Ontvlugting

VaYislach

(En Hy Het Gelewe)

Genesis (BeReshit) 37:1-40:23

Hoshéa {11:7-12:12}

Obadja {1:1-21}

1 Korinthiërs {5:1-13}

Openbaring {7:1-12}

Genesis {36:9} "Hy is in hierdie huis nie groter as ek nie en het my niks onthou nie behalwe u, omdat u sy vrou is; hoe kan ek dan hierdie groot kwaad doen en sondig teen God? {36:10} En nadat sy met Josef dag ná dag gespreek het, en hy na haar nie wou luister om by haar te lê om met haar gemeenskap te hou nie, {36:11} kom hy eendag in die huis om sy werk te doen terwyl niemand van die huisgenote binne was nie. {36:12} Toe gryp sy hom aan sy kleed en sê: Kom hou gemeenskap met my. Maar hy het sy kleed in haar hand laat agterbly en gevlug en na buite geloop. {36:13} Toe sy dan sien dat hy sy kleed in haar hand laat bly en buitentoe gevlug het, {36:14} roep sy na haar huisgenote en sê aan hulle: Kyk, hy het vir ons 'n Hebreeuse man hier gebring om met ons gek te skeer; hy het na my gekom om met my gemeenskap te hê, en ek het hard geskreeu;"

Dit was vir my interessant dat hierdie Parasha eindig met ‘n gedetaileerde beskrywing van van die geskiedenis, afstammelinge en geslagregister van Esau. Esau, soos ons bewus is, is die vader van Edom. Edom, na wat ons verneem, was ook woonagtig in Berg Seir, wat die huidige Jordanië is Ofskoon die Edomiete, wat regstreeks verwant was aan Israel, het hulle nooit goeie verhoudings met mekaar gehad nie; trouens, toe die Assiriërs die Noordelike Koninkryk van Israel aangeval het, het Edom tussenbeide getree en elke Israeliet, wat probeer vlug het, vermoor. Juis hieroor het die Here Edom veroordeel.

Esegiël {25:12} "So sê die Here Here: Omdat Edom wraaksugtig gehandel het teen die huis van Juda en hom baie skuldig gemaak het en hom op hulle gewreek het — {25:13} daarom, so sê die Here Here: Ek sal my hand uitstrek teen Edom en daaruit mens en dier uitroei; en Ek sal dit 'n puinhoop maak van Teman af, en tot by Dedan sal hulle deur die swaard val."

Joël {3:19} "Egipte sal 'n woesteny word, en Edom 'n woeste wildernis wees, weens die geweld wat hulle die kinders van Juda aangedoen het, dat hulle onskuldige bloed in hul land vergiet het."

Konings Saul, Dawid en Salomo het tydens hulle onderskeie regerings Edom verslaan en hul gebied beset. Tog het die Here Sy belofte vervul deur die land Kanaän aan Israel te skenk, maar het Moses uitdruklik beveel om Edom alleen te laat. Waarom sou Hy dit gedoen het? 

Deuteronomium {2:2} "Toe het die Here met my gespreek en gesê: {2:3} Julle het lank genoeg om hierdie gebergte getrek. Draai noordwaarts weg {2:4} en gee aan die volk bevel en sê: Julle gaan trek deur die grondgebied van julle broers die kinders van Esau wat in Seïr woon, en hulle sal vir julle vrees; pas dan goed op; {2:5} begeef julle nie in die oorlog teen hulle nie, want Ek sal julle van hulle land selfs nie 'n voetbreed gee nie; want Ek het aan Esau die gebergte Seïr as 'n besitting gegee." 

Dit is wat God aan Esau beloof het, selfs al het konings Saul, Dawid en Salomo die Edomiete verslaan. Uiteindelik het die Edomiete egter in opstand gekom en hulle bevry van onder Israel.

‘n Paar duisend jaar verder in die toekoms, vind ons dat Jordanië ‘n vredesverbond met Israel aangegaan het, alhoewel dit maar ‘n baie twyfelagtige verbond is. Dit laat ‘n mens wonder waarom die Here aan die afstammelinge van Esau soveel ruimte in Sy Woord geskenk het. Ek veronderstel dat die antwoord te vinde is in die Skrifgedeelte hieronder. Hierdie gedeelte het betrekking op die Verdrukkingstydperk waneer die Anti-chris en sy leërmagte Israel sal binneval:

Daniël {11:40} "Maar in die tyd van die einde sal die koning van die Suide met hom in botsing kom, en die koning van die Noorde sal op hom afstorm met rydwaens en perderuiters en baie skepe, en hy sal daarmee in die lande inkom en instroom en dit oorvloei. {11:41} Hy sal ook kom in die Pragtige Land, en baie sal struikel; maar hierdie volke sal uit sy hand vryraak: Edom en Moab en die beste deel van die kinders van Ammon.”

Die vraag ontstaan dus waarom Edom (Jordanië) uit die hande van die Anti-chris sal ontsnap? Daar word geglo dat in die eindtye wanneer die anti-Chris Israel aanval, vlugtelinge uit die land na Petra in Jordanië sal vlug vir veiligheid en dat hulle deur die Jordaniërs ontvang sal word. Hedendaagse Petra word geag om die hoofstad van Edom te gewees het. Die Skrif meld dit egter nie by naam nie, maar wel by name Bozrah. Bozrah, die koninklike stad van Edom, word beskou as die moderne Petra omdat die beskrywings van dié stede perfek ooreemstem.

Openbaring {12:14} "maar die twee vlerke van die groot arend is aan die vrou gegee, sodat sy na die woestyn, na haar plek, kon vlieg, waar sy uit die gesig van die slang onderhou word, 'n tyd en tye en 'n halwe tyd.”

Dit is die indruk wat ek kry. Die kinders van Israel vlug voor die aanslag van die Anti-chris leërmagte na die wildernis en gaan na Petra, in die Skrif Bozrah. Dit is om hierdie rede dat ons die volgende deur Jesaja meegedeel word:

Jesaja {63:1} "Wie is dit wat daar aankom uit Edom, met bloedrooi klere uit Bosra? Hy daar, pragtig in sy gewaad, wat agteroor buig in die volheid van sy krag? Dit is Ek wat in geregtigheid spreek, wat magtig is om te verlos. {63:2} Waarom is u gewaad so rooi, en u klere soos dié van een wat die wynpers trap? {63:3} Ek het die pers alleen getrap, en van die volke was niemand by My nie; en Ek het hulle getrap in my toorn en hulle vertrap in my grimmigheid, sodat hulle lewensap op my klere gespat en Ek my hele gewaad bevlek het. {63:4} Want die dag van wraak was in my hart, en die jaar van my verlossing het gekom. {63:5} En Ek het uitgekyk, maar daar was geen helper nie; en Ek het My verbaas, maar daar was niemand wat ondersteun nie. Toe het my arm My gehelp en my grimmigheid het My ondersteun.{63:6} En Ek het volke vertrap in my toorn en hulle dronk gemaak in my grimmigheid; en Ek het hulle lewensap op die aarde laat afloop."

Jesus gaan nie eerste na die Olyfberg waneer Hy na die aarde toe kom nie, soos baie glo en leer. Hy sal eerste in Bozrah aankom. Diegene wat daar skuil, bevry en dan Sy weg na Jerusalem oopveg met Sy leërmagte en die leërmagte van die anti-Chris verslaan terwyl Hy Sy weg oopstry na die Heilige Stad. Daarna sal Hy die Olyfberg opgaan, soos beskrywe in hierdie Skrifgedeelte:

Obadja {1:21} "Dan sal daar verlossers die berg Sion opgaan om die gebergte van Esau te oordeel, en die koninkryk sal aan die Here toebehoort.”

Die Berg van Esau is nie werklik ‘n berg in Edom nie, maar wel ‘n verwysing na die heidense nasies van die wêreld. Dit dui ook op die volgende Skrifgedeelte in Mattéüs wat soos volg lui:

Mattèüs {25:31} "EN wanneer die Seun van die mens in sy heerlikheid kom en al die heilige engele saam met Hom, dan sal Hy op sy heerlike troon sit; {25:32} en voor Hom sal al die nasies versamel word, en Hy sal hulle van mekaar afskei soos die herder die skape van die bokke afskei;”

Kom Spoedig Here Jesus, verlos ons en die hele Israel van haar moeilikhede!!

PDF weergawe

Ontvlugting

VaYislach

(En Hy Het Gelewe)

Genesis (BeReshit) 37:1-40:23

Hoshéa {11:7-12:12}

Obadja {1:1-21}

1 Korinthiërs {5:1-13}

Openbaring {7:1-12}

Genesis {36:9} "Hy is in hierdie huis nie groter as ek nie en het my niks onthou nie behalwe u, omdat u sy vrou is; hoe kan ek dan hierdie groot kwaad doen en sondig teen God? {36:10} En nadat sy met Josef dag ná dag gespreek het, en hy na haar nie wou luister om by haar te lê om met haar gemeenskap te hou nie, {36:11} kom hy eendag in die huis om sy werk te doen terwyl niemand van die huisgenote binne was nie. {36:12} Toe gryp sy hom aan sy kleed en sê: Kom hou gemeenskap met my. Maar hy het sy kleed in haar hand laat agterbly en gevlug en na buite geloop. {36:13} Toe sy dan sien dat hy sy kleed in haar hand laat bly en buitentoe gevlug het, {36:14} roep sy na haar huisgenote en sê aan hulle: Kyk, hy het vir ons 'n Hebreeuse man hier gebring om met ons gek te skeer; hy het na my gekom om met my gemeenskap te hê, en ek het hard geskreeu;"

Dit was vir my interessant dat hierdie Parasha eindig met ‘n gedetaileerde beskrywing van van die geskiedenis, afstammelinge en geslagregister van Esau. Esau, soos ons bewus is, is die vader van Edom. Edom, na wat ons verneem, was ook woonagtig in Berg Seir, wat die huidige Jordanië is Ofskoon die Edomiete, wat regstreeks verwant was aan Israel, het hulle nooit goeie verhoudings met mekaar gehad nie; trouens, toe die Assiriërs die Noordelike Koninkryk van Israel aangeval het, het Edom tussenbeide getree en elke Israeliet, wat probeer vlug het, vermoor. Juis hieroor het die Here Edom veroordeel.

Esegiël {25:12} "So sê die Here Here: Omdat Edom wraaksugtig gehandel het teen die huis van Juda en hom baie skuldig gemaak het en hom op hulle gewreek het — {25:13} daarom, so sê die Here Here: Ek sal my hand uitstrek teen Edom en daaruit mens en dier uitroei; en Ek sal dit 'n puinhoop maak van Teman af, en tot by Dedan sal hulle deur die swaard val."

Joël {3:19} "Egipte sal 'n woesteny word, en Edom 'n woeste wildernis wees, weens die geweld wat hulle die kinders van Juda aangedoen het, dat hulle onskuldige bloed in hul land vergiet het."

Konings Saul, Dawid en Salomo het tydens hulle onderskeie regerings Edom verslaan en hul gebied beset. Tog het die Here Sy belofte vervul deur die land Kanaän aan Israel te skenk, maar het Moses uitdruklik beveel om Edom alleen te laat. Waarom sou Hy dit gedoen het? 

Deuteronomium {2:2} "Toe het die Here met my gespreek en gesê: {2:3} Julle het lank genoeg om hierdie gebergte getrek. Draai noordwaarts weg {2:4} en gee aan die volk bevel en sê: Julle gaan trek deur die grondgebied van julle broers die kinders van Esau wat in Seïr woon, en hulle sal vir julle vrees; pas dan goed op; {2:5} begeef julle nie in die oorlog teen hulle nie, want Ek sal julle van hulle land selfs nie 'n voetbreed gee nie; want Ek het aan Esau die gebergte Seïr as 'n besitting gegee." 

Dit is wat God aan Esau beloof het, selfs al het konings Saul, Dawid en Salomo die Edomiete verslaan. Uiteindelik het die Edomiete egter in opstand gekom en hulle bevry van onder Israel.

‘n Paar duisend jaar verder in die toekoms, vind ons dat Jordanië ‘n vredesverbond met Israel aangegaan het, alhoewel dit maar ‘n baie twyfelagtige verbond is. Dit laat ‘n mens wonder waarom die Here aan die afstammelinge van Esau soveel ruimte in Sy Woord geskenk het. Ek veronderstel dat die antwoord te vinde is in die Skrifgedeelte hieronder. Hierdie gedeelte het betrekking op die Verdrukkingstydperk waneer die Anti-chris en sy leërmagte Israel sal binneval:

Daniël {11:40} "Maar in die tyd van die einde sal die koning van die Suide met hom in botsing kom, en die koning van die Noorde sal op hom afstorm met rydwaens en perderuiters en baie skepe, en hy sal daarmee in die lande inkom en instroom en dit oorvloei. {11:41} Hy sal ook kom in die Pragtige Land, en baie sal struikel; maar hierdie volke sal uit sy hand vryraak: Edom en Moab en die beste deel van die kinders van Ammon.”

Die vraag ontstaan dus waarom Edom (Jordanië) uit die hande van die Anti-chris sal ontsnap? Daar word geglo dat in die eindtye wanneer die anti-Chris Israel aanval, vlugtelinge uit die land na Petra in Jordanië sal vlug vir veiligheid en dat hulle deur die Jordaniërs ontvang sal word. Hedendaagse Petra word geag om die hoofstad van Edom te gewees het. Die Skrif meld dit egter nie by naam nie, maar wel by name Bozrah. Bozrah, die koninklike stad van Edom, word beskou as die moderne Petra omdat die beskrywings van dié stede perfek ooreemstem.

Openbaring {12:14} "maar die twee vlerke van die groot arend is aan die vrou gegee, sodat sy na die woestyn, na haar plek, kon vlieg, waar sy uit die gesig van die slang onderhou word, 'n tyd en tye en 'n halwe tyd.”

Dit is die indruk wat ek kry. Die kinders van Israel vlug voor die aanslag van die Anti-chris leërmagte na die wildernis en gaan na Petra, in die Skrif Bozrah. Dit is om hierdie rede dat ons die volgende deur Jesaja meegedeel word:

Jesaja {63:1} "Wie is dit wat daar aankom uit Edom, met bloedrooi klere uit Bosra? Hy daar, pragtig in sy gewaad, wat agteroor buig in die volheid van sy krag? Dit is Ek wat in geregtigheid spreek, wat magtig is om te verlos. {63:2} Waarom is u gewaad so rooi, en u klere soos dié van een wat die wynpers trap? {63:3} Ek het die pers alleen getrap, en van die volke was niemand by My nie; en Ek het hulle getrap in my toorn en hulle vertrap in my grimmigheid, sodat hulle lewensap op my klere gespat en Ek my hele gewaad bevlek het. {63:4} Want die dag van wraak was in my hart, en die jaar van my verlossing het gekom. {63:5} En Ek het uitgekyk, maar daar was geen helper nie; en Ek het My verbaas, maar daar was niemand wat ondersteun nie. Toe het my arm My gehelp en my grimmigheid het My ondersteun.{63:6} En Ek het volke vertrap in my toorn en hulle dronk gemaak in my grimmigheid; en Ek het hulle lewensap op die aarde laat afloop."

Jesus gaan nie eerste na die Olyfberg waneer Hy na die aarde toe kom nie, soos baie glo en leer. Hy sal eerste in Bozrah aankom. Diegene wat daar skuil, bevry en dan Sy weg na Jerusalem oopveg met Sy leërmagte en die leërmagte van die anti-Chris verslaan terwyl Hy Sy weg oopstry na die Heilige Stad. Daarna sal Hy die Olyfberg opgaan, soos beskrywe in hierdie Skrifgedeelte:

Obadja {1:21} "Dan sal daar verlossers die berg Sion opgaan om die gebergte van Esau te oordeel, en die koninkryk sal aan die Here toebehoort.”

Die Berg van Esau is nie werklik ‘n berg in Edom nie, maar wel ‘n verwysing na die heidense nasies van die wêreld. Dit dui ook op die volgende Skrifgedeelte in Mattéüs wat soos volg lui:

Mattèüs {25:31} "EN wanneer die Seun van die mens in sy heerlikheid kom en al die heilige engele saam met Hom, dan sal Hy op sy heerlike troon sit; {25:32} en voor Hom sal al die nasies versamel word, en Hy sal hulle van mekaar afskei soos die herder die skape van die bokke afskei;”

Kom Spoedig Here Jesus, verlos ons en die hele Israel van haar moeilikhede!!

PDF weergawe

Vinnige Gevolgtrekkings

VaYislach

(En Hy Het Gelewe)

Genesis 37:1-40:23

Hoshéa {11:7-12:12}

Obadja {1:1-21}

1 Korinthiërs {5:1-13}

Openbaring {7:1-12}

Genesis (32:13-8} "En hy het die nag daar oorgebly en van wat in sy besit was, ’n geskenk geneem vir sy broer Esau: {32:14} tweehonderd bokooie en twintig bokke, tweehonderd skaapooie en twintig ramme, {32:15} dertig kameelkoeie wat in die melk was, met hulle kalfies, veertig koeie en tien bulle, twintig eselinne en tien jong esels; {32:16} en hy het hulle aan sy dienaars afgegee, elke trop afsonderlik, en aan sy dienaars gesê: Trek voor my uit, en laat ’n plek oop tussen trop en trop. {32:17} Daarop gee hy aan die eerste een bevel en sê: As my broer Esau jou teëkom en jou vra: Aan wie behoort jy, en waarheen gaan jy, en wie s’n is die goed daar voor jou? {32:18} dan moet jy antwoord: U dienaar Jakob s’n. Dit is ’n geskenk wat hy aan my heer Esau stuur; en kyk, hy self kom ook agter ons aan."

Wanneer mense my vra of ek oefen, antwoord ek grappender wys: “Ja, ek kom redelik gou tot gevolgtrekkings”. Met inagneming van die bovermelde Skrifgedeelte, kan dit tot ‘n baie ernstige saak lei deur te gou tot ‘n gevolgtrekking te kom - dit kan selfs ‘n sonde wees! Laat my asseblief toe om te verduidelik.

Dikwels tydens ‘n gesprek met ander, kan ons hulle moontlik verkeerd verstaan. Ons vertolking van wat hulle sê, mag onjuis wees, deurdat hulle gesigsuitdrukkings en lyftaal verkeerd verstaan word en ons gevolglik “(te gou) tot gevolgtrekkings” kom oor hulle eintlike bedoelings. Ons ontwikkel dus ‘n “wat het hulle daarmee bedoel” - vermoede.

Esau en Jakob is twintig jaar tevore nie juis in die beste gesindheid teenoor mekaar uiteen nie. Dus is dit begryplik dat toe Jakob verneem het dat sy broer hom met vierhonderd manne tegemoet kom, hy die ergste vermoed het. Daar is in die Skrif egter geen aanduiding hoegenaamd dat Esau se voorneme enigsins minder as eerbaar was nie Sommige kommentare het beweer dat Esau gekom het om sy broer dood te maak, menende dat hy juis teruggekom het om sy erfdeel op te eis. Hulle sê dat, nadat hy die geskenke ontvang het wat Jakob vooruit aan hom gestuur en afgelei het dat sy broer welgesteld was en nie sy vader se erfenis nodig gehad het nie, sy voorneme verander het. Hierdie afleiding kon moontlik gewees het, maar nêrens in die Skrif word so’n iets aangedui nie. Indien dit wel die geval was - en ek betwyfel dit in alle erns - kon Esau ook “tot ‘n gevolgtrekking gekom” het aangaande sy broer, Jakob.

Esau was waarskynlik ‘n welgestelde man. Hy het die vlak van welgesteldheid, invloed en mag behaal wat hy gehoop het om te bereik deurdat sy vader hom as eersgeborene sou geseën het. Hy het dit alles egter sonder sy seën bereik. Sy geboortereg het vir hom geen betekenis gehad twintig jaar gelede nie en noudat hy gehad het wat hy graag wou hê - finansieel en polities - het hy dit waarskynlik selfs nog minder vir hom beteken - so waarom gegriefd voel? Esau het alles gehad en dit op “sy manier” verkry. Dit was nie langer nodig om kwade gevoelens teenoor sy broer te koester nie, wat as ‘n jonger broer hom destyds uit sy potensiële welvaart, invloed en mag verkul het.

Jakob, aan die anderkant, het die voorafgaande twintig jaar nie so goed gevaar nie. Hy het Lea as vrou ontvang terwyl Ragel die vrou van sy drome was. Hy moes twintig jaar swoeg vir feitlik niks nie. Hy was vermoënd maar het dit deur manipulasie en onderduimsheid verkry. Mense wat manipuleer, beskou elkeen anders as soortgelyk. Is dit dus enige wonder dat Jakob sy broer gewantrou het? Jakob, vanwee die moeilike lewe wat hy moes gely het, het steeds skuldig gevoel oor wat hy sy broer aangedoen het en dit het hom gelei om “tot gevolgtrekking te kom”. Julle sien dus dat indien julle nie betroubaar is nie, sal julle nie vertrou nie; indien julle verkul, sal julle altyd vermoed dat julle verkul word; as julle bedrieërs is, sal julle altyd meen dat julle bedrieg word. Dit was Jakob, dit was sy lewe en as julle voel dat dit wat ek sê, op julle betrekking het, is dit moontlik netso wel in julle lewens ook die geval! 

Wanneer dit natuurlik op spirituele vlak beskou word, was daar ‘n geweldige verskil tussen wat met Esau gebeur en wat met Jakob gebeur het oor twintig jaar. Jakob, ten spyte van al sy tekortkominge het ‘n opregte gesindheid teenoor God gehad en daarom was God besig om hom te giet en vorm in die man wat Hy bedoel het hy moes wees. Moeilike tye en omstandighede tesame met ‘n goeie gesindheid teenoor God bou karakter en teëspoed trek ‘n mens nader aan God, maar Jakob het egter nie voldoende verander nie. Daar het steeds nog te veel van sy ou self in hom geskuil en die gewoonte” om (te gou) tot gevolgtrekking te kom,” in plaas daarvan om God te vertrou, het dit bewys. Esau, aan die anderkant, was vleeslik en spiritueel dood, soos wat hy twintig jaar vantevore reeds was en nou moontlik selfs méér so. Esau se godloosheid manifesteer sigself in sy trotsheid. Ek meen dat dit die rede was waarom hy sy broer met vierhonderd  (berede) manskappe tegemoet gekom het. Dit was geensins vir magsvertoon of om moord te pleeg nie. Na my mening, was dit om te spog: “Ek het oorleef ten spyte van jou, Jakob, dus kom ek nou om jou te red van jou huislose dwalings en jou te bring om in my koninkryk te woon”.

Ek dink die les wat hieruit te leer is, is dat ons eie skuld ons eie manipulerende en suspisieuse neigings ons bedrieg “om tot gevolgtrekking te kom”; ‘n baie gevaarlike en spiritueel ontdoenende praktyk. Dit neem ons fokus weg van God en vestig dit op die self! Daar is egter ‘n “teenmiddel” en dit is:

Fillipense {4:8} "Verder, broeders, alles wat waar is, alles wat eerbaar is, alles wat regverdig is, alles wat rein is, alles wat lieflik is, alles wat loflik is — watter deug en watter lof daar ook mag wees, bedink dit."

Bied aan ander die voordeel van die twyfel totdat hulle julle verkeerd bewys, maar vertrou bo alles op die Here!! 

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Bejeën Alle Mense As Merkwaardig

VaYislach

(En Hy Het Gestuur) 

Genesis / BeReshit 32:3-36:43

Obadja / Ovadyah 1:1-21

Matthéüs / Mattityahu 26:36-46

Genesis / Bereshit {32:3} “En Jakob het boodskappers uitgestuur voor hom uit na sy broer Esau in die land Seïr, die landstreek van Edom, {32:4}  en aan hulle bevel gegee met die woorde: So moet julle aan my heer, aan Esau, sê: So sê Jakob, u dienaar—ek het as vreemdeling vertoef by Laban en daar gebly tot nou toe; {32:5}  en ek het beeste en esels, kleinvee en slawe en slavinne verwerf, en my heer dit laat weet, sodat ek guns mag vind in u oë.”

Ek dink ons is besig om effens meer insig te verkry in Jakob se karakter, geestesgesteldheid en waar sy prioriteite gelê het. Skynbaar is Jakob deur welvaart beïndruk anders sou hy nooit sy broer probeer beïndruk het met sy rykdom nie. Hy het baie gemanipuleer om sy welvaart te bekom en nou sien ons waarin dit hom laat beland het; hy verkeer onder die indruk dat welvaart invloed meebring en dit mens uit die moelikheid kan “koop”. Hy reken dat welgesteldes anders as behoeftiges behandel word. Dit is dus geen wonder dat God hom ietwat verneder om sy heup aan te tas nie! Om deur welvaart en welgesteldes beïndruk te word, is ‘n strik wat deur gelowiges in Jesus die Messias teen alle koste vermy moet word. Mense – veral ongelowiges – kan maklik deur die invloed van geld verlei word. Daar heers ‘n natuurlike neiging in ons wêreldse samelewing om welvarendes meer respekvol en eerbiedig te behandel as iemand uit ‘n gemiddelde inkomstegroep of ‘n minderbevoorregte persoon. In ‘n sekere opsig kan ‘n mens verstaan waarom: Kyk maar na die dagblaaie waarin die mistiek van die rykes en vernames beskrywe word. Wie word deur hulle verheerlik? Gewis nie armes en onbekendes nie!

Die waarheid is egter dat rykes ook maar net mense is! Slegs geld onderskei ‘n ryke van armoede. Ek het al baie aangename rykes ontmoet maar ongelukkig ook minder aangenames. Terloops, ek het ook aangename en onaangename arm mense ontmoet. Omdat mense ryk is, maak dit hulle geensins besonders nie en dus moet ons hulle hoegenaamd ook nie met voorkeur behandel nie. Elke mens met wie ons in aanraking kom, behoort met dieselfde respek, eerbied en waardigheid bejëen te word.

Ongelukkig is dit in baie van God se gemeentes nie die geval nie. Die meer welgesteldes geniet voorkeur behandeling, hoofsaaklik omdat hulle groter bydraers is. Juis om hierdie rede vermy my eggenote en ek om betrokke te raak by wat mense bydra. Volgens statistieke, wat ek al gelees het, bestaan die meerderheid bydraes om gemeentes te ondersteun grootliks uit klein bedrae en nie noodwendig groot bedrae nie – persentasie-gewys 20/80.

Jakobus / Ya’acov {2:2} “Want as daar in julle vergadering ‘n man inkom met goue ringe aan die vingers, met ‘n pragtige kleed aan, en daar kom ook ‘n arm man in met vuil klere aan; {2:3}  en as julle opsien na hom wat die pragtige kleed dra, en vir hom sê: Gaan u op hierdie goeie plek sit, en vir die arme sê julle: Gaan jy daar staan of hier onder my voetbank sit— {2:4}  het julle dan nie by julleself onderskeid gemaak en regters met verkeerde oorlegginge geword nie”

Begunstiging van welgesteldes kom ook neer op begerigheid. Om te begeer is ‘n sonde, wat in die tien gebooie verbied word. Daarbenewens blyk welvaart ook ‘n verhindering te wees, wanneer dit op geestelike aangeleenthede neerkom, soos in die volgende Skrifgedeelte uiteengesit:

Matthéüs / Mattityahu {19:23} “En Jesus sê vir sy dissipels: Voorwaar Ek sê vir julle dat ‘n ryk man beswaarlik in die koninkryk van die hemele sal ingaan. {19:24}  En verder sê Ek vir julle, dit is makliker vir ‘n kameel om deur die oog van ‘n naald te gaan as vir ‘n ryk man om in die koninkryk van God in te gaan.”

Lukas / Uri {1:53} “Hongeriges het Hy met goeie dinge vervul en rykes met leë hande weggestuur.”

Lukas / Uri {6:24} “Maar wee julle, rykes, want julle het jul troos weg.”

Lukas / Uri {18:22} “En toe Jesus dit hoor, antwoord Hy hom: Nog een ding ontbreek jou—verkoop alles wat jy het, en verdeel dit onder die armes, en jy sal ‘n skat in die hemel hê; kom dan hier, volg My. {18:23}  Toe hy dit hoor, het hy diep bedroef geword, want hy was baie ryk.”

Ek vertrou dat ek my standpunt gestel het en indien jy dit nog nie toepas nie, dat jy van vandag af alle mense – ongeag hul finansiële status – as gelykwaardig sal bejeën. Jy mag nie begeer nie!!

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Voorheen uitgegee: 2010-12-04

Om ons les te leer vir die volgende geslag

VaYislach

(En Hy Het Gelewe)

Genesis (BeReshit) 37:1-40:23

Amos / Amos 2:6-3:8

Handelinge / Ma’asei Talmidim 7:9-16

Genesis / Bereshit {38:1} “In dié tyd het Juda afgetrek, van sy broers af weg, en uitgedraai na ‘n man van Adúllam met die naam van Hira. {38:2}  En Juda het daar die dogter van ‘n Kanaänitiese man gesien met die naam van Sua; en hy het met haar getrou en by haar ingegaan. {38:3}  En sy het bevrug geword en ‘n seun gebaar, en sy het hom Er genoem. {38:4}  Daarna het sy weer bevrug geword en ‘n seun gebaar en hom Onan genoem. {38:5}  En sy het nog weer ‘n seun gebaar en hom Sela genoem; en hy was in Kesib toe sy hom gebaar het. {38:6}  En Juda het vir Er, sy eersgeborene, ‘n vrou geneem, en haar naam was Tamar. {38:7}  Maar Er, die eersgeborene van Juda, het die HERE mishaag. Daarom het die HERE hom laat sterwe. {38:8}  Toe sê Juda vir Onan: Gaan in by die vrou van jou broer en sluit die swaershuwelik met haar en verwek vir jou broer ‘n nageslag. {38:9}  Maar Onan het geweet dat die nageslag nie syne sou wees nie; daarom het hy, elke keer as hy by die vrou van sy broer ingaan, dit op die grond verderwe om vir sy broer geen nageslag te gee nie. {38:10}  En dit was verkeerd in die oë van die HERE wat hy gedoen het; daarom het Hy hom ook laat sterwe. {38:11}  Toe sê Juda vir Tamar, sy skoondogter: Bly ‘n weduwee in die huis van jou vader totdat my seun Sela groot is. Want hy het gedink: Anders sterwe hy ook soos sy broers! So het Tamar dan gaan woon in die huis van haar vader.”

Waarom kom hierdie verhaal voor in die middel van die Bybelse verslag oor Josef? Die verhaal van Juda en sy skoondogter Tamar, hou skynbaar geen verband met die voorafgaande verslag oor Josef nie. Waarom sou God dit dan hier ingevoeg het?

Voordat ons begin, vergun my egter om te sê dat Josef se ontvoering deur sy broers en uiteindelike verkoop aan die Midianiete, deur God so beskik was. Alles wat veronderstel was om te gebeur, het wel presies so plaasgevind – selfs die gedeelte waar Juda die winsgewende skema voorgestel het om eerder sy broer te verkoop as om hom in ‘n droë put van die dors te laat omkom!

Ek meen dat dit die rede is waarom die verhaal van Juda en Tamar hier ingevoeg is: Juda was bestem om ‘n leier onder die kinders van Israel te word. Deur hom sou die koninklike afstamming ontstaan waaruit Jesus die Messias gebore sou word. Die volgende Skrifgedeeltes het derhalwe op Juda se posisie betrekking:

Lukas / Uri {12:48} “maar hy wat nie geweet het nie en gedoen het wat slae verdien, sal met min slae geslaan word. En elkeen aan wie veel gegee is, van hom sal veel gevorder word; en aan wie hulle veel toevertrou het, van hom sal hulle oorvloediger eis.”

En

Eksodus / Shemot {21:16} “En hy wat ‘n mens steel en hom verkoop—of as hy in sy besit gevind word—dié moet sekerlik gedood word.”

Juda se sonde met Tamar, het hom blykbaar uitgewys en God se oordeel was dus op hom. In plaas daarvan dat Juda gesterf het, het sy seuns egter die prys (dood) betaal.

Juda het met ‘n Kanaänitiese vrou getrou, wat ek vermoed, God se besluit om die kinders van Israel uit die land Kanaän te verwyder en in Egipte te vestig, bespoedig het. In Egipte sou die kinders van Israel nie ondertrou nie as gevolg van die Egiptenare se vooroordeel teen hulle. Die kinders van Israel was herders en skaapherders wat Egiptenare met weersin vervul het. Gevolglik sou die kinders van Israel – alleen en op hul eie – vermeerder tot die volk wat God belowe het hulle sou word.

Eksodus / Shemot {34:12} “Neem jou in ag dat jy geen verbond sluit met die inwoner van die land waarin jy kom nie; sodat hy nie miskien ‘n strik by jou word nie. {34:16} en jy sal van sy dogters neem vir jou seuns, en sy dogters sal agter hulle gode aan hoereer en jou seuns agter hulle gode aan laat hoereer.”

Juda se ontmoeting en ervaring met Tamar het ook die effek van verootmoediging op hom gehad en juis dit het ‘n vername rol gespeel ter voorbereiding van sy toekomstige verootmoediging en belydenis voor die onder-koning van Egipte – sy broer, Josef!

Daar is natuurlik vir ons almal lesse te leer uit Juda se ervaring met Tamar en dit is waarskynlik die rede waarom hierdie gedeelte ingevoeg is. Die eerste les is bevestiging van die Skrif, wat soos volg lui:

Genesis / Bereshit {20:5} “Jy mag jou voor hulle nie neerbuig en hulle nie dien nie; want Ek, die HERE jou God, is ‘n jaloerse God wat die misdaad van die vaders besoek aan die kinders, aan die derde en aan die vierde geslag van die wat My haat;”

Die tweede les hou met die eerste verband in soverre ons daarop gewys word hoe belangrik dit is om gehoorsaam te wees en God se gebooie uitdruklik na te kom.

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Voorheen uitgegee: 2010-11-27

Die Rede Waarom Edom Behoue Bly

VaYislach

(En Hy Het Gestuur)

Genesis / BeReshit 32:3-36:43

Obadja / Ovadyah 1:1-21

Matthéüs / Mattityahu 26:36-46

Genesis / BeReshit {36:9} “Dit is dan die geskiedenis van Esau, die vader van die Edomiete, in die gebergte Seïr. {36:10} Dit is die name van die seuns van Esau: Élifas, die seun van Ada, die vrou van Esau; Réhuel, die seun van Basmat, die vrou van Esau. {36:11} En die seuns van Élifas was: Teman, Omar, Sefo en Gáetam en Kenas. {36:12} En Timna was ‘n byvrou van Élifas, die seun van Esau; en sy het vir Élifas gebaar Amalek. Dit is die seuns van Ada, die vrou van Esau. {36:13} En dit is die seuns van Réhuel: Nahat en Serag, Samma en Missa. Dit was die seuns van Basmat, die vrou van Esau. {36:14} En dit was die seuns van Oholibáma, die dogter van Ana, die dogter van Síbeon, die vrou van Esau—sy het vir Esau gebaar Jehus en Jáelam en Korag.”

Dit het my veral geïnteresseer dat hierdie Parasha met ‘n gedetaileerde beskrywing van die geskiedenis, afstammelinge en geslagsregister van Esau eindig. Esau, soos ons bewus is, is die vader van Edom, wat volgens oorlewering, gewoon het in die gebied Seir, wat vandag as Jordanië bekend staan. Ofskoon die Edomiete regstreeks verwant was aan Israel, was daar nooit juis goeie betrekkinge met Israel nie; trouens, toe die Assiriërs besig was om die noordelike ryk van Israel aan te val, het Edom in die middel stelling ingeneem en elkeen wat die Assiriese inval probeer ontvlug het, vermoor. Om hierdie rede het God die volgende oordeel oor Edom uitgespreek:

Esegiël / Ezekiel {25:12} “So sê die Here HERE: Omdat Edom wraaksugtig gehandel het teen die huis van Juda en hom baie skuldig gemaak het en hom op hulle gewreek het— {25:13} daarom, so sê die Here HERE: Ek sal my hand uitstrek teen Edom en daaruit mens en dier uitroei; en Ek sal dit ‘n puinhoop maak van Teman af, en tot by Dedan sal hulle deur die swaard val.”

Joël / Yoel {3:19} “Egipte sal ‘n woesteny word, en Edom ‘n woeste wildernis wees, weens die geweld wat hulle die kinders van Juda aangedoen het, dat hulle onskuldige bloed in hul land vergiet het.”

Konings Saul, Dawid en Salomo het almal tydens hul onderskeie regerings Edom verslaan en ingeneem. Nietemin het God, toe Hy Sy belofte om die land Kanaän aan Israel te gee, hulle uitdruklik beveel om Edom alleen te laat. Waarom sou Hy dit gedoen het?

Deuteronomium / Devarim {2:2} “Toe het die HERE met my gespreek en gesê: {2:3} Julle het lank genoeg om hierdie gebergte getrek. Draai noordwaarts weg {2:4} en gee aan die volk bevel en sê: Julle gaan trek deur die grondgebied van julle broers die kinders van Esau wat in Seïr woon, en hulle sal vir julle vrees; pas dan goed op; {2:5} begeef julle nie in die oorlog teen hulle nie, want Ek sal julle van hulle land selfs nie ‘n voetbreed gee nie; want Ek het aan Esau die gebergte Seïr as ‘n besitting gegee.”

Dit is wat God aan Esau belowe het, selfs al het Saul, Dawid en Salomo die Edomiete verslaan. Uiteindelik het Edom in opstand gekom en hulself van Israel bevry.

Na verloop van ‘n paar duisend jaar, vind ons dat Jordanië wel ‘n vredesooreenkoms met Israel aangegaan het; dit was egter ‘n baie twyfelagtige vrede. Dit laat ‘n mens wonder waarom God aan die nageslag van Edom soveel ruimte in Sy Woord afgestaan het. Ek dink die antwoord kan in die volgende Skrifgedeelte gevind word. (Dié Skrifgedeelte het betrekking op die einde van die verdrukkingstydperk, wanneer die Antichris en sy leërmagte Israel sal binneval):

Daniël / Daniel {11:40} “Maar in die tyd van die einde sal die koning van die Suide met hom in botsing kom, en die koning van die Noorde sal op hom afstorm met strydwaens en perderuiters en baie skepe, en hy sal daarmee in die lande inkom en instroom en dit oorvloei. {11:41} Hy sal ook kom in die Pragtige Land, en baie sal struikel; maar hierdie volke sal uit sy hand vryraak: Edom en Moab en die beste deel van die kinders van Ammon.”

Waarom sal Edom ontkom aan die hand van die Antichris? Daar word geglo dat in die eindtye wanneer die Antichris aanval, die Israelse vlugtelinge vir veiligheid na Petra in Jordanië sal vlug en die Jordaniërs hulle sal aanvaar.

Na bewering was die hoofstad van Edom, die hedendaagse Petra. Die Skrif meld dit egter nie by daardie naam nie, maar wel as Bosra (Bozrah). Bosra, die koningstad van Edom, word as Petra beskou omdat die beskrywings so volkome ooreenstem.

Openbaring / Hitgalat {12:14} “maar die twee vlerke van die groot arend is aan die vrou gegee, sodat sy na die woestyn, na haar plek, kon vlieg, waar sy uit die gesig van die slang onderhou word, ‘n tyd en tye en ‘n halwe tyd.”

Dit is dus my afleiding: Met die aanvang van die aanval van die Antichris se leërmagte, vlug die Israelse vlugtelinge die wildernis in, wat veronderstel word om Petra te wees, oftewel Bosra, volgens die Skrif. Op grond hiervan deel Jesaja (Yeshayahu) die volgende mee:

Jesaja / Yeshayahu {63:1} “Wie is dit wat daar aankom uit Edom, met bloedrooi klere uit Bosra? Hy daar, pragtig in sy gewaad, wat agteroor buig in die volheid van sy krag? Dit is Ek wat in geregtigheid spreek, wat magtig is om te verlos. {63:2} Waarom is u gewaad so rooi, en u klere soos dié van een wat die wynpers trap? {63:3} Ek het die pers alleen getrap, en van die volke was niemand by My nie; en Ek het hulle getrap in my toorn en hulle vertrap in my grimmigheid, sodat hulle lewensap op my klere gespat en Ek my hele gewaad bevlek het. {63:4} Want die dag van wraak was in my hart, en die jaar van my verlossing het gekom. {63:5} En Ek het uitgekyk, maar daar was geen helper nie; en Ek het My verbaas, maar daar was niemand wat ondersteun nie. Toe het my arm My gehelp en my grimmigheid het My ondersteun. {63:6} En Ek het volke vertrap in my toorn en hulle dronk gemaak in my grimmigheid; en Ek het hulle lewensap op die aarde laat afloop.”

Jesus sal nie éérs die Olyfberg opgaan, soos wat baie glo en leer nie. Hy kom wel eers na Bosra, waar die kinders van Israel deur die Jordaniese magte teen dié van die Antichris beskerm word. Jesus kom dus na Bosra, bevry die Israelse vlugtelinge wat daar skuil en voer met Sy leërmag al vegtend die stryd onderweg na Jerusalem, terwyl die magte van die Antichris tog verslaan word. Daarna sal Hy die Olyfberg opgaan, soos in die volgende Skrifgedeelte beskrywe.

Obadja / Ovadyah {1:21} “Dan sal daar verlossers die berg Sion opgaan om die gebergte van Esau te oordeel, en die koninkryk sal aan die HERE toebehoort.”

Die sogenaamde gebergte van Esau is nie letterlik ‘n berg in Edom nie – dit is egter ‘n verwysing na die heidense nasies van die wêreld. Dit verwys ons na die volgende Skrifgedeelte:

Matthéüs / Mattityahu {25:31} “En wanneer die Seun van die mens in sy heerlikheid kom en al die heilige engele saam met Hom, dan sal Hy op sy heerlike troon sit; {25:32} en voor Hom sal al die nasies versamel word, en Hy sal hulle van mekaar afskei soos die herder die skape van die bokke afskei;”

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Voorheen uitgegee: 2010-11-20