Mashiach as Goddelike – God / mens

D’Var Torah 

Luister - Ha’azinu 

Deuteronomium / Devarim 31:1 – 52

2 Samuel / Sh’muel Bet 22:1 – 41

Romeine / Romim 10:14 – 11:1

Deuteronomium / Devarim {32:20} “En Hy het gesê: Ek wil my aangesig vir hulle verberg, Ek wil sien wat hulle einde sal wees; want ‘n heeltemal verkeerde geslag is hulle, kinders in wie geen trou is nie. {32:21} Hulle het my ywer gewek deur wat nie-God is, My geterg deur hulle nietige afgode. Ék sal dan hulle ywer wek deur die wat ‘n nie-volk is, deur ‘n dwase nasie sal Ek hulle terg. ”. 

Indien daar ooit ‘n saak vir die bestaan van die Kerk was, is dit juis dit! Nie-Jode was heidense afgodsaanbidders – hulle was nie God se mense nie omdat hulle demone aanbid het. In die oë van God was hulle’n dwase nasie aan wie God se mense – Israel – die kennis en begrip van die Één Ware God moes bring. Israel het egter in hulle opdrag gefaal. 

Die Kerk, soos wat ons dit vandag min of meer ken, het tydens die eerste eeu, op die hoogtepunt van die verwerping van Jesus die Messias er die Joodse volk, ontstaan. Israel het sy rug gekeer op die beloofde Mashiach (Messias) en daardeur ook op hulle God, met die gevolg dat God Homself tot die nasies gewend het. 

Johannes / Yochanan {5:23} “sodat almal die Seun kan eer net soos hulle die Vader eer. Wie die Seun nie eer nie, eer nie die Vader wat Hom gestuur het nie. ”. 

Die volk Israel het God dus getart met hulle nietige afgode en gevolglik het Hy hulle beweeg tot naywer teenoor diegene wat nie Sy volk was nie – vandaar die totstandkoming van die Christendom en die Kerk. 

Ons het onlangs ‘n reeks lesings gehad deur rabbi Tzahi Shapira, skrywer van die boek “The Kosher Pig”. Sy lesings het op die goddelikheid van die Messias betrekking gehad. Dié tweeledige reeks het in ‘n plaaslike openbare biblioteek in Toronto plaasgevind. Die tradisionele Judaïsme van vandag aanvaar geensins die Messias as goddelik – God / mens – nie. Rabbi Shapira het dit bewys op grond van sowel die verlede van Judaïsme as die lerings van die wyses van ouds en daarop gewys dat die Goddelikheid van die Messias ‘n aanvaarde feit in pre-moderne tradisionele rabbiniese Judaïsme was. 

Ons het naastenby vyfduisend pamflette dwarsdeur die Joodse gemeenskap van Toronto versprei, waadeur belanghebbendes genooi is om aan die dialoog oor die goddelikheid van die Messias deel te neem. In plaas daarvan om ons te ontmoet om die feite op algemeen – Joods te bespreek, het ons egter bespotting, beledigings en verwerping deur ‘n groep wat hulself “Jode vir Judaïsme” noem, ervaar. Die “beste” beskuldiging waarvan hierdie groep ons aangekla het, was dat óns Christelike sendelinge was wat die Jode tot die Christendom probeer bekeer het! Niks kan egter verder van die waarheid verwyder wees nie. 

Ons gemeente bestaan uit Jode en nie-Joodse lidmate, wat Jesus as die Messias aanvaar het en volgens die Tora leef. As ons egter wel enigiets aan die Joodse mense doen, is dit om hulle op te voed volgens wat die wyses van ouds geleer het en wat hulle eie geëerde rabbis oor die eeue heen aangaande die Messias geleer het. Ons bedoeling is eintlik om hulle méér Joods in te stel maar beslis nie om hulle te bekeer daarvan om Joods te wees nie. 

Die woorde en haat wat hierdie groep Jode vir Judaïsme geopenbaar het, het my laat glo dat indien hulle hul sin kon kry, hulle óns sou laat arresteer en doodmaak. 

Die Kerk in geheel mag moontlik nie die Jode tot naywer tart nie, maar Messiaanse Judaïsme, wat ná duisende jare laat herleef is, daag Jode beslis uit om hule tradisionele gelowe te heroorweeg. Bid asseblief dat God hulle oë sal open dat hulle hul Messias, Jesus, mag sien. 

Congregation Melech Yisrael alle regte voorbehou

Israel beïnvloed die hele wêreld

22 September 2012 

D’Var Torah 

Gee Gehoor – Hazinu 

Deuteronomium / Devarim 32:1 – 52

2 Samuel / Sh’muel Bet 22:1 – 41

Romeine / Romim 10:14 – 11:12

Deuteronomium / Devarim {32:7} “Dink aan die dae van die ou tyd, let op die jare, van geslag tot geslag; vra jou vader, dat hy jou dit bekend maak; die ou mense, dat hulle jou dit sê. {32:8} Toe die Allerhoogste aan die nasies ‘n erfdeel gegee het, toe Hy die mensekinders van mekaar geskei het, het Hy die grense van die volke vasgestel volgens die getal van die kinders van Israel. {32:9} Want die HERE se deel is sy volk, Jakob is sy afgemete erfdeel.” 

Hierdie is ‘n merkwaardige gedeelte wat besonder moeilik is om te vertolk en gevolglik ewe moeilik is, onder leiding van die Heilige Gees (Ruach HaKodesh) natuurlik, om kommentaar op te lewer. Ek gaan egter poog om dit te verduidelik soos wat ek dit verstaan. 

Die grondliggende betekenis van hierdie verse kan verstaan word om te beteken dat toe God die grense van die land Kanaän bepaal het, het Hy dit gedoen met die bedoeling om dit uiteindelik as erfdeel aan die kinders van Israel te skenk. Toe Hy dus die grense bepaal het, het Hy die grootte van die bevolking van die kinders van Israel in oorweging geneem, deur die grense van die land Kanaän voldoende te bepaal om aan die kinders van Israel, op hulle mees bevolkte getal, verblyf te verskaf. Dit was my gevolgtrekking op grond van wat God aangaande die lande, wat aan die land Kanaän gegrens, gesê het. 

Deuteronomium / Devarim {2:4} “en gee aan die volk bevel en sê: Julle gaan trek deur die grondgebied van julle broers die kinders van Esau wat in Seïr woon, en hulle sal vir julle vrees; pas dan goed op; {2:5} begeef julle nie in die oorlog teen hulle nie, want Ek sal julle van hulle land selfs nie ‘n voetbreed gee nie; want Ek het aan Esau die gebergte Seïr as ‘n besitting gegee. “. 

Deuteronomium / Devarim {2:9} “Toe het die HERE vir my gesê: Behandel Moab nie as vyand en begeef jou nie in die oorlog teen hulle nie; want Ek sal jou niks van sy land as besitting gee nie, omdat Ek Ar aan die kinders van Lot as ‘n besitting gegee het. ”. 

Ons sien dus dat die kinders van Israel se grense volgens hulle bevolking bepaal is en hulle gevolglik geen lande wat aan die die land Kanaän gegrens het, kon versteur nie aangesien dit nie aan hulle gegee is omrede hulle dit nie nodig gehad het nie. 

Daar is egter ‘n ander betekenis waardeur ons hierdie Skrifgedeelte kan verstaan, veral in die lig van wat ons sien wat vandag in die wêreld plaasvind; lande word verdeel, skeurings vind plaas en nuwe lande en landsgrense word bepaal. Neem byvoorbeeld die voormalige land Joegoslawië, wat in die geskiedenis verdeel is in Slovenië, Masedonië, Kroasië, Serbië, Montenegro, Kosowo en Bosnië. Kon hierdie splitsing moontlik iets te doen gehad het met die bevolking van die kinders van Israel en die verdeling van God se erfdeel aan die kinders van Israel? Kan ons meer sodanige herskikking van landsgrense verwag namate die nasies van die wêreld daarin volhard om druk op Israel uit te oefen om ter wille van vrede, van sy land prys te gee? Slegs die tyd sal dit leer. Ons wéét egter dat Israel en die Joodse volk die appel van God se oog is! Daarom is dit seker: wat ook al met hulle gebeur, dit wil sê die wyse waarop hulle in sowel Israel as oor die wêreld heen behandel word, sal ‘n reaksie van God ontlok – óf positief óf negatief. 

Dit is waarlik verstommend dat die wêreldnasies nog nie tot die besef gekom het, dat wat met Israel en in Israel gebeur, die hele wêreld beïnvloed nie. 

Congregation Melech Yisrael alle regte voorbehou

Pas Hierdie Lied Toe

1 Oktober 2011 / Tishri 3 5771

Luister / Ha’Azinu

Deuteronomium / Devarim 32:1 – 52 

Hosea / Hoshea 14:2 – 10 

Joël / Yoel 2:11 – 27 

Miga / Micah 7:18 – 20 

Romeine / Romim 10:14 – 11:12 

Deuteronomium / Devarim {32:1} “Luister, o hemele, dat ek kan spreek, en laat die aarde hoor die woorde van my mond. {32:2} Laat my leer drup soos die reën, my woord vloei soos die dou, soos reëndruppels op die grasspruitjies en soos reënbuie op die plante. {32:3} Want die Naam van die HERE roep ek uit: Gee grootheid aan onse God! {32:4} Die Rots—volkome is sy werk; want al sy weë is strafgerigte; ‘n God van trou en sonder onreg; regverdig en reg is Hy.” 

Daar is soveel om te sê aangaande slegs hierdie vier verse; trouens ek reken dat volumes geskryf sou kon word indien ek oor elkeen van die verse van hierdie lied kommentaar moes lewer. Dit is ‘n lied wat Moses vir die kinders van Israel geleer het. In die laaste vers van verlede week se parasha is ons meegedeel: 

Deuteronomium / Devarim {31:30} “Toe het Moses voor die ore van die hele vergadering van Israel die woorde van hierdie lied tot die einde toe uitgespreek.” 

Waarom dan ‘n lied? Ek het al dikwels daaroor gewonder. Die rede, daarvoor is ek seker, is omdat liedere ‘n samelewing so dramaties kan beïnvloed. Dit is maklik om te onderskei tussen die musiek waaraan ons ouers gewoond was en die musiek waarmee ons grootgeword het. So is daar sommige radiostasies wat musiek uit die vyftiger jare speel en ander weer musiek uit die sewentiger – of tagtiger jare. Dit klink egter alles verskillend. Wanneer ons dink aan Frank Sinatra of die “Motown”-klank, dink ‘n mens onwillekeurig aan twee verskillende en bepaalde tye in die geskiedenis. Ja, liedere het ongetwyfeld ‘n vername invloed op die samelewing. Andrew Fletcher, ‘n Skotse politikus, het by geleentheid gesê: “Laat my toe om die liedere van ‘n nasie te skryf; dit traak my nie wie die wette skryf nie”, en ek moet erken dat ek heelhartig saamstem! Kyk na ons hedendaagse samelewing; die musiek waarna geluister word en die wyse waarop die samelewing daardeur beïnvloed word, is blatant voor die hand liggend. Indien musiek ‘n maatstaf van ‘n samelewing is, is ons gewis sleg daaraan toe. 

Met die aanvangsvers van hierdie parasha, verduidelik God aan die nuwe geslag van die kinders van Israel die voorwaardes wat Hy gestel het vir wanneer hulle die Land binnegaan. Dit is basies waaroor hierdie hele parasha handel. Indien die kinders van Israel die gebooie van God, soos in Sy Tora saamgevat, gehoorsaam, dan sal Hy ‘n skans rondom hulle wees en ‘n hulp in tye van moelikheid. Hy sal vir hulle sorg soos ‘n arend sy kleintjies versorg. Hy sal sorg dat die land groot genoeg is vir hulle en Hy sal hulle ondersteun. Dit was egter alles onderhewig daaraan dat hulle Sy gebooie onderhou. Net ingeval hulle enigsins daaroor getwyfel het, het God hulle beveel om te dink aan die vorige geslagte, naamlik hoe Hy vir hulle gesorg en voorsien het totdat hulle aan Hom gehoorsaam geraak het en Sy wraak in plaas van seëninge moes verduur. 

Deuteronomium / Devarim {32:15} ” Toe het Jesúrun vet geword en agterop geskop—jy het vet geword, dik geword, spekvet geword—en hy het God verwerp wat hom gemaak het, en die steenrots van sy heil geminag.” 

Jesúrun is ‘n ander benaming vir Israel. Ek weet nie of Moses hier geprofeteer het nie, maar dit is presies wat met Israel gebeur het voordat God die Assiriërs gestuur het om die Noordelike Ryk te vernietig en in ballingskap weggevoer het en die Babiloniërs om die Suidelike Ryk te vernietig en in ballingskap weg te voer. Dit is interessant dat Jesaja die presiese openingswoorde met sy profesie oor die dreigende ballingskap van Israel uit die Land, gebruik het. Dit was sewehonderd jaar nadat Moses hierdie woorde gebesig het, alvorens Israel die Land sou binnegaan. 

Jesaja / Yeshayahu {1:1} “Die gesig van Jesaja, die seun van Amos, wat hy gesien het met betrekking tot Juda en Jerusalem, in die dae van Ussía, Jotam, Agas en Hiskía, die konings van Juda. {1:2} Hoor, o hemele, en luister, o aarde, want die HERE spreek: Ek het kinders grootgemaak en verhoog, maar húlle het teen My oortree.” 

Hierdie profetiese lied kan maklik op ons eie lewens toegepas word. Ek vertrou dat jy dit op joune sal toepas en daaruit sal leer sodat God jou nie ook in ballingskap laat wegvoer nie. 

Congregation Melech Yisrael alle regte voorbehou