Weeklikse Oordenkings

Onguns

Vayeshev

(En Hy Het Gewoon)

Genesis {38:7} "Maar Er, die eersgeborene van Juda, het die Here mishaag. Daarom het die Here hom laat sterwe. {38:8} Toe sê Juda vir Onan: Gaan in by die vrou van jou broer en sluit die swaershuwelik met haar en verwek vir jou broer 'n nageslag. {38:9} Maar Onan het geweet dat die nageslag nie syne sou wees nie; daarom het hy, elke keer as hy by die vrou van sy broer ingaan, dit op die grond verderwe om vir sy broer geen nageslag te gee nie. {38:10} En dit was verkeerd in die oë van die Here wat hy gedoen het; daarom het Hy hom ook laat sterwe. {38:11} Toe sê Juda vir Tamar, sy skoondogter: Bly 'n weduwee in die huis van jou vader totdat my seun Sela groot is. Want hy het gedink: Anders sterwe hy ook soos sy broers! So het Tamar dan gaan woon in die huis van haar vader."

Hierdie verhaal oor Juda en sy skoondogter,Tamar, het blykbaar hoegenaamd geen verband met die verhaal, wat dit voorafgegaan het oor Josef nie. Dit kom voor asof God dit net hier ingevoeg het, uit nêrens nie, om ‘n verhaal binne ‘n verhaal te skep. Waarom het God dit gedoen? Dit lyk asof dit geheel-en-al nie hier hoort nie.

Josef is deur sy broers geneem en uiteindelik verkoop aan die Midianiete, ‘n gebeurtenis wat ons weet geheel-en-al deur God beskik is. Alles het presies verloop soos dit moes - selfs die gedeelte waar Juda ‘n profytmakende skema voorgestel het, in plaas daarvan dat sy broer in ‘n droë put van dors sterf! Vreemd soos dit mag blyk, is dit om hierdie rede dat die verhaal van Juda en Tamar hier ingevoeg is. Netsoos elke gebeurtenis in Josef se lewe deur God beskik was, was dit ook in Juda se geval so. Dit was vir Juda bestem om ‘n leier te word en om die koningsafkomslyn te vorm waaruit Jesus die Messias gebore moes word. Voordat dit kon gebeur, moes God ‘n belangrike taak in Juda se lewe laat plaasvind. Nie net het hy teen God gesondig deur sy broer te verkoop nie, maar ook nie die opdrag van God gehoorsaam deur met ‘n Kanaänietiese vrou te trou en kinders by haar verwek nie.

Eksodus {21:16} "En hy wat 'n mens steel en hom verkoop — of as hy in sy besit gevind word — dié moet sekerlik gedood word."

Juda se sonde het hom egter ingehaal en die Here se oordeel het op hom gerus. Dit was dus vir Juda nodig om berou te toon oor sy sondes en vergifnis te ontvang. In plaas van die prys van die dood te betaal, het sy seuns daarvoor geboet omdat hulle in die oë van God buite-egtelike kinders was. Dit was Juda se huwelik met die Kanaänietiese vrou wat God laat besluit het om die kinders van Israel uit die land van Kanaän te verwyder en hulle in Egipte te vestig. Afgesonderd in Egipte, sou hulle nie ondertrou nie; hulle was herders en die Egiptenare was bevooroordeeld teen daardie minderwaardige beroep. Dus alleen gelaat en heeltemal op hulle eie, sou Israel groei in die volk wat God hulle beskik om te wees.

Eksodus {34:12} “Neem jou in ag dat jy geen verbond sluit met die inwoner van die land waarin jy kom nie; sodat hy nie miskien 'n strik by jou word nie. {34:13} Maar hulle altare moet julle omgooi en hulle klippilare verbrysel en hulle heilige boomstamme afkap. {34:14} Want jy mag jou nie neerbuig voor 'n ander god nie; want die Here se Naam is Jaloers — 'n jaloerse God is Hy {34:15} Sluit tog nie 'n verbond met die inwoner van die land nie! As hulle agter hulle gode aan hoereer en aan hulle gode offer, sal hy jou uitnooi, en jy sal van sy offer eet; {34:16} en jy sal van sy dogters neem vir jou seuns, en sy dogters sal agter hulle gode aan hoereer en jou seuns agter hulle gode aan laat hoereer.”

Juda se ondervinding met Tamar, was vir hom ‘n erge ontnugtering - één wat hom die lewens van sy twee seuns gekos het. Die blootstelling van sy sonde, het ‘n uitwerking van nederigheid op Juda gehad en ‘n vername rol gespeel in sy gereedmaking vir toekomstige vernedering en belydenis voor die Onderkoning van Egipte - sy broer Josef!

Daar is ‘n aantal lesse te leer uit Juda se ondervinding met Tamar, wat waarskynlik die rede was waarom dit hier ingevoeg is. Die eerste is ‘n bekragtiging van die Skrif, wat soos volg lui:

Eksodus {20:5} "Jy mag jou voor hulle nie neerbuig en hulle nie dien nie; want Ek, die Here jou God, is 'n jaloerse God wat die misdaad van die vaders besoek aan die kinders, aan die derde en aan die vierde geslag van die wat My haat;"

‘n Verdere les het betrekking op die eerste les, naamlik dat ons daarop gewys word hóé belangrik dit is om nie in onguns by God te raak nie, want Sy plan en doel vir ons lewens sal altyd vervul word ongeag welke gevolge ons moontlik moet verduur langs die weg van ons ongehoorsaamheid aan Sy gebooie.

Laastens, voordat God ons in ‘n leierskap-posisie kan plaas, moet ons ons eie tekortkominge kan erken.

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Lees meer

Onguns

Vayeshev

(En Hy Het Gewoon)

Genesis 37:1-40:23

Amos 2:6-3:8

Handelinge 7:9-16

Eksodus {21:16} "En hy wat 'n mens steel en hom verkoop — of as hy in sy besit gevind word — dié moet sekerlik gedood word."

Daar is ‘n aantal lesse te leer uit Juda se ondervinding met Tamar, wat waarskynlik die rede was waarom dit hier ingevoeg is. Die eerste is ‘n bekragtiging van die Skrif, wat soos volg lui:

Laastens, voordat God ons in ‘n leierskap-posisie kan plaas, moet ons ons eie tekortkominge kan erken.

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Lees meer

Ontvlugting

VaYislach

(En Hy Het Gelewe)

Genesis (BeReshit) 37:1-40:23

Hoshéa {11:7-12:12}

Obadja {1:1-21}

1 Korinthiërs {5:1-13}

Openbaring {7:1-12}

Genesis {36:9} "Hy is in hierdie huis nie groter as ek nie en het my niks onthou nie behalwe u, omdat u sy vrou is; hoe kan ek dan hierdie groot kwaad doen en sondig teen God? {36:10} En nadat sy met Josef dag ná dag gespreek het, en hy na haar nie wou luister om by haar te lê om met haar gemeenskap te hou nie, {36:11} kom hy eendag in die huis om sy werk te doen terwyl niemand van die huisgenote binne was nie. {36:12} Toe gryp sy hom aan sy kleed en sê: Kom hou gemeenskap met my. Maar hy het sy kleed in haar hand laat agterbly en gevlug en na buite geloop. {36:13} Toe sy dan sien dat hy sy kleed in haar hand laat bly en buitentoe gevlug het, {36:14} roep sy na haar huisgenote en sê aan hulle: Kyk, hy het vir ons 'n Hebreeuse man hier gebring om met ons gek te skeer; hy het na my gekom om met my gemeenskap te hê, en ek het hard geskreeu;"

Dit was vir my interessant dat hierdie Parasha eindig met ‘n gedetaileerde beskrywing van van die geskiedenis, afstammelinge en geslagregister van Esau. Esau, soos ons bewus is, is die vader van Edom. Edom, na wat ons verneem, was ook woonagtig in Berg Seir, wat die huidige Jordanië is Ofskoon die Edomiete, wat regstreeks verwant was aan Israel, het hulle nooit goeie verhoudings met mekaar gehad nie; trouens, toe die Assiriërs die Noordelike Koninkryk van Israel aangeval het, het Edom tussenbeide getree en elke Israeliet, wat probeer vlug het, vermoor. Juis hieroor het die Here Edom veroordeel.

Esegiël {25:12} "So sê die Here Here: Omdat Edom wraaksugtig gehandel het teen die huis van Juda en hom baie skuldig gemaak het en hom op hulle gewreek het — {25:13} daarom, so sê die Here Here: Ek sal my hand uitstrek teen Edom en daaruit mens en dier uitroei; en Ek sal dit 'n puinhoop maak van Teman af, en tot by Dedan sal hulle deur die swaard val."

Joël {3:19} "Egipte sal 'n woesteny word, en Edom 'n woeste wildernis wees, weens die geweld wat hulle die kinders van Juda aangedoen het, dat hulle onskuldige bloed in hul land vergiet het."

Konings Saul, Dawid en Salomo het tydens hulle onderskeie regerings Edom verslaan en hul gebied beset. Tog het die Here Sy belofte vervul deur die land Kanaän aan Israel te skenk, maar het Moses uitdruklik beveel om Edom alleen te laat. Waarom sou Hy dit gedoen het?

Deuteronomium {2:2} "Toe het die Here met my gespreek en gesê: {2:3} Julle het lank genoeg om hierdie gebergte getrek. Draai noordwaarts weg {2:4} en gee aan die volk bevel en sê: Julle gaan trek deur die grondgebied van julle broers die kinders van Esau wat in Seïr woon, en hulle sal vir julle vrees; pas dan goed op; {2:5} begeef julle nie in die oorlog teen hulle nie, want Ek sal julle van hulle land selfs nie 'n voetbreed gee nie; want Ek het aan Esau die gebergte Seïr as 'n besitting gegee."

Dit is wat God aan Esau beloof het, selfs al het konings Saul, Dawid en Salomo die Edomiete verslaan. Uiteindelik het die Edomiete egter in opstand gekom en hulle bevry van onder Israel.

‘n Paar duisend jaar verder in die toekoms, vind ons dat Jordanië ‘n vredesverbond met Israel aangegaan het, alhoewel dit maar ‘n baie twyfelagtige verbond is. Dit laat ‘n mens wonder waarom die Here aan die afstammelinge van Esau soveel ruimte in Sy Woord geskenk het. Ek veronderstel dat die antwoord te vinde is in die Skrifgedeelte hieronder. Hierdie gedeelte het betrekking op die Verdrukkingstydperk waneer die Anti-chris en sy leërmagte Israel sal binneval:

Daniël {11:40} "Maar in die tyd van die einde sal die koning van die Suide met hom in botsing kom, en die koning van die Noorde sal op hom afstorm met rydwaens en perderuiters en baie skepe, en hy sal daarmee in die lande inkom en instroom en dit oorvloei. {11:41} Hy sal ook kom in die Pragtige Land, en baie sal struikel; maar hierdie volke sal uit sy hand vryraak: Edom en Moab en die beste deel van die kinders van Ammon.”

Die vraag ontstaan dus waarom Edom (Jordanië) uit die hande van die Anti-chris sal ontsnap? Daar word geglo dat in die eindtye wanneer die anti-Chris Israel aanval, vlugtelinge uit die land na Petra in Jordanië sal vlug vir veiligheid en dat hulle deur die Jordaniërs ontvang sal word. Hedendaagse Petra word geag om die hoofstad van Edom te gewees het. Die Skrif meld dit egter nie by naam nie, maar wel by name Bozrah. Bozrah, die koninklike stad van Edom, word beskou as die moderne Petra omdat die beskrywings van dié stede perfek ooreemstem.

Openbaring {12:14} "maar die twee vlerke van die groot arend is aan die vrou gegee, sodat sy na die woestyn, na haar plek, kon vlieg, waar sy uit die gesig van die slang onderhou word, 'n tyd en tye en 'n halwe tyd.”

Dit is die indruk wat ek kry. Die kinders van Israel vlug voor die aanslag van die Anti-chris leërmagte na die wildernis en gaan na Petra, in die Skrif Bozrah. Dit is om hierdie rede dat ons die volgende deur Jesaja meegedeel word:

Jesaja {63:1} "Wie is dit wat daar aankom uit Edom, met bloedrooi klere uit Bosra? Hy daar, pragtig in sy gewaad, wat agteroor buig in die volheid van sy krag? Dit is Ek wat in geregtigheid spreek, wat magtig is om te verlos. {63:2} Waarom is u gewaad so rooi, en u klere soos dié van een wat die wynpers trap? {63:3} Ek het die pers alleen getrap, en van die volke was niemand by My nie; en Ek het hulle getrap in my toorn en hulle vertrap in my grimmigheid, sodat hulle lewensap op my klere gespat en Ek my hele gewaad bevlek het. {63:4} Want die dag van wraak was in my hart, en die jaar van my verlossing het gekom. {63:5} En Ek het uitgekyk, maar daar was geen helper nie; en Ek het My verbaas, maar daar was niemand wat ondersteun nie. Toe het my arm My gehelp en my grimmigheid het My ondersteun.{63:6} En Ek het volke vertrap in my toorn en hulle dronk gemaak in my grimmigheid; en Ek het hulle lewensap op die aarde laat afloop."

Jesus gaan nie eerste na die Olyfberg waneer Hy na die aarde toe kom nie, soos baie glo en leer. Hy sal eerste in Bozrah aankom. Diegene wat daar skuil, bevry en dan Sy weg na Jerusalem oopveg met Sy leërmagte en die leërmagte van die anti-Chris verslaan terwyl Hy Sy weg oopstry na die Heilige Stad. Daarna sal Hy die Olyfberg opgaan, soos beskrywe in hierdie Skrifgedeelte:

Obadja {1:21} "Dan sal daar verlossers die berg Sion opgaan om die gebergte van Esau te oordeel, en die koninkryk sal aan die Here toebehoort.”

Die Berg van Esau is nie werklik ‘n berg in Edom nie, maar wel ‘n verwysing na die heidense nasies van die wêreld. Dit dui ook op die volgende Skrifgedeelte in Mattéüs wat soos volg lui:

Mattèüs {25:31} "EN wanneer die Seun van die mens in sy heerlikheid kom en al die heilige engele saam met Hom, dan sal Hy op sy heerlike troon sit; {25:32} en voor Hom sal al die nasies versamel word, en Hy sal hulle van mekaar afskei soos die herder die skape van die bokke afskei;”

Kom Spoedig Here Jesus, verlos ons en die hele Israel van haar moeilikhede!!

PDF weergawe

Lees meer

Vinnige Gevolgtrekkings

VaYislach

(En Hy Het Gelewe)

Genesis 37:1-40:23

Hoshéa {11:7-12:12}

Obadja {1:1-21}

1 Korinthiërs {5:1-13}

Openbaring {7:1-12}

Genesis (32:13-8} "En hy het die nag daar oorgebly en van wat in sy besit was, ’n geskenk geneem vir sy broer Esau: {32:14} tweehonderd bokooie en twintig bokke, tweehonderd skaapooie en twintig ramme, {32:15} dertig kameelkoeie wat in die melk was, met hulle kalfies, veertig koeie en tien bulle, twintig eselinne en tien jong esels; {32:16} en hy het hulle aan sy dienaars afgegee, elke trop afsonderlik, en aan sy dienaars gesê: Trek voor my uit, en laat ’n plek oop tussen trop en trop. {32:17} Daarop gee hy aan die eerste een bevel en sê: As my broer Esau jou teëkom en jou vra: Aan wie behoort jy, en waarheen gaan jy, en wie s’n is die goed daar voor jou? {32:18} dan moet jy antwoord: U dienaar Jakob s’n. Dit is ’n geskenk wat hy aan my heer Esau stuur; en kyk, hy self kom ook agter ons aan."

Wanneer mense my vra of ek oefen, antwoord ek grappender wys: “Ja, ek kom redelik gou tot gevolgtrekkings”. Met inagneming van die bovermelde Skrifgedeelte, kan dit tot ‘n baie ernstige saak lei deur te gou tot ‘n gevolgtrekking te kom - dit kan selfs ‘n sonde wees! Laat my asseblief toe om te verduidelik.

Dikwels tydens ‘n gesprek met ander, kan ons hulle moontlik verkeerd verstaan. Ons vertolking van wat hulle sê, mag onjuis wees, deurdat hulle gesigsuitdrukkings en lyftaal verkeerd verstaan word en ons gevolglik “(te gou) tot gevolgtrekkings” kom oor hulle eintlike bedoelings. Ons ontwikkel dus ‘n “wat het hulle daarmee bedoel” - vermoede.

Esau en Jakob is twintig jaar tevore nie juis in die beste gesindheid teenoor mekaar uiteen nie. Dus is dit begryplik dat toe Jakob verneem het dat sy broer hom met vierhonderd manne tegemoet kom, hy die ergste vermoed het. Daar is in die Skrif egter geen aanduiding hoegenaamd dat Esau se voorneme enigsins minder as eerbaar was nie Sommige kommentare het beweer dat Esau gekom het om sy broer dood te maak, menende dat hy juis teruggekom het om sy erfdeel op te eis. Hulle sê dat, nadat hy die geskenke ontvang het wat Jakob vooruit aan hom gestuur en afgelei het dat sy broer welgesteld was en nie sy vader se erfenis nodig gehad het nie, sy voorneme verander het. Hierdie afleiding kon moontlik gewees het, maar nêrens in die Skrif word so’n iets aangedui nie. Indien dit wel die geval was - en ek betwyfel dit in alle erns - kon Esau ook “tot ‘n gevolgtrekking gekom” het aangaande sy broer, Jakob.

Esau was waarskynlik ‘n welgestelde man. Hy het die vlak van welgesteldheid, invloed en mag behaal wat hy gehoop het om te bereik deurdat sy vader hom as eersgeborene sou geseën het. Hy het dit alles egter sonder sy seën bereik. Sy geboortereg het vir hom geen betekenis gehad twintig jaar gelede nie en noudat hy gehad het wat hy graag wou hê - finansieel en polities - het hy dit waarskynlik selfs nog minder vir hom beteken - so waarom gegriefd voel? Esau het alles gehad en dit op “sy manier” verkry. Dit was nie langer nodig om kwade gevoelens teenoor sy broer te koester nie, wat as ‘n jonger broer hom destyds uit sy potensiële welvaart, invloed en mag verkul het.

Jakob, aan die anderkant, het die voorafgaande twintig jaar nie so goed gevaar nie. Hy het Lea as vrou ontvang terwyl Ragel die vrou van sy drome was. Hy moes twintig jaar swoeg vir feitlik niks nie. Hy was vermoënd maar het dit deur manipulasie en onderduimsheid verkry. Mense wat manipuleer, beskou elkeen anders as soortgelyk. Is dit dus enige wonder dat Jakob sy broer gewantrou het? Jakob, vanwee die moeilike lewe wat hy moes gely het, het steeds skuldig gevoel oor wat hy sy broer aangedoen het en dit het hom gelei om “tot gevolgtrekking te kom”. Julle sien dus dat indien julle nie betroubaar is nie, sal julle nie vertrou nie; indien julle verkul, sal julle altyd vermoed dat julle verkul word; as julle bedrieërs is, sal julle altyd meen dat julle bedrieg word. Dit was Jakob, dit was sy lewe en as julle voel dat dit wat ek sê, op julle betrekking het, is dit moontlik netso wel in julle lewens ook die geval!

Wanneer dit natuurlik op spirituele vlak beskou word, was daar ‘n geweldige verskil tussen wat met Esau gebeur en wat met Jakob gebeur het oor twintig jaar. Jakob, ten spyte van al sy tekortkominge het ‘n opregte gesindheid teenoor God gehad en daarom was God besig om hom te giet en vorm in die man wat Hy bedoel het hy moes wees. Moeilike tye en omstandighede tesame met ‘n goeie gesindheid teenoor God bou karakter en teëspoed trek ‘n mens nader aan God, maar Jakob het egter nie voldoende verander nie. Daar het steeds nog te veel van sy ou self in hom geskuil en die gewoonte” om (te gou) tot gevolgtrekking te kom,” in plaas daarvan om God te vertrou, het dit bewys. Esau, aan die anderkant, was vleeslik en spiritueel dood, soos wat hy twintig jaar vantevore reeds was en nou moontlik selfs méér so. Esau se godloosheid manifesteer sigself in sy trotsheid. Ek meen dat dit die rede was waarom hy sy broer met vierhonderd (berede) manskappe tegemoet gekom het. Dit was geensins vir magsvertoon of om moord te pleeg nie. Na my mening, was dit om te spog: “Ek het oorleef ten spyte van jou, Jakob, dus kom ek nou om jou te red van jou huislose dwalings en jou te bring om in my koninkryk te woon”.

Ek dink die les wat hieruit te leer is, is dat ons eie skuld ons eie manipulerende en suspisieuse neigings ons bedrieg “om tot gevolgtrekking te kom”; ‘n baie gevaarlike en spiritueel ontdoenende praktyk. Dit neem ons fokus weg van God en vestig dit op die self! Daar is egter ‘n “teenmiddel” en dit is:

Fillipense {4:8} "Verder, broeders, alles wat waar is, alles wat eerbaar is, alles wat regverdig is, alles wat rein is, alles wat lieflik is, alles wat loflik is — watter deug en watter lof daar ook mag wees, bedink dit."

Bied aan ander die voordeel van die twyfel totdat hulle julle verkeerd bewys, maar vertrou bo alles op die Here!!

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Lees meer