Parasha Yitro (Jethro) - Dors?

Eksodus 18:1–20:23

Jesaja 6:1-17:6; 9:5-6

Matthéüs 5:17-32

Hebreërs 12:18-24

 

Eksodus {19:10] “Toe het die mans wat in sy huis was, vir Lot binnetoe getrek na hulle toe en die deur gesluit, {19:11} en die mans buite by die deur, oud en jonk, laat blind word sodat hulle nie die deur kon kry nie. {19:12} Die mans by Lot sê toe vir hom: “Wie van jou mense is nog hier? Skoonseuns of seuns of dogters of wie jy ook al in die stad het, vat hulle uit die plek uit! {19:13} Ons gaan hierdie plek verdelg. Daar is 'n groot geroep by die Here oor die plek en sy mense, en Hy het ons gestuur om die plek te verdelg.”

In vandeesweek se Parasha - Parasha Jethro - in besonder die gedeelte wat ek hierbo aanhaal, sien ons dat die Here die kinders van Israel oproep om die Berg Sinai te nader. Wat was die betekenis om die berg Sinai te nader? Wat was so belangrik in verband met Berg Sinai dat die Here sy volk geroep het om by die berg byeen te kom?

Daar is vele “tipes” in die Skrif (‘n tipe is iets wat simboliseer of dinge as voorbeeld voorhou wat die ideaal dien of eienskappe definieer). In die Bybel se verhaal van Josef en sy broers, kan Josef gesien word as ‘n sinnebeeld van Jesus (deur sy broers verkoop, maar hulle aan die einde red). In die aangehaalde Skrifgedeelte hierbo, sien ek Berg Sinai as ‘n tipe van wat in die duisendjarige ryk gaan plaasvind:

Esegiël {47:1} “Die man met die meetstok het my teruggebring na die ingang van die tempel toe. Toe sien ek daar kom water onder die tempel se drumpel uit aan die oostekant. Die tempel het oos gekyk. Die water het regs van die tempel weggeloop, suid van die altaar verby.”

In hierdie Skrifgedeelte beskryf Esegiël ‘n gebeurtenis wat sal plaasvind vanaf die duisendjarige Tempel; dit is die Tempel wat ons wederkerende Messias sal bewoon.

Esegiël gebruik die denkbeeldigheid van water wat van onder die drumpel van die Tempel uitvloei, om die Woord van God, wat voortvloei uit Jerusalem, te beskrywe. Soos ons verder in hierdie gedeelte van Esegiël se profesie lees, sien ons dat hierdie water genesing sal bring en lewe sal skenk aan alles waaraan dit raak. Dit gaan sonder om dit te verduidelik, hoedat dat Esegiël die Tora beskrywe, wat voortgaan vanuit Jesus, genesing en lewe vir elkeen wat daardeur aangeraak word.

Openbaring {22:1 “Toe het die engel my die rivier met die water van die lewe gewys. Dit is helder soos kristal en dit stroom uit die troon van God en van die Lam uit. {22:2} Tussen die hoofstraat van die stad aan die een kant en die rivier aan die ander kant staan die boom van die lewe. Hy dra twaalf keer per jaar vrugte: elke maand lewer hy sy vrugte. Die blare van die boom bring genesing vir die nasies. {22:3} Daar sal niks meer wees wat deur God vervloek is nie. Die troon van God en van die Lam sal in die stad wees, en sy dienaars sal Hom dien. {22:4} Hulle sal Hom sien, en sy Naam sal op hulle voorkoppe wees. {22:5} Daar sal nie meer nag wees nie. Die mense het nie die lig van 'n lamp en die lig van die son nodig nie, omdat die Here God hulle sal verlig, en hulle sal tot in alle ewigheid regeer.”

Weereens lees ons van ‘n suiwer rivier van Lewende Water wat vloei van die troon van God, wat onmiskenbaar die Woord van God - Tora - is, wat voortkom van die Vader en die Seun (Jesus die Lam).

Wat ons hier sien in albei hierdie gedeeltes is die Woord van God wat versprei word vanaf God na die wêreld toe. Een gedeelte, dié van Esegiël, beskrywe die duisendjarige ryk wanneer Jesus terugkeer om die Duisendjarige Tempel te bewoon. Die ander gedeelte, dié van Johannes in Openbaring, beskrywe die eindtyd van die ryk wanneer die Woord van God sal voortkom van beide die Vader en die Seun. Ofskoon die gebeure in verskillende typerke is, beskrywe albei soortgelyke gebeure; God wat deur die Tora spreek tot Sy mense. 

Kom ons kyk hierdie week weereens na dié week se Parasha, in besonder die gedeelte hierbo aangehaal. Lees gerus daardie voorafgaande Skrifgedeeltes van {Eksodus 19:1 - 19:6} en ook die geskrifte wat daarop volg, wat handel oor God wat die Tien Gebooie, Tora, aan die mense gee. Die gebeure in hierdie gedeeltes beskryf die Woord van God, wat uitgaan vanaf God na Israel, wat genesing en lewe aan hulle sal bring en deur Moses se inskrywing die Woorde, aan die die hele wêreld. Hierdie Parasha beskrywe ‘n gebeurtenis soortgelyk aan dié gedeelte in die boeke van Esegiël en Openbaring, wat albei verwys na ‘n tyd wanneer die Woord van God sal uitgaan vanaf God sodat die hele wëreld Sy lewende Tora sal hoor en ken. Die aangehaalde gedeelte uit hierdie week se Parasha is dus ‘n voorspelling van die gebeure deur Esegiël en Johannes beskryf en n “tipe” van hulle.

God het aan ons drie voorbeelde van Lewende Water gegee…...Moenie langer dors ly nie. Dit is tyd om te kom drink!       

Kom gou Jesus!

Dors?

Dors?

Yitro

(Jethro)

Eksodus 18:1–20:23

Jesaja 6:1-17:6; 9:5-6

Matthéüs 5:17-32

Hebreërs 12:18-24

 

Eksodus {19:10] “Toe het die mans wat in sy huis was, vir Lot binnetoe getrek na hulle toe en die deur gesluit, {19:11} en die mans buite by die deur, oud en jonk, laat blind word sodat hulle nie die deur kon kry nie. {19:12} Die mans by Lot sê toe vir hom: “Wie van jou mense is nog hier? Skoonseuns of seuns of dogters of wie jy ook al in die stad het, vat hulle uit die plek uit! {19:13} Ons gaan hierdie plek verdelg. Daar is 'n groot geroep by die Here oor die plek en sy mense, en Hy het ons gestuur om die plek te verdelg.”

In vandeesweek se Parasha - Parasha Jethro - in besonder die gedeelte wat ek hierbo aanhaal, sien ons dat die Here die kinders van Israel oproep om die Berg Sinai te nader. Wat was die betekenis om die berg Sinai te nader? Wat was so belangrik in verband met Berg Sinai dat die Here sy volk geroep het om by die berg byeen te kom?

Daar is vele “tipes” in die Skrif (‘n tipe is iets wat simboliseer of dinge as voorbeeld voorhou wat die ideaal dien of eienskappe definieer). In die Bybel se verhaal van Josef en sy broers, kan Josef gesien word as ‘n sinnebeeld van Jesus (deur sy broers verkoop, maar hulle aan die einde red). In die aangehaalde Skrifgedeelte hierbo, sien ek Berg Sinai as ‘n tipe van wat in die duisendjarige ryk gaan plaasvind:

Esegiël {47:1} “Die man met die meetstok het my teruggebring na die ingang van die tempel toe. Toe sien ek daar kom water onder die tempel se drumpel uit aan die oostekant. Die tempel het oos gekyk. Die water het regs van die tempel weggeloop, suid van die altaar verby.”

In hierdie Skrifgedeelte beskryf Esegiël ‘n gebeurtenis wat sal plaasvind vanaf die duisendjarige Tempel; dit is die Tempel wat ons wederkerende Messias sal bewoon.

Esegiël gebruik die denkbeeldigheid van water wat van onder die drumpel van die Tempel uitvloei, om die Woord van God, wat voortvloei uit Jerusalem, te beskrywe. Soos ons verder in hierdie gedeelte van Esegiël se profesie lees, sien ons dat hierdie water genesing sal bring en lewe sal skenk aan alles waaraan dit raak. Dit gaan sonder om dit te verduidelik, hoedat dat Esegiël die Tora beskrywe, wat voortgaan vanuit Jesus, genesing en lewe vir elkeen wat daardeur aangeraak word.

Openbaring {22:1 “Toe het die engel my die rivier met die water van die lewe gewys. Dit is helder soos kristal en dit stroom uit die troon van God en van die Lam uit. {22:2} Tussen die hoofstraat van die stad aan die een kant en die rivier aan die ander kant staan die boom van die lewe. Hy dra twaalf keer per jaar vrugte: elke maand lewer hy sy vrugte. Die blare van die boom bring genesing vir die nasies. {22:3} Daar sal niks meer wees wat deur God vervloek is nie. Die troon van God en van die Lam sal in die stad wees, en sy dienaars sal Hom dien. {22:4} Hulle sal Hom sien, en sy Naam sal op hulle voorkoppe wees. {22:5} Daar sal nie meer nag wees nie. Die mense het nie die lig van 'n lamp en die lig van die son nodig nie, omdat die Here God hulle sal verlig, en hulle sal tot in alle ewigheid regeer.”

Weereens lees ons van ‘n suiwer rivier van Lewende Water wat vloei van die troon van God, wat onmiskenbaar die Woord van God - Tora - is, wat voortkom van die Vader en die Seun (Jesus die Lam).

Wat ons hier sien in albei hierdie gedeeltes is die Woord van God wat versprei word vanaf God na die wêreld toe. Een gedeelte, dié van Esegiël, beskrywe die duisendjarige ryk wanneer Jesus terugkeer om die Duisendjarige Tempel te bewoon. Die ander gedeelte, dié van Johannes in Openbaring, beskrywe die eindtyd van die ryk wanneer die Woord van God sal voortkom van beide die Vader en die Seun. Ofskoon die gebeure in verskillende typerke is, beskrywe albei soortgelyke gebeure; God wat deur die Tora spreek tot Sy mense. 

Kom ons kyk hierdie week weereens na dié week se Parasha, in besonder die gedeelte hierbo aangehaal. Lees gerus daardie voorafgaande Skrifgedeeltes van {Eksodus 19:1 - 19:6} en ook die geskrifte wat daarop volg, wat handel oor God wat die Tien Gebooie, Tora, aan die mense gee. Die gebeure in hierdie gedeeltes beskryf die Woord van God, wat uitgaan vanaf God na Israel, wat genesing en lewe aan hulle sal bring en deur Moses se inskrywing die Woorde, aan die die hele wêreld. Hierdie Parasha beskrywe ‘n gebeurtenis soortgelyk aan dié gedeelte in die boeke van Esegiël en Openbaring, wat albei verwys na ‘n tyd wanneer die Woord van God sal uitgaan vanaf God sodat die hele wëreld Sy lewende Tora sal hoor en ken. Die aangehaalde gedeelte uit hierdie week se Parasha is dus ‘n voorspelling van die gebeure deur Esegiël en Johannes beskryf en n “tipe” van hulle.

God het aan ons drie voorbeelde van Lewende Water gegee…...Moenie langer dors ly nie. Dit is tyd om te kom drink!       

Kom gou Jesus!

Dors?

Dors?

 Yitro

(Jethro)

Eksodus 18:1–20:23

Jesaja 6:1-17:6; 9:5-6

Matthéüs 5:17-32

Hebreërs 12:18-24

 

Eksodus {19:10] “Toe het die mans wat in sy huis was, vir Lot binnetoe getrek na hulle toe en die deur gesluit, {19:11} en die mans buite by die deur, oud en jonk, laat blind word sodat hulle nie die deur kon kry nie. {19:12} Die mans by Lot sê toe vir hom: “Wie van jou mense is nog hier? Skoonseuns of seuns of dogters of wie jy ook al in die stad het, vat hulle uit die plek uit! {19:13} Ons gaan hierdie plek verdelg. Daar is 'n groot geroep by die Here oor die plek en sy mense, en Hy het ons gestuur om die plek te verdelg.”

In vandeesweek se Parasha - Parasha Jethro - in besonder die gedeelte wat ek hierbo aanhaal, sien ons dat die Here die kinders van Israel oproep om die Berg Sinai te nader. Wat was die betekenis om die berg Sinai te nader? Wat was so belangrik in verband met Berg Sinai dat die Here sy volk geroep het om by die berg byeen te kom?

Daar is vele “tipes” in die Skrif (‘n tipe is iets wat simboliseer of dinge as voorbeeld voorhou wat die ideaal dien of eienskappe definieer). In die Bybel se verhaal van Josef en sy broers, kan Josef gesien word as ‘n sinnebeeld van Jesus (deur sy broers verkoop, maar hulle aan die einde red). In die aangehaalde Skrifgedeelte hierbo, sien ek Berg Sinai as ‘n tipe van wat in die duisendjarige ryk gaan plaasvind:

Esegiël {47:1} “Die man met die meetstok het my teruggebring na die ingang van die tempel toe. Toe sien ek daar kom water onder die tempel se drumpel uit aan die oostekant. Die tempel het oos gekyk. Die water het regs van die tempel weggeloop, suid van die altaar verby.”

In hierdie Skrifgedeelte beskryf Esegiël ‘n gebeurtenis wat sal plaasvind vanaf die duisendjarige Tempel; dit is die Tempel wat ons wederkerende Messias sal bewoon.

Esegiël gebruik die denkbeeldigheid van water wat van onder die drumpel van die Tempel uitvloei, om die Woord van God, wat voortvloei uit Jerusalem, te beskrywe. Soos ons verder in hierdie gedeelte van Esegiël se profesie lees, sien ons dat hierdie water genesing sal bring en lewe sal skenk aan alles waaraan dit raak. Dit gaan sonder om dit te verduidelik, hoedat dat Esegiël die Tora beskrywe, wat voortgaan vanuit Jesus, genesing en lewe vir elkeen wat daardeur aangeraak word.

Openbaring {22:1 “Toe het die engel my die rivier met die water van die lewe gewys. Dit is helder soos kristal en dit stroom uit die troon van God en van die Lam uit. {22:2} Tussen die hoofstraat van die stad aan die een kant en die rivier aan die ander kant staan die boom van die lewe. Hy dra twaalf keer per jaar vrugte: elke maand lewer hy sy vrugte. Die blare van die boom bring genesing vir die nasies. {22:3} Daar sal niks meer wees wat deur God vervloek is nie. Die troon van God en van die Lam sal in die stad wees, en sy dienaars sal Hom dien. {22:4} Hulle sal Hom sien, en sy Naam sal op hulle voorkoppe wees. {22:5} Daar sal nie meer nag wees nie. Die mense het nie die lig van 'n lamp en die lig van die son nodig nie, omdat die Here God hulle sal verlig, en hulle sal tot in alle ewigheid regeer.”

Weereens lees ons van ‘n suiwer rivier van Lewende Water wat vloei van die troon van God, wat onmiskenbaar die Woord van God - Tora - is, wat voortkom van die Vader en die Seun (Jesus die Lam).

Wat ons hier sien in albei hierdie gedeeltes is die Woord van God wat versprei word vanaf God na die wêreld toe. Een gedeelte, dié van Esegiël, beskrywe die duisendjarige ryk wanneer Jesus terugkeer om die Duisendjarige Tempel te bewoon. Die ander gedeelte, dié van Johannes in Openbaring, beskrywe die eindtyd van die ryk wanneer die Woord van God sal voortkom van beide die Vader en die Seun. Ofskoon die gebeure in verskillende typerke is, beskrywe albei soortgelyke gebeure; God wat deur die Tora spreek tot Sy mense. 

Kom ons kyk hierdie week weereens na dié week se Parasha, in besonder die gedeelte hierbo aangehaal. Lees gerus daardie voorafgaande Skrifgedeeltes van {Eksodus 19:1 - 19:6} en ook die geskrifte wat daarop volg, wat handel oor God wat die Tien Gebooie, Tora, aan die mense gee. Die gebeure in hierdie gedeeltes beskryf die Woord van God, wat uitgaan vanaf God na Israel, wat genesing en lewe aan hulle sal bring en deur Moses se inskrywing die Woorde, aan die die hele wêreld. Hierdie Parasha beskrywe ‘n gebeurtenis soortgelyk aan dié gedeelte in die boeke van Esegiël en Openbaring, wat albei verwys na ‘n tyd wanneer die Woord van God sal uitgaan vanaf God sodat die hele wëreld Sy lewende Tora sal hoor en ken. Die aangehaalde gedeelte uit hierdie week se Parasha is dus ‘n voorspelling van die gebeure deur Esegiël en Johannes beskryf en n “tipe” van hulle.

God het aan ons drie voorbeelde van Lewende Water gegee…...Moenie langer dors ly nie. Dit is tyd om te kom drink!       

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Metafore

Yitro

(Jetro)

Eksodus 18:1–20:23

Jesaja 6:1-17:6; 9:5-6

Matthéüs 5:17-32

Hebreërs Ivrim 12:18-24

Eksodus {19:3} "Maar Moses het opgeklim na God toe, en die HERE het hom van die berg af toegeroep en gesê: So moet jy aan die huis van Jakob sê en aan die kinders van Israel verkondig: {19:4} Julle het self gesien wat Ek aan die Egiptenaars gedoen het, en dat Ek julle op arendsvlerke gedra en julle na My toe gebring het. {19:5} As julle dan nou terdeë na my stem luister en my verbond hou, sal julle my eiendom uit al die volke wees, want die hele aarde is myne. {19:6} En júlle sal vir My ’n koninkryk van priesters en ’n heilige nasie wees. Dit is die woorde wat jy aan die kinders van Israel moet meedeel."

Dis verbasend hoe mense woorde uit die Bybel aanhaal en hele teologieë daaromheen ontwikkel: soos die naam van God. Dikwels gebruik God in die Skrif die uitdrukking: “Roep My Naam aan.” baie mense gebruik hierdie uitdrukking letterlik en beskou dit as ‘n naam vir God. Dié uitdrukking bedoel hoegenaamd nie dat God verlang dat ons Hom op dié naam noem, soos ons ‘n vriend sal noem, byvoorbeeld Johan of Gert nie. God verwys hier eerder na Sy karakter. God se naam is Sy karakter! Om dus te roep op die “Naam van God”, sou beteken om te roep op Hom as die God wat ons genees, die God wat ons beskerm, die God wat vir ons voorsien, die God wat ons red ens. Ongelukkig het hele teorieë ontwikkel om die vind en gebruik, wat sommige mense besluit die eintlike naam van God behoort te wees. Daar is selfs ‘n beweging genaamd “Die Heilige Naam”. Hulle hele teologie is gebaseer op die woorde in die Bybel: “Roep My Naam aan”, tog het ontelbare mense onder die bekoring van hulle kettery verval. “Roep My Naam aan” is basies ‘n metafoor en God gebruik talle metafore in die Skrif, soos byvoorbeeld hierdie een:

Jesaja {41:10} "Wees nie bevrees nie, want Ek is met jou; kyk nie angstig rond nie, want Ek is jou God. Ek versterk jou, ook help Ek jou, ook ondersteun Ek jou met my reddende regterhand."

Die woorde waarmee God beskryf word deur Sy Regterhand te gebruik, kom dwarsdeur die Skrif voor. Bedoel God werklik dat Hy fisies vanuit die hemel sal neerreik en ons met Sy Regterhand ondersteun? Nee, dit is ‘n metafoor wat bedoel dat God ons sal beskerm en ondersteun deur Sy krag en mag. In meeste gevalle, wanneer God na Sy Regterhand van Geregtigheid verwys, verwys Hy meer dikwels na Jesus, wat nou aan die Vader se regterhand sit.

’n Ander metafoor vind ons in vandeesweek se Parasha: “.....dat Ek julle op arendsvlerke gedra (het) ….” Ons weet dat dit slegs ‘n metafoor is omdat die kinders van Israel deur die wildernis moes loop om by berg Sinai uit te kom. Daar was beslis geen arende in die uittog nie. Daar was beslis geen arende betrokke by die eksodus nie (daar mag enkele aasvoëls rondgevlieg het in die hoop om iets te aas, maar daar was hoegenaamd geen Hebreërs wat deur arende gedra is nie). So, waarom deel God ons mee dat Hy die kinders van Israel op arendsvlerke gedra het? Hy beskrywe eintlik ‘n beeld. Dit is soortgelyk aan al die ander metafore wat God gebruik, om eintlik ‘n beeld van Homself en Sy optrede te beskrywe. Deur ons mee te deel dat Hy die kinders van Israel op arendsvlerke gedra het, verstrek God aan ons ‘n beeld van hoe Hy vir Sy mense gesorg het om hulle te bring waarheen Hy hulle wou laat gaan, soos ‘n arend wat sorg vir haar kuikens. Dit is ‘n uitdrukking van die wonderlike teerheid wat God aan Israel bewys het soos in die volgende Skrifgedeelte verduidelik word:

Deuteronomium {32:11} "Soos ’n arend sy nes opwek, oor sy kleintjies sweef, sy vlerke uitsprei, hulle opneem, hulle dra op sy vleuels — {32:12} die HERE alleen het hom gelei, en daar was geen vreemde god by hom nie."

Na die beste van my kennis is daar geen arende wat hul kuikens op hulle vlerke dra nie. Eweneens is daar ook geen soort arend wat hul kuikens hoog in die lug opvang nie. Dus word ons weer aan ‘n metafoor voorgestel. Deur hulle te vertel dat Hy hulle nes versteur het, gevang en op Sy vlerke gedra het, sê God dat Hy spiritueel op Israel “neergestryk” het, hulle omstandighede verander het om daardeur hulle bevryding te bespoedig en dít het Hy met die spoed en gemak van ‘n arend vergelyk. Dit dui essensieel op God se besondere sorg en toegeneentheid teenoor Israel. Egipte was soos ‘n nes vir die kinders van Israel - dit was waar hulle “gebroei” het tot ‘n nasie Die tyd vir hulle bevryding het egter aangebreek. God het gewag vir die geleë tyd voordat Hy oor hulle “gesweef”, “opgetel” en begeester het om hul nes spoedig en kragtig te verlaat, soos ‘n arend wat haar kuikens uit hul nes druk wanneer hulle gereed is om te vlieg.

Dit is die beelde wat die Here ons wil laat sien. Die mooiste deel is dat die Here ons ook op arendsvlerke gedra het. Indien jy ‘n gelowige in Jesus die Messias is dan weet jy dat, voordat jy begin glo het, jy in slawerny gehou was deur ‘n wrede en genadelose meester, die Satan. Miskien het jy destyds nie besef nie, maar God het heeltyd oor jou gesweef soos ‘n arend oor haar nes sweef terwyl Hy gewag het vir die regte oomblik om jou vinnig en met krag te bevry.

Indien jou reddingsondervinding enigsins soos myne was, sal jy besef dat in Sy volmaakte tyd, die Here jou nes sal versteur deur dinge baie ongemaklik vir jou te maak en dan wanneer jy besluit om jou lewe aan Hom te wy, Hy jou met arendsvlerke opgetel en weggevoer het na Sy aardse koninkryk. As jy nie hierdie ondevinding gehad het nie en God, deur jou nes te versteur, dit vir jou ongemaklik maak om in dieselfde ou lewe te bestaan, aanvaar dan vir Jesus die Messias; nooi Hom in jou hart en lewe in en kyk hoedat God jou dra op Sy vleuels en met die krag en spoed van ‘n arend, jou wegvoer tot in Sy glorieryke koninkryk van gelowiges hier op aarde.

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Gebed: Die Tora is nie ‘n Werkgeoriënteerde Boek Nie

Yitro

(Jetro)

Eksodus / Shemot 18:1 – 20:23

Jesaja / Yeshayahu 6:1 – 7:6, 9:5 – 6

Matthéüs / Mattityahu 5:17 – 32

Hebreërs / Ivrim 12:18 – 24

Eksodus / Shemot {20:24} “‘n Altaar van grond moet jy vir My maak, en daarop moet jy jou brandoffers en dankoffers, jou kleinvee en beeste, offer. Op elke plek waar Ek my Naam sal laat gedenk, sal Ek na jou toe kom en jou seën. {20:25} Maar as jy vir My ‘n klipaltaar maak, mag jy dit nie bou van gekapte klip nie; want as jy jou ystergereedskap daaroor swaai, dan ontheilig jy dit.”

Een van die gewildste meningsopvattings van die Christelike Kerk, aangaande die Tora, is dat dit ‘n boek van wette is, wat verlossing gegrond op dade (of pligte) verkondig, terwyl die Brit Chadasha (Hernieude Verbond) ‘n boek van genade is. Niks kan egter meer van die waarheid verskil nie! In die eerste plek is die Tora hoegenaamd nie slegs ‘n wetboek nie. Dit bevat ondermeer, die skeppingsverslag sowel as die merkwaardige verhale van Josef en die uittog van die kinders van Israel uit Egipte.

Die gedeelte wat die Kerk meesal gebruik om te bewys dat die Tora nie meer geldig is nie, maar deur genade vervang is, is die volgende:

Galate (Galásiërs) / Galatim {3:24} “Die wet was dus ons tugmeester na Christus toe, sodat ons geregverdig kan word uit die geloof. {3:25} Maar nou dat die geloof gekom het, is ons nie meer onder ‘n tugmeester nie.”

Vergun my om behoorlik te verduidelik wat Paulus hier eintlik bedoel. Die gebruik van die woord “tugmeester”, of in sekere vertalings “leermeester”, gee nie die werklike Griekse betekenis weer nie. In Grieks verteenwoordig die woord, wat hier gebruik is, die beeld van ‘n slaaf wat ‘n leerling na sy leermeester vergesel. Dit is juis die rol van die Tora wat Paulus hier benadruk: dit is soos ‘n dienaar wat ons na Jesus die Messias lei. Aangesien die Galate, tot wie Paulus homself rig, alreeds deur geloof in Jesus die Messias gekom het, het hulle nie meer die Tora nodig gehad om hulle na Hom te lei nie. Gevolglik het dit in daardie opsig nie langer vir hulle gedien nie. Die waarheid hiervan, blyk uit wat Paulus in die volgende vers sê:

Galate (Galásiërs) / Galatim {3:26} “Want julle is almal kinders van God deur die geloof in Christus Jesus;”

Die Galate was alreeds gered en het dus nie meer behoefte daaraan gehad om Jesus die Messias gerig te word nie. Dit ontken egter nie die feit dat die Tora steeds dien as leermeester vir diegene wat nog nie die geloof aangeneem het nie. Die Torah leer ons onteenseglik dat ons nie onsself kan red nie en dat ons ‘n noodsaaklike behoefte aan ‘n leermeester het om ons na Jesus te lei. Nadat ons egter gered is, verskaf die Tora steeds aan ons meer en meer van ‘n goddelike openbaring oor Jesus, wat ons bystaan om in Sy ewebeeld in te groei. Die Tora verander hoegenaamd nie nadat ons gered is nie – die werking / funksie daarvan wel. Vóór ons redding, dien die Tora as leermeester en daarna as handleiding, wat die geredde persoon onderrig hoe om as ‘n kind van God te lewe. Ofskoon die funksie van die Tora as bedienaar of leermeester nie langer vir ‘n geredde persoon nodig is nie, gaan die rol van die Tora ná redding, steeds voort om die volle werking en doel van Jesus die Messias te openbaar.

Tweedens, die feit dat die Tora nie ‘n werkgeoriënteerde wetbook is nie, word in hierdie week se Parasha verduidelik deur die Skrifgedeelte, wat vroëer aangehaal is, maar hierdie een in besonder:

Eksodus / Shemot {20:25} “Maar as jy vir My ‘n klipaltaar maak, mag jy dit nie bou van gekapte klip nie; want as jy jou ystergereedskap daaroor swaai, dan ontheilig jy dit.”

Ek begryp die konteks van hierdie vers, naamlik die eenvoudige betekenis (pashat) betreffende die verbod op die kinders van Israel om enige gereedskap te gebruik met die konstruksie van ‘n klipaltaar (mizbeach) vir God. Die dieper betekenis (remez) wanneer dit enige werk vir God betref, is dat enigiets waaraan ‘n mens raak of by betrokke raak, deur hom besoedel word. Aangesien die kinders van Israel deur middel van die klipaltaar sondevergifnis ontvang het, sê God dat die mens nie kan werk om homself te red nie. Dit bewys dus dat die Tora nooit bedoel was om ‘n middel tot redding te wees nie.

Kom gou Jesus!

PDF weergawe 

Voorheen uitgegee: 2012-02-05

Daar Is ‘n Stryd En Ons Is Die Beloning

Yitro

(Jetro)

Eksodus / Shemot 18:1 – 20:23

Jesaja / Yeshayahu 6:1 – 7:6, 9:5 – 6

Matthéüs / Mattityahu 5:17 – 32

Hebreërs / Ivrim 12:18 – 24

Eksodus / Shemot {20:16} “Jy mag geen valse getuienis teen jou naaste spreek nie.”

Daar is Één wat nog nooit ‘n leuen vertel het nie, maar daar is ook één wat aanhoudend lieg. Die leuenaar en die Een wat nog nooit ‘n leuen vertel het nie, is in stryd met mekaar en ons is die slagveld. Hierdie stryd sentreer om wie die beherende belang in ons lewens sal hê.

Vertel ons werklik die waarheid, die volle waarheid en niks behalwe die waarheid nie? Vertel ons altyd eerlik die waarheid oor ons ouderdom, ons gewig, die produkte wat ons verkoop, die belasting wat ons veronderstel is om te betaal of selfs oor God? Hierdie is hoegenaamd geen geringe of onbeduidende vrae nie! Die rede is omdat dit ewige gevolge het – by God is dit ‘n saak van integriteit.

Jesus die Messias is die Een wat altyd die waarheid spreek, terwyl die satan die een is wat aanhoudend lieg. Albei is op hierdie oomblik in ons lewens aan die werk. Hoe weet ek dit? Ek wéét omdat elkeen van ons op een of ander tyd, op een of ander wyse gelieg het.

Johannes / Yochanan {8:44} “Julle het die duiwel as vader, en die begeertes van julle vader wil julle doen. Hy was ‘n mensemoordenaar van die begin af en staan nie in die waarheid nie, omdat daar in hom geen waarheid is nie. Wanneer hy leuentaal praat, praat hy uit sy eie, omdat hy ‘n leuenaar is en die vader daarvan.”

Hiervolgens word die stryd vandag oor ons gevoer, enersyds deur die satan, wat vol leuenagtigheid is en andersyds deur Jesus, wat vol van die waarheid is. Ons verkeer in die middelpunt, die voorwerp van die stryd – ons is die slagveld. Ons bevind ons inderdaad waar die stryd óf verlore óf gewonne is. Die eer van God, die boodskap van die Koninkryk en ons ewigheid is op die spel. Dit sentreer naamlik om één feit, één uitdruklike gebod van God, om “die Here jou God lief te hê met jou hele hart en met jou hele siel en met jou hele verstand”. As jy dít doen, sal jy vanselfsprekend “nie valse getuienis lewer nie...” – jy sal die waarheid, die volle waarheid en niks behalwe die waarheid spreek nie, so help jou God!

Wat is valse getuienis? ‘n Persoon wat valse getuienis lewer, is iemand wat óf tydens ‘n gesprek, getuienis of ‘n geskrewe of gesproke word, iets van ‘n ander person onthul wat minder as die waarheid is of verskil van die waarheid – ongeag hoe subtiel dit ookal mag wees! Ons kan valse getuienis lewer in ‘n hof, in ‘n persoonlike dispuut, in ons verhoudings, in ons alledaagse gesprekke en lewe. Ons maak ons daarvan skuldig deur soveel as één woord of skinderstorie te herhaal of selfs as ons sarkasties is, by voorbeeld deur te huigel, wenkbroue te lig of deur ‘n veelseggende oogknip. Ons lewer dus valse getuienis indien ons oor iemand of iets lieg en God verafsku leuenaars.

Spreuke / Mishlei {6:16} “Hierdie ses dinge haat die HERE, en sewe is vir sy siel ‘n gruwel: {6:17}  trotse oë, ‘n leuenagtige tong en hande wat onskuldige bloed vergiet,”

Jesus is egter die verpersoonliking van alle waarheid.

Johannes  / Yochanan {8:32} “En julle sal die waarheid ken, en die waarheid sal julle vrymaak.”

Die mate waarin ons die waarheid praat, die waarheid eerbiedig en die waarheid  in ons lewens uitleef, is die mate waarin ons die vryheid deur die Messias sal ervaar om ‘n Geesvervulde lewe te lei. As ons leuens vertel, plaas ons onsself in gebondenheid onder die leuens wat ons spreek. Indien ons ‘n leuen glo, verloor ons ons houvas op die realiteit en eindig gevolglik in gebondenhied onder die leuens wat ons glo. Die waarheid, inteendeel, maak ons vry! Elke keer wat ons die waarheid praat, verhoog en vereer ons God en dít maak ons vry. Telkens wanneer ons in versoeking kom om leuens te vertel, maar daarenteen die waarheid praat, verneder ons die satan en dít maak ons vry. Elke keer wat ons die waarheid praat, word ons vrygemaak van die sonde en skuld van leuens. Wanneer ons die waarheid praat, word die sneeubal-beginsel uitgeskakel, met ander woorde om deur ‘n leuen te probeer om dié leuen wat ons so pas vertel het, toe te smeer, en dit maak ons vry. Telkens wanneer ons die waarheid praat, bewys dit die absoluutheid van die karakter van God en dit maak ons vry. Elke keer wat ons die waarheid praat, lewer ons getuienis aan ‘n leuenagtige wêreld dat ons aan God behoort en dit maak ons vry.

Om die waarheid te vertel, is ‘n kwessie van integriteit. Daar is ‘n stryd aan die gang en daardie magstryd is oor wie jou lewe en myne sal beheer. Dus, volgende keer wat iemand skakel en jy nie geneë voel om met hom / haar te praat nie, moenie iemand laat së dat jy nie tuis is nie terwyl jy wel daar is. Wanneer jy werk toe gaan en die werkgewer verneem of jy die projek, aan jou toegewys, voltooi het, moenie allerlei lukrake verskonings probeer aanbied nie – sê reguit “nee” en dit sal jou vrymaak. As daar verneem word of jy ‘n sekere rekening wat steeds op jou lessenaar lê, reeds vereffen het, moenie “ja” antwoord en dan uitstorm om dit dadelik te gaan doen nie. Ontken dit liewers en verduidelik dat jy dit vergeet het – dít sal jou vrymaak!

Jesus is die volmaakte waarheid. Enige afwyking van die volmaakte waarheid, is dus om op te hou om in Hom te bly. As jy in Hom bly, sal Hy in jou bly en sal jy intieme eerstehandse kennis van die waarheid ervaar en daardie waarheid sal jou vrymaak.

Daar word ‘n stryd in die hemel gevoer tussen die die vader van leuens en die God van waarheid en ons – jy en ek – is die slagveld. Die goeie nuus is egter dat die stryd alreeds gewonne is deur Jesus die Messias. Ons is die oorwinnaars, slegs deur by die waarheid te hou.

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Voorheen uitgegee: 2011-01-22