✦

Uitgesluit Uit Die Koninkryk van die Hemel

Tazria
(Ontvang)


Levitikus (12:1} “Verder het die HERE met Moses gespreek en gesê: {12:2}  Spreek met die kinders van Israel en sê: As ‘n vrou swanger word en ‘n seun baar, sal sy sewe dae lank onrein wees; soos in die dae van die onreinheid as sy onwel is, sal sy onrein wees.”

Baie mense het al gewonder waarom ‘n vrou onrein geag word nadat sy geboorte geskenk het. Eerstens moet ons onthou dat onrein nie onheilig beteken nie. Dit beteken slegs dat die moeder nie die tempel mag binnegaan of deelneem aan enige rituele wat daarin plaasvind nie. Daar bestaan verskeie redes daarvoor, maar ek glo dat één in besonder meer betekenisvol as die ander is.

Met die geboorte van ‘n baba, is daar bloed betrokke. Bloedstorting het nog altyd ‘n vrou onrein gemaak, soos ons in die wette van nida (menstruasie) leer. (Deuteronomium 15:19 – 30). In die geval van normale maandelikse menstruasie is ‘n vrou egter onrein vir slegs sewe dae, terwyl by kindergeboorte – in hierdie geval ‘n manlike kind – bly sy vir drie-en-dertig dae onrein. Dit bring ons by die tweede punt, wat, ek glo, die mees betekeinsvolle een is.

Romeine  / Romim {5:12} “Daarom, soos deur een mens die sonde in die wêreld ingekom het en deur die sonde die dood, en so die dood tot alle mense deurgedring het, omdat almal gesondig het”

Paulus verstrek hier aan ons die dogma van oorspronklike sonde. Adam en Eva (Chava) het gesondig en op daardie oomblik het sonde as sulks in die wêreld ontstaan. Die mens is van toe af vervloek met ‘n sondige natuur: ‘n natuur wat aan alle toekomstige geslagte oorgedra sou word. Sonde het natuurlik ook die dood in die wêreld gebring. Deur die dood en opstanding van Jesus die Messias, het Hy die sonde en dood oorwin en dit aan die kruis vasgenael. Dit het egter nie die sondige natuur van die mens verander nie! Volgens die Psalmis, Dawid:

Psalms / Tehillim {51:5} ”Kyk, in ongeregtigheid is ek gebore, en in sonde het my moeder my ontvang.”

Juis hierin lê die rede waarom ‘n vrou, na die geboorte van ‘n seun, vir drie-en-dertig dae onrein is. Dit is op grond van die feit dat elke keer wat ‘n vrou geboorte skenk, sy nóg ‘n sondaar in die wêreld bring.

S.H. Kellog lewer soos volg kommentaar hieroor: “In the birth of a child, the special original curse against the woman is regarded by the Torah as reaching its fullest, most consummate and significant expression. For the extreme evil of the state of sin into which the first woman, by that first sin, brought all womanhood, is seen most of all in this, that now woman, by means of those powers given her for good and blessing, can bring into the world only a child of sin.”

Levitikus / Vayikra {12:5} “Maar as sy ‘n dogter baar, sal sy twee weke onrein wees soos by haar maandelikse onreinheid. Dan moet sy ses en sestig dae in die reinigingsbloed bly.”

Waarom, volgens die bovermelde Skrifgedeelte, is ‘n vrou, na die geboorte van ‘n vroulike kind, dan vir ses-en-sestig dae onrein? God is tog nie ‘n chauvinis nie! Mag die Here dit verhoed! Met die geboorte van ‘n vroulike kind, is ‘n vrou vir ses-en-sestig dae onrein omdat sy nie slegs ‘n sondaar in die wêreld gebring het nie, maar wel ‘n kind wat uiteindelik self ander sondaars in die wêreld sal bring. Dit bring ons verder by ‘n interessante punt, waarop ons in parasha Metzora, moet let:

Levitikus / Vayikra {14:1} “Verder het die HERE met Moses gespreek en gesê: {14:2}  Dit is die wet van die melaatse op die dag van sy reiniging. Hy moet na die priester gebring word, {14:3}  en die priester moet buitekant die laer gaan. As die priester sien dat die plaag van melaatsheid genees is, van die melaatse weg is,…”

Melaatses was uitgeworpenes en nie net as onrein beskou nie, maar melaatsheid as sulks, as verteenwoordigend van sonde. Die eerste vergelyking, sien ons, is gegrond op die feit dat die melaatse nie die laer kon binnegaan nie. Netso kan ons met die sonde belas ook nie die koninkryk van die hemel (God se laer) ingaan nie; ons sou onrein, melaats beskou en uit die koninkryk van die hemel uitgesluit word.

In die tweede vergelyking, sien ons dat die priester (cohen) uit die laer moes uitgaan om die melaatse rein te verklaar. Insgelyks moes Jesus die Messias, ons Hoëpriester (Cohen Hagadol), die hemel verlaat en na die aarde neerdaal om ons, bedek deur die plaag van sonde, rein te verklaar.

Waarom laat jy Jesus nie toe in jou lewe nie, sodat Hy jou ook rein kan verklaar nie? Vra Hom eenvoudig om dit te doen en Hy sal! 

Kom gou Jesus!


Voorheen uitgegee: 2012-04-22


‘n Volle Deelnemer

Tazria

(Ontvang)



Levitikus / VaYikra {12:1} “Verder het die HERE met Moses gespreek en gesê: {12:2}  Spreek met die kinders van Israel en sê: As ‘n vrou swanger word en ‘n seun baar, sal sy sewe dae lank onrein wees; soos in die dae van die onreinheid as sy onwel is, sal sy onrein wees. {12:3}  En op die agtste dag moet hy aan die vlees van sy voorhuid besny word. {12:4}  Dan moet sy drie en dertig dae in die reinigingsbloed bly. Aan niks wat heilig is, moet sy raak nie en in die heiligdom mag sy nie kom nie totdat die dae van haar reiniging verby is.”

Daar bestaan onder Christene heelwat misverstand oor b’rit milah (die ritueel van besnydenis) en daarom wil ek graag van hierdie geleentheid gebruik maak om daardie misverstand in hierdie week se kommentaar op Parasha Tazria, te verduidelik. Om hierdie rede, gaan ek die waarskynlik mees misvatte Bybelboek, Galasieërs (Galitim) – die een in die Hernieude Verbond (Brit Chadasha), wat meeste oor die besnydenis handel – gebruik.

In die tyd van die apostel Paulus (Shaliach Shaul), was daar ‘n algemene leer onder sekere Joodse gelowiges in Jesus die Messias – veral dié van die Jerusalem-gemeente – aangaande die ritueel van besnydenis. Hulle het daarop aangedring dat ‘n nie-Jood, wat ‘n gelowige in Jesus die Messias wou word, ‘n proseliet in Judaïsme (die geloof!) moes word om ten volle ingelyf te word in die verbond wat tussen Isreael en God bestaan het. Paulus het egter nie daarmee saamgestem nie en, vir die rekord, ek ook nie! Dit is hierdie valse leer, komende uit die geledere van Joodse gelowiges van die Jerusalem-gemeente, wat Paulus aangespoor het om die volgende Skrifgedeelte te skrywe:

Galasiers / Galitim {5:6} ”Want in Christus Jesus het nòg die besnydenis nòg die onbesnedenheid enige krag, maar die geloof wat deur die liefde werk.”

Juis uit hierdie gedeelte asook ander wat soortgelyk is, ontstaan kerke se leer dat die besnydenis nie langer nodig is nie omdat die dood, opstanding en hemelvaart van Jesus as’t ware daarmee weggedoen het. Hulle beweer dus dat Christene, van hierdie wet vrygestel is. Niks hiervan is egter verder van die waarheid verwyder nie. Vergun my om julle toe te lig hoedat Paulus die woord “besnydenis” in Galasiërs gebruik. 

Die mees  deurslaggewende vereiste in tradisionele Judaïsme vir ‘n nie-Jood om hom tot Judaïsme te bekeer, is die besnydenis. Dit is waarom die faksie van Joodse gelowiges van die Jerusalem–gemeente vereis het dat nie-Joodse gelowiges uit Galisië besny moes word, of anders gestel, dat hulle proseliete moes word om ten volle in die geloof ingelyf te word. Dit is die rede waarom dié gemeente op die besnydenis gefokus het, want, volgens hulle, was die besnydenis ‘n vereiste vir redding.

Paulus begin die voorafgaande vers met die woord “Want”, wat daarop dui dat hierdie vers ‘n rede vir iets bepaal – die propaganda van die faksie Joodse gelowiges in Jerusalem. Daarom moet ons die betrokke vers verstaan, met die betekenis – ongeag of jy ‘n Joodse proseliet is of nie – dat dit niks met ‘n mens se redding te doen het nie. Nóg die Joodse gelowiges, word deur die besnydenis (bekering) gered, maar eerder soos Paulus dit gestel het: “...maar die geloof wat deur die liefde werk.”. 

Ek hou van die manier waarop Tim Hegg dit stel: - “This is why “neither circumcision nor uncircumcision means anything.” Once again, we must understand this terminology as meaning “neither Jewish status nor non-Jewish status means anything.” And we must likewise understand this statement of the Apostle within the context in which he gives it. He is not saying that Jewish identity is nothing, nor is he saying that non-Jewish identity is unimportant. Our station in life is a direct result of G-d’s divine providence. But the point Paul is making is that one’s entrance into Messiah is not predicated upon one’s lineage or membership in a given people group. G-d’s salvation is not automatically given to those who trace their lineage to Jacob, nor is it automatically withheld from those who trace their heredity to the nations. G-d’s salvation is given to those who are “in Messiah Yeshua.”.

Die gevolgtrekking is dus dat Paulus glad nie van die besnydenis as sulks praat nie. Hy gebruik die woord “besnydenis” as sinoniem vir bekering tot die geloof van Judaïsme. Paulus se slotsom is dus dat ‘n nie-Jood homself nie tot Judaïsme hoef te bekeer ten einde ‘n volle deelnemer aan die verbonde van Israel te wees nie.

Kom gou Jesus!


Voorheen uitgegee: 2011-04-02


Onderhouding van die Sabbat

VaYak’hel - Pekudei
(En Hy Het Laat Byeenkom - Rekenskap)


Eksodus / Shemot 35:1-40:38
Esegiël / Yechezekiel 45:16-46:18
Hebreërs / Ivrim 8:1-12; 9:1-11


Hierdie week het ons 'n dubbele lesing, soos van ons opskrif afgelei kan word. Ek het egter gekies om slegs kommentaar te lewer oor 'n gedeelte van die afrekening-oordenking.

Eksodus / Shemot {35:1} "Toe het Moses die hele vergadering van die kinders van Israel bymekaar laat kom en aan hulle gesê: Dit is die woorde wat die HERE beveel het, om dit te doen: {35:2} Ses dae lank kan daar werk verrig word, maar op die sewende dag moet daar vir julle ‘n heiligheid, ‘n dag van volkome rus wees tot eer van die HERE. Elkeen wat daarop werk verrig, moet gedood word. {35:3} Julle mag op die sabbat geen vuur aansteek in enigeen van julle woonplekke nie."

Baie Jode, beide streng ortodoks en messiaans, neem hierdie gebod oor die aansteek van vuur baie ernstig op. Hulle kook nie op die Sabbat nie, want dit vereis die aanskakel van die stoof. Hulle skakel nie ligte aan op die Sabbat nie, omdat die skakelaar 'n vonk veroorsaak, wat die aansteek van vuur beteken. Hulle bestuur nie op die Sabbat nie omdat die aanskakel van 'n motor ontbranding vereis, wat op die aansteek van vuur neerkom. Verder doen hulle niks anders wat vuur veroorsaak nie.

Danksy moderne tegnologie, omseil sommige van hierdie mense egter hul interpretasie van die Skrif. Hulle laat byvoorbeeld bewegingsdetektorskakelaars in hul huise installeer wat die ligte outomaties aanskakel sodra 'n vertrek binnegegaan word. Selfs woonstelgeboue het Sabbathysers wat vanself op elke verdieping stilhou sodat hysbakknoppes nie gedruk hoef te word om die hysbak te gebruik nie. Met ander woorde, hierdie gebod word so ernstig en letterlik opgeneem, maar tog word elke moontlike moderne tegnologie tot hul voordeel aangewend om te verhoed dat hulle nie self 'n vuur / vonk veroorsaak nie. Selfs sinagoges kry op die Sabbat 'n nie-Jood om ligte aan - en af te skakel sodat hulle dit nie hoef te doen nie. Hulle redeneer dat indien hulle nie-Jode se dienste gebruik, hulle nogtans die gebod gehoorsaam. Dit klink belaglik, maar is tog waar!

Ons moet onsself dus afvra: het God werklik bedoel dat ons sover moet gaan? Na alles, het Jesus die Messias, God in die vlees, vir ons gesê:  

Markus / Mordechi{2:27} "En Hy sê vir hulle: Die sabbat is gemaak vir die mens, nie die mens vir die sabbat nie."

Indien die Sabbat dan vir die mens gemaak is en nie die mens vir die Sabbat nie, waarom knoei die mens so om God en Sy gebod te eerbiedig? Dink ook hieroor na: Dit word snags bitter koud (selfs benede 0 °C) in die wildernis; wat gebeur as die vuur doodgaan? Moes die kinders van Israel 'n nie-Jood - miskien 'n Egiptenaar of Edomiet - vind om die vuur weer aan te steek sodat die kinders nie aan blootstelling aan koue moes ly nie? Of was die Tora slegs geskryf vir mense in warm klimate? Wat van die Eskimos in die vriesende koue van die noorde? Indien hulle tot die geloof bekeer sou word, kon hulle nie op die Sabbat 'n vuur aansteek om warm te bly nie?

Ek dink die eerste deel van die Skrif, wat ek vir ons oordenking aangehaal het beantwoord hierdie vraag.

Eksodus / Shemot {35:2} "Ses dae lank kan daar werk verrig word, maar op die sewende dag moet daar vir julle ‘n heiligheid, ‘n dag van volkome rus wees tot eer van die HERE..."

Die konteks van ons gedeelte is Werk. Die kinders van Israel word deur God gesê dat hulle ses dae het om te werk. Die sewende dag, die Sabbat, moet 'n rusdag wees.

Terwyl hulle in slawerny in Egipte was, was hierdie beginsel van 'n rusdag - 'n dag sonder om op te staan en te gaan werk - absoluut ongehoord. Om te verneem dat hulle 'n dag nie hoef te werk nie, moes vir die kinders van Israel moeilik gewees het om aan gewoond te raak.

Nietemin, was en is die Sabbat vir God nie om ligtelik opgeneem te word nie. Op hierdie dag het God opgehou om te skep en netso moes die skepsels, wat Hy geskep het, ook ophou werk op die Sabbat, en die straf daarvoor was dat indien hulle daarmee sou volhou, dit die doodstraf sou beteken. Dus, aan al julle werkverslaafdes daarbuite, indien julle voor die moontlikheid gestel word om die doodstraf opgelê te word vir die konstante en ononderbroke arbeid, sou hierdie erge straf bes moontlik 'n dryfveer wees om ook op die Sabbat te rus.

Ons moet ook in oorweging te hou dat, toe die kinders van Israel hierdie gebod ontvang het, niemand na die kantoor of fabriek gegaan het om te werk nie. Besighede was woonplek gebaseer. Die grofsmid het buite sy tent gewerk, netsoos alle ander ambagsmanne. Daarom die woord:"Julle mag op die Sabbat geen vuur aansteek in enigeen van julle woonplekke nie." Dit pas eenvoudig in die konteks van geen werk op die Sabbat nie!

Die aansteek van 'n vuur om warm te bly, is nie werk nie. Die aanskakel van ligte in jou huis sodat jy saans kan sien, is nie werk nie. Die aanskakel van jou motor en bestuur daarvan sinagoge toe op die Sabat, is nie werk nie. Kook, op die Sabat, is nie werk nie, tensy jy op die Sabbat werk as 'n professionele sjef, maar jy sê:"Wat van 'n huisvrou wat elke dag vir haar gesin moet kook - ongetwyfeld sal kook vir háár werk wees? Of, wat van 'n man wat op die Sabbat betrap sou word terwyl hy stokkies optel en deur Moses ter dood veroordeel word? Dit was nie werk nie - miskien het hy die hout nodig gehad om sy kinders warm te hou".

In antwoord op daardie vrae: Vir 'n huisvrou is kook en skoonmaak werk, omdat sy dit die ander ses dae van die week doen. Sekerlik moet die huishouding 'n oplossing vind om haar tegemoet te kom sodat sy nie op die Sabbat moet werk nie. My vrou kook vroegtydig sop, wat ons op die Sabbat verhit. Sy berei ook van tyd tot tyd 'n bredie, wat sy op die stoof laat warm bly óf wat ons verhit. Meestal nuttig ons slegs 'n koue ete, wat ons óf uit papierborde eet, wat daarna weggegooi word óf ek help om die borde te was. Wat die man betref wat op die Sabbat stokkies opgetel en ter dood veroordeel is, kan ons nie bloot aanvaar dat hy dit gedoen het om sy kinders warm te hou nie - moontlik het hy die hout gebruik om vuur in sy oond te maak. Dit is werk! 'n Liefdevolle, genadige God sou niemand laat doodmaak, slegs omdat hy hout opgetel het om sy woonplek te verwarm of sy kinders te voed nie. Indien dit wel die geval was, waarom het hy nie vooruit beplan, soos ons met die sop of soos die kinders van Israel, met die optel van manna nie? In elke geval, ons almal behoort verantwoordelik genoeg te wees om te besef dat ons vooruit vir die Sabbat voedsel moet voorberei. Die motor moet vol brandstof wees; die voedsel moet vooraf gekoop en voorberei word, sodat die Sabat werklik onderhou word, soos wat God dit as 'n rusdag vir Homself bedoel het.
Kom gou Jesus!


Voorheen uitgegee: 2009-03-21