✦

Gebed: Die Tora is nie ‘n Werkgeoriënteerde Boek Nie

Yitro
(Jetro)


Eksodus / Shemot {20:24} “‘n Altaar van grond moet jy vir My maak, en daarop moet jy jou brandoffers en dankoffers, jou kleinvee en beeste, offer. Op elke plek waar Ek my Naam sal laat gedenk, sal Ek na jou toe kom en jou seën. {20:25} Maar as jy vir My ‘n klipaltaar maak, mag jy dit nie bou van gekapte klip nie; want as jy jou ystergereedskap daaroor swaai, dan ontheilig jy dit.”

Een van die gewildste meningsopvattings van die Christelike Kerk, aangaande die Tora, is dat dit ‘n boek van wette is, wat verlossing gegrond op dade (of pligte) verkondig, terwyl die Brit Chadasha (Hernieude Verbond) ‘n boek van genade is. Niks kan egter meer van die waarheid verskil nie! In die eerste plek is die Tora hoegenaamd nie slegs ‘n wetboek nie. Dit bevat ondermeer, die skeppingsverslag sowel as die merkwaardige verhale van Josef en die uittog van die kinders van Israel uit Egipte.

Die gedeelte wat die Kerk meesal gebruik om te bewys dat die Tora nie meer geldig is nie, maar deur genade vervang is, is die volgende:

Galate (Galásiërs) / Galatim {3:24} “Die wet was dus ons tugmeester na Christus toe, sodat ons geregverdig kan word uit die geloof. {3:25} Maar nou dat die geloof gekom het, is ons nie meer onder ‘n tugmeester nie.”

Vergun my om behoorlik te verduidelik wat Paulus hier eintlik bedoel. Die gebruik van die woord “tugmeester”, of in sekere vertalings “leermeester”, gee nie die werklike Griekse betekenis weer nie. In Grieks verteenwoordig die woord, wat hier gebruik is, die beeld van ‘n slaaf wat ‘n leerling na sy leermeester vergesel. Dit is juis die rol van die Tora wat Paulus hier benadruk: dit is soos ‘n dienaar wat ons na Jesus die Messias lei. Aangesien die Galate, tot wie Paulus homself rig, alreeds deur geloof in Jesus die Messias gekom het, het hulle nie meer die Tora nodig gehad om hulle na Hom te lei nie. Gevolglik het dit in daardie opsig nie langer vir hulle gedien nie. Die waarheid hiervan, blyk uit wat Paulus in die volgende vers sê:

Galate (Galásiërs) / Galatim {3:26} “Want julle is almal kinders van God deur die geloof in Christus Jesus;”

Die Galate was alreeds gered en het dus nie meer behoefte daaraan gehad om Jesus die Messias gerig te word nie. Dit ontken egter nie die feit dat die Tora steeds dien as leermeester vir diegene wat nog nie die geloof aangeneem het nie. Die Torah leer ons onteenseglik dat ons nie onsself kan red nie en dat ons ‘n noodsaaklike behoefte aan ‘n leermeester het om ons na Jesus te lei. Nadat ons egter gered is, verskaf die Tora steeds aan ons meer en meer van ‘n goddelike openbaring oor Jesus, wat ons bystaan om in Sy ewebeeld in te groei. Die Tora verander hoegenaamd nie nadat ons gered is nie – die werking / funksie daarvan wel. Vóór ons redding, dien die Tora as leermeester en daarna as handleiding, wat die geredde persoon onderrig hoe om as ‘n kind van God te lewe. Ofskoon die funksie van die Tora as bedienaar of leermeester nie langer vir ‘n geredde persoon nodig is nie, gaan die rol van die Tora ná redding, steeds voort om die volle werking en doel van Jesus die Messias te openbaar.

Tweedens, die feit dat die Tora nie ‘n werkgeoriënteerde wetbook is nie, word in hierdie week se Parasha verduidelik deur die Skrifgedeelte, wat vroëer aangehaal is, maar hierdie een in besonder:

Eksodus / Shemot {20:25} “Maar as jy vir My ‘n klipaltaar maak, mag jy dit nie bou van gekapte klip nie; want as jy jou ystergereedskap daaroor swaai, dan ontheilig jy dit.”

Ek begryp die konteks van hierdie vers, naamlik die eenvoudige betekenis (pashat) betreffende die verbod op die kinders van Israel om enige gereedskap te gebruik met die konstruksie van ‘n klipaltaar (mizbeach) vir God. Die dieper betekenis (remez) wanneer dit enige werk vir God betref, is dat enigiets waaraan ‘n mens raak of by betrokke raak, deur hom besoedel word. Aangesien die kinders van Israel deur middel van die klipaltaar sondevergifnis ontvang het, sê God dat die mens nie kan werk om homself te red nie. Dit bewys dus dat die Tora nooit bedoel was om ‘n middel tot redding te wees nie.

Kom gou Jesus!


Voorheen uitgegee: 2012-02-05




Daar Is ‘n Stryd En Ons Is Die Beloning

Yitro
(Jetro)


Eksodus / Shemot {20:16} “Jy mag geen valse getuienis teen jou naaste spreek nie.”

Daar is Één wat nog nooit ‘n leuen vertel het nie, maar daar is ook één wat aanhoudend lieg. Die leuenaar en die Een wat nog nooit ‘n leuen vertel het nie, is in stryd met mekaar en ons is die slagveld. Hierdie stryd sentreer om wie die beherende belang in ons lewens sal hê.

Vertel ons werklik die waarheid, die volle waarheid en niks behalwe die waarheid nie? Vertel ons altyd eerlik die waarheid oor ons ouderdom, ons gewig, die produkte wat ons verkoop, die belasting wat ons veronderstel is om te betaal of selfs oor God? Hierdie is hoegenaamd geen geringe of onbeduidende vrae nie! Die rede is omdat dit ewige gevolge het – by God is dit ‘n saak van integriteit.

Jesus die Messias is die Een wat altyd die waarheid spreek, terwyl die satan die een is wat aanhoudend lieg. Albei is op hierdie oomblik in ons lewens aan die werk. Hoe weet ek dit? Ek wéét omdat elkeen van ons op een of ander tyd, op een of ander wyse gelieg het.

Johannes / Yochanan {8:44} “Julle het die duiwel as vader, en die begeertes van julle vader wil julle doen. Hy was ‘n mensemoordenaar van die begin af en staan nie in die waarheid nie, omdat daar in hom geen waarheid is nie. Wanneer hy leuentaal praat, praat hy uit sy eie, omdat hy ‘n leuenaar is en die vader daarvan.”

Hiervolgens word die stryd vandag oor ons gevoer, enersyds deur die satan, wat vol leuenagtigheid is en andersyds deur Jesus, wat vol van die waarheid is. Ons verkeer in die middelpunt, die voorwerp van die stryd – ons is die slagveld. Ons bevind ons inderdaad waar die stryd óf verlore óf gewonne is. Die eer van God, die boodskap van die Koninkryk en ons ewigheid is op die spel. Dit sentreer naamlik om één feit, één uitdruklike gebod van God, om “die Here jou God lief te hê met jou hele hart en met jou hele siel en met jou hele verstand”. As jy dít doen, sal jy vanselfsprekend “nie valse getuienis lewer nie...” – jy sal die waarheid, die volle waarheid en niks behalwe die waarheid spreek nie, so help jou God!

Wat is valse getuienis? ‘n Persoon wat valse getuienis lewer, is iemand wat óf tydens ‘n gesprek, getuienis of ‘n geskrewe of gesproke word, iets van ‘n ander person onthul wat minder as die waarheid is of verskil van die waarheid – ongeag hoe subtiel dit ookal mag wees! Ons kan valse getuienis lewer in ‘n hof, in ‘n persoonlike dispuut, in ons verhoudings, in ons alledaagse gesprekke en lewe. Ons maak ons daarvan skuldig deur soveel as één woord of skinderstorie te herhaal of selfs as ons sarkasties is, by voorbeeld deur te huigel, wenkbroue te lig of deur ‘n veelseggende oogknip. Ons lewer dus valse getuienis indien ons oor iemand of iets lieg en God verafsku leuenaars.

Spreuke / Mishlei {6:16} “Hierdie ses dinge haat die HERE, en sewe is vir sy siel ‘n gruwel: {6:17}  trotse oë, ‘n leuenagtige tong en hande wat onskuldige bloed vergiet,”

Jesus is egter die verpersoonliking van alle waarheid.

Johannes  / Yochanan {8:32} “En julle sal die waarheid ken, en die waarheid sal julle vrymaak.”

Die mate waarin ons die waarheid praat, die waarheid eerbiedig en die waarheid  in ons lewens uitleef, is die mate waarin ons die vryheid deur die Messias sal ervaar om ‘n Geesvervulde lewe te lei. As ons leuens vertel, plaas ons onsself in gebondenheid onder die leuens wat ons spreek. Indien ons ‘n leuen glo, verloor ons ons houvas op die realiteit en eindig gevolglik in gebondenhied onder die leuens wat ons glo. Die waarheid, inteendeel, maak ons vry! Elke keer wat ons die waarheid praat, verhoog en vereer ons God en dít maak ons vry. Telkens wanneer ons in versoeking kom om leuens te vertel, maar daarenteen die waarheid praat, verneder ons die satan en dít maak ons vry. Elke keer wat ons die waarheid praat, word ons vrygemaak van die sonde en skuld van leuens. Wanneer ons die waarheid praat, word die sneeubal-beginsel uitgeskakel, met ander woorde om deur ‘n leuen te probeer om dié leuen wat ons so pas vertel het, toe te smeer, en dit maak ons vry. Telkens wanneer ons die waarheid praat, bewys dit die absoluutheid van die karakter van God en dit maak ons vry. Elke keer wat ons die waarheid praat, lewer ons getuienis aan ‘n leuenagtige wêreld dat ons aan God behoort en dit maak ons vry.

Om die waarheid te vertel, is ‘n kwessie van integriteit. Daar is ‘n stryd aan die gang en daardie magstryd is oor wie jou lewe en myne sal beheer. Dus, volgende keer wat iemand skakel en jy nie geneë voel om met hom / haar te praat nie, moenie iemand laat së dat jy nie tuis is nie terwyl jy wel daar is. Wanneer jy werk toe gaan en die werkgewer verneem of jy die projek, aan jou toegewys, voltooi het, moenie allerlei lukrake verskonings probeer aanbied nie – sê reguit “nee” en dit sal jou vrymaak. As daar verneem word of jy ‘n sekere rekening wat steeds op jou lessenaar lê, reeds vereffen het, moenie “ja” antwoord en dan uitstorm om dit dadelik te gaan doen nie. Ontken dit liewers en verduidelik dat jy dit vergeet het – dít sal jou vrymaak!

Jesus is die volmaakte waarheid. Enige afwyking van die volmaakte waarheid, is dus om op te hou om in Hom te bly. As jy in Hom bly, sal Hy in jou bly en sal jy intieme eerstehandse kennis van die waarheid ervaar en daardie waarheid sal jou vrymaak.

Daar word ‘n stryd in die hemel gevoer tussen die die vader van leuens en die God van waarheid en ons – jy en ek – is die slagveld. Die goeie nuus is egter dat die stryd alreeds gewonne is deur Jesus die Messias. Ons is die oorwinnaars, slegs deur by die waarheid te hou.

Kom gou Jesus!


Voorheen uitgegee: 2011-01-22

Evaluasie van realiteit

D’Var Torah
Jetro / Yitro 

Eksodus / Shemot 18:1 – 20:23

Eksodus / Shemot {18:5} “En Jetro, Moses se skoonvader, het met sy seuns en sy vrou na Moses gekom in die woestyn waar hy by die berg van God met die laer gestaan het. {18:6} En hy het Moses laat weet: Ek, jou skoonvader Jetro, kom na jou met jou vrou en haar twee seuns saam met haar. ”. 

Soos ons weet, was daar onenigheid tussen Moses en sy vrou, wat daartoe gelei het dat sy hom verlaat en hy haar met hulle twee seuns na haar vader se huis gestuur het. In die verhaal word die ouderdomme van Moses se seuns nie gemeld nie. Indien hulle nog baie jonk was, kan ‘n mens begryp waarom hulle met hul moeder saam gegaan het, maar indien hulle ouer – selfs tieners – was, is dit vreemd dat hulle nie by hul vader agtergebly het nie. Vaders en seuns, ouer as sewe jaar kan, soos trouens vandag die geval is, reeds ‘n baie hegte verhouding hê. As dit verder in ag geneem word dat Moses soos ‘n koning vir die kinders van Israel was, wie sou dan meer geskik gewees het om sy opvolger te wees, as een van sy seuns? Ek besef dat ek nou hier veel as vanselfsprekend aanvaar, maar wees asseblief geduldig terwyl ek my standpunt verduidelik. 

Eksodus / Shemot {18:13} “en haar twee seuns. (Die naam van die een was Gersom, want hy het gesê: Ek het ‘n vreemdeling geword in ‘n vreemde land; {18:4} en die naam van die ander was Eliëser; want, het hy gesê, die God van my vader is my hulp en het my van Farao se swaard verlos.) ”. 

In die Joodse godsdiens word Moses verhef tot iemand soortgelyk aan ‘n heilige. Indien daar in Judaïsme heiliges was, sou Moses ongetwyfeld een gewees het. Hy was egter geensins ‘n heilige nie aangesien die feite, volgens die Skrif, eerder daarop dui dat hy ‘n doodgewone man was, soos meeste van ons is, en ek is van mening dat die Skrif dit ten spyte van sy nederigheid, baie duidelik stel. 

Moses was inderdaad soos ‘n koning vir die kinders van Israel en dit blyk dat die taak wat God aan hom opgedra, vir hom te veel geraak het. Indien sy skoonvader nie die inisiatief geneem het om sy vrou en seuns na hom terug te bring nie, sou Moses na alle waarskynlikheid homself onder sy werk toegegooi en moontlik nie so nederig gebly het nie. 

Ons het almal op een of ander tyd, ‘n evaluasie van realitiet nodig: om terug te staan en ons hele lewensbeeld in oënskou te neem, waar ons met ons lewens verkeer en waarmee ons ons tans besig hou. Baie van ons skarrel rond in ‘n poging om te veel op ons eie te bereik, waarvan vele take eerder aan ander gedelegeer kon word, maar in ons huidige situasie, sien ons dit nie altyd so in nie. Soos Moses, word ons byna verblind deur ywer om sake af te handel. Moses is egter deur so ’n evaluasie van realiteit gekonfronteer toe sy skoonvader op die toneel verskyn het. Ons mag miskien ook aan ‘n soortgelyke evaluasie onderwerp word deur ‘n vriend, onderwyser, rabbi of ons gade, maar uiteindelik moet ons onsself sien in dieselfde lig as wat ander mense ons sien en dan, afhangende van húlle indrukke, die nodige positiewe aanpassings maak. Geeneen is volmaak nie, selfs nie eers Moses nie, maar ons kan almal tog beskeie wees, soos hy was, indien ons bereid is om positiewe advies met nederigheid te aanvaar. 

Jakobus / Ya’acov {4:10}“ Verneder julle voor die Here, en Hy sal julle verhoog. ”. 

Congregation Melech Yisrael alle regte voorbehou

Gebed: Die Tora is nie ‘n Werkgeoriënteerde Boek Nie

5 Februarie 2012 
D’var Torah 
Jetro / Yitro 


Eksodus / Shemot {20:24} “ ‘n Altaar van grond moet jy vir My maak, en daarop moet jy jou brandoffers en dankoffers, jou kleinvee en beeste, offer. Op elke plek waar Ek my Naam sal laat gedenk, sal Ek na jou toe kom en jou seën. {20:25} Maar as jy vir My ‘n klipaltaar maak, mag jy dit nie bou van gekapte klip nie; want as jy jou ystergereedskap daaroor swaai, dan ontheilig jy dit. ”. 

Een van die gewildste meningsopvattings van die Christelike Kerk, aangaande die Tora, is dat dit ‘n boek van wette is, wat verlossing gegrond op dade (of pligte) verkondig, terwyl die Brit Chadasha (Hernieude Verbond) ‘n boek van genade is. Niks kan egter meer van die waarheid verskil nie! In die eerste plek is die Tora hoegenaamd nie slegs ‘n wetboek nie. Dit bevat ondermeer, die skeppingsverslag sowel as die merkwaardige verhale van Josef en die uittog van die kinders van Israel uit Egipte. Die gedeelte wat die Kerk meesal gebruik om te bewys dat die Tora nie meer geldig is nie, maar deur genade vervang is, is die volgende: 

Galate (Galásiërs) / Galatim {3:24} “Die wet was dus ons tugmeester na Christus toe, sodat ons geregverdig kan word uit die geloof. {3:25} Maar nou dat die geloof gekom het, is ons nie meer onder ‘n tugmeester nie.”. 

Vergun my om behoorlik te verduidelik wat Paulus hier eintlik bedoel. Die gebruik van die woord “tugmeester”, of in sekere vertalings “leermeester”, gee nie die werklike Griekse betekenis weer nie. In Grieks verteenwoordig die woord, wat hier gebruik is, die beeld van ‘n slaaf wat ‘n leerling na sy leermeester vergesel. Dit is juis die rol van die Tora wat Paulus hier benadruk: dit is soos ‘n dienaar wat ons na Jesus die Messias lei. Aangesien die Galate, tot wie Paulus homself rig, alreeds deur geloof in Jesus die Messias gekom het, het hulle nie meer die Tora nodig gehad om hulle na Hom te lei nie. Gevolglik het dit in daardie opsig nie langer vir hulle gedien nie. Die waarheid hiervan, blyk uit wat Paulus in die volgende vers sê: 

Galate (Galásiërs) / Galatim {3:26} “Want julle is almal kinders van God deur die geloof in Christus Jesus; ”.  

Die Galate was alreeds gered en het dus nie meer behoefte daaraan gehad om Jesus die Messias gerig te word nie. Dit ontken egter nie die feit dat die Tora steeds dien as leermeester vir diegene wat nog nie die geloof aangeneem het nie. Die Torah leer ons onteenseglik dat ons nie onsself kan red nie en dat ons ‘n noodsaaklike behoefte aan ‘n leermeester het om ons na Jesus te lei. Nadat ons egter gered is, verskaf die Tora steeds aan ons meer en meer van ‘n goddelike openbaring oor Jesus, wat ons bystaan om in Sy ewebeeld in te groei. Die Tora verander hoegenaamd nie nadat ons gered is nie – die werking / funksie daarvan wel. Vóór ons redding, dien die Tora as leermeester en daarna as handleiding, wat die geredde person onderrig hoe om as ‘n kind van God te lewe. Ofskoon die funksie van die Tora as bedienaar of leermeester nie langer vir ‘n geredde person nodig is nie, gaan die rol van die Tora ná redding, steeds voort om die volle werking en doel van Jesus die Messias te openbaar. 

Tweedens, die feit dat die Tora nie ‘n werkgeoriënteerde wetbook is nie, word in hierdie week se Parasha verduidelik deur die Skrifgedeelte, wat vroëer aangehaal is, maar hierdie een in besonder: 

Eksodus / Shemot {20:25} “Maar as jy vir My ‘n klipaltaar maak, mag jy dit nie bou van gekapte klip nie; want as jy jou ystergereedskap daaroor swaai, dan ontheilig jy dit.”. 

Ek begryp die konteks van hierdie vers, naamlik die eenvoudige betekenis (pashat) betreffende die verbod op die kinders van Israel om enige gereedskap te gebruik met die konstruksie van ‘n klipaltaar (mizbeach) vir God. Die dieper betekenis (remez) wanneer dit enige werk vir God betref, is dat enigiets waaraan ‘n mens raak of by betrokke raak, deur hom besoedel word. Aangesien die kinders van Israel deur middel van die klipaltaar sondevergifnis ontvang het, sê God dat die mens nie kan werk om homself te red nie. Dit bewys dus dat die Tora nooit bedoel was om ‘n middel tot redding te wees nie. 

Congregation Melech Yisrael alle regte voorbehou