Geen ander wet as die Tora nie

D’Var Torah

Sy dra die saad – Tazria

Levitikus / Vayikra 12:1 – 13:59

Eségiël / Yehesqel 45:16 – 46

Lukas / Uri 7:18 – 35

Levitikus / Vayikra {12:1} “VERDER het die HERE met Moses gespreek en gesê: {12:2} Spreek met die kinders van Israel en sê: As ’n vrou swanger word en ’n seun baar, sal sy sewe dae lank onrein wees; soos in die dae van die onreinheid as sy onwel is, sal sy onrein wees.{12:2} En op die agtste dag moet hy aan die vlees van sy voorhuid besny word.”.

Ongeag die feit dat met manlike besnydenis reeds bewys is dat dit servikale kanker by vrouens voorkom, die opdoen van MIV kan voorkom en oor die algemeen gesonder vir mans is, is dit ‘n goddelike gebod (mitzvah), wat, soos ek glo, van toepassing is op alle gelowiges in Jesus die Messias.

Ek besef dat dit ‘n gewigtige konstatering is veral vir dié gelowiges wat nie gebore Jode is nie. Indien jy egter my onderrig oor die jare heen gevolg het, sal daardie gelowiges, wat gekies het om hulle met Israel te vereenselwig en deel van ‘n Messiaanse Jooodse gemeente (Kehila) geword het, één met Israel word en inderdaad as Israeliete gereken word.

Eksodus / Shemot {12:49} “Een wet moet geld vir die kind van die land en vir die vreemdeling wat onder julle vertoef.”.

Israel het geen ander wet as die Tora nie, met die gevolg dat alle Tora-gebooie van toepassing is op sowel Jode as nie-Jode, wat verkies het om voortaan as Jode te lewe. Dit word verder bevestig deur die volgende Skrifgedeelte:

Eségiël / Yehesqel {47:23} “En in die stam waar die vreemdeling by vertoef, daar moet julle hom sy erfdeel gee, spreek die Here HERE.”.

Dit is dus vir my baie duidelik dat alle mans wat by Israel aangesluit het deur hulleself met ‘n Messiaaanse Joodse gemeente te vereenselwig, besny word indien dit nie alreeds gedoen is nie. Ek glo egter geensins dat hierdie vereiste vandag op die Kerk oor die algemeen verpligtend is nie omdat hulle onversetlik in hulle leerstelling is dat hulle nie Israel is nie, behalwe natuurlik diegene wat in vervangingsteologie glo en hulle is in elk geval mislei!

Ons beskik dus hier, volgens my mening, oor ‘n sterk saak ten gunste van besnydenis. Daar sal egter skeptici wees wat Skrifgedeeltes sal aanhaal waarin die apostel (shelach) Paulus (Shaul) homself sterk teen besydenis uitspreek, soos byvoorbeeld hierdie Skrifgedeelte:

Galasiërs / Galitim {5:2} “Kyk, ek, Paulus, sê vir julle dat as julle jul laat besny, Christus vir julle tot geen nut sal wees nie.”.

Indien daar enige Skrifgedeelte is wat ‘n nie-Jood van besnydenis sal afskrik, is dit juis dié een. Hierdie Skrif word natuurlik gebruik deur diegene in die Kerk om besnydenis te ontmoedig, deur te beweer: “Ons val nie langer onder die Wet nie.”. Die feit is egter dat ons onsself behoort af te vra of Paulus werklik die woord “besnydenis” in sy geskrifte gebruik het om te verwys na die teken van die verbond – in die vlees – wat aan Abraham gegee is? Die antwoord daarop is ‘n besliste nee! Waarom? Omdat Abraham geregverdig was voordat hy besny is en daarna opdrag ontvang het dat al sy afstammelinge ná hom besny moes word. Abraham, soos ons weet, was die vader van die Joodse volk en gevolglik het die besnydenis ‘n teken van die Judaïsme geword.

Judaïsme, soos ons bewus is, het in die tyd van Paulus en selfs vroeër, enige verbintenis met God verloor en ‘n werkgeörienteerde godsdiens geword. Paulus was besorg dat sy nuutgevonde bekeerlinge vanuit die nasies (nie-Jode) wat Messiaanse Jode geword het, beïnvloed sou word en moontlik aangetrokke sou voel tot die heersende Joodse godsdienstige stelsel van sy dag. Daar was, trouens, Jode wat volgelinge van Paulus was wat meer gepoog het om nuwe nie-Joodse gelowiges te oortuig dat hulle nie te volle deel van die verbond van God was nie tensy hulle amptelik tot Judaïsme bekeer is deur besny te word. Hierteen was Paulus heftig gekant (dit wil sê bekering tot Judaïsme). Bewys dat Paulus besnydenis gelyk gestel het aan bekering to Judaïsme, is duidelik uit die volgende:

Galasiërs / Galitim {2:7} “Maar, inteendeel, toe hulle sien dat aan my die evangelie vir die onbesnedenes toevertrou is, net soos aan Petrus dié vir die besnedenes”.

Soos ons weet, was Paulus die apostel vir die nie-Jode (die onbesnedenes) terwyl Petrus (Kefa) die apostel vir die Jode (die besnedenes) was. Hier sien ons dus dat onbesnedenheid aan nie-Jode gelykgestel word terwyl besnedenheid aan Jode gelykgestel word.

1 Korinthiërs / Korintim Alef {7:19} “Die besnydenis is niks en die onbesnedenheid is niks, maar die onderhouding van die gebooie van God.”.

Paulus kon dit destyds gesê het en ons kan dit nou sê omdat wat hier bedoel word, is dat dit nie saak maak of jy ‘n Jood of ‘n nie-Jood is nie – die hoofsaak is dat jy die gebooie wat redding vir sowel Jood as nie-Jood moontlik maak, onderhou.

Ek vertrou dat dit enige twyfel wat jy moontlik oor besnydenis kon gehad het, uit die weg ruim.

Congregation Melech Yisrael alle regte voorbehou