vir My ‘n volk wees. {6:17} Daarom, gaan onder hulle uit en sonder julle af, spreek die Here; en raak nie aan wat onrein is nie, en Ek sal julle aanneem; {6:18} en Ek sal vir julle ‘n Vader wees, en julle sal vir My seuns en dogters wees, spreek die Here, die Almagtige.”

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Voorheen uitgegee: 2010-10-16

Die opperheerskappy van God

D’Var Torah

Gaan jy heen – Lech Lecha

Genesis / Bereshit 12:1 – 17:27

Jesaja / Yeshayahu 40:27 – 41:16

Romeine / Romim 4:1 – 25

Genesis / Bereshit {12:10} “En daar was hongersnood in die land, sodat Abram na Egipte afgetrek het om daar as vreemdeling te vertoef; want die hongersnood was swaar in die land. {12:11}  En toe hy op die punt staan om Egipte in te trek, het hy met sy vrou Sarai gespreek: Kyk, ek weet dat jy ‘n vrou is mooi van aansien. {12:12}  As die Egiptenaars jou nou sien, sal hulle sê: Dit is sy vrou en hulle sal my doodmaak en jou laat lewe. {12:13}  Sê tog jy is my suster, dat dit met my goed kan gaan ter wille van jou en ek om jou ontwil in die lewe kan bly. ”.

Agterna beskou is dit 20 / 20! Ons besef nou die gevolge van Abram se tog na Egipte (Mitzrayim); dit is dus maklik vir ons om te sê dat indien óns in Abram se situasie verkeer het, sou ons gebly en nie die land Kanaän verlaat het nie. As Abram wel sou gebly het, sou daar geen Hagar gewees het nie, geen Ismael, gevolglik geen Arabiese volk en dus ook geen Palestyne nie. Ons was egter nie daar nie, met die gevolg dat ons nie werklik weet wat óns onder dieselfde omstandighede sou gedoen het nie.

Ons moet onthou dat daar destyds geen fabrieke was nie en voedsel is nie uit ander lande ingevoer soos die geval, trouens, vandag is nie (Kanada word in die winter voorsien van vars vrugte en groente uit tropiese lande vanoor die hele wêreld). In Abram se tyd was die mense afhanklik van hulle vee vir oorlewing. ‘n Hongersnood, wat gewoonlik ontstaan het as gevolg van ‘n gebrek aan reën, sou hulle ekonomie en hulle vee van honger laat omkom het. Die wete dat daar volop weiding en voldoende voedsel in Egipte was, sou ‘n reis daarheen besonder aanloklik gemaak het. Ons kan sekerlik ‘n vergelyking tref tussen wat Abram destyds gedoen het en die migrasie wat plaasgevind het en, trouens, steeds plaasvind in sowel Kanada as die Verenigde State, van mense wat werk soek.

Daar bestaan egter geen “wat as” of “as dit ek was” wat God betref nie nie. God het in Sy oppermag vir Abram uit sy huis en van sy familie af na die land Kanaän laat trek. Dit was immers God wat die reën in Kanaän weerhou het, wat tot hongesnood gelei het en dit was sonder twyfel Hy wat Abram laat besluit het om tydelik na Egipte te trek. God is in algehele beheer van die menslike geskiedenis. – daar is hoegenaamd niks wat op die gebied van die geskiedenis gebeur, wat Hy nie beskik en orkestreer nie! Indien Abram die land Kanaän verlaat het om na Egipte te gaan, was dit omdat God hom daarheen wou laat gaan, Dit was ook geen toeval dat Abram Hagar bekom het en Ismael vir hom gebore is nie, van wie die Arabiese nasies afgestam het: God het dit alles beskik vir één uitsluitlike doel: om die mensdom na Homself terug te bring.

Ek besef dat daar onbeskryflike boosheid vandag in die wêreld heers en ons sien soveel klaarblyklik hulpelose onskuldige mense wat doodgemaak word. Dit laat ‘n mens onwillekeurig vra: “Waar is God dan te midde hiervan, waarom laat Hy toe dat al hierdie dinge gebeur?” Ons moet egter onthou dat God, in die tyd van Noag, alles wat asem gehaal het, deur ‘n vloed uitgewis het. Hy het niks ontsien nie – selfs nie eers pasgebore babas nie. Slegs ses regverdige volwassenes is in die ark toegelaat, tesame met duisende diere, voëls en insekte en dit is omrede:

Hábakuk / Havakkuk {1:12} “Is U dan nie uit die voortyd nie, o HERE, my God, my Heilige? Ons sal nie sterwe nie. HERE, tot ‘n strafoordeel het U hom bestel en, o Rots, tot ‘n tugroede het U hom bestem! {1:13}  U, wat te rein is van oë om die kwaad aan te sien en die onreg nie kan aanskou nie—waarom aanskou U die trouelose, swyg U wanneer die goddelose dié verslind wat regverdiger is as hy? ”.

Ons kan nooit die waarom en waarvoor van God se besluite begryp nie maar kan verstaan dat wat Hy ookal doen, uiteindelik sal eindig in die redding van die regverdige en die eliminasie van alles wat goddeloos is. Ons verantwoordelikheid ten opsigte van hierdie dinge is om seker te maak dat ons een van die regverdiges is.

Congregation Melech Yisrael alle regte voorbehou

Geloof en Vertroue / Emunah Ve’bitachon

D’Var Torah 

5 November 2011 

Gaan Uit / Lech Lecha 

Genesis / Bereshit 12:1 – 17:27 
Jesaja / Yeshayahu 40:27 – 41:16 
Romeine / Romim 4:1 – 25 


Genesis / Bereshit {13:8} “Toe sê Abram vir Lot: Laat daar tog geen twis wees tussen my en jou, en tussen my wagters en jou wagters nie; ons is mos broers. {13:9} Lê die hele land nie voor jou oop nie? Skei jou tog van my af; gaan jy links, dan sal ek regs gaan, en gaan jy regs, dan sal ek links gaan. {13:10} Toe slaan Lot sy oë op en sien dat die hele Jordaanstreek oral volop water het; voordat die HERE Sodom en Gomorra verwoes het, was dit in die rigting van Soar soos die tuin van die HERE, soos Egipteland. {13:11} En Lot het vir hom die hele Jordaanstreek gekies, en Lot het na die ooste weggetrek. So het hulle dan die een van die ander geskei. ”. 


Lot het Sodom gekies, wat vir hom na ‘n pragtige waterryke streek gelyk het, maar óns weet dat dit ‘n slykpoel – boos van binne – was. Daar is ‘n baie belangrike beginsel hieruit te leer, één wat ons almal ongetwyfeld vantevore al gehoor het: “Dis nie alles goud wat blink nie!”. ‘n Mens kan vandag beswaarlik televisie kyk sonder om ‘n advertensie te sien wat kykers aanmoedig om goud as teenvoeter teen die aanhoudende deflasie van die dollar te koop. Ons word ook vertel dat goud nog altyd sy waarde behou het en derhalwe ‘n uitstekende verskansing teen ‘n markineenstorting sou wees, wat soos almal gewilliglik spekuleer, enige tyd kan plaasvind. Ek is oortuig daarvan dat menige gelowiges in Jesus die Messias dit ongelukkig glo en aan die goud-stormloop deelgeneem het. 


Goud is ongetwyfeld ‘n uiters waardevolle metaal en is sedert die vroegste Bybelse tye reeds in die handel gebruik. Wanneer iemand wat in Jesus die Messias egter goud koop as teenvoeter teen die deflasie van die dollar, wat sê dit van sy geloof? 


Hoeveel van ons, wat nou hierdie kommentaar lees, onthou nog die paniek wat net vóór die eeuwending (1999 – 2000) geheers het? Mense is in paniek gedompel deur gerugte dat die wêreld in ‘n katastrofiese, apokaliptiese verwarring sou beland omdat die wêreld se rekenaars nie ontwerp was om tot die jaar 2000 om te skakel nie. Daar is voorspel dat banke gesluit sou wees, bewys van spaargeld sou uitgewis wees, voedseltekorte sou heers en elke denkbare tekort sou die wêreld tref. Soos ons almal in die jaar 2011 bewus is, het hoegenaamd niks daarvan gekom nie; trouens, ons het in die jaar 2000 ontwaak sonder die geringste insident! 


My siening is nie dat daar geen apokalips met die eeuwending was nie of dat die aandelebeurs nie sal ineenstort nie en ons dollars in die toekoms waardeloos mag raak: die punt wat ek wil maak, is inderdaad veel ernstiger. 


Vóór die eeuwending, terwyl ons nog in 1999 was, het dieselfde paniek wat die wêreld getref het, ook die gemeentes van God getref. Gelowiges het net soos die ongelowiges paniekerig geraak: hulle het begin opgaar – voedsel, water, geld en ander goedere – selfs goud, wat hulle geglo het, ‘n teenvoeter sou wees teen dit wat om middernag op 31 Desember 1999 moontlik sou plaasgevind het. Die waarheid is egter dat dieselfde nóú gebeur deurdat ons goud koop. Sowel gelowiges as ongelowiges beplan weer teen die paniek van ‘n verwagte ekonomiese depressie. 


Daar is niks mee verkeerd om goud te besit of om bykomende water en voedsel aan te hou nie, maar daar is wel iets verkeerd wanneer gelowiges paniekerig raak en hul vertroue in opgaar stel of hul spaargeld in goud omsit, as teenvoeter teen wat in die toekoms mag gebeur. 


Ons toekoms hang nie van wêreldse dinge af nie. Ons toekoms is geheel-en-al afhanklik van ons verhouding met God. Ongeag die toestand waarin die wêreld tans verkeer of in die toekoms mag verkeer, God is ons sekuriteit, God is ons bron. Glo jy dit? Indien nie, moet jy jou geloof bevraagteken. Enigiets anders as God, waarin jy jou vertroue stel vir die toekoms, is afgodery en vir afgodsdienaars is daar geen plek in die wêreld wat kom nie. 


Mattëús / Mattityahu {6:25} “Daarom sê Ek vir julle: Moenie julle kwel oor jul lewe—wat julle sal eet en wat julle sal drink nie; of oor jul liggaam—wat julle sal aantrek nie. Is die lewe nie meer as die voedsel en die liggaam as die klere nie? {6:26} Kyk na die voëls van die hemel; hulle saai nie en hulle maai nie en hulle bring nie bymekaar in skure nie, en tog voed julle hemelse Vader hulle. Is julle nie baie meer werd as hulle nie? {6:27} Wie tog onder julle kan, deur hom te kwel, een el by sy lengte voeg? {6:28} En wat kwel julle jul oor klere? Let op die lelies van die veld, hoe hulle groei; hulle arbei nie en hulle spin nie; {6:29} en Ek sê vir julle dat selfs Salomo in al sy heerlikheid nie bekleed was soos een van hulle nie. {6:30} As God dan die gras van die veld, wat vandag daar is en môre in ‘n oond gegooi word, so beklee, hoeveel te meer vir julle, kleingelowiges? {6:31} Daarom moet julle jul nie kwel en sê: Wat sal ons eet, of wat sal ons drink, of wat sal ons aantrek nie? {6:32} Want na al hierdie dinge soek die heidene; want julle hemelse Vader weet dat julle al hierdie dinge nodig het. {6:33} Maar soek eers die koninkryk van God en sy geregtigheid, en al hierdie dinge sal vir julle bygevoeg word. ”. 


Word wakker julle trouelose gelowiges; dit is tyd vir ‘n werklikheidsondersoek. 


Congregation Melech Yisrael alle regte voorbehou