Watter groot volk?

D’Var Torah

…En ek het gepleit / Va’etchanan

Deuteronomium / Devarim 3:23 – 7:11

Jesaja / Yeshayahu 40:1 – 26

Markus / Mordechai 12:28 – 34

Deuteronomium / Devarim {3:7} “Want watter groot nasie het gode wat vir hulle so naby is soos die HERE onse God so dikwels as ons Hom aanroep? {4:8}  En watter groot nasie is daar wat sulke regverdige insettinge en verordeninge het soos hierdie hele wet wat ek julle vandag voorhou? {4:9}  Neem jou net in ag en wees terdeë op jou hoede, dat jy die dinge nie vergeet wat jou oë gesien het nie, en dat hulle uit jou hart nie wyk al die dae van jou lewe nie; en jy moet dit aan jou kinders en jou kindskinders bekend maak:”.

Ek het onlangs gekyk na ‘n dokumentêre program oor die totstandkoming van die staat Israel, wat in 1945 plaasgevind het. Daarin is werklike uittreksels, sowel klank as video-opnames vertoon van David Ben Gurion, Israel se eerste Minister, waarin hy die skamele weermag en patriotte wat vir hulle jong tuisland veg, gelei en aangemoedig het.

Hulle het geveg teen hordes Arabiese volkere, wat hulle aangeval en omsingel het. Dit het geblyk om ‘n onmoontlike situasie te wees. Ten spyte van hulle geringe getalle, swak opleiding, indien enige, en gebrek aan wapens en geskikte gevorderde wapentuig, het hulle die vyand egter wonderbaarlik verslaan en daarin geslaag om hulle sodoende weereens te vestig as ‘n Joodse staat, te midde van omringende vyandiggesinde volkere wat vasbeslote op hulle vernietiging ingestel was. Alleenlik God kon hulle van so ’n oorwinning verseker.

Dit was soos in Bybelse tye toe Israel, met die hulp van God se leërmagte, twee-en driemaal groter en sterker as hulleself, verslaan het.

Deuteronomium / Devarim {3:7} “Want watter groot nasie het gode wat vir hulle so naby is soos die HERE onse God so dikwels as ons Hom aanroep? ”.

Ons God is ‘n ontsagwekkende God. Hy is naby Sy volk en beskerm Sy land.

Ek is gereeld in verbinding met vriende in Israel en verneem gevolglik van dinge wat dáár gebeur, wat nie aan die Westerse nuusmedia bekendgemaak word nie. So is ek byvoorbeeld meegedeel van ‘n aanvallende missiel vanaf Hamas wat direk op die sentrale treinstasie van Tel Aviv geprojekteer was. Dit is ‘n digbevolkte en besige area met omringende groot kantoorblokke asook ‘n groot, moderne inkopiesentrum, wat altyd vol kopers is en passasiers wat na en vanaf die treinstasie beweeg. Die Israeliese weermag het ‘n “Iron Dome”-missiel afgevuur om die betrokke teiken vanuit die lug te tref maar dit het sy teiken gemis – iets wat hoogs uitsonderlik gebeur. ‘n Tweede missiel is onmiddelik daarna afgevuur, wat ook op onverklaarbare wyse nie die teiken getref het nie en selfs met ‘n derde missiel het dieselfde gebeur. Daar is sonder versuim ‘n bevel uitgereik om die bogemelde area te ontruim en noodvoertuie asook dokters en ander mediese personeel op ‘n gereedheidsgrondslag te hou vir die behandeling van beseerdes. Daar was geen twyfel dat ‘n missiel sou tref en ongeëwenaarde lewensverlies en skade kon veroorsaak nie. Skielik is daar gerapporteer dat ‘n hewige sterk wind ontstaan het en die omvang daarvan teweeggebring het dat die missielbaan in so ’n mate gewysig is dat dit skadeloos oor die kus beweeg en in die see gestort het. Die vraag ontstaan dus: was dit toeval of ‘n wonderwerk? Veel meer sulke voorvalle het tydens die huidige oorlog met Gasa gebeur; trouens, so dikwels dat dit hoegenaamd nie aan blote toeval gewyt kan word nie – dit is voorwaar wonderwerke!

Hamas en die ander Arabiere nasies kan beslis nie wen nie – hulle sal nooit oorwin nie. Nie op grond daarvan dat hulle nou teen ‘n beter toegeruste, beter opgeleide mag veg nie, maar omdat hulle die stryd teen die God van Israel voer en Hy die land nie aan húlle belowe het nie – Hy het dit aan die kinders van Israel belowe en:

Deuteronomium {3:7} “Want watter groot nasie het gode wat vir hulle so naby is soos die HERE onse God so dikwels as ons Hom aanroep? ”.

Wees dus vol moed, julle wat deel is van – en ingesluit is onder God se volk – beide Jode en nie-Jode – omrede julle ‘n ontsagwekkende God dien en deel is van ‘n volk vir wie Hy sorg, in so ’n mate dat julle ook met vertroue kan sê:

Deuteronomium {3:7} “Want watter groot nasie het gode wat vir hulle so naby is soos die HERE onse God so dikwels as ons Hom aanroep? ”.

Congregation Melech Yisrael alle regte voorbehou

Die verdienste van die voorvaders

D’Var Torah 

En ek het gepleit – Va’etchanan 

Deuteronomium / Devarim 3:23 – 7:11 

Jesaja / Yeshayahu 40:1 – 26 

Matthéüs / Mattityahu 12:28 – 34 

Deuteronomium / Devarim {4:1} “Luister dan nou, Israel, na die insettinge en die verordeninge wat ek julle leer om te doen, sodat julle mag lewe en inkom en die land wat die HERE, die God van julle vaders, aan julle sal gee, in besit mag neem. {4:2} Julle mag by die woord wat ek julle beveel, niks byvoeg nie, en julle mag daar niks van weglaat nie; sodat julle die gebooie van die HERE julle God mag onderhou, wat ek julle beveel. ”. 

Het jy opgelet dat in die bovermelde Skrifgedeelte uit vandeesweek se parasha, God Homself nie die God van daardie geslag noem nie, maar Homself eerder “die God van julle vaders (avot)” noem. Dit is nie die enigste keer wat God dit in die Skrif doen nie. Ons vind dat Hy na Homself as “die God van julle vaders” verwys op talle ander plekke in die Skrif, soos byvoorbeeld Eksodus (Shemot) 3:13,15, 16; Deuteronomium 3:11; Josua (Yehoshua) 18:3 en 2 Kronieke (HaYamin Bet 13:12). 

Soos ons reeds weet, doen God nooit iets lukraak of sonder ‘n bepaalde doel of rede, soos wat hier die geval is nie. 

Ons onthou in die Skrif dat God, ofskoon Hy die koninkryk van Israel verdeel het, Hy van die twaalf stamme, twee aan koning Rehobeam gegee het. God het dié twee stamme vir Rehobeam bewaar, nie op grond van sy eie verdienste nie maar op grond van sy grootvader, koning Dawid, se verdienste. Koning Rehobeam het by die twee stamme gebly, uitdruklik vanweë die belofte van God aan Sy dienskneg, Dawid. 

1 Konings / Malachim Alef {11:34} “Ek sal ewenwel die koningskap as geheel nie uit sy hand neem nie, maar Ek sal hom as vors aanstel al die dae van sy lewe ter wille van my kneg Dawid wat Ek verkies het, wat my gebooie en my insettinge gehou het. {11:35} Maar uit die hand van sy seun sal Ek die koningskap neem en dit aan jou gee, die tien stamme; ” . 

Presies dieselfde beginsel is van toepassing op die gedeelte, wat uit ons parasha aangehaal is, dat daardie geslag van die kinders van Israel nie die land sou ontvang nie, op grond van God se belofte aan hulle nie. Hy het trouens nie die belofte van die land aan húlle gedoen nie. Hulle sou die Beloofde Land binnegaan op grond van die verdienste van hulle voorvaders: Abraham (Avraham), Isak (Yitzchak) en Jakob (Ya’acov), aan wie die belofte gedoen is. 

Hierdie beginsel geld selfs vandag nog vir ons. Dié van ons wat in Jesus die Messias glo, word nie gered as gevolg van enige belofte van God aan ons nie en allermins op grond van ons verdienste (ons het niks!!). Ons wat vandag gered is, is gered deur die belofte van God aan Abraham Avinu (ons vader). 

Genesis / Beresheet {22:17} “dat Ek jou ryklik sal seën en jou nageslag grootliks sal vermeerder soos die sterre van die hemel en soos die sand wat aan die seestrand is; en jou nageslag sal die poort van sy vyande in besit neem. {22:18} En in jou nageslag sal al die nasies van die aarde geseën word, omdat jy na my stem geluister het. ”. 

Vanweë die bovermelde belofte van God aan Abraham, is Jesus die Messias aan ons gegee en dit is deur die verdienste van Jesus die Messias, dat ons gered is. Die belofte gaan egter steeds terug na Abraham Avinu (ons vader). Daar kan dus gesê word dat ons ons redding te danke het aan die belofte van God aan Abraham Avinu. 

Congregation Melech Yisrael alle regte voorbehou