Beskou my gerus as ouderwets

D’Var Torah

Name / Shemot

Eksodus / Shemot 1:1 – 6:1

Jesaja / Yeshayahu 27:6 – 28:13

1 Korinthiërs / Korintim Alef 14:13 – 25

Eksodus / Shemot {1:1} “En dit is die name van die seuns van Israel wat in Egipte gekom het; saam met Jakob het hulle gekom, elkeen met sy huisgesin: {1:2}  Ruben, Símeon, Levi en Juda; {1:3}  Issaskar, Sébulon en Benjamin; {1:4}  Dan en Náftali, Gad en Aser. {1:5}  En al die siele wat uit Jakob se lende voortgekom het, was sewentig siele. Maar Josef was in Egipte. ”.

Dit was vir my interessant dat hierdie Skrifgedeelte tyd ingeruim het om die name van al elf seuns (stamme) wat in Egipte aangekom het, te vermeld (Josef was alreeds daar). Volgens die Skrifgedeeltes het elke man en sy huishouding Jakob vergesel. Dink jy God wou ons laat vermoed dat niemand agtergebly het nie? Ek dink so! Die rede was dat ten einde ‘n familie in staat te stel om voorspoedig te wees en te oorleef, moes hulle bymekaar bly. Die kinders van Israel was onderweg na Egipte en nie soos wat hulle gedink het, om die droogte in die land Kanaän vry te spring nie, maar om slegs in Egipte te vertoef totdat omstandighede tuis sou verbeter. God het egter bedoel dat die kinders van Israel ‘n nasie in Egipte sou word. Indien die familie geskei sou word deurdat een van die stamme sou besluit het om in Kanaän agter te bly, of een van die seuns sou besluit het om na ‘n ander land in plaas van Egipte te gaan, wat sou van die toekoms van die nasie Israel geword het? Ek veronderstel dat dit dan onmoontlik sou gewees het om in ‘n nasie te ontwikkel, soos wat die geval wel was.

Beskou my gerus as ouderwets – baie van julle mag moontlik nie met my saamstem nie – maar hierdie soort familie-samehang en lojaliteit word vandag nie meer aangetref nie. In die verlede het families nooit ver van mekaar af weggetrek nie. Ouers het hulle kinders grootgemaak terwyl hulle in dieselfde area gewoon het en soms in dieselfde huis as die grootouers.

Wat ‘n besondere voorreg was dit nie! Grootouers en ouers het deel gehad aan die grootmaak van kinders / kleinkinders. Die geslagte kon saam op mekaar reageer en hegte familiebande met mekaar vorm. Daarbenewens was dit nie nodig om bejaarde ouers in aftree-oorde of verpleeginrigtings te laat plaas om hulle aan die genade van vreemdelinge en versorgers oor te laat nie; trouens, hulle sou in die gesinswoning deur die gesin versorg word.

Ongelukkig is dit vandag anders. Dit is by uitsondering dat ‘n mens nog ‘n uitgebreide familie aantref, wat in dieselfde huis of selfs dieselfde stad of land woon. Meeste kleinkinders word tans groot sonder ‘n persoonlike verhouding met hul grootouers – in plaas daarvan, het hulle ‘n “Skype“-, “Facebook”- of e-posverhouding met hulle.

Elektroniese media bevorder nie hegte familiebande nie, maar skep eerder verhoudings wat meganies en gediskonnekteerd is. Kinders en kleinkinders kom selde persoonlik in aanraking met ouers en grootouers – hulle raak vervreemd en daar is geen sterk familieverband nie.

Geen wonder dat kinders die versorging tot hulle dood van hulle bejaarde ouers aan vreemdelinge oorlaat nie. Langdurige skeiding van mekaar, het hulle harte verhard.

Ouers en grootouers het eerder ‘n las geword in plaas daarvan om kosbaar te wees, soos dit hoort. Pleks daarvan dat afwesigheid hulle harte met verlange vul, gebeur die teenoorgestelde: verpleeginrigtings is gevul met eensame ou mense, wie se kleinkinders vir hulle vreemdelinge is en wie se kinders hulle selde besoek. Ek erken dat ek van my ouers af weggetrek het, maar soos Abraham (ek vergelyk my hoegenaamd nie met hom nie), is ek deur God geroep om my familie te verlaat. My eggenote en ek is agtien jaar gelede geroep om na Kanada te verhuis. God het vir my ‘n deur geopen om die betrekking van geestelike leier van hierdie gemeente te aanvaar . Dit was nie vir ons maklik om te gaan nie, maar ons albei het besef dat ‘n saak van die Here is en ofskoon ons bra onwillig was, móés ons gaan.

Matthéüs / Mattityahu {10:37} “Wie vader of moeder bo My liefhet, is My nie waardig nie; en wie seun of dogter bo My liefhet, is My nie waardig nie. {10:38}  En wie sy kruis nie neem en agter My volg nie, is My nie waardig nie.”.

Oor die algemeen is ons geval egter die uitsondering. Die meerendeel familielede wat van hulle ouers wegtrek is nie omdat God hulle tot die bediening geroep het nie. Dit is eerder ‘n geval van selfsug dat hulle wegtrek, om hulle eie begeertes te bevredig, omdat hulle ‘n beter betrekking of warmer klimaat of nuwe geleenthede verlang óf bloot omrede hulle net wil wegkom.

Ja, beskou my gerus ouderwets, maar dít is nie hoe dit behoort te wees nie!

Congregation Melech Yisrael alle regte voorbehou

God het ‘n Plan met die Lewens van Elkeen van Ons

D’Var Torah 

Name / Shemot 

Eksodus / Shemot 1:1-6:1

Jesaja / Yeshayahu 27:6-28:13; 29:22-23

Jeremia / Yirmeyahu 1:1-2:28

1 Korinthiërs / Korintim Aleph 14:13-25

Eksodus / Shemot {2:1} "En ‘n man uit die huis van Levi het gegaan en ‘n dogter van Levi geneem. {2:2} En die vrou het swanger geword en ‘n seun gebaar. En toe sy sien dat hy mooi was, het sy hom drie maande lank weggesteek. {2:3} Maar toe sy hom nie langer verborge kon hou nie, het sy vir hom ‘n mandjie van biesies geneem en dit met lymgrond en pik bestryk; en sy het die seuntjie daarin neergelê en dit in die riete aan die kant van die Nyl gesit. {2:4} En sy suster het op ‘n afstand gaan staan om te wete te kom wat met hom sou gebeur. {2:5} En Farao se dogter het na die Nyl afgegaan om ‘n bad te neem, terwyl haar diensmeisies aan die kant van die Nyl heen en weer geloop het. Toe sien sy die mandjie tussen die riete en stuur haar slavin en laat dit haal. {2:6} Nadat sy dit oopgemaak het, sien sy die kind, en kyk, dit was ‘n seuntjie wat huil! En sy het hom jammer gekry en gesê: Dit is een van die kinders van die Hebreërs. {2:7} Toe sê sy suster aan die dogter van Farao: Sal ek vir u ‘n pleegmoeder uit die Hebreeuse vroue gaan roep, dat sy vir u die seuntjie kan soog? {2:8} En Farao se dogter antwoord haar: Ja. En die jongmeisie het geloop en die seuntjie se moeder geroep. {2:9} Daarop sê Farao se dogter vir haar: Neem hierdie seuntjie en soog hom vir my, en ek sal jou loon gee. En die vrou het die seuntjie geneem en hom gesoog. {2:10} En toe die seuntjie groot geword het, bring sy hom na Farao se dogter; en hy het haar seun geword. En sy het hom Moses genoem en gesê: Ek het hom mos uit die water getrek."

Iets baie vreemd het skynbaar plaasgevind. Die farao het ‘n bevel uitgevaardig dat alle pasgebore Joodse seuntjies in die Nylrivier gegooi moes word. Hulle sou vanselfsprekend verdrink het of deur die krokodille verslind word. Dit is egter interessant dat die farao se dogter teenstrydig met haar eie vader se bevel opgetree het en nie net ‘n pasgebore Joodse seun gered het nie maar hom selfs aangeneem het. Wat is dus hier aan die gang? 

Ons wysgere beweer dat die farao se dogter haar tot die Judaisme bekeer het en dus op daardie tydstip by die rivier aangekom het. Sy sou in die rivier gedompel word om haar in haar nuwe geloof in te wy. Die wysgere gaan verder deur te beweer dat toe die kinders van Israel Egipte verlaat het, sy met hulle saamgegaan het. 

Enigiets is moontlik maar nie alles is waarskynlik nie. Weens gebrek aan enige werklike bewys tot die teendeel daarvan, vind ek dit dus besonder moeilik om die wysgere se bewering te glo. Wat egter nie vir my moeilik is om te glo nie, is dat hierdie gebeurtenis ‘n oppermagtige handeling van God was in die lewens van diegene wat Hy aangewys het om die geskiedenis van die Joodse nasie te beïnvloed. 

Die farao se dogter was maar net besig om haar alledaagse lewe te ly. Sy het dus soos gewoonlik na die rivier gegaan om haarself te reinig, op die tydstip toe Moses toevallig in sy mandjie daar verby gedryf het. Heelwaarskynlik het God reeds haar hart versag teenoor die ongunstige posisie van die Jode of moontlik het Hy aan haar ‘n droom of visioen gegee om ‘n kind te kry. Wat die geval ookal was, alles het in die normale verloop van haar lewe plaasgevind. 

Wat kan ons nou leer uit hierdie Bybelse mededeling? Ons leer dat God oor die vermoë beskik om die harte en lewens van elke individu – selfs diegene in magtige posisies – so te raak dat hulle dinge doen wat teenstrydig met hulle eie persoonlikheid is en selfs hulle eie posisies daardeur kan ondermyn. 

Spreuke / Mishlei {21:1} “Die koning se hart is in die hand van die HERE soos waterstrome: Hy lei dit waarheen Hy wil.” 

God beskik oor ‘n oppermagtige plan vir elkeen van ons se lewe en die wonderbaarlikste is, dat ons as gelowiges in Jesus die Messias, hoegenaamd niks buitengewoon in die verloop van ons normale lewe hoef te doen nie, om Sy plan te volbring of ‘n punt in ons lewe te bereik, waar Hy ons wil hê. 

Ons moet eenvoudig ons lewens leef. God sal al die omstandighede beskik en die hart van wie ookal Hy wil, beïnvloed om ons sover te kry om te doen of te wees waar hy ons wil hê. Aangesien God ons met ‘n ewigdurende liefde lief het en sleg die beste vir ons verlang, kan ons Hom vertrou. 

Jeremia / Yirmeyahu {29:11} “Want Ék weet watter gedagtes Ek aangaande julle koester, spreek die HERE, gedagtes van vrede en nie van onheil nie, om julle ‘n hoopvolle toekoms te gee.” 

Laat ons dus ophou om oor lewens te kla en slegs vir God toelaat om Sy plan met ons lewens te volbring, tot Sy heerlikheid en ons voordeel. 

Congregation Melech Yisrael alle regte voorbehou

Min in getal oorgelaat

Name / Shemot |Afrikaanse Skakel | Engelse Skakel

9 Januarie 2010 / Tevet 23 5770

Eksodus / Shemot 1:1-6:1

Jesaja / Yeshayahu 27:6-28:13

Handelinge / Mas'asei Talmidim 7:17-29

Eksodus / Shemot {1:8} “Toe staan daar ‘n nuwe koning oor Egipte op wat niks van Josef geweet het nie. {1:9} Dié het aan sy volk gesê: Kyk, die volk van die kinders van Israel is meer en magtiger as ons. {1:10} Kom, laat ons ‘n slim plan teen hulle beraam, sodat hulle nie kan vermeerder nie, en as ons in oorlog geraak, hulle ook nie by ons vyande aansluit en teen ons veg en uit die land optrek nie. {1:11} Daar is toe opsigters van dwangarbeid oor hulle aangestel om hulle met harde arbeid te verdruk. En hulle het vir Farao die voorraadstede Pitom en Raämses gebou. {1:12} Maar hoe meer hulle verdruk is, hoe meer het hulle vermenigvuldig en hulle uitgebrei, sodat hulle bang geword het vir die kinders van Israel. ”

Ek glo die rede waarom God die kinders van Israel na Egipte gelei het, was in die eerste plek, om hulle te beskerm teen ondertrouery met die Kanaäniete. Die kinders van Israel was gedurende daardie tyd in die geskiedenis nomadies en dus was die hoofbron van hul bestaan, merendeels skape. Die Kanaäniete het geen probleem met hierdie beroep gehad nie, maar die Egiptenare wel. Hulle het dit as 'n minderwaardige werk beskou en, daarbenewens, in hul pantheon van gode, ook 'n skaapgod gehad. Die slag en eet van skape was dus vir hulle 'n gruwel en daarom was die kinders van Israel se teenwoordigheid in Egipte ideaal vir God se doel met hulle. Eerstens, sou die Egiptenare nie met hulle ondertrou nie vanweë hul beroep en, tweedens, ook op grond van hul werk, sou hulle afgesonder word in die mees afgeleë provinsie van Egipte, naamlik Gosen, wat vermoedelik naby die Kanaänitiese grens geleë was. Klaarblyklik het God se wil dus geskied en die kinders van Israel het so aansienlik vermeerder, dat dit 'n bron van kommer vir die Egiptenare geword het.

Julle mag moontlik onbewus daarvan wees dat my eggenote en ek baie betrokke is by lewensbehoud; trouens, dit was een van ons bedienings sedert ons bekering en daarom probeer ons om op datum te bly met wat aborsies betref asook lewensbehoud in Israel.

Tot ons ergste onsteltenis en afkeur, het Israel ook aborsie gewettig. Die jongste beskikbare syfers toon dat ongeveer 40 000 aborsies jaarliks in Israel uitgevoer word. Vyftig persent van hierdie swangerskappe word beëindig omdat dit as gevolg van buitehuwelikse konsepsie, bloedskande of statutêre verkragting was. Agtien persent is beëindig vanweë 'n gesondheidsrisiko vir die moeder en / of vermoedelike fetusdefekte. Die res – twee-en-dertig persent – is hoofsaaklik op versoek uitgevoer. Volgens my oortuiging, is die enigste regverdigbare rede vir 'n aborsie, wanneer die moeder se lewe in gevaar verkeer. Dit is gegrond op die Bybelse beginsel om alles moontlik te doen om 'n lewe te red.

Johannes / Yochanan {15:13} “ Groter liefde het niemand as dit nie, dat iemand sy lewe vir sy vriende gee.”

Die totale Israelse bevolking vandag – volgens die mees onlangse demografiese gegewens – is 7 465 500, waarvan naastenby vyf-en-sewentig persent of 5 636 400 Jode is. Nagenoeg drie-en-twintig persent of 1 739 500 is Moslem-Arabiere. Die balans word beskryf as “ander”. In 2000 het die Moslem-Arabiere sowat 17 persent van Israel se bevolking uitgemaak en in 2009 het hulle vermeerder tot ongeveer drie-en-twintig persent ('n toename van ongeveer ses-en-'n-half persent) terwyl die Joodse bevolking oor dieselfde tydperk met nagenoeg nege persent toegeneem het. Indien aborsies in Israel teen dieselfde koers voortgaan en Joodse immigrasie laag bly, soos wat tans die geval is, dan is daar 'n potensiële probleem. Die Moslemgeloof verbied aborsie en met hul beleid van groot gesinne (6-20 kinders), vergeleke met die gemiddelde Joodse gesin van twee tot drie kinders, word gevrees dat binne 'n honderd jaar van nou af, die Moslem-Arabiese bevolking in Israel in 'n invloedryke politieke mag in die land kan ontwikkel. Hierdie mag sou besluitneming in die parlement aansienlik wysig.

Hoe het dit tog nie verander nie! Wat duisende jare gelede vir die Farao 'n bron van kommer was oor die toename van die Joodse bevolking, isnou vir die kinders van Israel 'n bekommernis oor die aansienlike bevolkingstoename van die Moslem-Arabiere.

Waarom gebeur dit met Israel noudat hulle in die land is wat God aan hulle beloof het? Is dit omdat hulle 'n sekulêre land geskep het, wat nie meer die Tora-beginsels handhaaf nie? Toe hulle deur God na Egipte gestuur is, was dit met die doel om 'n nasie te bou wat die Tora sou navolg. Nou verminder God hul getal, soos wat Hy hulle gewaarsku het, indien hulle nie die Tora sou onderhou nie.

Deuteronomium / Devarim {28:58} “As jy nie sorgvuldig al die woorde van hierdie wet hou wat in hierdie boek geskryf is, om hierdie heerlike en gedugte Naam, die HERE jou God, te vrees nie, {28:62} En julle sal met min mense oorbly, in plaas dat julle gewees het soos die sterre van die hemel in menigte, omdat jy nie geluister het na die stem van die HERE jou God nie.”

Congregation Melech Yisrael alle regte voorbehou