✦

Ontvlugting

VaYislach
(En Hy Het Gelewe)

Genesis {36:9} "Hy is in hierdie huis nie groter as ek nie en het my niks onthou nie behalwe u, omdat u sy vrou is; hoe kan ek dan hierdie groot kwaad doen en sondig teen God? {36:10} En nadat sy met Josef dag ná dag gespreek het, en hy na haar nie wou luister om by haar te lê om met haar gemeenskap te hou nie, {36:11} kom hy eendag in die huis om sy werk te doen terwyl niemand van die huisgenote binne was nie. {36:12} Toe gryp sy hom aan sy kleed en sê: Kom hou gemeenskap met my. Maar hy het sy kleed in haar hand laat agterbly en gevlug en na buite geloop. {36:13} Toe sy dan sien dat hy sy kleed in haar hand laat bly en buitentoe gevlug het, {36:14} roep sy na haar huisgenote en sê aan hulle: Kyk, hy het vir ons 'n Hebreeuse man hier gebring om met ons gek te skeer; hy het na my gekom om met my gemeenskap te hê, en ek het hard geskreeu;"

Dit was vir my interessant dat hierdie Parasha eindig met ‘n gedetaileerde beskrywing van van die geskiedenis, afstammelinge en geslagregister van Esau. Esau, soos ons bewus is, is die vader van Edom. Edom, na wat ons verneem, was ook woonagtig in Berg Seir, wat die huidige Jordanië is Ofskoon die Edomiete, wat regstreeks verwant was aan Israel, het hulle nooit goeie verhoudings met mekaar gehad nie; trouens, toe die Assiriërs die Noordelike Koninkryk van Israel aangeval het, het Edom tussenbeide getree en elke Israeliet, wat probeer vlug het, vermoor. Juis hieroor het die Here Edom veroordeel.

Esegiël {25:12} "So sê die Here Here: Omdat Edom wraaksugtig gehandel het teen die huis van Juda en hom baie skuldig gemaak het en hom op hulle gewreek het — {25:13} daarom, so sê die Here Here: Ek sal my hand uitstrek teen Edom en daaruit mens en dier uitroei; en Ek sal dit 'n puinhoop maak van Teman af, en tot by Dedan sal hulle deur die swaard val."

Joël {3:19} "Egipte sal 'n woesteny word, en Edom 'n woeste wildernis wees, weens die geweld wat hulle die kinders van Juda aangedoen het, dat hulle onskuldige bloed in hul land vergiet het."

Konings Saul, Dawid en Salomo het tydens hulle onderskeie regerings Edom verslaan en hul gebied beset. Tog het die Here Sy belofte vervul deur die land Kanaän aan Israel te skenk, maar het Moses uitdruklik beveel om Edom alleen te laat. Waarom sou Hy dit gedoen het? 

Deuteronomium {2:2} "Toe het die Here met my gespreek en gesê: {2:3} Julle het lank genoeg om hierdie gebergte getrek. Draai noordwaarts weg {2:4} en gee aan die volk bevel en sê: Julle gaan trek deur die grondgebied van julle broers die kinders van Esau wat in Seïr woon, en hulle sal vir julle vrees; pas dan goed op; {2:5} begeef julle nie in die oorlog teen hulle nie, want Ek sal julle van hulle land selfs nie 'n voetbreed gee nie; want Ek het aan Esau die gebergte Seïr as 'n besitting gegee." 

Dit is wat God aan Esau beloof het, selfs al het konings Saul, Dawid en Salomo die Edomiete verslaan. Uiteindelik het die Edomiete egter in opstand gekom en hulle bevry van onder Israel.

‘n Paar duisend jaar verder in die toekoms, vind ons dat Jordanië ‘n vredesverbond met Israel aangegaan het, alhoewel dit maar ‘n baie twyfelagtige verbond is. Dit laat ‘n mens wonder waarom die Here aan die afstammelinge van Esau soveel ruimte in Sy Woord geskenk het. Ek veronderstel dat die antwoord te vinde is in die Skrifgedeelte hieronder. Hierdie gedeelte het betrekking op die Verdrukkingstydperk waneer die Anti-chris en sy leërmagte Israel sal binneval:

Daniël {11:40} "Maar in die tyd van die einde sal die koning van die Suide met hom in botsing kom, en die koning van die Noorde sal op hom afstorm met rydwaens en perderuiters en baie skepe, en hy sal daarmee in die lande inkom en instroom en dit oorvloei. {11:41} Hy sal ook kom in die Pragtige Land, en baie sal struikel; maar hierdie volke sal uit sy hand vryraak: Edom en Moab en die beste deel van die kinders van Ammon.”

Die vraag ontstaan dus waarom Edom (Jordanië) uit die hande van die Anti-chris sal ontsnap? Daar word geglo dat in die eindtye wanneer die anti-Chris Israel aanval, vlugtelinge uit die land na Petra in Jordanië sal vlug vir veiligheid en dat hulle deur die Jordaniërs ontvang sal word. Hedendaagse Petra word geag om die hoofstad van Edom te gewees het. Die Skrif meld dit egter nie by naam nie, maar wel by name Bozrah. Bozrah, die koninklike stad van Edom, word beskou as die moderne Petra omdat die beskrywings van dié stede perfek ooreemstem.

Openbaring {12:14} "maar die twee vlerke van die groot arend is aan die vrou gegee, sodat sy na die woestyn, na haar plek, kon vlieg, waar sy uit die gesig van die slang onderhou word, 'n tyd en tye en 'n halwe tyd.”

Dit is die indruk wat ek kry. Die kinders van Israel vlug voor die aanslag van die Anti-chris leërmagte na die wildernis en gaan na Petra, in die Skrif Bozrah. Dit is om hierdie rede dat ons die volgende deur Jesaja meegedeel word:

Jesaja {63:1} "Wie is dit wat daar aankom uit Edom, met bloedrooi klere uit Bosra? Hy daar, pragtig in sy gewaad, wat agteroor buig in die volheid van sy krag? Dit is Ek wat in geregtigheid spreek, wat magtig is om te verlos. {63:2} Waarom is u gewaad so rooi, en u klere soos dié van een wat die wynpers trap? {63:3} Ek het die pers alleen getrap, en van die volke was niemand by My nie; en Ek het hulle getrap in my toorn en hulle vertrap in my grimmigheid, sodat hulle lewensap op my klere gespat en Ek my hele gewaad bevlek het. {63:4} Want die dag van wraak was in my hart, en die jaar van my verlossing het gekom. {63:5} En Ek het uitgekyk, maar daar was geen helper nie; en Ek het My verbaas, maar daar was niemand wat ondersteun nie. Toe het my arm My gehelp en my grimmigheid het My ondersteun.{63:6} En Ek het volke vertrap in my toorn en hulle dronk gemaak in my grimmigheid; en Ek het hulle lewensap op die aarde laat afloop."

Jesus gaan nie eerste na die Olyfberg waneer Hy na die aarde toe kom nie, soos baie glo en leer. Hy sal eerste in Bozrah aankom. Diegene wat daar skuil, bevry en dan Sy weg na Jerusalem oopveg met Sy leërmagte en die leërmagte van die anti-Chris verslaan terwyl Hy Sy weg oopstry na die Heilige Stad. Daarna sal Hy die Olyfberg opgaan, soos beskrywe in hierdie Skrifgedeelte:

Obadja {1:21} "Dan sal daar verlossers die berg Sion opgaan om die gebergte van Esau te oordeel, en die koninkryk sal aan die Here toebehoort.”

Die Berg van Esau is nie werklik ‘n berg in Edom nie, maar wel ‘n verwysing na die heidense nasies van die wêreld. Dit dui ook op die volgende Skrifgedeelte in Mattéüs wat soos volg lui:

Mattèüs {25:31} "EN wanneer die Seun van die mens in sy heerlikheid kom en al die heilige engele saam met Hom, dan sal Hy op sy heerlike troon sit; {25:32} en voor Hom sal al die nasies versamel word, en Hy sal hulle van mekaar afskei soos die herder die skape van die bokke afskei;”

Kom Spoedig Here Jesus, verlos ons en die hele Israel van haar moeilikhede!!




























Vergewe Jy Jouself Ten Volle?

VaYech
(En Hy Het Gelewe)


Genesis {50:12} "En sy seuns het met hom gedoen net soos hy hulle beveel het: {50:13} sy seuns het hom weggebring na die land Kanaän en hom begrawe in die spelonk van die stuk grond van Magpéla, die stuk grond wat Abraham as eiendomsgraf gekoop het van Efron, die Hetiet, oos van Mamre. {50:14} Daarna het Josef na Egipte teruggegaan, hy en sy broers en almal wat saam met hom opgetrek het om sy vader te begrawe, nadat hy sy vader begrawe het. {50:15} Toe die broers van Josef sien dat hulle vader dood was, het hulle gesê: Sê nou Josef gaan ons as vyande behandel en hy gaan ons werklik vergelde al die kwaad wat ons hom aangedoen het! {50:16} Daarom het hulle hierdie boodskap na Josef gestuur: U vader het voor sy dood bevel gegee met hierdie woorde: {50:17} So moet julle vir Josef sê: Ag, vergewe tog die oortreding van jou broers en hulle sonde, want hulle het jou kwaad aangedoen. Maar nou, vergewe tog die oortreding van ons wat die God van u vader dien. En Josef het geween toe hulle met hom spreek. {50:18} En sy broers het ook self gegaan en voor hom neergeval en gesê: Kyk, ons is u slawe. {50:19} Maar Josef het hulle geantwoord: Moenie bevrees wees nie; want is ek in die plek van God? {50:20} Want júlle het wel kwaad teen my bedink, maar God het dit ten goede gedink om te doen soos dit vandag is, om ’n groot volk in die lewe te hou. {50:21} Wees dan nou nie bevrees nie: ék sal julle en julle kinders onderhou. So het hy hulle dan getroos en na hulle hart gespreek."

Ons het die einde van die verhaal oor Josef bereik. Ek het deurgaans gesê dat Josef ‘n ewebeeld van Jesus die Messias was. In die lig daarvan, laat ons die paralelle tussen die twee vergelyk: Josef is deur sy broers verwerp, deur hulle verkoop aan nie-Jode wat oor sy lot besluit het; sy broers het hom as dood geag; hy is in die tronk opgesluit, bevry en onder die nasies, waarvan Egipte, ‘n voorbeeld is, vernaam geraak. In vergelyking: Jesus die Messias was ook verwerp deur Sy broers (die Joodse mense) ook deur hulle verkoop aan nie-Jode, wat oor Sy lot besluit het; Sy broers het Hom ook as dood geag; Hy is begrawe, toe opgewek en vernaam onder die nie-Jode geword.

Die ooreenkomste tussen Josef en Jesus die Messias eindig nie daar nie. Wat ek aangeraak het, is slegs die punt van die ysberg. Dit beteken dat die ooreenkomste geensins toevallig kan wees nie. God het vir ons die Evangelie opgeteken deur die verhaal van Josef honderde jare voordat dit werklik plaasgevind het. Die “Ou Verbond” is dus nie slegs vir die Jode nie, dit is vir almal.

Dit is egter nie die onderwerp van my lesing nie. Ek het die bovermelde gedeelte so tipies van die hedendaagse gelowiges gevind. Ek sal verduidelik. Julle sal onthou dat in verlede week se Parasha, Vayigash, Juda en sy broers hulle harte voor Josef uitgestort het en hulle sonde aan hom bely. Op daardie stadium het Josef homself nog nie aan sy broers openbaar nie. Gevolglik het hy, nadat hy sy identiteit onthul het, sy broers verseker dat hy hulle sonde vergewe en hulle vrygespreek van wat hulle hom aangedoen het.

Genesis {45:4} "Verder sê Josef vir sy broers: Kom tog nader na my. En toe hulle nader kom, sê hy: Ek is julle broer Josef vir wie julle na Egipte verkoop het. {45:5} Maar wees nou nie bedroef nie, en laat daar geen ontstemming by julle wees dat julle my hierheen verkoop het nie. Want om lewens te behou, het God my voor julle uit gestuur. {45:6} Want daar was nou twee jaar hongersnood in die land, en daar is nog vyf jaar waarin nie geploeg of geoes sal word nie. {45:7} Maar God het my voor julle uit gestuur om vir julle ’n oorblyfsel op die aarde te verseker en om julle in die lewe te hou tot ’n groot verlossing."

Josef se broers is vergewe en alles wat in die verlede gebeur het was vergete. Josef het aansienlike opgang in sy lewe gemaak, maar duidelik uit ons vorige gedeelte, was dit nie die geval met sy broers nie. Ofskoon Josef hulle duidelik vergewe het, het hulle hulself nie vergewe nie en gevolglik steeds skuldig gevoel.

Indien ons met die vergelyking van Josef as ‘n ewebeeld van Jesus die Messias voortgaan, is hierdie scenario nie verskriklik soortgelyk aan die lewens van baie gelowiges vandag nie? Alles wat met Josef gebeur het, was soos hyself erken het, deur God beskik tot voordeel van sy broers, toekomstige geslagte van Israel sowel as vele ander nasies. Die broers se bekentenis aan Josef het hulle toegelaat om die voordele onder sy beskerming te geniet, omdat hy in die magtige posisie van onderkoning van Egipte was. Dit het Josef bevestig, was alles deur God beskik vir daardie uitsluitlike doel. Net so was alles wat met Jesus die Messias gebeur het, die beskikking van die Vader vir die uitdruklike doel om tot kinders van Israel se voordeel te wees en sodoende ook vir die hele wêreld. Wanneer ons ons sonde bely voor Jesus - die sonde wat ons teen Hom gepleeg het deur die oortreding van Sy gebooie, soos in die Tora vervat, vergewe Hy ons. Trouens ons word verseker:

Miga {7:19} "Hy sal Hom weer oor ons ontferm, ons ongeregtighede vertree; ja, U sal al hulle sondes in die dieptes van die see werp."

Vergewe ons onsself wat Josef se broers nie gedoen het nie? Baie van ons laat dit na! Ten spyte van die feit dat ons vergifnis ontvang het, verkeer ons steeds onder die skuldgevoel van die verlede: ou bagasie wat ons neerdruk en ons vreugde demp. Laat hierdie week se Parasha en in besonder die Skrifgedeeltes waaruit ek aangehaal het, jou bemoedig sodat jy nie soos Josef se broers word nie. Aanvaar die vergifnis wat Jesus die Messias aan jou geskenk het en gaan aan met jou lewe - Josef het!

Ons het nou die boek Genesis afgehandel. By die afhandeling van die lees van elke boek van die Tora is dit gebruiklik om te sê:

Chazak, Chazak V’nitzChavek  (Wees sterk, wees sterk en laat ons versterk word)!  

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Vinnige Gevolgtrekkings

VaYislach
(En Hy Het Gelewe)


Genesis (32:13-8} "En hy het die nag daar oorgebly en van wat in sy besit was, ’n geskenk geneem vir sy broer Esau: {32:14} tweehonderd bokooie en twintig bokke, tweehonderd skaapooie en twintig ramme, {32:15} dertig kameelkoeie wat in die melk was, met hulle kalfies, veertig koeie en tien bulle, twintig eselinne en tien jong esels; {32:16} en hy het hulle aan sy dienaars afgegee, elke trop afsonderlik, en aan sy dienaars gesê: Trek voor my uit, en laat ’n plek oop tussen trop en trop. {32:17} Daarop gee hy aan die eerste een bevel en sê: As my broer Esau jou teëkom en jou vra: Aan wie behoort jy, en waarheen gaan jy, en wie s’n is die goed daar voor jou? {32:18} dan moet jy antwoord: U dienaar Jakob s’n. Dit is ’n geskenk wat hy aan my heer Esau stuur; en kyk, hy self kom ook agter ons aan."

Wanneer mense my vra of ek oefen, antwoord ek grappender wys: “Ja, ek kom redelik gou tot gevolgtrekkings”. Met inagneming van die bovermelde Skrifgedeelte, kan dit tot ‘n baie ernstige saak lei deur te gou tot ‘n gevolgtrekking te kom - dit kan selfs ‘n sonde wees! Laat my asseblief toe om te verduidelik.

Dikwels tydens ‘n gesprek met ander, kan ons hulle moontlik verkeerd verstaan. Ons vertolking van wat hulle sê, mag onjuis wees, deurdat hulle gesigsuitdrukkings en lyftaal verkeerd verstaan word en ons gevolglik “(te gou) tot gevolgtrekkings” kom oor hulle eintlike bedoelings. Ons ontwikkel dus ‘n “wat het hulle daarmee bedoel” - vermoede.

Esau en Jakob is twintig jaar tevore nie juis in die beste gesindheid teenoor mekaar uiteen nie. Dus is dit begryplik dat toe Jakob verneem het dat sy broer hom met vierhonderd manne tegemoet kom, hy die ergste vermoed het. Daar is in die Skrif egter geen aanduiding hoegenaamd dat Esau se voorneme enigsins minder as eerbaar was nie Sommige kommentare het beweer dat Esau gekom het om sy broer dood te maak, menende dat hy juis teruggekom het om sy erfdeel op te eis. Hulle sê dat, nadat hy die geskenke ontvang het wat Jakob vooruit aan hom gestuur en afgelei het dat sy broer welgesteld was en nie sy vader se erfenis nodig gehad het nie, sy voorneme verander het. Hierdie afleiding kon moontlik gewees het, maar nêrens in die Skrif word so’n iets aangedui nie. Indien dit wel die geval was - en ek betwyfel dit in alle erns - kon Esau ook “tot ‘n gevolgtrekking gekom” het aangaande sy broer, Jakob.

Esau was waarskynlik ‘n welgestelde man. Hy het die vlak van welgesteldheid, invloed en mag behaal wat hy gehoop het om te bereik deurdat sy vader hom as eersgeborene sou geseën het. Hy het dit alles egter sonder sy seën bereik. Sy geboortereg het vir hom geen betekenis gehad twintig jaar gelede nie en noudat hy gehad het wat hy graag wou hê - finansieel en polities - het hy dit waarskynlik selfs nog minder vir hom beteken - so waarom gegriefd voel? Esau het alles gehad en dit op “sy manier” verkry. Dit was nie langer nodig om kwade gevoelens teenoor sy broer te koester nie, wat as ‘n jonger broer hom destyds uit sy potensiële welvaart, invloed en mag verkul het.

Jakob, aan die anderkant, het die voorafgaande twintig jaar nie so goed gevaar nie. Hy het Lea as vrou ontvang terwyl Ragel die vrou van sy drome was. Hy moes twintig jaar swoeg vir feitlik niks nie. Hy was vermoënd maar het dit deur manipulasie en onderduimsheid verkry. Mense wat manipuleer, beskou elkeen anders as soortgelyk. Is dit dus enige wonder dat Jakob sy broer gewantrou het? Jakob, vanwee die moeilike lewe wat hy moes gely het, het steeds skuldig gevoel oor wat hy sy broer aangedoen het en dit het hom gelei om “tot gevolgtrekking te kom”. Julle sien dus dat indien julle nie betroubaar is nie, sal julle nie vertrou nie; indien julle verkul, sal julle altyd vermoed dat julle verkul word; as julle bedrieërs is, sal julle altyd meen dat julle bedrieg word. Dit was Jakob, dit was sy lewe en as julle voel dat dit wat ek sê, op julle betrekking het, is dit moontlik netso wel in julle lewens ook die geval! 

Wanneer dit natuurlik op spirituele vlak beskou word, was daar ‘n geweldige verskil tussen wat met Esau gebeur en wat met Jakob gebeur het oor twintig jaar. Jakob, ten spyte van al sy tekortkominge het ‘n opregte gesindheid teenoor God gehad en daarom was God besig om hom te giet en vorm in die man wat Hy bedoel het hy moes wees. Moeilike tye en omstandighede tesame met ‘n goeie gesindheid teenoor God bou karakter en teëspoed trek ‘n mens nader aan God, maar Jakob het egter nie voldoende verander nie. Daar het steeds nog te veel van sy ou self in hom geskuil en die gewoonte” om (te gou) tot gevolgtrekking te kom,” in plaas daarvan om God te vertrou, het dit bewys. Esau, aan die anderkant, was vleeslik en spiritueel dood, soos wat hy twintig jaar vantevore reeds was en nou moontlik selfs méér so. Esau se godloosheid manifesteer sigself in sy trotsheid. Ek meen dat dit die rede was waarom hy sy broer met vierhonderd  (berede) manskappe tegemoet gekom het. Dit was geensins vir magsvertoon of om moord te pleeg nie. Na my mening, was dit om te spog: “Ek het oorleef ten spyte van jou, Jakob, dus kom ek nou om jou te red van jou huislose dwalings en jou te bring om in my koninkryk te woon”.

Ek dink die les wat hieruit te leer is, is dat ons eie skuld ons eie manipulerende en suspisieuse neigings ons bedrieg “om tot gevolgtrekking te kom”; ‘n baie gevaarlike en spiritueel ontdoenende praktyk. Dit neem ons fokus weg van God en vestig dit op die self! Daar is egter ‘n “teenmiddel” en dit is:

Fillipense {4:8} "Verder, broeders, alles wat waar is, alles wat eerbaar is, alles wat regverdig is, alles wat rein is, alles wat lieflik is, alles wat loflik is — watter deug en watter lof daar ook mag wees, bedink dit."

Bied aan ander die voordeel van die twyfel totdat hulle julle verkeerd bewys, maar vertrou bo alles op die Here!! 

Kom gou Jesus!

PDF weergawe

Messias Seun van Josef / Mashiach ben Yosef

VaYechi
(En Hy Het Gelewe)


Genesis / Bereshit {47:27} “So het Israel dan in Egipteland gewoon, in die land Gosen; en hulle het vaste besittings daarin verwerf en vrugbaar geword en sterk vermeerder.{47:28} En Jakob het sewentien jaar in Egipteland gelewe, sodat die dae van Jakob, die jare van sy lewe, honderd sewe en veertig jaar was. {47:29}  En toe die dae van Israel nader kom dat hy moes sterwe, het hy sy seun Josef laat roep en vir hom gesê: As ek nou guns in jou oë gevind het, sit dan tog jou hand onder my heup en bewys my liefde en trou—begrawe my tog nie in Egipte nie. {47:30} Wanneer ek met my vaders ontslaap het, bring my dan weg uit Egipte en begrawe my in hulle graf. En hy antwoord: Ek sal handel ooreenkomstig u woord.”

Met die lees van hierdie verse, het ek iets besonder interessant teëgekom. In die verlede het ek verwys na God se gebruik van die name Israel en Jakob in die beskrywing van een en dieselfde persoon. Soms sou God Isak se seun Jakob noem en andersins Israel. Soos ons bewus is, was dit God wat Sy naam van Jakob na Israel (Genesis 32:28) verander het. Die naam “Jakob” beteken “Uitoorlêer” en Israel, “Prins van God”. Die wisselwerking tussen die name was nie toevallig nie – niks in die Bybel geskied lukraak nie! Die feit is dat God doelbewus die name afgewissel het om tussen die twee geaardhede van dieselfde man te onderskei.

Sy naam Jakob verwys na sy wêreldse natuur, sy ou self, wat dikwels geblyk het in sy omgang met ander mense in die Bybel. Sy naam Israel daarenteen verwys na sy spirituele natuur, oftewel sy nuwe self. Dit is dus op hierdie wyse – so glo ek – dat God die twee name in die bovermelde Skrifgedeeltes gebruik. Kom ons kyk hoedat God dit doen en wat Hy vir ons verduidelik ten opsigte van die afwisseling van die name Jakob en Israel.

Genesis / Bereshit {47:27} “So het Israel dan in Egipteland gewoon, in die land Gosen; en hulle het vaste besittings daarin verwerf en vrugbaar geword en sterk vermeerder.”

Hier, glo ek, word ons vertel dat gedurende Jakob se leeftyd, in die tyd wat hy en sy familie in Egipte gewoon het, hulle tog ‘n verhouding met God gehad het. Dat hulle verblyf in Egipte, in die land Gosen was, dui daarop dat hulle afgesonder was, verban in ‘n goddelose materialistiese land. “Wat, ons dus hier sien, is dat die familie steeds in ‘n geestelike, verwante verhouding met God geplaas was, hoewel verban in die materiële fisiese wêreld wat deur Egipte verteenwoordig word.

Genesis / Bereshit {47:28} “En Jakob het sewentien jaar in Egipteland gelewe, sodat die dae van Jakob, die jare van sy lewe, honderd sewe en veertig jaar was.”

Ek meen dat twee sake hier aan ons meegedeel word. Eerstens, deur die gebruik van die naam Jakob in hierdie vers, dat die man inderdaad deur die materialisme van Egipte beïnvloed is. Tweedens, deel God ons mee van die fisiese dood van die man en die aantal jare wat sy fisiese liggaam hierdie aarde bewandel het. Die wysgere is van mening dat wanneer die Tora na Jakob se sewentienjarige verblyf in Egipte verwys, dit gegrond was op sy aardse genot en om te breek met die spirituele onrus wat hy tot op daardie tydstip ondervind het.

Genesis / Bereshit {47:29} “En toe die dae van Israel naderkom dat hy moes sterwe, het hy sy seun Josef laat roep en vir hom gesê: As ek nou guns in jou oë gevind het, sit dan tog jou hand onder my heup en bewys my liefde en trou—begrawe my tog nie in Egipte nie.”

Ek dink dat hierdie gedeelte ons van ‘n magdom inligting voorsien. God wys vir ons daarop dat met die dood van Jakob, ‘n spirituele dood vir die volk sou aanbreek. Dít word bevestig deur die verandering van sy naam na Israel, wanneer na Jakob se dood verwys word.

‘n Verdere interessante waarneming is, naamlik, waarom het Jakob nou juis sy seun Josef laat kom, toe hy besef het dat die tyd van sy dood naby was? Was sy ander elf seuns dan nie by hom nie? Kon hy nie een van hulle geroep het nie? Daarbenewens, was Juda op daardie tydstip eintlik die familiehoof en nie Josef nie.

Ek meen die antwoord lê eintlik opgesluit in die feit dat Josef dwarsdeur hierdie verhaal, ‘n voorstelling van Jesus is. In essensie, kyk ons in die toekoms in. Jakob versoek Jesus om te belowe dat Hy die spirituele verhouding tussen die volk en God sal herstel en hulle in die Beloofde Land vestig.

Ons weet dat, na Jakob se dood, die volk vir meer as tweehonderd jaar in slawerny in Egipte verkeer het. Gedurende daardie tyd, het hulle alle begrip van hulle verhouding met die God van hemel en aarde verloor en gevolglik die gewoontes en praktyke van die Egiptenare aangeneem. Ongelukkig, leef die grootste gedeelte van die volk Israel tot vandag toe, steeds in ballingskap en spirituele duisternis. Binnekort sal Jesus kom, hulle verhouding met hul God herstel en hulle laat terugkeer na die Land van die Belofte.

Kom gou Jesus!


Voorheen uitgegee: 2012-01-01

Wees vergewe en gaan voort

VaYech
(En Hy Het Gelewe)

Genesis / BeReshit 47:28 – 50:261
1 Konings / Melachim Aleph 2:1 – 12:1
1 Petrus / Kefa Aleph 1:1 – 9


Genesis / Bereshit {50:15} “Toe die broers van Josef sien dat hulle vader dood was, het hulle gesê: Sê nou Josef gaan ons as vyande behandel en hy gaan ons werklik vergelde al die kwaad wat ons hom aangedoen het! {50:16} Daarom het hulle hierdie boodskap na Josef gestuur: U vader het voor sy dood bevel gegee met hierdie woorde: {50:17} So moet julle vir Josef sê: Ag, vergewe tog die oortreding van jou broers en hulle sonde, want hulle het jou kwaad aangedoen. Maar nou, vergewe tog die oortreding van ons wat die God van u vader dien. En Josef het geween toe hulle met hom spreek. {50:18} En sy broers het ook self gegaan en voor hom neergeval en gesê: Kyk, ons is u slawe. {50:19} Maar Josef het hulle geantwoord: Moenie bevrees wees nie; want is ek in die plek van God? {50:20} Want júlle het wel kwaad teen my bedink, maar God het dit ten goede gedink om te doen soos dit vandag is, om ‘n groot volk in die lewe te hou. {50:21} Wees dan nou nie bevrees nie: ék sal julle en julle kinders onderhou. So het hy hulle dan getroos en na hulle hart gespreek.”

Ons behoort almal te besef dat Josef ‘n voorbeeld is van Jesus die Messias: Josef is deur sy broers verwerp, as ‘n slaaf verkoop, beledig en mishandel, in die gevangenis opgesluit, uit die gevangenis losgelaat en groot aansien verwerf onder die nasies, waarvan Egipte ‘n voorbeeld is. Jesus die Messias is deur Sy broers – Sy eie mense – verwerp. Hy is deur een van Sy dissipels vir dertig silwerstukke verkoop. Hy het neergedaal in die put (=hel), is opgewek en allerhoogste eerbied onder die nasies verwerf. Die ooreenkomste tussen Josef en Jesus die Messias eindig egter nie dáár nie – dit is slegs die begin en dít is ook hoegenaamd nie toeval nie. Hierdie gedeelte is vir my so tiperend van hedendaagse gelowiges. Vergun my om dit te verduidelik. Julle sal onthou dat in verlede week se parasha (parasha VaYigash), Juda en die ander broers hul harte voor hom bely het. Op daardie stadium het Josef homself nog nie aan hulle openbaar gemaak nie. Wanneer hy later egter sy ware identiteit aan sy broers bekendmaak, verseker hy hulle dat hy hul sonde vergewe en hul vrygespreek van wat hulle aan hom gedoen het.

Genesis / Bereshit {45:4} “Verder sê Josef vir sy broers: Kom tog nader na my. En toe hulle nader kom, sê hy: Ek is julle broer Josef vir wie julle na Egipte verkoop het. {45:5} Maar wees nou nie bedroef nie, en laat daar geen ontstemming by julle wees dat julle my hierheen verkoop het nie. Want om lewens te behou, het God my voor julle uit gestuur. {45:6} Want daar was nou twee jaar hongersnood in die land, en daar is nog vyf jaar waarin nie geploeg of geoes sal word nie. {45:7} Maar God het my voor julle uit gestuur om vir julle ‘n oorblyfsel op die aarde te verseker en om julle in die lewe te hou tot ‘n groot verlossing.”

Josef se broers is vrygespreek: Alles wat in die verlede plaasgevind het, is vergeet en vergewe. Josef het met sy lewe aangegaan, wat skynbaar nie die geval met sy broers was nie. Ten spyte van die feit dat Josef hulle vergewe het, het hulle hulself nie vergewe nie en steeds onder ‘n skuldgevoel gebuk gegaan.

Indien ons nou voortgaan met die vergelyking van Josef as ‘n voorbeeld van Jesus die Messias, is hierdie scenario nie ontstellend gelykstaande aan die lewens van menige gelowige vandag nie? Alles wat met Josef gebeur het, soos wat hy inderdaad erken het, is deur God beskik met die doel dat sy broers, toekomstige geslagte van die kinders van Israel en soveel meer uit ander nasies daardeur bevoordeel sou word. Die broers se belydenis aan Josef, het aan hulle die voordeel verleen om te woon onder die beskerming van Josef, wat tot die magtige posisie van onder-koning van Egipte verhoog is. Eweneens, was alles wat met Jesus die Messias plaasgevind het, deur die Vader bestem met die uitdruklike doel om die kinders van Israel en mettertyd die ganse wêreld te bevoordeel. Wanneer ons ons sonde voor Jesus bely – die sonde wat ons teen Hom gepleeg het deur die oortreding van Sy wette van die Tora, vergewe Hy ons, trouens, ons word verseker:

Miga / Michah {7:19} “Hy sal Hom weer oor ons ontferm, ons ongeregtighede vertree; ja, U sal al hulle sondes in die dieptes van die see werp.”

Vergewe ons egter onsself? Baie van ons doen dit nie! Ten spyte daarvan dat ons vergifnis ontvang het, gaan ons nogtans onder skuldgevoelens gebuk. Laat hierdie week se parasha en die aangehaalde Skrifgedeeltes in die besonder, julle in staat stel om nie soos Josef se broers te wees nie. Aanvaar die vergifnis wat Jesus die Messias aan julle geskenk het en gaan voort met jul lewens.

Kom gou Jesus!



Voorheen uitgegee: 2010-12-18